Kelime Analizi
(33)
# | Kelime | Anlam | Kök |
|---|---|---|---|
1 | سَيَقُولُونَ se-yekulune | yakında söyleyecekler Fiil konuşmak, demek | ق و ل |
2 | ثَلَٰثَةٞ selasetun | üç İsim | ث ل ث |
3 | رَّابِعُهُمۡ rabi'uhum | onların dördüncüsü İsim | ر ب ع |
4 | كَلۡبُهُمۡ kelbuhum | onların köpeği İsim av köpeği | ك ل ب |
5 | وَيَقُولُونَ ve-yekulune | ve söylerler Fiil konuşmak, ifade etmek | ق و ل |
6 | خَمۡسَةٞ hamsetun | beş İsim | خ م س |
7 | سَادِسُهُمۡ sadisuhum | altıncıları İsim altı | س د س |
8 | كَلۡبُهُمۡ kelbuhum | onların köpeği İsim av köpeği | ك ل ب |
9 | رَجۡمَۢا racmen | taşlamak İsim Harf (Edât) kovmak, sövmek | ر ج م |
10 | بِٱلۡغَيۡبِ bi-el-gaybi | gizli olan ile İsim gizli olan, görünmeyen, bilinmeyen | غ ي ب |
11 | وَيَقُولُونَ ve-yekulune | ve söylerler Fiil konuşmak, ifade etmek | ق و ل |
12 | سَبۡعَةٞ seb'atun | yedi İsim | س ب ع |
13 | وَثَامِنُهُمۡ ve-saminuhum | ve onların sekizincisi İsim sekiz | ث م ن |
14 | كَلۡبُهُمۡ kelbuhum | onların köpeği İsim av köpeği | ك ل ب |
15 | قُل kul | söyle Fiil demek, konuşmak | ق و ل |
16 | رَّبِّيٓ rabbi | efendim İsim sahip, yetiştiren | ر ب ب |
17 | أَعۡلَمُ a'lemu | bilirim Fiil daha iyi bilen | ع ل م |
18 | بِعِدَّتِهِم bi-iddetihim | onların sayısı ile İsim miktar, süre | ع د د |
19 | مَّا ma | şey İlgeç/Harf Harf (Edât) ne | — |
20 | يَعۡلَمُهُمۡ ya'lemuhum | onları bilir Fiil işaretlemek, tanımak | ع ل م |
21 | إِلَّا illa | hariç İlgeç/Harf Harf (Edât) ancak | — |
22 | قَلِيلٞ kalilun | az Sıfat küçük, nadir | ق ل ل |
23 | فَلَا fe-la | o halde değil İlgeç/Harf Harf (Edât) hayır, yok | — |
24 | تُمَارِ tumari | sıkarsın Fiil şüphe etmek, tartışmak | م ر ي |
25 | فِيهِمۡ fihim | içlerinde Zamir hakkında, zarfında | — |
26 | إِلَّا illa | hariç İlgeç/Harf Harf (Edât) ancak | — |
27 | مِرَآءٗ miraen | sıkmayı İsim Harf (Edât) şüphe etmek, tartışmak | م ر ي |
28 | ظَٰهِرٗا zahiran | görünen İsim İsm-i Fâil açık, dış | ظ ه ر |
29 | وَلَا ve-la | ve hayır Bağlaç değil, yok | — |
30 | تَسۡتَفۡتِ testefti | açıklama istersin Fiil fetva sormak, danışmak | ف ت ي |
31 | فِيهِم fihim | onların içinde Zamir hakkında, zarfında | — |
32 | مِّنۡهُمۡ minhum | onlardan Zamir ayrılma, kısım | — |
33 | أَحَدٗا ehaden | birini İsim Harf (Edât) tek, kimse | أ ح د |
1
سَيَقُولُونَ
se-yekulune
3
رَّابِعُهُمۡ
rabi'uhum
onların dördüncüsü
4
كَلۡبُهُمۡ
kelbuhum
5
وَيَقُولُونَ
ve-yekulune
7
سَادِسُهُمۡ
sadisuhum
8
كَلۡبُهُمۡ
kelbuhum
10
بِٱلۡغَيۡبِ
bi-el-gaybi
11
وَيَقُولُونَ
ve-yekulune
13
وَثَامِنُهُمۡ
ve-saminuhum
14
كَلۡبُهُمۡ
kelbuhum
18
بِعِدَّتِهِم
bi-iddetihim
19
مَّا
ma
şey
ne
20
يَعۡلَمُهُمۡ
ya'lemuhum
21
إِلَّا
illa
hariç
ancak
23
فَلَا
fe-la
o halde değil
hayır, yok
25
فِيهِمۡ
fihim
içlerinde
hakkında, zarfında
26
إِلَّا
illa
hariç
ancak
29
وَلَا
ve-la
ve hayır
değil, yok
30
تَسۡتَفۡتِ
testefti
31
فِيهِم
fihim
onların içinde
hakkında, zarfında
32
مِّنۡهُمۡ
minhum
onlardan
ayrılma, kısım