נהג

וַיֵּ֣לֶךְ דָּוִד֩ וַאֲנָשָׁ֨יו קְעִילָ֜ה וַיִּלָּ֣חֶם בַּפְּלִשְׁתִּ֗ים וַיִּנְהַג֙ אֶת־מִקְנֵיהֶ֔ם וַיַּ֥ךְ בָּהֶ֖ם מַכָּ֣ה גְדוֹלָ֑ה וַיֹּ֣שַׁע דָּוִ֔ד אֵ֖ת יֹשְׁבֵ֥י קְעִילָֽה

Davut ve adamları Keila'ya gitti, Filistlilerle savaştı, onların sürülerini sürdü ve onları büyük bir vuruşla vurdu. Böylece Davut Keila'da oturanları kurtardı.

וַיְהִ֡י לְעֵת֩ תְּשׁוּבַ֨ת הַשָּׁנָ֜ה לְעֵ֣ת צֵ֣את הַמְּלָכִ֗ים וַיִּנְהַ֣ג יוֹאָב֩ אֶת־חֵ֨יל הַצָּבָ֜א וַיַּשְׁחֵ֣ת אֶת־אֶ֣רֶץ בְּנֵֽי־עַמּ֗וֹן וַיָּבֹא֙ וַיָּ֣צַר אֶת־רַבָּ֔ה וְדָוִ֖יד יֹשֵׁ֣ב בִּירֽוּשָׁלִָ֑ם וַיַּ֥ךְ יוֹאָ֛ב אֶת־רַבָּ֖ה וַיֶּֽהֶרְסֶֽהָ

Yılın dönüşü vaktinde, kralların çıkış vaktinde, Yoav ordunun gücünü sürdü ve Ammon oğulları diyarını harap etti; geldi ve Rabba'yı kuşattı, Davut ise Yeruşalim'de oturuyordu; Yoav Rabba'yı vurdu ve onu yıktı.

יַסַּ֣ע קָ֭דִים בַּשָּׁמָ֑יִם וַיְנַהֵ֖ג בְּעֻזּ֣וֹ תֵימָֽן

Göklerde doğu rüzgarını estirdi; ve gücüyle güney rüzgarını yönlendirdi.

וַאֲמַצְיָ֨הוּ֙ הִתְחַזַּ֔ק וַיִּנְהַג֙ אֶת־עַמּ֔וֹ וַיֵּ֖לֶךְ גֵּ֣יא הַמֶּ֑לַח וַיַּ֥ךְ אֶת־בְּנֵי־שֵׂעִ֖יר עֲשֶׂ֥רֶת אֲלָפִֽים

Amatsya güçlendi ve halkını yürüttü; Tuz Vadisi'ne gitti ve Seir oğullarından on bin kişiyi vurdu.

וַיִּנְהַ֣ג אֶת־כָּל־מִקְנֵ֗הוּ וְאֶת־כָּל־רְכֻשׁוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר רָכָ֔שׁ מִקְנֵה֙ קִנְיָנ֔וֹ אֲשֶׁ֥ר רָכַ֖שׁ בְּפַדַּ֣ן אֲרָ֑ם לָב֛וֹא אֶל־יִצְחָ֥ק אָבִ֖יו אַ֥רְצָה כְּנָֽעַן

Bütün sürülerini ve kazandığı bütün malını, Paddan-Aram'da kazandığı edindiği sürülerini, Kenan diyarına, babası İshak'a gitmek için sürdü.

וַֽתַּחֲבֹשׁ֙ הָֽאָת֔וֹן וַתֹּ֥אמֶר אֶֽל־נַעֲרָ֖הּ נְהַ֣ג וָלֵ֑ךְ אַל־תַּעֲצָר־לִ֣י לִרְכֹּ֔ב כִּ֖י אִם־אָמַ֥רְתִּי לָֽךְ

Eşeğe semer vurdu ve hizmetçisine dedi: 'Sür ve git; ben sana söylemedikçe binmem için beni durdurma.'

וְגָ֤ר זְאֵב֙ עִם־כֶּ֔בֶשׂ וְנָמֵ֖ר עִם־גְּדִ֣י יִרְבָּ֑ץ וְעֵ֨גֶל וּכְפִ֤יר וּמְרִיא֙ יַחְדָּ֔ו וְנַ֥עַר קָטֹ֖ן נֹהֵ֥ג בָּֽם

Kurt kuzuyla birlikte kalacak ve leopar oğlakla birlikte yatacak; buzağı, genç aslan ve besili sığır bir arada olacak ve küçük bir çocuk onları güdecek.

רֹ֘עֵ֤ה יִשְׂרָאֵ֨ל הַאֲזִ֗ינָה נֹהֵ֣ג כַּצֹּ֣אן יוֹסֵ֑ף יֹשֵׁ֖ב הַכְּרוּבִ֣ים הוֹפִֽיעָה

Ey İsrail'in Çobanı, kulak ver; Yusuf'u bir sürü gibi yöneten, keruvlar üzerinde oturan, parla.

תַּ֣רְתִּי בְלִבִּ֔י לִמְשׁ֥וֹךְ בַּיַּ֖יִן אֶת־בְּשָׂרִ֑י וְלִבִּ֞י נֹהֵ֤ג בַּֽחָכְמָה֙ וְלֶאֱחֹ֣ז בְּסִכְל֔וּת עַ֣ד אֲשֶׁר־אֶרְאֶ֗ה אֵי־זֶ֨ה ט֜וֹב לִבְנֵ֤י הָאָדָם֙ אֲשֶׁ֤ר יַעֲשׂוּ֙ תַּ֣חַת הַשָּׁמַ֔יִם מִסְפַּ֖ר יְמֵ֥י חַיֵּיהֶֽם

İnsan oğulları için, göklerin altında yaşamlarının günlerinin sayısınca yapacakları hangisinin iyi olduğunu görene kadar, kalbim bilgelikle yönlendirirken bedenimi şarapla çekmek ve akılsızlığı tutmak için kalbimde araştırdım.

אוֹתִ֥י נָהַ֛ג וַיֹּלַ֖ךְ חֹ֥שֶׁךְ וְלֹא־אֽוֹר

Beni sürdü ve ışıkta değil karanlıkta yürüttü.

וַיַּגֵּ֤ד הַצֹּפֶה֙ לֵאמֹ֔ר בָּ֥א עַד־אֲלֵיהֶ֖ם וְלֹֽא־שָׁ֑ב וְהַמִּנְהָ֗ג כְּמִנְהַג֙ יֵה֣וּא בֶן־נִמְשִׁ֔י כִּ֥י בְשִׁגָּע֖וֹן יִנְהָֽג

Gözcü bildirdi ve dedi: 'Onlara kadar geldi ve dönmedi. Sürüş, Nimşi oğlu Yehu'nun sürüşü gibidir; çünkü delilikle sürüyor.'

כֵּ֣ן יִנְהַ֣ג מֶֽלֶךְ־אַ֠שּׁוּר אֶת־שְׁבִ֨י מִצְרַ֜יִם וְאֶת־גָּל֥וּת כּ֛וּשׁ נְעָרִ֥ים וּזְקֵנִ֖ים עָר֣וֹם וְיָחֵ֑ף וַחֲשׂוּפַ֥י שֵׁ֖ת עֶרְוַ֥ת מִצְרָֽיִם

Asur kralı da Mısır'ın tutsaklarını ve Kuş'un sürgünlerini, gençleri ve yaşlıları, çıplak ve yalınayak ve kalçaları açık olarak, Mısır'ın çıplaklığına böyle sürecektir.

וְהֵפִ֧יץ יְהוָ֛ה אֶתְכֶ֖ם בָּעַמִּ֑ים וְנִשְׁאַרְתֶּם֙ מְתֵ֣י מִסְפָּ֔ר בַּגּוֹיִ֕ם אֲשֶׁ֨ר יְנַהֵ֧ג יְהוָ֛ה אֶתְכֶ֖ם שָֽׁמָּה

Ve Yahve sizi halklar arasına dağıtacak; ve Yahve'nin sizi oraya süreceği uluslar arasında sayılı adamlar olarak kalacaksınız.

וַיַּרְכִּ֜בוּ אֶת־אֲר֤וֹן הָֽאֱלֹהִים֙ אֶל־עֲגָלָ֣ה חֲדָשָׁ֔ה וַיִּשָּׂאֻ֔הוּ מִבֵּ֥ית אֲבִינָדָ֖ב אֲשֶׁ֣ר בַּגִּבְעָ֑ה וְעֻזָּ֣א וְאַחְי֗וֹ בְּנֵי֙ אֲבִ֣ינָדָ֔ב נֹהֲגִ֖ים אֶת־הָעֲגָלָ֥ה חֲדָשָֽׁה

Tanrı'nın sandığını yeni arabaya bindirdiler ve onu tepede olan Avinadav'ın evinden taşıdılar; Avinadav'ın oğulları Uzza ve Ahyo yeni arabayı sürüyorlardı.

וַיַּרְכִּ֜יבוּ אֶת־אֲר֤וֹן הָאֱלֹהִים֙ עַל־עֲגָלָ֣ה חֲדָשָׁ֔ה מִבֵּ֖ית אֲבִינָדָ֑ב וְעֻזָּ֣א וְאַחְי֔וֹ נֹהֲגִ֖ים בָּעֲגָלָֽה

Ve Tanrı'nın sandığını Avinadav'ın evinden yeni bir arabaya bindirdiler; ve Uzza ve Ahyo arabayı sürüyorlardı.

וַיִּשְׁבּ֨וּ אֶת־הַנָּשִׁ֤ים אֲשֶׁר־בָּהּ֙ מִקָּטֹ֣ן וְעַד־גָּד֔וֹל לֹ֥א הֵמִ֖יתוּ אִ֑ישׁ וַיִּֽנְהֲג֔וּ וַיֵּלְכ֖וּ לְדַרְכָּֽם

İçindeki kadınları, küçükten büyüğe kadar esir almışlardı; kimseyi öldürmediler, onları sürüp yollarına gittiler.

וַיַּ֜עַן כָּל־אִֽישׁ־רָ֣ע וּבְלִיַּ֗עַל מֵֽהָאֲנָשִׁים֮ אֲשֶׁ֣ר הָלְכ֣וּ עִם־דָּוִד֒ וַיֹּאמְר֗וּ יַ֚עַן אֲשֶׁ֣ר לֹֽא־הָלְכ֣וּ עִמִּ֔י לֹֽא־נִתֵּ֣ן לָהֶ֔ם מֵהַשָּׁלָ֖ל אֲשֶׁ֣ר הִצַּ֑לְנוּ כִּֽי־אִם־אִ֤ישׁ אֶת־אִשְׁתּוֹ֙ וְאֶת־בָּנָ֔יו וְיִנְהֲג֖וּ וְיֵלֵֽכוּ

Davut'la giden adamlardan her kötü ve değersiz adam yanıt verip dediler: 'Benimle gitmedikleri için, kurtardığımız ganimetten onlara vermeyeceğiz; ancak her adam karısını ve oğullarını alıp sürsünler ve gitsinler.'

וַיֹּ֤אמֶר לָבָן֙ לְיַעֲקֹ֔ב מֶ֣ה עָשִׂ֔יתָ וַתִּגְנֹ֖ב אֶת־לְבָבִ֑י וַתְּנַהֵג֙ אֶת־בְּנֹתַ֔י כִּשְׁבֻי֖וֹת חָֽרֶב

Laban Yakup'a dedi: 'Ne yaptın? Kalbimi çaldın ve kızlarımı kılıç esirleri gibi sürdün.'

כִּ֤י זֶ֨ה אֱלֹהִ֣ים אֱ֭לֹהֵינוּ עוֹלָ֣ם וָעֶ֑ד ה֖וּא יְנַהֲגֵ֣נוּ עַל־מֽוּת

Çünkü bu Tanrı sonsuza dek bizim Tanrımızdır; o ölüme kadar bize rehberlik edecektir.

כַּבְּהֵמָה֙ בַּבִּקְעָ֣ה תֵרֵ֔ד ר֥וּחַ יְהוָ֖ה תְּנִיחֶ֑נּוּ כֵּ֚ן נִהַ֣גְתָּ עַמְּךָ֔ לַעֲשׂ֥וֹת לְךָ֖ שֵׁ֥ם תִּפְאָֽרֶת

Vadiye inen hayvan gibi, Yahve'nin ruhu ona rahat verdi; kendine görkemli isim yapmak için halkını böylece güttün.

וַיִּקַּ֣ח דָּוִ֔ד אֶת־כָּל־הַצֹּ֖אן וְהַבָּקָ֑ר נָהֲג֗וּ לִפְנֵי֙ הַמִּקְנֶ֣ה הַה֔וּא וַיֹּ֣אמְר֔וּ זֶ֖ה שְׁלַ֥ל דָּוִֽד

Davut bütün sürüleri ve sığırları aldı; o sürünün önünde sürdüler ve dediler: 'Bu Davut'un ganimetidir.'

וְהָיִ֣יתָ לְשַׁמָּ֔ה לְמָשָׁ֖ל וְלִשְׁנִינָ֑ה בְּכֹל֙ הָֽעַמִּ֔ים אֲשֶׁר־יְנַהֶגְךָ֥ יְהוָ֖ה שָֽׁמָּה

Yahve'nin seni oraya süreceği bütün halklar arasında dehşet, mesel ve alay konusu olacaksın.

אֶנְהָֽגֲךָ֗ אֲבִֽיאֲךָ֛ אֶל־בֵּ֥ית אִמִּ֖י תְּלַמְּדֵ֑נִי אַשְׁקְךָ֙ מִיַּ֣יִן הָרֶ֔קַח מֵעֲסִ֖יס רִמֹּנִֽי

Seni yönlendirirdim, seni annemin evine getirirdim, o bana öğretirdi; sana baharatlı şaraptan, narımın suyundan içirirdim.

וַיַּסַּ֣ע כַּצֹּ֣אן עַמּ֑וֹ וַֽיְנַהֲגֵ֥ם כַּ֝עֵ֗דֶר בַּמִּדְבָּֽר

Ve halkını koyun gibi yola çıkardı ve onları çölde sürü gibi güttü.

וַיָּ֗סַר אֵ֚ת אֹפַ֣ן מַרְכְּבֹתָ֔יו וַֽיְנַהֲגֵ֖הוּ בִּכְבֵדֻ֑ת וַיֹּ֣אמֶר מִצְרַ֗יִם אָנ֨וּסָה֙ מִפְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כִּ֣י יְהוָ֔ה נִלְחָ֥ם לָהֶ֖ם בְּמִצְרָֽיִם

Savaş arabalarının tekerleğini çıkardı ve onları ağırlıkla sürdü; Mısır dedi: 'İsrail'in önünden kaçayım, çünkü Yahve Mısır'a karşı onlar için savaşıyor.'

לֹ֤א יִרְעָ֨בוּ֙ וְלֹ֣א יִצְמָ֔אוּ וְלֹא־יַכֵּ֥ם שָׁרָ֖ב וָשָׁ֑מֶשׁ כִּי־מְרַחֲמָ֣ם יְנַהֲגֵ֔ם וְעַל־מַבּ֥וּעֵי מַ֖יִם יְנַהֲלֵֽם

Acıkmayacaklar ve susamayacaklar ve kavurucu sıcak ve güneş onları vurmayacak; çünkü onlara merhamet eden onları güdecek ve su pınarlarının üzerine onları yürütecek.

חֲמ֣וֹר יְתוֹמִ֣ים יִנְהָ֑גוּ יַ֝חְבְּל֗וּ שׁ֣וֹר אַלְמָנָֽה

Yetimlerin eşeğini sürerler; dulun öküzünü rehin alırlar.

וּפִתְּח֨וּ שְׁעָרַ֧יִךְ תָּמִ֛יד יוֹמָ֥ם וָלַ֖יְלָה לֹ֣א יִסָּגֵ֑רוּ לְהָבִ֤יא אֵלַ֨יִךְ֙ חֵ֣יל גּוֹיִ֔ם וּמַלְכֵיהֶ֖ם נְהוּגִֽים

Ve kapılarını sürekli açacaklar, gündüz ve gece kapanmayacaklar; ulusların servetini ve sürülmüş olarak onların krallarını sana getirmek için.

וַיַּגֵּ֤ד הַצֹּפֶה֙ לֵאמֹ֔ר בָּ֥א עַד־אֲלֵיהֶ֖ם וְלֹֽא־שָׁ֑ב וְהַמִּנְהָ֗ג כְּמִנְהַג֙ יֵה֣וּא בֶן־נִמְשִׁ֔י כִּ֥י בְשִׁגָּע֖וֹן יִנְהָֽג

Gözcü bildirdi ve dedi: 'Onlara kadar geldi ve dönmedi. Sürüş, Nimşi oğlu Yehu'nun sürüşü gibidir; çünkü delilikle sürüyor.'

וַיַּגֵּ֤ד הַצֹּפֶה֙ לֵאמֹ֔ר בָּ֥א עַד־אֲלֵיהֶ֖ם וְלֹֽא־שָׁ֑ב וְהַמִּנְהָ֗ג כְּמִנְהַג֙ יֵה֣וּא בֶן־נִמְשִׁ֔י כִּ֥י בְשִׁגָּע֖וֹן יִנְהָֽג

Gözcü bildirdi ve dedi: 'Onlara kadar geldi ve dönmedi. Sürüş, Nimşi oğlu Yehu'nun sürüşü gibidir; çünkü delilikle sürüyor.'

וְהֻצַּ֖ב גֻּלְּתָ֣ה הֹֽעֲלָ֑תָה וְאַמְהֹתֶ֗יהָ מְנַֽהֲגוֹת֙ כְּק֣וֹל יוֹנִ֔ים מְתֹפְפֹ֖ת עַל־לִבְבֵהֶֽן

Ve karar verildi: O açığa çıkarıldı, alıp götürüldü; ve onun hizmetçileri güvercinlerin sesi gibi inleyerek yüreklerine vuruyorlar.