א-ד-ן

Efendim

Ülkenin otunu yiyip bitirdiklerinde şöyle dedim: Efendim Yahve, lütfen bağışla! Yakup nasıl ayakta kalabilir? Çünkü o küçüktür.

Efendim

Yahve buna pişman oldu. Bu da olmayacak dedi Efendim Yahve.

Efendim

O gün gelecek, Efendim Yahve'nin fısıltısıdır: Güneşi öğle vakti batıracağım ve yeryüzünü ışıklı bir günde karartacağım.

Efendim

Ve dedim: Ah Efendim Yahve! İşte, canım hiç kirlenmedi; gençliğimden şimdiye dek leş veya parçalanmış hayvan yemedim ve ağzıma hiç kirli et girmedi.

Efendim

Sen insanoğlu, Efendim Yahve İsrail toprağına şöyle diyor: Son! Ülkenin dört köşesine son geldi.

Efendim

Onlar halkı vururken ben yalnız kaldım; yüzüstü yere kapandım ve feryat ederek şöyle dedim: Ah, Efendim Yahve! Gazabını Yeruşalim üzerine boşaltırken İsrail'den geriye kalanların hepsini yok mu edeceksin?

Efendim

Korktuğunuz kılıçtır; üzerinize kılıç getireceğim, diyor Efendim Yahve.

Efendim

Bu yüzden dedi ki, Efendim Yahve şöyle dedi: Sizi halkların arasından toplayacağım, dağıldığınız ülkelerden sizi bir araya getireceğim ve size İsrail toprağını vereceğim.

Efendim

Yürekleri iğrenç şeylerinin ve iğrençliklerinin peşinden gidenlerin yollarını kendi başlarına getirdim; Efendim Yahve'nin beyanıdır.

Efendim

Yeruşalim'e haber veren ve onun için esenlik görümü gören İsrail'in haber verenleri; oysa esenlik yoktur, Efendim Yahve'nin fısıltısıdır.

Efendim

Ülkeyi ıssızlığa vereceğim çünkü onlar sadakatsizlik ettiler, diyor Efendim Yahve.

Efendim

Şöyle diyeceksin: Efendim Yahve Yeruşalim’e şöyle diyor: Senin kökenin ve doğumun Kenan diyarındandır; baban bir Amori, annen ise bir Hatti idi.

Efendim

Yanından geçtim ve seni gördüm; işte vaktin sevgi vaktiydi. Üzerine kanadımı gerdim ve çıplaklığını örttüm. Sana ant içtim ve seninle bir antlaşmaya girdim, diyor Efendim Yahve; böylece benim oldun.

Efendim

Arsız bir fahişenin işi olan tüm bunları yaparken yüreğin ne kadar zayıf, diyor Efendim Yahve.

Efendim

Varlığım hakkı için diyor Efendim Yahve, kendisini kral yapan, antını hor gördüğü ve antlaşmasını bozduğu o kralın yaşadığı yerde, Babil'in ortasında kuşkusuz ölecektir.

Efendim

Varlığım hakkı için, Efendim Yahve'nin sözüdür, İsrail'de bu atasözünü bir daha asla söylemeyeceksiniz.

efendi

Bezek'te Adoni-Bezek'i buldular, onunla savaştılar; Kenanlılar'ı ve Perizliler'i bozguna uğrattılar.

efendim

Adoni-Bezek, 'Ellerinin ve ayaklarının başparmakları kesilmiş yetmiş kral soframın altında kırıntı toplardı; ben ne yaptıysam Tanrı bana aynısını ödedi' dedi. Onu Yeruşalim'e götürdüler ve orada öldü.

efendim

Yael Sisera'yı karşılamaya çıktı ve ona 'Sap efendim, bana sap, korkma' dedi. Sisera onun yanına çadıra saptı ve Yael onun üzerini bir örtüyle örttü.

efendim

Gideon ona, 'Efendim, lütfen,' dedi, 'Eğer Yahve bizimleyse, neden tüm bunlar başımıza geldi? Atalarımızın, Yahve bizi Mısır'dan çıkarmadı mı? diyerek bize anlattıkları o harikalar nerede? Oysa şimdi Yahve bizi terk etti ve Midyan'ın avucuna bıraktı.'