Kuran-ı Kerim • Tevbe 9:42

42. Ayet Detayı

Kelime Analizi

(23)

#

Kelime

Anlam

Kök

1

eğer

Bağlaç
Şart Bağlacı

şayet, keşke

2

oldu

Fiil

bulunmak, gerçekleşmek

ك و ن

3

ortaya çıkmayı

İsim
Harf (Edât)

genişlik, geçici mal

ع ر ض

4

yakın

Sıfat
Harf (Edât)

akraba, kısa süre

ق ر ب

5

ve yolculuğu

İsim
Harf (Edât)

açığa çıkma, kitap

س ف ر

6

kıran

İsim
İsm-i Fâil

yönelen, doğru giden

ق ص د

7

elbette izlediler seni

Fiil

peşinden gitmek, uymak

ت ب ع

8

ve lakin

Bağlaç

ancak, fakat

9

uzak oldu

Fiil

ırak olmak, mesafe koymak

ب ع د

10

onların üzerine

Zamir

karşı, hakkında

11

o yarık

İsim

zorluk, uzak mesafe

ش ق ق

12

ve yemin edecekler

Fiil

ant içmek, söz vermek

ح ل ف

13

Allah ile

Özel İsim

İlah, Tanrı

أ ل ه

14

eğer

İlgeç/Harf
Harf (Edât)

şayet, keşke

15

güç yetirdik

Fiil

yapabilmek, muktedir olmak

ط و ع

16

elbette çıktık

Fiil

ayrılmak, gitmek

خ ر ج

17

birlikte

İsim
Harf (Edât)

beraber, yanında

18

yok ediyorlar

Fiil

helak etmek, mahvetmek

ه ل ك

19

onların nefeslerini

İsim
Harf (Edât)

can, kendi

ن ف س

20

ve Allah

Özel İsim

İlah, Tanrı

أ ل ه

21

bilir

Fiil

işaretlemek, tanımak

ع ل م

22

şüphesiz onlar

Zamir

muhakkak, gerçekten

23

elbette yalan söyleyenlerdir

İsim
İsm-i Fâil

yalancı

ك ذ ب

eğer

şayet, keşke

Bağlaç

oldu

bulunmak, gerçekleşmek

ortaya çıkmayı

genişlik, geçici mal

yakın

akraba, kısa süre

Sıfat
ق ر ب

ve yolculuğu

açığa çıkma, kitap

kıran

yönelen, doğru giden

elbette izlediler seni

peşinden gitmek, uymak

ve lakin

ancak, fakat

Bağlaç

uzak oldu

ırak olmak, mesafe koymak

onların üzerine

karşı, hakkında

Zamir

11

o yarık

zorluk, uzak mesafe

ve yemin edecekler

ant içmek, söz vermek

Allah ile

İlah, Tanrı

Özel İsim
أ ل ه

14

eğer

şayet, keşke

İlgeç/Harf

güç yetirdik

yapabilmek, muktedir olmak

elbette çıktık

ayrılmak, gitmek

birlikte

beraber, yanında

İsim

yok ediyorlar

helak etmek, mahvetmek

onların nefeslerini

can, kendi

ve Allah

İlah, Tanrı

Özel İsim
أ ل ه

bilir

işaretlemek, tanımak

şüphesiz onlar

muhakkak, gerçekten

Zamir

elbette yalan söyleyenlerdir

yalancı

Tevbe - 42. Ayet - Kuran-ı Kerim | Vahiy.org