Kelime Analizi
(32)
# | Kelime | Anlam | Kök |
|---|---|---|---|
1 | وَٱعۡبُدُواْ ve-'budu | ve hizmet edin Fiil boyun eğmek, kulluk etmek | ع ب د |
2 | ٱللَّهَ allahe | Allah Özel İsim İlah, Tanrı | أ ل ه |
3 | وَلَا ve-la | ve hayır Bağlaç değil, yok | — |
4 | تُشۡرِكُواْ tuşriku | ortak yapasınız Fiil paylaşmak, şirk koşmak | ش ر ك |
5 | بِهِۦ bi-hi | onunla Zamir ona, onun vasıtasıyla | — |
6 | شَيۡـٔٗا şey'en | şeyi İsim Harf (Edât) nesne, varlık | ش ي أ |
7 | وَبِٱلۡوَٰلِدَيۡنِ ve-bi'l-valideyni | ve doğuranlar ile İsim baba, ebeveyn | و ل د |
8 | إِحۡسَٰنٗا ihsanen | iyilik yapmayı İsim Masdar (Fiil İsmi) güzelleştirmek, lütuf | ح س ن |
9 | وَبِذِي ve-bi-zi | ve sahibine İsim malik | — |
10 | ٱلۡقُرۡبَىٰ el-kurba | yakınlık İsim akrabalık, hısımlık | ق ر ب |
11 | وَٱلۡيَتَٰمَىٰ ve'l-yetama | ve yetimlerin İsim kimsesiz | ي ت م |
12 | وَٱلۡمَسَٰكِينِ ve-el-mesakini | ve durgunların İsim hareketsiz, yoksul | س ك ن |
13 | وَٱلۡجَارِ ve'l-cari | ve sığınanın İsim komşu, yakın | ج و ر |
14 | ذِي zi | sahibi İsim malik, ehli | ذ و و |
15 | ٱلۡقُرۡبَىٰ el-kurba | yakınlık İsim akrabalık, hısımlık | ق ر ب |
16 | وَٱلۡجَارِ ve'l-cari | ve sığınanın İsim komşu, yakın | ج و ر |
17 | ٱلۡجُنُبِ el-cunubi | yanın Sıfat taraf, yabancı | ج ن ب |
18 | وَٱلصَّاحِبِ ve-s-sahibi | ve yoldaşın İsim eşlik eden, sahip | ص ح ب |
19 | بِٱلۡجَنۢبِ bi'l-cenbi | yan ile İsim böğür, taraf | ج ن ب |
20 | وَٱبۡنِ ve-bni | ve oğul İsim çocuk, soy | ب ن ي |
21 | ٱلسَّبِيلِ el-sebili | yolun İsim güzergah, çare | س ب ل |
22 | وَمَا ve-ma | ve şey İlgeç/Harf Harf (Edât) ve ne, ve değil | — |
23 | مَلَكَتۡ meleket | sahip oldu Fiil elinde tutmak, hükmetmek | م ل ك |
24 | أَيۡمَٰنُكُمۡ eymanukum | sağ elleriniz İsim güç, yemin | ي م ن |
25 | إِنَّ inne | şüphesiz İlgeç/Harf Harf (Edât) gerçekten, muhakkak ki | — |
26 | ٱللَّهَ allahe | Allah Özel İsim İlah, Tanrı | أ ل ه |
27 | لَا la | hayır İlgeç/Harf Olumsuzluk Edatı değil, yok | — |
28 | يُحِبُّ yuhibbu | sever Fiil sevmek, istemek, tercih etmek | ح ب ب |
29 | مَن men | kim Zamir İsm-i Mevsûl o kişi ki, her kim | — |
30 | كَانَ kane | oldu Fiil bulunmak, gerçekleşmek | ك و ن |
31 | مُخۡتَالٗا muhtalen | kibirleneni İsim Harf (Edât) böbürlenen, kendini beğenen | خ ي ل |
32 | فَخُورًا fahuran | çok övünen Sıfat Harf (Edât) kibirli, böbürlenen | ف خ ر |
1
وَٱعۡبُدُواْ
ve-'budu
3
وَلَا
ve-la
ve hayır
değil, yok
4
تُشۡرِكُواْ
tuşriku
5
بِهِۦ
bi-hi
onunla
ona, onun vasıtasıyla
7
وَبِٱلۡوَٰلِدَيۡنِ
ve-bi'l-valideyni
8
إِحۡسَٰنٗا
ihsanen
9
وَبِذِي
ve-bi-zi
ve sahibine
malik
10
ٱلۡقُرۡبَىٰ
el-kurba
11
وَٱلۡيَتَٰمَىٰ
ve'l-yetama
12
وَٱلۡمَسَٰكِينِ
ve-el-mesakini
13
وَٱلۡجَارِ
ve'l-cari
15
ٱلۡقُرۡبَىٰ
el-kurba
16
وَٱلۡجَارِ
ve'l-cari
18
وَٱلصَّاحِبِ
ve-s-sahibi
19
بِٱلۡجَنۢبِ
bi'l-cenbi
21
ٱلسَّبِيلِ
el-sebili
22
وَمَا
ve-ma
ve şey
ve ne, ve değil
24
أَيۡمَٰنُكُمۡ
eymanukum
25
إِنَّ
inne
şüphesiz
gerçekten, muhakkak ki
27
لَا
la
hayır
değil, yok
29
مَن
men
kim
o kişi ki, her kim
31
مُخۡتَالٗا
muhtalen