שׁוע

ה֣וּא קָם֩ וַיַּ֨ךְ בַּפְּלִשְׁתִּ֜ים עַ֣ד כִּֽי־יָגְעָ֣ה יָד֗וֹ וַתִּדְבַּ֤ק יָדוֹ֙ אֶל־הַחֶ֔רֶב וַיַּ֧עַשׂ יְהוָ֛ה תְּשׁוּעָ֥ה גְדוֹלָ֖ה בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא וְהָעָ֛ם יָשֻׁ֥בוּ אַחֲרָ֖יו אַךְ־לְפַשֵּֽׁט

O kalktı ve eli yorulana kadar Filistlilere vurdu ve eli kılıca yapıştı; ve Yahve o günde büyük kurtuluş yaptı ve halk sadece soymak için arkasından döndüler.

וַיִּתְיַצֵּ֤ב בְּתוֹךְ־הַֽחֶלְקָה֙ וַיַּצִּילֶ֔הָ וַיַּ֖ךְ אֶת־פְּלִשְׁתִּ֑ים וַיַּ֥עַשׂ יְהוָ֖ה תְּשׁוּעָ֥ה גְדוֹלָֽה

Ve parçanın ortasında dikildi ve onu kurtardı ve Filistlileri vurdu; ve Yahve büyük kurtuluş yaptı.

וַיֹּאמְר֞וּ לַמַּלְאָכִ֣ים הַבָּאִ֗ים כֹּ֤ה תֹֽאמְרוּן֙ לְאִישׁ֙ יָבֵ֣ישׁ גִּלְעָ֔ד מָחָ֛ר תִּהְיֶֽה־לָכֶ֥ם תְּשׁוּעָ֖ה כְּחֹ֣ם הַשָּׁ֑מֶשׁ וַיָּבֹ֣אוּ הַמַּלְאָכִ֗ים וַיַּגִּ֛ידוּ לְאַנְשֵׁ֥י יָבֵ֖ישׁ וַיִּשְׂמָֽחוּ

Gelen habercilere dediler: 'Yaveş Gilead adamlarına şöyle diyeceksiniz: Yarın güneş ısındığında size kurtuluş olacak.' Haberciler geldiler ve Yaveş adamlarına bildirdiler ve sevindiler.

וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֔וּל לֹֽא־יוּמַ֥ת אִ֖ישׁ בַּיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה כִּ֥י הַיּ֛וֹם עָשָֽׂה־יְהוָ֥ה תְּשׁוּעָ֖ה בְּיִשְׂרָאֵֽל

Şaul dedi: 'Bu günde adam öldürülmeyecek; çünkü bugün Yahve İsrail'de kurtuluş yaptı.'

וַיָּשֶׂם֩ אֶת־נַפְשׁ֨וֹ בְכַפּ֜וֹ וַיַּ֣ךְ אֶת־הַפְּלִשְׁתִּ֗י וַיַּ֨עַשׂ יְהוָ֜ה תְּשׁוּעָ֤ה גְדוֹלָה֙ לְכָל־יִשְׂרָאֵ֔ל רָאִ֖יתָ וַתִּשְׂמָ֑ח וְלָ֤מָּה תֶֽחֱטָא֙ בְּדָ֣ם נָקִ֔י לְהָמִ֥ית אֶת־דָּוִ֖ד חִנָּֽם

Canını avucuna koydu ve Filistliyi vurdu, ve Yahve bütün İsrail için büyük kurtuluş yaptı; gördün ve sevindin. Ve neden Davut'u boş yere öldürmek için suçsuz kana günah işleyeceksin?

אָכֵ֥ן לַשֶּׁ֛קֶר מִגְּבָע֖וֹת הָמ֣וֹן הָרִ֑ים אָכֵן֙ בַּיהֹוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ תְּשׁוּעַ֖ת יִשְׂרָאֵֽל

Gerçekten tepelerden, dağların kalabalığından gelen yalandır; gerçekten İsrail'in kurtuluşu Tanrımız Yahve'dedir.

יִשְׂרָאֵל֙ נוֹשַׁ֣ע בַּיהוָ֔ה תְּשׁוּעַ֖ת עוֹלָמִ֑ים לֹא־תֵבֹ֥שׁוּ וְלֹא־תִכָּלְמ֖וּ עַד־ע֥וֹלְמֵי עַֽד

İsrail Yahve tarafından sonsuz bir kurtuluşla kurtarıldı; sonsuzlukların sonsuzluğuna kadar utanmayacaksınız ve rezil olmayacaksınız.

הָֽבָה־לָּ֣נוּ עֶזְרָ֣ת מִצָּ֑ר וְ֝שָׁ֗וְא תְּשׁוּעַ֥ת אָדָם

Bize sıkıntıdan yardım ver; ve insanın kurtarışı boştur.

הָֽבָה־לָּ֣נוּ עֶזְרָ֣ת מִצָּ֑ר וְ֝שָׁ֗וְא תְּשׁוּעַ֥ת אָדָֽם

Düşmandan bize yardım ver, ve insanın kurtarışı boştur.

יָ֘שִׂ֤ישׂוּ וְיִשְׂמְח֨וּ בְּךָ֗ כָּֽל־מְבַ֫קְשֶׁ֥יךָ יֹאמְר֣וּ תָ֭מִיד יִגְדַּ֣ל יְהוָ֑ה אֹֽ֝הֲבֵ֗י תְּשׁוּעָתֶֽךָ

Seni arayanların hepsi sende coşsunlar ve sevinsinler; kurtuluşunu sevenler daima, 'Yahve yücelsin' desinler.

פִּ֤י יְסַפֵּ֬ר צִדְקָתֶ֗ךָ כָּל־הַיּ֥וֹם תְּשׁוּעָתֶ֑ךָ כִּ֤י לֹ֖א יָדַ֣עְתִּי סְפֹרֽוֹת

Ağzım doğruluğunu, bütün gün kurtuluşunu anlatacak; çünkü sayıları bilmedim.

וִֽיבֹאֻ֣נִי חֲסָדֶ֣ךָ יְהוָ֑ה תְּ֝שֽׁוּעָתְךָ֗ כְּאִמְרָתֶֽךָ

Ve merhametlerin bana gelsin Yahve, sözüne göre kurtuluşun.

בְּאֵ֣ין תַּ֭חְבֻּלוֹת יִפָּל־עָ֑ם וּ֝תְשׁוּעָ֗ה בְּרֹ֣ב יוֹעֵֽץ

Rehberlik olmadığında halk düşer, kurtuluş ise danışmanın çokluğundadır.

כִּ֣י בְ֭תַחְבֻּלוֹת תַּעֲשֶׂה־לְּךָ֣ מִלְחָמָ֑ה וּ֝תְשׁוּעָ֗ה בְּרֹ֣ב יוֹעֵֽץ

Çünkü stratejilerle kendin için savaş yaparsın ve kurtuluş danışman çokluğundadır.

וַיִּצְמָא֮ מְאֹד֒ וַיִּקְרָ֤א אֶל־יְהוָה֙ וַיֹּאמַ֔ר אַתָּה֙ נָתַ֣תָּ בְיַֽד־עַבְדְּךָ֔ אֶת־הַתְּשׁוּעָ֥ה הַגְּדֹלָ֖ה הַזֹּ֑את וְעַתָּה֙ אָמ֣וּת בַּצָּמָ֔א וְנָפַלְתִּ֖י בְּיַ֥ד הָעֲרֵלִֽים

Çok susadı ve Yahve'ye seslenip dedi: 'Sen kulunun eliyle bu büyük kurtuluşu verdin; ve şimdi susuzluktan öleceğim ve sünnetsizlerin eline düşeceğim.'

ס֗וּס מ֭וּכָן לְי֣וֹם מִלְחָמָ֑ה וְ֝לַֽיהוָ֗ה הַתְּשׁוּעָֽה

At savaş günü için hazırdır; ama kurtuluş Yahve'ye aittir.

וַיֹּ֗אמֶר אִם־תֶּחֱזַ֤ק מִמֶּ֨נִּי֙ אֲרָ֔ם וְהָיִ֥יתָ לִּ֖י לִתְשׁוּעָ֑ה וְאִם־בְּנֵ֥י עַמּ֛וֹן יֶֽחֶזְק֥וּ מִמְּךָ֖ וְהוֹשַׁעְתִּֽיךָ

Dedi ki: 'Eğer Aram benden güçlü olursa, bana kurtuluş için olacaksın; ve eğer Ammon oğulları senden güçlü olurlarsa, seni kurtaracağım.'

שֶׁ֣קֶר הַ֭סּוּס לִתְשׁוּעָ֑ה וּבְרֹ֥ב חֵ֝יל֗וֹ לֹ֣א יְמַלֵּֽט

Kurtuluş için at boştur ve gücünün çokluğuyla kurtarmaz.

ח֥וּשָׁה לְעֶזְרָתִ֑י אֲ֝דֹנָ֗י תְּשׁוּעָתִֽי

Yardımıma acele et, Efendim, kurtuluşum.

הַצִּ֘ילֵ֤נִי מִדָּמִ֨ים אֱֽלֹהִ֗ים אֱלֹהֵ֥י תְּשׁוּעָתִ֑י תְּרַנֵּ֥ן לְ֝שׁוֹנִ֗י צִדְקָתֶֽךָ

Beni kanlardan kurtar, ey Tanrı, kurtuluşumun Tanrısı; dilim doğruluğunu sevinçle söylesin.

צִדְקָתְךָ֬ לֹא־כִסִּ֨יתִי בְּת֬וֹךְ לִבִּ֗י אֱמוּנָתְךָ֣ וּתְשׁוּעָתְךָ֣ אָמָ֑רְתִּי לֹא־כִחַ֥דְתִּי חַסְדְּךָ֥ וַ֝אֲמִתְּךָ֗ לְקָהָ֥ל רָֽב

Doğruluğunu kalbimin içinde örtmedim, sadakatini ve kurtuluşunu söyledim; merhametini ve gerçeğini büyük topluluktan gizlemedim.

כָּלְתָ֣ה לִתְשׁוּעָתְךָ֣ נַפְשִׁ֑י לִדְבָרְךָ֥ יִחָֽלְתִּי

Canım kurtarışın için tükendi; sözüne umut bağladım.

וַתְּהִ֨י הַתְּשֻׁעָ֜ה בַּיּ֥וֹם הַה֛וּא לְאֵ֖בֶל לְכָל־הָעָ֑ם כִּֽי־שָׁמַ֣ע הָעָ֗ם בַּיּ֤וֹם הַהוּא֙ לֵאמֹ֔ר נֶעֱצַ֥ב הַמֶּ֖לֶךְ עַל־בְּנֽוֹ

O gün kurtuluş bütün halk için yasa dönüştü; çünkü o gün halk, 'Kral oğlu için kederlendi' dendiğini duydu.

וּתְשׁוּעַ֣ת צַ֭דִּיקִים מֵיְהוָ֑ה מָֽ֝עוּזָּ֗ם בְּעֵ֣ת צָרָֽה

Ve doğruların kurtuluşu Yahve'dendir; sıkıntı vaktinde onların sığınağıdır.

ט֤וֹב וְיָחִיל֙ וְדוּמָ֔ם לִתְשׁוּעַ֖ת יְהוָֽה

Yahve'nin kurtuluşunu sessizce umut etmesi iyidir.

קֵרַ֤בְתִּי צִדְקָתִי֙ לֹ֣א תִרְחָ֔ק וּתְשׁוּעָתִ֖י לֹ֣א תְאַחֵ֑ר וְנָתַתִּ֤י בְצִיּוֹן֙ תְּשׁוּעָ֔ה לְיִשְׂרָאֵ֖ל תִּפְאַרְתִּֽי

Doğruluğumu yaklaştırdım, uzaklaşmaz ve kurtuluşum gecikmez; ve Siyon'da kurtuluş, İsrail'e görkemimi vereceğim.

בַּצַּר־לִ֤י אֶֽקְרָ֣א יְהוָה֮ וְאֶל־אֱלֹהַ֪י אֲשַׁ֫וֵּ֥עַ יִשְׁמַ֣ע מֵהֵיכָל֣וֹ קוֹלִ֑י וְ֝שַׁוְעָתִ֗י לְפָנָ֤יו תָּב֬וֹא בְאָזְנָֽיו

Sıkıntımda Yahve'yi çağırırım ve Tanrıma feryat ederim; tapınağından sesimi işitir ve onun önündeki feryadım kulaklarına gelir.

הֵ֤ן אֶצְעַ֣ק חָ֭מָס וְלֹ֣א אֵעָנֶ֑ה אֲ֝שַׁוַּ֗ע וְאֵ֣ין מִשְׁפָּֽט

İşte şiddet feryat ediyorum ve cevaplanmıyorum; yardım çağırıyorum ve adalet yoktur.

אֲשַׁוַּ֣ע אֵ֭לֶיךָ וְלֹ֣א תַעֲנֵ֑נִי עָ֝מַ֗דְתִּי וַתִּתְבֹּ֥נֶן בִּֽי

Sana feryat ederim ve bana cevap vermezsin; dururum ve bana bakarsın.

קֹדֵ֣ר הִ֭לַּכְתִּי בְּלֹ֣א חַמָּ֑ה קַ֖מְתִּי בַקָּהָ֣ל אֲשַׁוֵּֽעַ

Güneş olmadan kararmış olarak yürüdüm; toplulukta kalktım, feryat ederim.

יְשַׁוְּע֥וּ וְאֵין־מוֹשִׁ֑יעַ עַל־יְ֝הוָ֗ה וְלֹ֣א עָנָֽם

Feryat ederler ve kurtaran yoktur; Yahve'ye, ve onlara cevap vermez.

מֵ֭רֹב עֲשׁוּקִ֣ים יַזְעִ֑יקוּ יְשַׁוְּע֖וּ מִזְּר֣וֹעַ רַבִּֽים

Baskıların çokluğundan feryat ederler; büyüklerin kolundan yardım çağırırlar.

וְֽחַנְפֵי־לֵ֭ב יָשִׂ֣ימוּ אָ֑ף לֹ֥א יְ֝שַׁוְּע֗וּ כִּ֣י אֲסָרָֽם

Ve kalbi ikiyüzlü olanlar öfke koyarlar; onları bağladığında yardım çağırmazlar.

מִ֤י יָכִ֥ין לָעֹרֵ֗ב צֵ֫יד֥וֹ כִּֽי־יְ֭לָדָיו אֶל־אֵ֣ל יְשַׁוֵּ֑עוּ יִ֝תְע֗וּ לִבְלִי־אֹֽכֶל

Yavruları Tanrı'ya feryat ederken, yiyecek olmadan dolaşırlarken kargaya onun avını kim hazırlar?

וַיֹּ֗אמֶר קָ֠רָאתִי מִצָּ֥רָה לִ֛י אֶל־יְהוָ֖ה וַֽיַּעֲנֵ֑נִי מִבֶּ֧טֶן שְׁא֛וֹל שִׁוַּ֖עְתִּי שָׁמַ֥עְתָּ קוֹלִֽי

Ve dedi: 'Sıkıntımdan Yahve'ye seslendim ve o bana cevap verdi; Şeol'ün karnından yardım için feryat ettim, sesimi işittin.'

עַד־אָ֧נָה יְהוָ֛ה שִׁוַּ֖עְתִּי וְלֹ֣א תִשְׁמָ֑ע אֶזְעַ֥ק אֵלֶ֛יךָ חָמָ֖ס וְלֹ֥א תוֹשִֽׁיעַ

Ne zamana kadar, ey Yahve, yardım için feryat edeceğim ve sen işitmeyeceksin? Sana 'Şiddet!' diye bağırıyorum ve sen kurtarmıyorsun.

יְהוָ֥ה אֱלֹהָ֑י שִׁוַּ֥עְתִּי אֵ֝לֶ֗יךָ וַתִּרְפָּאֵֽנִי

Yahve Tanrım, Sana feryat ettim ve beni iyileştirdin.

וַאֲנִ֤י אֵלֶ֣יךָ יְהוָ֣ה שִׁוַּ֑עְתִּי וּ֝בַבֹּ֗קֶר תְּֽפִלָּתִ֥י תְקַדְּמֶֽךָּ

Ve ben sana feryat ettim, Yahve; ve sabahta duam senin önüne geçecek.

אָ֤ז תִּקְרָא֙ וַיהוָ֣ה יַעֲנֶ֔ה תְּשַׁוַּ֖ע וְיֹאמַ֣ר הִנֵּ֑נִי אִם־תָּסִ֤יר מִתּֽוֹכְךָ֙ מוֹטָ֔ה שְׁלַ֥ח אֶצְבַּ֖ע וְדַבֶּר־אָֽוֶן

O zaman çağıracaksın ve Yahve cevap verecek, feryat edeceksin ve diyecek: 'İşte buradayım.' Eğer ortandan boyunduruğu, parmak göndermeyi ve kötülük konuşmayı kaldırırsan;

מֵ֘עִ֤יר מְתִ֨ים יִנְאָ֗קוּ וְנֶֽפֶשׁ־חֲלָלִ֥ים תְּשַׁוֵּ֑עַ וֶ֝אֱל֗וֹהַּ לֹא־יָשִׂ֥ים תִּפְלָֽה

Şehirden adamlar inler ve yaralıların canı feryat eder; ve Tanrı anlamsızlık koymaz.

שְׁמַ֤ע ק֣וֹל תַּ֭חֲנוּנַי בְּשַׁוְּעִ֣י אֵלֶ֑יךָ בְּנָשְׂאִ֥י יָ֝דַ֗י אֶל־דְּבִ֥יר קָדְשֶֽׁךָ

Sana yardım çağırdığımda, ellerimi senin kutsal iç odana doğru kaldırdığımda yalvarışlarımın sesini işit.

וַאֲנִ֤י אָ֘מַ֤רְתִּי בְחָפְזִ֗י נִגְרַזְתִּי֮ מִנֶּ֪גֶד עֵ֫ינֶ֥יךָ אָכֵ֗ן שָׁ֭מַעְתָּ ק֥וֹל תַּחֲנוּנַ֗י בְּשַׁוְּעִ֥י אֵלֶֽיךָ

Ve ben telaşımda dedim: 'Gözlerinin karşısından kesilip atıldım'; ancak sana feryat ettiğimde yalvarışlarımın sesini işittin.

כִּֽי־יַ֭צִּיל אֶבְי֣וֹן מְשַׁוֵּ֑עַ וְ֝עָנִ֗י וְֽאֵין־עֹזֵ֥ר לֽוֹ

Çünkü feryat eden yoksulu ve yardımcısı olmayan düşkünü kurtaracak.

כִּֽי־אֲ֭מַלֵּט עָנִ֣י מְשַׁוֵּ֑עַ וְ֝יָת֗וֹם וְֽלֹא־עֹזֵ֥ר לֽוֹ

Çünkü feryat eden düşkünü ve yetimi ve yardımcısı olmayanı kurtarırdım.

קִדַּ֣מְתִּי בַ֭נֶּשֶׁף וָאֲשַׁוֵּ֑עָה לִדְבָרְךָ֥ יִחָֽלְתִּי

Şafakta önce davrandım ve feryat ettim; senin sözüne umut bağladım.