Kelime Analizi
(33)
# | Kelime | Anlam | Kök |
|---|---|---|---|
1 | أَلَا ela | dikkat edin İlgeç/Harf Harf (Edât) haberiniz olsun, değil mi | — |
2 | لِلَّهِ lillahi | Allah'a Özel İsim ilah, tanrı | أ ل ه |
3 | ٱلدِّينُ ed-dinu | yargı İsim hüküm, din, borç | د ي ن |
4 | ٱلۡخَالِصُ el-halisu | saf İsim İsm-i Fâil katıksız, samimi | خ ل ص |
5 | وَٱلَّذِينَ ve-el-lezine | ve onlar ki Zamir İsm-i Mevsûl kimseler, olanlar | — |
6 | ٱتَّخَذُواْ ittehazu | aldılar Fiil edinmek, tutmak | أ خ ذ |
7 | مِن min | -den/-dan Edat arasından, itibaren | — |
8 | دُونِهِۦٓ dunihi | aşağısında İsim ast, dışında, berisinde | د و ن |
9 | أَوۡلِيَآءَ evliyae | yakınlar İsim Harf (Edât) dost, koruyucu | و ل ي |
10 | مَا ma | şey Zamir İsm-i Mevsûl ne, değil | — |
11 | نَعۡبُدُهُمۡ na'buduhum | onlara hizmet ediyoruz Fiil kulluk etmek, tapmak | ع ب د |
12 | إِلَّا illa | hariç İlgeç/Harf Harf (Edât) ancak | — |
13 | لِيُقَرِّبُونَآ li-yukarribuna | bizi yaklaştırsınlar diye Fiil yakın olmak, sunmak | ق ر ب |
14 | إِلَى ila | -e doğru Edat kadar, yönelik | — |
15 | ٱللَّهِ allahi | Allah Özel İsim İlah, Tanrı | أ ل ه |
16 | زُلۡفَىٰٓ zulfa | yakınlık İsim derece, yaklaşma | ز ل ف |
17 | إِنَّ inne | şüphesiz İlgeç/Harf Harf (Edât) gerçekten, muhakkak ki | — |
18 | ٱللَّهَ allahe | Allah Özel İsim İlah, Tanrı | أ ل ه |
19 | يَحۡكُمُ yahkumu | gem vurur Fiil hükmetmek, yargılamak | ح ك م |
20 | بَيۡنَهُمۡ beynehum | aralarında İsim Harf (Edât) mesafe, ayrım | ب ي ن |
21 | فِي fi | içinde Edat -de/-da, hakkında | — |
22 | مَا ma | şey Zamir İsm-i Mevsûl ne, değil | — |
23 | هُمۡ hum | onlar Zamir kendileri | — |
24 | فِيهِ fihi | içinde Zamir hakkında, zarfında | — |
25 | يَخۡتَلِفُونَ yahtelifune | arkada kalırlar Fiil yerine geçmek, ayrılığa düşmek | خ ل ف |
26 | إِنَّ inne | şüphesiz İlgeç/Harf Harf (Edât) gerçekten, muhakkak ki | — |
27 | ٱللَّهَ allahe | Allah Özel İsim İlah, Tanrı | أ ل ه |
28 | لَا la | hayır İlgeç/Harf Olumsuzluk Edatı değil, yok | — |
29 | يَهۡدِي yehdi | yol gösterir Fiil yol göstermek, iletmek | ه د ي |
30 | مَنۡ men | kim İsim Harf (Edât) kimse, her kim | — |
31 | هُوَ huve | o Zamir kendisi | — |
32 | كَٰذِبٞ kazibun | yalan söyleyen İsim İsm-i Fâil yalancı | ك ذ ب |
33 | كَفَّارٞ keffarun | çok örten Sıfat nankör, inkarcı | ك ف ر |
1
أَلَا
ela
dikkat edin
haberiniz olsun, değil mi
4
ٱلۡخَالِصُ
el-halisu
5
وَٱلَّذِينَ
ve-el-lezine
ve onlar ki
kimseler, olanlar
6
ٱتَّخَذُواْ
ittehazu
7
مِن
min
-den/-dan
arasından, itibaren
9
أَوۡلِيَآءَ
evliyae
10
مَا
ma
şey
ne, değil
11
نَعۡبُدُهُمۡ
na'buduhum
12
إِلَّا
illa
hariç
ancak
13
لِيُقَرِّبُونَآ
li-yukarribuna
14
إِلَى
ila
-e doğru
kadar, yönelik
17
إِنَّ
inne
şüphesiz
gerçekten, muhakkak ki
20
بَيۡنَهُمۡ
beynehum
21
فِي
fi
içinde
-de/-da, hakkında
22
مَا
ma
şey
ne, değil
23
هُمۡ
hum
onlar
kendileri
24
فِيهِ
fihi
içinde
hakkında, zarfında
25
يَخۡتَلِفُونَ
yahtelifune
26
إِنَّ
inne
şüphesiz
gerçekten, muhakkak ki
28
لَا
la
hayır
değil, yok
30
مَنۡ
men
kim
kimse, her kim
31
هُوَ
huve
o
kendisi