א-ד-ן

efendi

Onlar Jebus'un yanındayken gün iyice batmıştı. Uşak efendisine, 'Gel, Jebusluların bu kentine sapalım ve geceyi orada geçirelim' dedi.

efendisi

Efendisi ona, 'İsrailoğulları'ndan olmayan bu yabancı kente sapmayalım, Giva'ya kadar devam edelim' dedi.

efendisi

Adoni-Bezek kaçtı; onu kovalayıp yakaladılar ve el ve ayak başparmaklarını kestiler.

efendi

Efendisi sabahleyin kalktı, evin kapılarını açtı ve yoluna gitmek için çıktı; ve işte cariyesi olan kadın, elleri eşiğin üzerinde, evin kapısına düşmüştü.

efendileri

Utanç duyacak kadar beklediler ama işte, üst odanın kapılarını açmıyordu. Bunun üzerine anahtarı alıp açtılar; bir de ne görsünler, efendileri yere düşmüş, ölmüştü.

Efendim

Orduların Efendisi Yahve yere dokunur ve yer erir, orada yaşayanların hepsi yas tutar; yer tümüyle Nil gibi yükselir ve Mısır'ın Nil'i gibi alçalır.

efendilerine

Samiriye dağındaki Başan inekleri, yoksulları ezen, muhtaçları hırpalayan, efendilerine 'Getir de içelim' diyen sizler, bu sözü dinleyin.