צרר

צָרַ֥ר ר֛וּחַ אוֹתָ֖הּ בִּכְנָפֶ֑יהָ וְיֵבֹ֖שׁוּ מִזִּבְחוֹתָֽם

Rüzgar onu kanatlarında sardı ve kurbanlarından utanacaklar.

מִ֤י עָלָֽה־שָׁמַ֨יִם וַיֵּרַ֡ד מִ֤י אָֽסַף־ר֨וּחַ בְּחָפְנָ֡יו מִ֤י צָֽרַר־מַ֨יִם בַּשִּׂמְלָ֗ה מִ֭י הֵקִ֣ים כָּל־אַפְסֵי־אָ֑רֶץ מַה־שְּׁמ֥וֹ וּמַֽה־שֶּׁם־בְּ֝נ֗וֹ כִּ֣י תֵדָֽע

Kim göklere çıktı ve indi? Kim rüzgarı avuçlarında topladı? Kim suları giyside sardı? Kim yerin bütün uçlarını kurdu? Onun adı nedir ve oğlunun adı nedir, eğer biliyorsan?

וַיָּ֧סַר הַמֶּ֛לֶךְ אֶת־טַבַּעְתּ֖וֹ מֵעַ֣ל יָד֑וֹ וַֽיִּתְּנָ֗הּ לְהָמָ֧ן בֶּֽן־הַמְּדָ֛תָא הָאֲגָגִ֖י צֹרֵ֥ר הַיְּהוּדִֽים

Bunun üzerine kral yüzüğünü elinden çıkardı; ve onu Yahudilerin düşmanı Agaglı Hammedata oğlu Haman'a verdi.

בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא נָתַ֞ן הַמֶּ֤לֶךְ אֲחַשְׁוֵרוֹשׁ֙ לְאֶסְתֵּ֣ר הַמַּלְכָּ֔ה אֶת־בֵּ֥ית הָמָ֖ן צֹרֵ֣ר הַיְּהוּדִ֑ים וּמָרְדֳּכַ֗י בָּ֚א לִפְנֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ כִּֽי־הִגִּ֥ידָה אֶסְתֵּ֖ר מַ֥ה הוּא־לָֽהּ

O gün Kral Ahaşveroş, Yahudilerin düşmanı Haman'ın evini Kraliçe Ester'e verdi; ve Mordekay kralın önüne geldi, çünkü Ester onun kendisi için ne olduğunu bildirmişti.

עֲ֠שֶׂרֶת בְּנֵ֨י הָמָ֧ן בֶּֽן־הַמְּדָ֛תָא צֹרֵ֥ר הַיְּהוּדִ֖ים הָרָ֑גוּ וּבַ֨בִּזָּ֔ה לֹ֥א שָׁלְח֖וּ אֶת־יָדָֽם

Yahudilerin düşmanı Hammedata oğlu Haman'ın on oğlunu öldürdüler; ama yağmaya ellerini uzatmadılar.

עָֽשְׁשָׁ֣ה מִכַּ֣עַס עֵינִ֑י עָֽ֝תְקָ֗ה בְּכָל־צוֹרְרָֽי

Gözüm kederden zayıfladı; bütün düşmanlarım yüzünden eskidi.

אִם־גָּ֭מַלְתִּי שֽׁוֹלְמִ֥י רָ֑ע וָאֲחַלְּצָ֖ה צוֹרְרִ֣י רֵיקָֽם

Eğer benimle barışık olana kötülükle karşılık verdiysem ve düşmanımı boş yere soyduysam,

ק֘וּמָ֤ה יְהוָ֨ה בְּאַפֶּ֗ךָ הִ֭נָּשֵׂא בְּעַבְר֣וֹת צוֹרְרָ֑י וְע֥וּרָה אֵ֝לַ֗י מִשְׁפָּ֥ט צִוִּֽיתָ

Kalk ey Yahve, öfkenle; düşmanlarımın taşkınlıklarına karşı yüksel ve benim için uyan, yargıyı buyurdun.

בְּרֶ֤צַח בְּֽעַצְמוֹתַ֗י חֵרְפ֥וּנִי צוֹרְרָ֑י בְּאָמְרָ֥ם אֵלַ֥י כָּל־הַ֝יּ֗וֹם אַיֵּ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ

Bütün gün bana, 'Tanrın nerede?' dediklerinde, düşmanlarım kemiklerimde kırılmayla beni aşağıladılar.

אַתָּ֤ה יָדַ֗עְתָּ חֶרְפָּתִ֣י וּ֭בָשְׁתִּי וּכְלִמָּתִ֑י נֶ֝גְדְּךָ֗ כָּל־צוֹרְרָֽי

Sen kınanmamı, utancımı ve rezilliğimi bildin; bütün düşmanlarım senin karşındadır.

כִּ֤י יָדַ֨עְתִּי֙ רַבִּ֣ים פִּשְׁעֵיכֶ֔ם וַעֲצֻמִ֖ים חַטֹּֽאתֵיכֶ֑ם צֹרְרֵ֤י צַדִּיק֙ לֹ֣קְחֵי כֹ֔פֶר וְאֶבְיוֹנִ֖ים בַּשַּׁ֥עַר הִטּֽוּ

Çünkü isyanlarınızın çok ve günahlarınızın büyük olduğunu biliyorum; doğru kişiyi sıkıştıranlar, rüşvet alanlar ve kapıda yoksulları saptırdılar.

תַּעֲרֹ֬ךְ לְפָנַ֨י שֻׁלְחָ֗ן נֶ֥גֶד צֹרְרָ֑י דִּשַּׁ֖נְתָּ בַשֶּׁ֥מֶן רֹ֝אשִׁ֗י כּוֹסִ֥י רְוָיָֽה

Düşmanlarımın önünde bana sofra kurarsın; başımı yağla yağlarsın, kâsem taşıyor.

מִכָּל־צֹרְרַ֨י הָיִ֪יתִי חֶרְפָּ֡ה וְלִשֲׁכֵנַ֨י מְאֹד֮ וּפַ֪חַד לִֽמְיֻדָּ֫עָ֥י רֹאַ֥י בַּח֑וּץ נָדְד֥וּ מִמֶּֽנִּי

Bütün düşmanlarımdan utanç oldum ve komşularıma çok ve tanıdıklarıma dehşet; dışarıda beni görenler benden kaçtılar.

וּֽבְחַסְדְּךָ֮ תַּצְמִ֪ית אֹ֫יְבָ֥י וְֽ֭הַאֲבַדְתָּ כָּל־צֹרֲרֵ֣י נַפְשִׁ֑י כִּ֝֗י אֲנִ֣י עַבְדֶּֽךָ

Ve sadakatinle düşmanlarımı yok et ve canımı sıkanların hepsini helak et; çünkü ben kulunum.

שָׁאֲג֣וּ צֹ֭רְרֶיךָ בְּקֶ֣רֶב מוֹעֲדֶ֑ךָ שָׂ֖מוּ אוֹתֹתָ֣ם אֹתֽוֹת

Düşmanların buluşma yerinin ortasında kükrediler; kendi işaretlerini işaretler olarak koydular.

אַל־תִּ֭שְׁכַּח ק֣וֹל צֹרְרֶ֑יךָ שְׁא֥וֹן קָ֝מֶ֗יךָ עֹלֶ֥ה תָמִֽיד

Sana düşmanlık edenlerin sesini unutma; sana karşı kalkanların gürültüsü sürekli yükseliyor.

כִּ֣י אִם־שָׁמֹ֤עַ תִּשְׁמַע֙ בְּקֹל֔וֹ וְעָשִׂ֕יתָ כֹּ֖ל אֲשֶׁ֣ר אֲדַבֵּ֑ר וְאָֽיַבְתִּי֙ אֶת־אֹ֣יְבֶ֔יךָ וְצַרְתִּ֖י אֶת־צֹרְרֶֽיךָ

Fakat onun sesini kesinlikle dinlersen ve konuştuğum her şeyi yaparsan, düşmanlarına düşman olacağım ve sana sıkıntı verenlere sıkıntı vereceğim.

צָרוּר֙ עֲוֺ֣ן אֶפְרָ֔יִם צְפוּנָ֖ה חַטָּאתֽוֹ

Efrayim'in suçu bağlanmıştır, onun günahı saklanmıştır.

צָר֖וֹר אֶת־הַמִּדְיָנִ֑ים וְהִכִּיתֶ֖ם אוֹתָֽם

Midyanlılara düşmanlık edin ve onları vurun.

שִׁ֗יר הַֽמַּ֫עֲל֥וֹת רַ֭בַּת צְרָר֣וּנִי מִנְּעוּרַ֑י יֹֽאמַר־נָ֝א יִשְׂרָאֵֽל

Çıkışların ilahisi. Gençliğimden beri beni çok sıkıştırdılar; İsrail lütfen söylesin:

רַ֭בַּת צְרָר֣וּנִי מִנְּעוּרָ֑י גַּ֝ם לֹא־יָ֥כְלוּ לִֽי

Gençliğimden beri beni çok sıkıştırdılar, ama bana güç yetiremediler.

מִפִּ֤י עֽוֹלְלִ֨ים וְֽיֹנְקִים֮ יִסַּ֪דְתָּ֫ עֹ֥ז לְמַ֥עַן צוֹרְרֶ֑יךָ לְהַשְׁבִּ֥ית א֝וֹיֵ֗ב וּמִתְנַקֵּֽם

Düşmanların yüzünden, düşmanı ve öç alanı durdurmak için, çocukların ve emziktekilerin ağzından güç kurdun.

כִּ֣י צֹרְרִ֥ים הֵם֙ לָכֶ֔ם בְּנִכְלֵיהֶ֛ם אֲשֶׁר־נִכְּל֥וּ לָכֶ֖ם עַל־דְּבַר־פְּע֑וֹר וְעַל־דְּבַ֞ר כָּזְבִּ֨י בַת־נְשִׂ֤יא מִדְיָן֙ אֲחֹתָ֔ם הַמֻּכָּ֥ה בְיוֹם־הַמַּגֵּפָ֖ה עַל־דְּבַר־פְּעֽוֹר

Çünkü onlar Peor olayıyla ve Peor olayı yüzünden salgın gününde vurulan kız kardeşleri Midyan önderinin kızı Kozbi olayıyla size kurdukları hileleriyle size düşmanlık ediyorlar.

וְאִם־לֹ֨א תוֹרִ֜ישׁוּ אֶת־יֹשְׁבֵ֣י הָאָרֶץ֮ מִפְּנֵיכֶם֒ וְהָיָה֙ אֲשֶׁ֣ר תּוֹתִ֣ירוּ מֵהֶ֔ם לְשִׂכִּים֙ בְּעֵ֣ינֵיכֶ֔ם וְלִצְנִינִ֖ם בְּצִדֵּיכֶ֑ם וְצָרֲר֣וּ אֶתְכֶ֔ם עַל־הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁ֥ר אַתֶּ֖ם יֹשְׁבִ֥ים בָּֽהּ

Ama yerin oturanlarını önünüzden kovmazsanız, onlardan bıraktıklarınız gözlerinizde dikenler ve yanlarınızda çalılar olacak; ve oturduğunuz yer üzerinde size sıkıntı verecekler.

יָ֘חִ֤ילוּ דְרָכָ֨יו בְּכָל־עֵ֗ת מָר֣וֹם מִ֭שְׁפָּטֶיךָ מִנֶּגְדּ֑וֹ כָּל־צ֝וֹרְרָ֗יו יָפִ֥יחַ בָּהֶֽם

Yolları her zaman başarılı olur; yargıların onun karşısından yüksektir, bütün düşmanlarına üfler.

וְסָ֨רָה֙ קִנְאַ֣ת אֶפְרַ֔יִם וְצֹרְרֵ֥י יְהוּדָ֖ה יִכָּרֵ֑תוּ אֶפְרַ֨יִם֙ לֹֽא־יְקַנֵּ֣א אֶת־יְהוּדָ֔ה וִֽיהוּדָ֖ה לֹֽא־יָצֹ֥ר אֶת־אֶפְרָֽיִם

Efrayim'in kıskançlığı kalkacak ve Yahuda'nın düşmanları kesilip atılacak; Efrayim Yahuda'yı kıskanmayacak ve Yahuda Efrayim'i sıkıştırmayacak.

וְכִֽי־תָבֹ֨אוּ מִלְחָמָ֜ה בְּאַרְצְכֶ֗ם עַל־הַצַּר֙ הַצֹּרֵ֣ר אֶתְכֶ֔ם וַהֲרֵעֹתֶ֖ם בַּחֲצֹצְר֑וֹת וֲנִזְכַּרְתֶּ֗ם לִפְנֵי֙ יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם וְנוֹשַׁעְתֶּ֖ם מֵאֹיְבֵיכֶֽם

Ve diyarınızda sizi sıkıştıran düşmana karşı savaşa girdiğinizde, borazanlarla uyarı sesi çıkaracaksınız; ve Tanrınız Yahve'nin önünde hatırlanacaksınız ve düşmanlarınızdan kurtarılacaksınız.

כִּֽי־הִנֵּ֤ה אָֽנֹכִי֙ מְצַוֶּ֔ה וַהֲנִע֥וֹתִי בְכָֽל־הַגּוֹיִ֖ם אֶת־בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל כַּאֲשֶׁ֤ר יִנּ֨וֹעַ֙ בַּכְּבָרָ֔ה וְלֹֽא־יִפּ֥וֹל צְר֖וֹר אָֽרֶץ

Çünkü işte ben buyuruyorum ve İsrail evini bütün uluslar arasında sarsacağım, elekte sarsıldığı gibi; ve yere bir çakıl taşı düşmeyecek.

זְרַעְתֶּ֨ם הַרְבֵּ֜ה וְהָבֵ֣א מְעָ֗ט אָכ֤וֹל וְאֵין־לְשָׂבְעָה֙ שָׁת֣וֹ וְאֵין־לְשָׁכְרָ֔ה לָב֖וֹשׁ וְאֵין־לְחֹ֣ם ל֑וֹ וְהַ֨מִּשְׂתַּכֵּ֔ר מִשְׂתַּכֵּ֖ר אֶל־צְר֥וֹר נָקֽוּב

Çok ektiniz ve az getirdiniz; yiyorsunuz ve doymak yok, içiyorsunuz ve sarhoş olmak yok, giyiniyorsunuz ve ısınmak yok; ve ücret kazanan, delik bir keseye ücret kazanıyor.

וַֽיְהִי־אִ֣ישׁ־מִבִּנְיָמִ֗ין וּ֠שְׁמוֹ קִ֣ישׁ בֶּן־אֲבִיאֵ֞ל בֶּן־צְר֧וֹר בֶּן־בְּכוֹרַ֛ת בֶּן־אֲפִ֖יחַ בֶּן־אִ֣ישׁ יְמִינִ֑י גִּבּ֖וֹר חָֽיִל

Ve Bünyamin'den bir adam vardı ve onun adı Kiş'ti; Aviel oğlu, Tseror oğlu, Bekorat oğlu, Afiah oğlu, Bünyaminli bir adamın oğlu, güçlü bir yiğitti.

צְר֨וֹר הַמֹּ֤ר דּוֹדִי֙ לִ֔י בֵּ֥ין שָׁדַ֖י יָלִֽין

Bir mür kesesidir sevgilim benim için; göğüslerimin arasında geceler.

וַיְהִ֗י הֵ֚ם מְרִיקִ֣ים שַׂקֵּיהֶ֔ם וְהִנֵּה־אִ֥ישׁ צְרוֹר־כַּסְפּ֖וֹ בְּשַׂקּ֑וֹ וַיִּרְא֞וּ אֶת־צְרֹר֧וֹת כַּסְפֵּיהֶ֛ם הֵ֥מָּה וַאֲבִיהֶ֖ם וַיִּירָֽאוּ

Onlar çuvallarını boşaltırlarken, işte her adamın gümüş kesesi çuvalındaydı. Onlar ve babaları gümüş keselerini gördüler ve korktular.

וַיְהִ֗י הֵ֚ם מְרִיקִ֣ים שַׂקֵּיהֶ֔ם וְהִנֵּה־אִ֥ישׁ צְרוֹר־כַּסְפּ֖וֹ בְּשַׂקּ֑וֹ וַיִּרְא֞וּ אֶת־צְרֹר֧וֹת כַּסְפֵּיהֶ֛ם הֵ֥מָּה וַאֲבִיהֶ֖ם וַיִּירָֽאוּ

Onlar çuvallarını boşaltırlarken, işte her adamın gümüş kesesi çuvalındaydı. Onlar ve babaları gümüş keselerini gördüler ve korktular.

וַיָּ֤קָם אָדָם֙ לִרְדָפְךָ֔ וּלְבַקֵּ֖שׁ אֶת־נַפְשֶׁ֑ךָ וְֽהָיְתָה֩ נֶ֨פֶשׁ אֲדֹנִ֜י צְרוּרָ֣ה בִּצְר֣וֹר הַחַיִּ֗ים אֵ֚ת יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ וְאֵ֨ת נֶ֤פֶשׁ אֹיְבֶ֨יךָ֙ יְקַלְּעֶ֔נָּה בְּת֖וֹךְ כַּ֥ף הַקָּֽלַע

Bir adam seni kovalamak ve canını aramak için kalktı; efendimin canı Tanrın Yahve ile yaşam bağına sarılmış olacak ve düşmanlarının canını sapanın ayasının içinden fırlatacak.

חָתֻ֣ם בִּצְר֣וֹר פִּשְׁעִ֑י וַ֝תִּטְפֹּ֗ל עַל־עֲוֺנִֽי

İsyanım kesede mühürlenmiştir ve suçumun üzerini örtüyorsun.

צְֽרוֹר־הַ֭כֶּסֶף לָקַ֣ח בְּיָד֑וֹ לְי֥וֹם הַ֝כֵּ֗סֶא יָבֹ֥א בֵיתֽוֹ

Elinde para kesesini aldı; dolunay gününde evine gelecek.'

צַר־לִ֣י עָלֶ֗יךָ אָחִי֙ יְה֣וֹנָתָ֔ן נָעַ֥מְתָּ לִּ֖י מְאֹ֑ד נִפְלְאַ֤תָה אַהֲבָֽתְךָ֙ לִ֔י מֵאַהֲבַ֖ת נָשִֽׁים

Senin için sıkıntıdayım kardeşim Yonatan; bana çok hoş oldun. Bana olan sevgin kadınların sevgisinden harikaydı.

וַיֹּ֤אמֶר שְׁמוּאֵל֙ אֶל־שָׁא֔וּל לָ֥מָּה הִרְגַּזְתַּ֖נִי לְהַעֲל֣וֹת אֹתִ֑י וַיֹּ֣אמֶר שָׁ֠אוּל צַר־לִ֨י מְאֹ֜ד וּפְלִשְׁתִּ֣ים נִלְחָמִ֣ים בִּ֗י וֵֽאלֹהִ֞ים סָ֤ר מֵֽעָלַי֙ וְלֹֽא־עָנָ֣נִי ע֗וֹד גַּ֤ם בְּיַֽד־הַנְּבִיאִם֙ גַּם־בַּ֣חֲלֹמ֔וֹת וָאֶקְרָאֶ֣ה לְךָ֔ לְהוֹדִיעֵ֖נִי מָ֥ה אֶעֱשֶֽׂה

Samuel Saul'a dedi: 'Beni çıkarmak için neden beni rahatsız ettin?' Saul dedi: 'Çok sıkıntıdayım; Filistliler benimle savaşıyorlar, Tanrı benden ayrıldı ve bana artık ne peygamberlerin eliyle ne de rüyalarla cevap vermedi. Ne yapacağımı bana bildirmen için seni çağırdım.'

חָנֵּ֥נִי יְהוָה֮ כִּ֤י צַ֫ר־לִ֥י עָשְׁשָׁ֖ה בְכַ֥עַס עֵינִ֗י נַפְשִׁ֥י וּבִטְנִֽי

Bana lütfet Yahve, çünkü darlıktayım; öfkeden gözüm, canım ve karnım zayıfladı.

וְאַל־תַּסְתֵּ֣ר פָּ֭נֶיךָ מֵֽעַבְדֶּ֑ךָ כִּֽי־צַר־לִ֝֗י מַהֵ֥ר עֲנֵֽנִי

Ve yüzünü kulundan gizleme; çünkü sıkıntıdayım, acele et, bana cevap ver.

רְאֵ֨ה יְהוָ֤ה כִּֽי־צַר־לִי֙ מֵעַ֣י חֳמַרְמָ֔רוּ נֶהְפַּ֤ךְ לִבִּי֙ בְּקִרְבִּ֔י כִּ֥י מָר֖וֹ מָרִ֑יתִי מִח֥וּץ שִׁכְּלָה־חֶ֖רֶב בַּבַּ֥יִת כַּמָּֽוֶת

Gör Yahve çünkü bana darlıktır; bağırsaklarım kaynıyor, kalbim içimde döndü, çünkü kesinlikle isyan ettim; dışarıda kılıç çocuksuz bıraktı, evde ölüm gibidir.

וְהֵצַ֨ר לְךָ֜ בְּכָל־שְׁעָרֶ֗יךָ עַ֣ד רֶ֤דֶת חֹמֹתֶ֨יךָ֙ הַגְּבֹה֣וֹת וְהַבְּצֻר֔וֹת אֲשֶׁ֥ר אַתָּ֛ה בֹּטֵ֥חַ בָּהֵ֖ן בְּכָל־אַרְצֶ֑ךָ וְהֵצַ֤ר לְךָ֙ בְּכָל־שְׁעָרֶ֔יךָ בְּכָ֨ל־אַרְצְךָ֔ אֲשֶׁ֥ר נָתַ֛ן יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ לָֽךְ

Ve bütün diyarında onlara güvendiğin yüksek ve güçlendirilmiş surlarının inmesine kadar bütün kapılarında seni sıkıştıracak; Tanrın Yahve'nin sana verdiği bütün diyarında bütün kapılarında seni sıkıştıracak.

וּכְהָצֵ֣ר ל֔וֹ חִלָּ֕ה אֶת־פְּנֵ֖י יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֑יו וַיִּכָּנַ֣ע מְאֹ֔ד מִלִּפְנֵ֖י אֱלֹהֵ֥י אֲבֹתָֽיו

Sıkıntıya düştüğünde, Tanrısı Yahve'nin yüzünü yumuşattı ve atalarının Tanrısı'nın önünde çok alçaldı.

וַיָּ֤קָם אָדָם֙ לִרְדָפְךָ֔ וּלְבַקֵּ֖שׁ אֶת־נַפְשֶׁ֑ךָ וְֽהָיְתָה֩ נֶ֨פֶשׁ אֲדֹנִ֜י צְרוּרָ֣ה בִּצְר֣וֹר הַחַיִּ֗ים אֵ֚ת יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ וְאֵ֨ת נֶ֤פֶשׁ אֹיְבֶ֨יךָ֙ יְקַלְּעֶ֔נָּה בְּת֖וֹךְ כַּ֥ף הַקָּֽלַע

Bir adam seni kovalamak ve canını aramak için kalktı; efendimin canı Tanrın Yahve ile yaşam bağına sarılmış olacak ve düşmanlarının canını sapanın ayasının içinden fırlatacak.