שׂיח

עֶ֤רֶב וָבֹ֣קֶר וְ֭צָהֳרַיִם אָשִׂ֣יחָה וְאֶהֱמֶ֑ה וַיִּשְׁמַ֥ע קוֹלִֽי

Akşam, sabah ve öğlen şikayet edeceğim ve inleyeceğim; ve sesimi işitecek.

אֶזְכְּרָ֣ה אֱלֹהִ֣ים וְאֶֽהֱמָיָ֑ה אָשִׂ֓יחָה וְתִתְעַטֵּ֖ף רוּחִ֣י סֶֽלָה

Tanrı'yı hatırlarım ve inlerim; düşünürüm ve ruhum bayılır. Sela.

אֶֽזְכְּרָ֥ה נְגִינָתִ֗י בַּ֫לָּ֥יְלָה עִם־לְבָבִ֥י אָשִׂ֑יחָה וַיְחַפֵּ֥שׂ רוּחִֽי

Gece ezgimi hatırlarım; kalbimle düşünürüm ve ruhum araştırır.

וְהָגִ֥יתִי בְכָל־פָּעֳלֶ֑ךָ וּֽבַעֲלִ֖ילוֹתֶ֣יךָ אָשִֽׂיחָה

Ve bütün işini düşüneceğim, ve eylemlerini konuşacağım.

בְּפִקֻּדֶ֥יךָ אָשִׂ֑יחָה וְ֝אַבִּ֗יטָה אֹרְחֹתֶֽיךָ

Senin talimatlarında düşüneceğim ve senin yollarına bakacağım.

שִׁ֤ירוּ לוֹ֙ זַמְּרוּ־ל֔וֹ שִׂ֖יחוּ בְּכָל־נִפְלְאֹתָֽיו

Ona şarkı söyleyin, ona ilahi söyleyin, onun bütün harikalarından söz edin.

שִֽׁירוּ־ל֭וֹ זַמְּרוּ־ל֑וֹ שִׂ֝֗יחוּ בְּכָל־נִפְלְאוֹתָֽיו

Ona şarkı söyleyin, ona ilahi söyleyin; bütün harikalarını konuşun.

דֶּֽרֶךְ־פִּקּוּדֶ֥יךָ הֲבִינֵ֑נִי וְ֝אָשִׂ֗יחָה בְּנִפְלְאוֹתֶֽיךָ

Senin talimatlarının yolunu bana kavrat ve senin harikalarında düşüneyim.

וְאֶשָּֽׂא־כַפַּ֗י אֶֽל־מִ֭צְוֺתֶיךָ אֲשֶׁ֥ר אָהָ֗בְתִּי וְאָשִׂ֥יחָה בְחֻקֶּֽיךָ

Ve sevdiğim buyruklarına avuçlarımı kaldırayım ve kuralların hakkında düşüneyim.

יָשִׂ֣יחוּ בִ֭י יֹ֣שְׁבֵי שָׁ֑עַר וּ֝נְגִינ֗וֹת שׁוֹתֵ֥י שֵׁכָֽר

Kapıda oturanlar benim hakkımda konuşuyorlar; içki içenlerin şarkılarıyım.

מֵעֹ֤צֶר וּמִמִּשְׁפָּט֙ לֻקָּ֔ח וְאֶת־דּוֹר֖וֹ מִ֣י יְשׂוֹחֵ֑חַ כִּ֤י נִגְזַר֙ מֵאֶ֣רֶץ חַיִּ֔ים מִפֶּ֥שַׁע עַמִּ֖י נֶ֥גַע לָֽמוֹ

Baskıdan ve yargıdan alındı; ve onun neslini kim düşünecek? Çünkü yaşam yerinden kesilip atıldı, halkımın isyanından dolayı ona vuruş geldi.

יֵבֹ֣שׁוּ זֵ֭דִים כִּי־שֶׁ֣קֶר עִוְּת֑וּנִי אֲ֝נִ֗י אָשִׂ֥יחַ בְּפִקּוּדֶֽיךָ

Küstahlar utansınlar, çünkü yalanla bana haksızlık ettiler; ben talimatlarını düşüneceğim.

גַּ֤ם יָֽשְׁב֣וּ שָׂ֭רִים בִּ֣י נִדְבָּ֑רוּ עַ֝בְדְּךָ֗ יָשִׂ֥יחַ בְּחֻקֶּֽיךָ

Önderler oturup bana karşı konuştular da, senin kulun senin kurallarında düşünecek.

זָ֘כַ֤רְתִּי יָמִ֨ים מִקֶּ֗דֶם הָגִ֥יתִי בְכָל־פָּעֳלֶ֑ךָ בְּֽמַעֲשֵׂ֖ה יָדֶ֣יךָ אֲשׂוֹחֵֽחַ

Eski günleri hatırladım, bütün işlerini düşündüm; ellerinin işi üzerine derin derin düşündüm.

בְּהִתְהַלֶּכְךָ֨ תַּנְחֶ֬ה אֹתָ֗ךְ בְּֽ֭שָׁכְבְּךָ תִּשְׁמֹ֣ר עָלֶ֑יךָ וַ֝הֲקִיצ֗וֹתָ הִ֣יא תְשִׂיחֶֽךָ

Yürüdüğünde sana yol gösterecek, yattığında seni koruyacak ve uyandığında seninle konuşacak.

א֤וֹ שִׂ֣יחַ לָאָ֣רֶץ וְתֹרֶ֑ךָּ וִֽיסַפְּר֥וּ לְ֝ךָ֗ דְּגֵ֣י הַיָּֽם

Veya yere konuş ve sana öğretsin ve denizin balıkları sana anlatsınlar.

רֹכְבֵי֩ אֲתֹנ֨וֹת צְחֹר֜וֹת יֹשְׁבֵ֧י עַל־מִדִּ֛ין וְהֹלְכֵ֥י עַל־דֶּ֖רֶךְ שִֽׂיחוּ

Beyaz eşeklere binenler, örtüler üzerinde oturanlar ve yolda yürüyenler, konuşun.

קִדְּמ֣וּ עֵ֭ינַי אַשְׁמֻר֑וֹת לָ֝שִׂ֗יחַ בְּאִמְרָתֶֽךָ

Gözlerim gece nöbetlerinden önce davrandı; senin sözün üzerinde derin düşünmek için.

מִכָּל־מְלַמְּדַ֥י הִשְׂכַּ֑לְתִּי כִּ֥י עֵ֝דְוֺתֶ֗יךָ שִׂ֣יחָה לִֽֿי

Bütün öğretmenlerimden anlayışlı oldum; çünkü tanıklıkların bana düşüncedir.

אַף־אַ֭תָּה תָּפֵ֣ר יִרְאָ֑ה וְתִגְרַ֥ע שִׂ֝יחָ֗ה לִפְנֵי־אֵֽל

Hatta sen korkuyu bozuyorsun ve Tanrı'nın önünde düşünmeyi azaltıyorsun.

מָֽה־אָהַ֥בְתִּי תוֹרָתֶ֑ךָ כָּל־הַ֝יּ֗וֹם הִ֣יא שִׂיחָתִֽי

Yasanı ne kadar sevdim! Bütün gün o düşüncemdir.

הַקֹּטְפִ֣ים מַלּ֣וּחַ עֲלֵי־שִׂ֑יחַ וְשֹׁ֖רֶשׁ רְתָמִ֣ים לַחְמָֽם

Çalılar üzerinde tuz otu koparanlar; ve süpürge otlarının kökü onların ekmeğidir.

וְכֹ֣ל שִׂ֣יחַ הַשָּׂדֶ֗ה טֶ֚רֶם יִֽהְיֶ֣ה בָאָ֔רֶץ וְכָל־עֵ֥שֶׂב הַשָּׂדֶ֖ה טֶ֣רֶם יִצְמָ֑ח כִּי֩ לֹ֨א הִמְטִ֜יר יְהוָ֤ה אֱלֹהִים֙ עַל־הָאָ֔רֶץ וְאָדָ֣ם אַ֔יִן לַֽעֲבֹ֖ד אֶת־הָֽאֲדָמָֽה

Kırın hiçbir çalısı henüz yerde yoktu ve kırın hiçbir otu henüz bitmemişti; çünkü Yahve Tanrı yerin üzerine yağmur yağdırmamıştı ve toprağı işleyecek insan yoktu.

וַיִּכְל֥וּ הַמַּ֖יִם מִן־הַחֵ֑מֶת וַתַּשְׁלֵ֣ךְ אֶת־הַיֶּ֔לֶד תַּ֖חַת אַחַ֥ד הַשִּׂיחִֽם

Tulumdan sular tükendi ve çocuğu çalıların birinin altına attı.

בֵּין־שִׂיחִ֥ים יִנְהָ֑קוּ תַּ֖חַת חָר֣וּל יְסֻפָּֽחוּ

Çalılar arasında anırırlar; ısırgan otlarının altında toplanırlar.

וַיְהִ֨י בַֽצָּהֳרַ֜יִם וַיְהַתֵּ֧ל בָּהֶ֣ם אֵלִיָּ֗הוּ וַיֹּ֨אמֶר֙ קִרְא֤וּ בְקוֹל־גָּדוֹל֙ כִּֽי־אֱלֹהִ֣ים ה֔וּא כִּ֣י שִׂ֧יחַ וְכִֽי־שִׂ֛יג ל֖וֹ וְכִֽי־דֶ֣רֶךְ ל֑וֹ אוּלַ֛י יָשֵׁ֥ן ה֖וּא וְיִקָֽץ

Öğlen olunca İlyas onlarla alay etti ve dedi: 'Büyük bir sesle çağırın, çünkü o bir ilahtır; belki düşünceye dalmıştır, ve belki bir kenara çekilmiştir, ve belki yoldadır; belki uyuyordur ve uyanır.'

לְמִ֨י א֥וֹי לְמִ֪י אֲב֡וֹי לְמִ֤י מִדְיָנִ֨ים לְמִ֥י שִׂ֗יחַ לְ֭מִי פְּצָעִ֣ים חִנָּ֑ם לְ֝מִ֗י חַכְלִל֥וּת עֵינָֽיִם

Vay kimedir? Eyvah kimedir? Çekişmeler kimedir? Şikayet kimedir? Nedensiz yaralar kimedir? Gözlerin kızarıklığı kimedir?

אַל־תִּתֵּן֙ אֶת־אֲמָ֣תְךָ֔ לִפְנֵ֖י בַּת־בְּלִיָּ֑עַל כִּֽי־מֵרֹ֥ב שִׂיחִ֛י וְכַעְסִ֖י דִּבַּ֥רְתִּי עַד־הֵֽנָּה

'Kulunu değersizlik kızı sayma; çünkü derdimin ve üzüntümün çokluğundan şimdiye kadar konuştum.'

יֶעֱרַ֣ב עָלָ֣יו שִׂיחִ֑י אָ֝נֹכִ֗י אֶשְׂמַ֥ח בַּיהוָֽה

Düşüncem ona hoş olsun; ben Yahve'de sevineceğim.

אֶשְׁפֹּ֣ךְ לְפָנָ֣יו שִׂיחִ֑י צָ֝רָתִ֗י לְפָנָ֥יו אַגִּֽיד

Onun yüzünün önünde şikayetimi dökerim; onun yüzünün önünde sıkıntımı bildiririm.

אִם־אָ֭מְרִי אֶשְׁכְּחָ֣ה שִׂיחִ֑י אֶעֶזְבָ֖ה פָנַ֣י וְאַבְלִֽיגָה

Eğer dersem: 'Şikayetimi unutayım, yüzümü bırakayım ve neşeleneyim'.

נָֽקְטָ֥ה נַפְשִׁ֗י בְּחַ֫יָּ֥י אֶֽעֶזְבָ֣ה עָלַ֣י שִׂיחִ֑י אֲ֝דַבְּרָה֗ בְּמַ֣ר נַפְשִֽׁי

Canım yaşamımdan bıktı; şikayetimi üzerime bırakacağım, canımın acısıyla konuşacağım.

הַקְשִׁ֣יבָה לִּ֣י וַעֲנֵ֑נִי אָרִ֖יד בְּשִׂיחִ֣י וְאָהִֽימָה

Bana dikkat et ve bana cevap ver; şikayetimde huzursuzum ve inliyorum.

שְׁמַע־אֱלֹהִ֣ים קוֹלִ֣י בְשִׂיחִ֑י מִפַּ֥חַד א֝וֹיֵ֗ב תִּצֹּ֥ר חַיָּֽי

Şikayetimde sesimi duy Tanrı; düşmanın dehşetinden yaşamımı koru.

כִּֽי־אָ֭מַרְתִּי תְּנַחֲמֵ֣נִי עַרְשִׂ֑י יִשָּׂ֥א בְ֝שִׂיחִ֗י מִשְׁכָּבִֽי

Çünkü dedim: 'Yatağım beni teselli edecek, döşeğim şikayetimi taşıyacak.'