ه ل ك

أَلَمۡ نُهۡلِكِ ٱلۡأَوَّلِينَ

Öncekileri biz helak etmedik mi?

ثُمَّ صَدَقۡنَٰهُمُ ٱلۡوَعۡدَ فَأَنجَيۡنَٰهُمۡ وَمَن نَّشَآءُ وَأَهۡلَكۡنَا ٱلۡمُسۡرِفِينَ

Sonra onlara sözü doğruladık, böylece onları ve dilediğimizi kurtardık ve sınırı aşanları helak ettik.

وَإِذَا تَوَلَّىٰ سَعَىٰ فِي ٱلۡأَرۡضِ لِيُفۡسِدَ فِيهَا وَيُهۡلِكَ ٱلۡحَرۡثَ وَٱلنَّسۡلَۚ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ ٱلۡفَسَادَ

Dönüp gittiğinde, orada bozgunculuk yapmak, ürünü ve nesli yok etmek için yeryüzünde çabalar. Allah bozgunculuğu sevmez.

يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالٗا لُّبَدًا

Der ki: 'Yığınla mal tükettim.'

أَوۡ تَقُولُوٓاْ إِنَّمَآ أَشۡرَكَ ءَابَآؤُنَا مِن قَبۡلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةٗ مِّنۢ بَعۡدِهِمۡۖ أَفَتُهۡلِكُنَا بِمَا فَعَلَ ٱلۡمُبۡطِلُونَ

Veya: 'Ancak babalarımız önceden ortak koştu ve biz onlardan sonra gelen bir soyduk. Boş işler yapanların yaptıkları sebebiyle bizi helak mi edeceksin?' dememeniz için.

وَٱخۡتَارَ مُوسَىٰ قَوۡمَهُۥ سَبۡعِينَ رَجُلٗا لِّمِيقَٰتِنَاۖ فَلَمَّآ أَخَذَتۡهُمُ ٱلرَّجۡفَةُ قَالَ رَبِّ لَوۡ شِئۡتَ أَهۡلَكۡتَهُم مِّن قَبۡلُ وَإِيَّـٰيَۖ أَتُهۡلِكُنَا بِمَا فَعَلَ ٱلسُّفَهَآءُ مِنَّآۖ إِنۡ هِيَ إِلَّا فِتۡنَتُكَ تُضِلُّ بِهَا مَن تَشَآءُ وَتَهۡدِي مَن تَشَآءُۖ أَنتَ وَلِيُّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَاۖ وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡغَٰفِرِينَ

Ve Musa süremiz için toplumundan yetmiş adam seçti. Fakat sarsıntı onları aldığında dedi: 'Rabbim, eğer dileseydin daha önce onları ve beni helak ederdin. Bizden akılsızların yaptığı şey sebebiyle bizi helak mi edeceksin? O, Senin sınaman dışında değildir; onunla dilediğin kimseyi saptırırsın ve dilediğin kimseye yol gösterirsin. Sen bizim Koruyucumuzsun, bunun üzerine bizim için ört ve bize merhamet et. Ve Sen örtenlerin en hayırlısısın.'

يَسۡتَفۡتُونَكَ قُلِ ٱللَّهُ يُفۡتِيكُمۡ فِي ٱلۡكَلَٰلَةِۚ إِنِ ٱمۡرُؤٌاْ هَلَكَ لَيۡسَ لَهُۥ وَلَدٞ وَلَهُۥٓ أُخۡتٞ فَلَهَا نِصۡفُ مَا تَرَكَۚ وَهُوَ يَرِثُهَآ إِن لَّمۡ يَكُن لَّهَا وَلَدٞۚ فَإِن كَانَتَا ٱثۡنَتَيۡنِ فَلَهُمَا ٱلثُّلُثَانِ مِمَّا تَرَكَۚ وَإِن كَانُوٓاْ إِخۡوَةٗ رِّجَالٗا وَنِسَآءٗ فَلِلذَّكَرِ مِثۡلُ حَظِّ ٱلۡأُنثَيَيۡنِۗ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمۡ أَن تَضِلُّواْۗ وَٱللَّهُ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمُۢ

Senden fetva istiyorlar. De ki: 'Allah kelale hakkında size fetva veriyor. Eğer bir kişi helak olursa, onun bir çocuğu yoktur ve onun bir kız kardeşi vardır; böylece bıraktığı şeyin yarısı onundur. Ve eğer onun bir çocuğu yoksa o ona mirasçı olur. Böylece eğer onlar iki iseler, böylece bıraktığı şeyden üçte ikisi onlarındır. Ve eğer onlar erkekler ve kadınlar kardeşler iseler, böylece erkek için iki dişinin payının misli vardır.' Sapmamanız için Allah size açıklıyor. Ve Allah her şeyi Bilen'dir.

إِذۡ أَنتُم بِٱلۡعُدۡوَةِ ٱلدُّنۡيَا وَهُم بِٱلۡعُدۡوَةِ ٱلۡقُصۡوَىٰ وَٱلرَّكۡبُ أَسۡفَلَ مِنكُمۡۚ وَلَوۡ تَوَاعَدتُّمۡ لَٱخۡتَلَفۡتُمۡ فِي ٱلۡمِيعَٰدِ وَلَٰكِن لِّيَقۡضِيَ ٱللَّهُ أَمۡرٗا كَانَ مَفۡعُولٗا لِّيَهۡلِكَ مَنۡ هَلَكَ عَنۢ بَيِّنَةٖ وَيَحۡيَىٰ مَنۡ حَيَّ عَنۢ بَيِّنَةٖۗ وَإِنَّ ٱللَّهَ لَسَمِيعٌ عَلِيمٌ

Hani siz yakın yamaçtaydınız ve onlar uzak yamaçtaydı ve kervan sizden daha aşağıdaydı. Ve eğer sözleşseydiniz, sözleşilen zamanda kesinlikle ayrılığa düşerdiniz; fakat Allah'ın yapılmış olan bir işi yerine getirmesi, helak olanın bir delilden helak olması ve yaşayanın bir delilden yaşaması içindir. Ve şüphesiz Allah kesinlikle İşiten'dir, Bilen'dir.

وَلَقَدۡ جَآءَكُمۡ يُوسُفُ مِن قَبۡلُ بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَمَا زِلۡتُمۡ فِي شَكّٖ مِّمَّا جَآءَكُم بِهِۦۖ حَتَّىٰٓ إِذَا هَلَكَ قُلۡتُمۡ لَن يَبۡعَثَ ٱللَّهُ مِنۢ بَعۡدِهِۦ رَسُولٗاۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَنۡ هُوَ مُسۡرِفٞ مُّرۡتَابٌ

Ve kesinlikle daha önce Yusuf size açık delillerle gelmişti. Bunun üzerine onun size getirdiği şeyden şüphe içinde olmaya devam ettiniz. O helak olduğu zaman, 'Allah ondan sonra asla elçi göndermeyecek' dediniz. Böylece Allah, haddi aşan, şüphe eden kimseyi saptırır.

هَلَكَ عَنِّي سُلۡطَٰنِيَهۡ

Gücüm benden yok oldu.

إِذۡ أَنتُم بِٱلۡعُدۡوَةِ ٱلدُّنۡيَا وَهُم بِٱلۡعُدۡوَةِ ٱلۡقُصۡوَىٰ وَٱلرَّكۡبُ أَسۡفَلَ مِنكُمۡۚ وَلَوۡ تَوَاعَدتُّمۡ لَٱخۡتَلَفۡتُمۡ فِي ٱلۡمِيعَٰدِ وَلَٰكِن لِّيَقۡضِيَ ٱللَّهُ أَمۡرٗا كَانَ مَفۡعُولٗا لِّيَهۡلِكَ مَنۡ هَلَكَ عَنۢ بَيِّنَةٖ وَيَحۡيَىٰ مَنۡ حَيَّ عَنۢ بَيِّنَةٖۗ وَإِنَّ ٱللَّهَ لَسَمِيعٌ عَلِيمٌ

Hani siz yakın yamaçtaydınız ve onlar uzak yamaçtaydı ve kervan sizden daha aşağıdaydı. Ve eğer sözleşseydiniz, sözleşilen zamanda kesinlikle ayrılığa düşerdiniz; fakat Allah'ın yapılmış olan bir işi yerine getirmesi, helak olanın bir delilden helak olması ve yaşayanın bir delilden yaşaması içindir. Ve şüphesiz Allah kesinlikle İşiten'dir, Bilen'dir.

ذَٰلِكَ أَن لَّمۡ يَكُن رَّبُّكَ مُهۡلِكَ ٱلۡقُرَىٰ بِظُلۡمٖ وَأَهۡلُهَا غَٰفِلُونَ

İşte bu, onun halkı habersizlerken Rabbinin şehirleri zulüm ile helak edici olmamasındandır.

وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهۡلِكَ ٱلۡقُرَىٰ حَتَّىٰ يَبۡعَثَ فِيٓ أُمِّهَا رَسُولٗا يَتۡلُواْ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتِنَاۚ وَمَا كُنَّا مُهۡلِكِي ٱلۡقُرَىٰٓ إِلَّا وَأَهۡلُهَا ظَٰلِمُونَ

Ve senin Rabbin, onun anasına onlara ayetlerimizi okuyan bir resul gönderene kadar şehirleri helak edici değildir. Ve Biz, halkı zalimler olmadan şehirleri helak ediciler değiliz.

وَلَمَّا جَآءَتۡ رُسُلُنَآ إِبۡرَٰهِيمَ بِٱلۡبُشۡرَىٰ قَالُوٓاْ إِنَّا مُهۡلِكُوٓاْ أَهۡلِ هَٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةِۖ إِنَّ أَهۡلَهَا كَانُواْ ظَٰلِمِينَ

Ve elçilerimiz İbrahim'e müjdeyle geldiklerinde dediler: 'Şüphesiz biz bu şehrin halkını yok edenleriz. Şüphesiz onun halkı zalimler oldular.'

وَإِذۡ قَالَتۡ أُمَّةٞ مِّنۡهُمۡ لِمَ تَعِظُونَ قَوۡمًا ٱللَّهُ مُهۡلِكُهُمۡ أَوۡ مُعَذِّبُهُمۡ عَذَابٗا شَدِيدٗاۖ قَالُواْ مَعۡذِرَةً إِلَىٰ رَبِّكُمۡ وَلَعَلَّهُمۡ يَتَّقُونَ

Ve hani onlardan bir topluluk demişti: 'Allah'ın onları helak edeceği veya onlara şiddetli bir azapla azap edeceği bir topluma niçin öğüt veriyorsunuz?' Dediler: 'Rabbinize doğru bir mazeret olsun diye ve umulur ki onlar sakınırlar.'

وَإِن مِّن قَرۡيَةٍ إِلَّا نَحۡنُ مُهۡلِكُوهَا قَبۡلَ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ أَوۡ مُعَذِّبُوهَا عَذَابٗا شَدِيدٗاۚ كَانَ ذَٰلِكَ فِي ٱلۡكِتَٰبِ مَسۡطُورٗا

Ve hiçbir şehir yoktur ki, kalkış gününden önce biz onu helak ediciler veya ona şiddetli bir azapla azap ediciler olmayalım. Bu, kitapta satırlanmıştır.

قَالُواْ تَٱللَّهِ تَفۡتَؤُاْ تَذۡكُرُ يُوسُفَ حَتَّىٰ تَكُونَ حَرَضًا أَوۡ تَكُونَ مِنَ ٱلۡهَٰلِكِينَ

Dediler: 'Allah'a yemin olsun, ağır hasta olana veya helak olanlardan olana kadar Yusuf'u hatırlamayı bırakmıyorsun.'

وَلَا تَدۡعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَۘ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۚ كُلُّ شَيۡءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجۡهَهُۥۚ لَهُ ٱلۡحُكۡمُ وَإِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ

Ve Allah ile beraber başka bir ilah çağırma. O'nun dışında hiçbir ilah yoktur. O'nun yüzü dışında her şey yok olucudur. Hüküm O'nundur ve O'na döndürüleceksiniz.

وَتِلۡكَ ٱلۡقُرَىٰٓ أَهۡلَكۡنَٰهُمۡ لَمَّا ظَلَمُواْ وَجَعَلۡنَا لِمَهۡلِكِهِم مَّوۡعِدٗا

Ve işte şu şehirler; zulmettikleri zaman onları helak ettik ve onların helakı için bir buluşma zamanı kıldık.

قَالُواْ تَقَاسَمُواْ بِٱللَّهِ لَنُبَيِّتَنَّهُۥ وَأَهۡلَهُۥ ثُمَّ لَنَقُولَنَّ لِوَلِيِّهِۦ مَا شَهِدۡنَا مَهۡلِكَ أَهۡلِهِۦ وَإِنَّا لَصَٰدِقُونَ

Dediler ki: 'Allah'a yeminleşin, ona ve ailesine gece baskını yapacağız, sonra onun koruyucusuna diyeceğiz ki: Ailesinin yok edilişine tanık olmadık ve şüphesiz biz doğru söyleyenleriz.'

وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهۡلِكَ ٱلۡقُرَىٰ حَتَّىٰ يَبۡعَثَ فِيٓ أُمِّهَا رَسُولٗا يَتۡلُواْ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتِنَاۚ وَمَا كُنَّا مُهۡلِكِي ٱلۡقُرَىٰٓ إِلَّا وَأَهۡلُهَا ظَٰلِمُونَ

Ve senin Rabbin, onun anasına onlara ayetlerimizi okuyan bir resul gönderene kadar şehirleri helak edici değildir. Ve Biz, halkı zalimler olmadan şehirleri helak ediciler değiliz.

وَأَنفِقُواْ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَلَا تُلۡقُواْ بِأَيۡدِيكُمۡ إِلَى ٱلتَّهۡلُكَةِ وَأَحۡسِنُوٓاْۚ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُحۡسِنِينَ

Ve Allah yolunda harcayın ve ellerinizle tehlikeye atmayın. Ve iyilik yapın, şüphesiz Allah iyilik yapanları sever.

فَكَذَّبُوهُمَا فَكَانُواْ مِنَ ٱلۡمُهۡلَكِينَ

Bunun üzerine o ikisini yalanladılar, bunun üzerine helak edilenlerden oldular.