שׂער

יִזְבְּח֗וּ לַשֵּׁדִים֙ לֹ֣א אֱלֹ֔הַ אֱלֹהִ֖ים לֹ֣א יְדָע֑וּם חֲדָשִׁים֙ מִקָּרֹ֣ב בָּ֔אוּ לֹ֥א שְׂעָר֖וּם אֲבֹתֵיכֶֽם

Tanrı olmayan cinlere, bilmedikleri ilahlara, yakından gelen yenilere, babalarınızın onlardan korkmadıklarına kurban kestiler.

וְלֹא־יִזְבְּח֥וּ עוֹד֙ אֶת־זִבְחֵיהֶ֔ם לַשְּׂעִירִ֕ם אֲשֶׁ֛ר הֵ֥ם זֹנִ֖ים אַחֲרֵיהֶ֑ם חֻקַּ֥ת עוֹלָ֛ם תִּֽהְיֶה־זֹּ֥את לָהֶ֖ם לְדֹרֹתָֽם

Ve artık kurbanlarını, arkalarından fahişelik ettikleri tekelere kurban etmeyecekler; bu onlar için kuşakları boyunca sonsuz bir kural olacak.

וַיַּֽעֲמֶד־לוֹ֙ כֹּֽהֲנִ֔ים לַבָּמ֖וֹת וְלַשְּׂעִירִ֑ים וְלָעֲגָלִ֖ים אֲשֶׁ֥ר עָשָֽׂה

Ve o, yüksek yerler için, tekeler için ve yaptığı buzağılar için kendine kâhinler dikti.

וְרָבְצוּ־שָׁ֣ם צִיִּ֔ים וּמָלְא֥וּ בָתֵּיהֶ֖ם אֹחִ֑ים וְשָׁ֤כְנוּ שָׁם֙ בְּנ֣וֹת יַֽעֲנָ֔ה וּשְׂעִירִ֖ים יְרַקְּדוּ־שָֽׁם

Ve orada yabanıl hayvanlar yatacak, ve evleri baykuşlarla dolacak; ve orada devekuşları mesken tutacak, ve tekeler orada sıçrayacak.

לְחָרִם֙ הַשְּׁלִישִׁ֔י לִשְׂעֹרִ֖ים הָרְבִעִֽי

Üçüncü Harim'e, dördüncü Seorim'e,

יָ֤בֹ֥א אֱלֹהֵ֗ינוּ וְֽאַל־יֶ֫חֱרַ֥שׁ אֵשׁ־לְפָנָ֥יו תֹּאכֵ֑ל וּ֝סְבִיבָ֗יו נִשְׂעֲרָ֥ה מְאֹֽד

Tanrımız gelecek ve susmayacak; önünde ateş yiyip bitirecek ve çevresinde çok fırtına kopacak.

יִשָּׂאֵ֣הוּ קָדִ֣ים וְיֵלַ֑ךְ וִֽ֝ישָׂעֲרֵ֗הוּ מִמְּקֹמֽוֹ

Doğu rüzgarı onu kaldıracak ve gidecek; ve onu yerinden süpürecek.

בְּטֶ֤רֶם יָבִ֣ינוּ סִּֽירֹתֵיכֶ֣ם אָטָ֑ד כְּמוֹ־חַ֥י כְּמוֹ־חָ֝ר֗וֹן יִשְׂעָרֶֽנּוּ

Tencereleriniz dikenleri anlamadan önce, canlı gibi, öfke gibi onu süpürecek.

וּבְעֵ֣ת קֵ֗ץ יִתְנַגַּ֤ח עִמּוֹ֙ מֶ֣לֶךְ הַנֶּ֔גֶב וְיִשְׂתָּעֵ֨ר עָלָ֜יו מֶ֣לֶךְ הַצָּפ֗וֹן בְּרֶ֨כֶב֙ וּבְפָ֣רָשִׁ֔ים וּבָאֳנִיּ֖וֹת רַבּ֑וֹת וּבָ֥א בַאֲרָצ֖וֹת וְשָׁטַ֥ף וְעָבָֽר

Sonun zamanında da Güney kralı onunla savaşacak; ve Kuzey kralı arabayla, atlılarla ve birçok gemilerle ona fırtına gibi saldıracak; ve diyarlara gelecek, taşıp geçecek.

אֲשֶׁר־בִּשְׂעָרָ֥ה יְשׁוּפֵ֑נִי וְהִרְבָּ֖ה פְצָעַ֣י חִנָּֽם

Ki o beni fırtınada ezer ve yaralarımı nedensizce çoğaltır.

יְהֹוָ֗ה אֶ֤רֶךְ אַפַּ֨יִם֙ וּגְדָל־כֹּ֔חַ וְנַקֵּ֖ה לֹ֣א יְנַקֶּ֑ה יְהוָ֗ה בְּסוּפָ֤ה וּבִשְׂעָרָה֙ דַּרְכּ֔וֹ וְעָנָ֖ן אֲבַ֥ק רַגְלָֽיו

Yahve öfkeye yavaştır ve gücü büyüktür ve kesinlikle aklamaz; Yahve'nin yolu kasırgada ve fırtınadadır ve bulut O'nun ayaklarının tozudur.

שֹׁ֥מּוּ שָׁמַ֖יִם עַל־זֹ֑את וְשַׂעֲר֛וּ חָרְב֥וּ מְאֹ֖ד נְאֻם־יְהוָֽה

Buna dehşete düşün, ey gökler, ürperin ve çok viran olun, Yahve'nin bildirisidir.

וַהֲשִׁמּוֹתִ֨י עָלֶ֜יךָ עַמִּ֣ים רַבִּ֗ים וּמַלְכֵיהֶם֙ יִשְׂעֲר֤וּ עָלֶ֨יךָ֙ שַׂ֔עַר בְּעוֹפְפִ֥י חַרְבִּ֖י עַל־פְּנֵיהֶ֑ם וְחָרְד֤וּ לִרְגָעִים֙ אִ֣ישׁ לְנַפְשׁ֔וֹ בְּי֖וֹם מַפַּלְתֶּֽךָ

Senin üzerine çok halkları dehşete düşüreceğim ve kılıcımı onların yüzleri üzerinde savurduğumda kralları senin üzerine ürpertiyle ürperecekler; senin yıkıntının gününde her adam kendi canı için her an titreyecek.

כֹּ֚ל יֹשְׁבֵ֣י הָאִיִּ֔ים שָׁמְמ֖וּ עָלָ֑יִךְ וּמַלְכֵיהֶם֙ שָׂ֣עֲרוּ שַׂ֔עַר רָעֲמ֖וּ פָּנִֽים

Adalarda oturanların hepsi senin üzerine dehşete düştüler; ve onların kralları dehşetle ürperdiler, yüzleri sarsıldı.

וַיֹּ֣אמֶר יַעֲקֹ֔ב אֶל־רִבְקָ֖ה אִמּ֑וֹ הֵ֣ן עֵשָׂ֤ו אָחִי֙ אִ֣ישׁ שָׂעִ֔ר וְאָנֹכִ֖י אִ֥ישׁ חָלָֽק

Yakup annesi Rebeka'ya dedi: 'İşte kardeşim Esav kıllı bir adam, ben ise pürüzsüz bir adamım.'

וְלֹ֣א הִכִּיר֔וֹ כִּֽי־הָי֣וּ יָדָ֗יו כִּידֵ֛י עֵשָׂ֥ו אָחִ֖יו שְׂעִרֹ֑ת וַֽיְבָרְכֵֽהוּ

Onu tanımadı, çünkü elleri kardeşi Esav'ın elleri gibi kıllıydı; böylece onu bereketledi.

יַעֲרֹ֤ף כַּמָּטָר֙ לִקְחִ֔י תִּזַּ֥ל כַּטַּ֖ל אִמְרָתִ֑י כִּשְׂעִירִ֣ם עֲלֵי־דֶ֔שֶׁא וְכִרְבִיבִ֖ים עֲלֵי־עֵֽשֶׂב

Öğretim yağmur gibi damlasın, sözüm çiy gibi süzülsün; taze ot üzerine sağanaklar gibi ve bitki üzerine çiseler gibi.