ف ر ط

قَدۡ خَسِرَ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِلِقَآءِ ٱللَّهِۖ حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَتۡهُمُ ٱلسَّاعَةُ بَغۡتَةٗ قَالُواْ يَٰحَسۡرَتَنَا عَلَىٰ مَا فَرَّطۡنَا فِيهَا وَهُمۡ يَحۡمِلُونَ أَوۡزَارَهُمۡ عَلَىٰ ظُهُورِهِمۡۚ أَلَا سَآءَ مَا يَزِرُونَ

Allah'la karşılaşmayı yalanlayanlar kesinlikle kaybetti. Hatta saat onlara ansızın geldiği zaman dediler: 'Onda ihmal ettiğimiz şeyler üzerine yazıklar olsun bize.' Ve onlar yüklerini sırtlarının üzerinde taşıyorlar. Dikkat edin, yüklendikleri şey ne kötüdür.

وَمَا مِن دَآبَّةٖ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا طَـٰٓئِرٖ يَطِيرُ بِجَنَاحَيۡهِ إِلَّآ أُمَمٌ أَمۡثَالُكُمۚ مَّا فَرَّطۡنَا فِي ٱلۡكِتَٰبِ مِن شَيۡءٖۚ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّهِمۡ يُحۡشَرُونَ

Ve yerin içinde hiçbir canlı ve iki kanadıyla uçan hiçbir kuş yoktur ki, sizin benzeriniz topluluklardan olmasın. Kitabın içinde hiçbir şeyi ihmal etmedik. Sonra Rablerine doğru toplanırlar.

أَن تَقُولَ نَفۡسٞ يَٰحَسۡرَتَىٰ عَلَىٰ مَا فَرَّطتُ فِي جَنۢبِ ٱللَّهِ وَإِن كُنتُ لَمِنَ ٱلسَّـٰخِرِينَ

Bir nefsin, 'Allah'ın yanında ihmal ettiğim şeylere karşı eyvahlar olsun! Ve şüphesiz ben kesinlikle alay edenlerdendim' dememesi için.

فَلَمَّا ٱسۡتَيۡـَٔسُواْ مِنۡهُ خَلَصُواْ نَجِيّٗاۖ قَالَ كَبِيرُهُمۡ أَلَمۡ تَعۡلَمُوٓاْ أَنَّ أَبَاكُمۡ قَدۡ أَخَذَ عَلَيۡكُم مَّوۡثِقٗا مِّنَ ٱللَّهِ وَمِن قَبۡلُ مَا فَرَّطتُمۡ فِي يُوسُفَۖ فَلَنۡ أَبۡرَحَ ٱلۡأَرۡضَ حَتَّىٰ يَأۡذَنَ لِيٓ أَبِيٓ أَوۡ يَحۡكُمَ ٱللَّهُ لِيۖ وَهُوَ خَيۡرُ ٱلۡحَٰكِمِينَ

Bunun üzerine ondan ümit kestiklerinde fısıldaşarak ayrıldılar. Onların büyüğü dedi: 'Babanızın Allah'tan üzerinize kesinlikle sağlam bir söz aldığını ve önceden Yusuf hakkında kusur ettiğiniz şeyi bilmediniz mi? Bunun üzerine babam bana izin verene veya Allah benim için hüküm verene kadar yerden asla ayrılmayacağım. Ve O, hüküm verenlerin en hayırlısıdır.'

وَهُوَ ٱلۡقَاهِرُ فَوۡقَ عِبَادِهِۦۖ وَيُرۡسِلُ عَلَيۡكُمۡ حَفَظَةً حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَ أَحَدَكُمُ ٱلۡمَوۡتُ تَوَفَّتۡهُ رُسُلُنَا وَهُمۡ لَا يُفَرِّطُونَ

Ve O, kullarının üzerinde Boyun Eğdirendir. Üzerinize koruyucular gönderir; sonunda birinize ölüm geldiği zaman elçilerimiz onu vefat ettirir ve onlar eksik bırakmazlar.

وَٱصۡبِرۡ نَفۡسَكَ مَعَ ٱلَّذِينَ يَدۡعُونَ رَبَّهُم بِٱلۡغَدَوٰةِ وَٱلۡعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجۡهَهُۥۖ وَلَا تَعۡدُ عَيۡنَاكَ عَنۡهُمۡ تُرِيدُ زِينَةَ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۖ وَلَا تُطِعۡ مَنۡ أَغۡفَلۡنَا قَلۡبَهُۥ عَن ذِكۡرِنَا وَٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ وَكَانَ أَمۡرُهُۥ فُرُطٗا

Ve sabah ve akşam Rablerini, O'nun yüzünü isteyerek çağıran kimselerle beraber nefsini sabret. Dünya hayatının süsünü isteyerek iki gözün onlardan geçmesin. Ve kalbini zikrimizden gafil kıldığımız, kendi hevasına tabi olan ve işi aşırılık olan kimseye itaat etme.

قَالَا رَبَّنَآ إِنَّنَا نَخَافُ أَن يَفۡرُطَ عَلَيۡنَآ أَوۡ أَن يَطۡغَىٰ

İkisi dedi: 'Rabbimiz, şüphesiz biz onun bize karşı taşkınlık etmesinden veya azmasından korkuyoruz.'

وَيَجۡعَلُونَ لِلَّهِ مَا يَكۡرَهُونَۚ وَتَصِفُ أَلۡسِنَتُهُمُ ٱلۡكَذِبَ أَنَّ لَهُمُ ٱلۡحُسۡنَىٰۚ لَا جَرَمَ أَنَّ لَهُمُ ٱلنَّارَ وَأَنَّهُم مُّفۡرَطُونَ

Ve hoşlanmadıkları şeyleri Allah'a kılarlar. Ve en güzelin kendilerinin olduğuna dilleri yalanı niteler. Hiç şüphesiz ateş onlarındır ve onlar öne sürülenlerdir.