כלם

אַל־יָשֹׁ֣ב דַּ֣ךְ נִכְלָ֑ם עָנִ֥י וְ֝אֶבְי֗וֹן יְֽהַלְל֥וּ שְׁמֶֽךָ

Ezilmiş olan utanmış olarak dönmesin; düşkün ve yoksul adını övsünler.

וְהִנֵּ֨ה נָטִ֤יתִי יָדִי֙ עָלַ֔יִךְ וָאֶגְרַ֖ע חֻקֵּ֑ךְ וָאֶתְּנֵ֞ךְ בְּנֶ֤פֶשׁ שֹׂנְאוֹתַ֨יִךְ֙ בְּנ֣וֹת פְּלִשְׁתִּ֔ים הַנִּכְלָמ֖וֹת מִדַּרְכֵּ֥ךְ זִמָּֽה

Ve işte elimi üzerine uzattım ve payını azalttım ve seni senden nefret edenlerin, ahlaksız yolundan utanan Filistli kızlarının isteğine verdim.

בַּ֭דֶּיךָ מְתִ֣ים יַחֲרִ֑ישׁו וַ֝תִּלְעַ֗ג וְאֵ֣ין מַכְלִֽם

Boş sözlerin adamları susturacak mı? Ve alay edeceksin de utandıran olmayacak mı?

יִשְׂרָאֵל֙ נוֹשַׁ֣ע בַּיהוָ֔ה תְּשׁוּעַ֖ת עוֹלָמִ֑ים לֹא־תֵבֹ֥שׁוּ וְלֹא־תִכָּלְמ֖וּ עַד־ע֥וֹלְמֵי עַֽד

İsrail Yahve tarafından sonsuz bir kurtuluşla kurtarıldı; sonsuzlukların sonsuzluğuna kadar utanmayacaksınız ve rezil olmayacaksınız.

וַיָּ֧קָם יְהוֹנָתָ֛ן מֵעִ֥ם הַשֻּׁלְחָ֖ן בָּחֳרִי־אָ֑ף וְלֹא־אָכַ֞ל בְּיוֹם־הַחֹ֤דֶשׁ הַשֵּׁנִי֙ לֶ֔חֶם כִּ֤י נֶעְצַב֙ אֶל־דָּוִ֔ד כִּ֥י הִכְלִמ֖וֹ אָבִֽיו

Yonatan öfke ateşiyle masadan kalktı; ve yeni ayın ikinci gününde ekmek yemedi, çünkü Davut için üzüldü, çünkü babası onu utandırmıştı.

וַיִּמָּנְע֣וּ רְבִבִ֔ים וּמַלְק֖וֹשׁ ל֣וֹא הָיָ֑ה וּמֵ֨צַח אִשָּׁ֤ה זוֹנָה֙ הָ֣יָה לָ֔ךְ מֵאַ֖נְתְּ הִכָּלֵֽם

Böylece sağanaklar engellendi ve son yağmur olmadı; fakat sende fahişe bir kadının alnı vardı, utanmayı reddettin.

נוֹצֵ֣ר תּ֭וֹרָה בֵּ֣ן מֵבִ֑ין וְרֹעֶה זֽ֝וֹלְלִ֗ים יַכְלִ֥ים אָבִֽיו

Yasayı tutan anlayan oğuldur, ve oburlarla arkadaşlık eden babasını utandırır.

תַּ֤חַת בָּשְׁתְּכֶם֙ מִשְׁנֶ֔ה וּכְלִמָּ֖ה יָרֹ֣נּוּ חֶלְקָ֑ם לָכֵ֤ן בְּאַרְצָם֙ מִשְׁנֶ֣ה יִירָ֔שׁוּ שִׂמְחַ֥ת עוֹלָ֖ם תִּֽהְיֶ֥ה לָהֶֽם

Utancınızın yerine iki kat ve aşağılanma yerine paylarına sevinçle haykıracaklar; bu yüzden kendi yerlerinde iki kat miras alacaklar, sonsuz sevinç onlara olacak.

יֵ֘בֹ֤שׁוּ וְיַחְפְּר֨וּ יַחְדָּו֮ שְׂמֵחֵ֪י רָעָ֫תִ֥י יִֽלְבְּשׁוּ־בֹ֥שֶׁת וּכְלִמָּ֑ה הַֽמַּגְדִּילִ֥ים עָלָֽי

Kötülüğüme sevinenler birlikte utansınlar ve rezil olsunlar; bana karşı böbürlenenler utanç ve onursuzluk giyinsinler.

יֵבֹ֣שׁוּ יִכְלוּ֮ שֹׂטְנֵ֪י נַ֫פְשִׁ֥י יַֽעֲט֣וּ חֶ֭רְפָּה וּכְלִמָּ֑ה מְ֝בַקְשֵׁ֗י רָעָתִֽי

Canımın düşmanları utansınlar, tükensinler; kötülüğümü arayanlar kınama ve utançla örtünsünler.

מֵשִׁ֣יב דָּ֭בָר בְּטֶ֣רֶם יִשְׁמָ֑ע אִוֶּ֥לֶת הִיא־ל֝֗וֹ וּכְלִמָּֽה

İşitmeden önce bir meseleyi yanıtlamak, ona ahmaklık ve utançtır.

שָׁ֤ם עֵילָם֙ וְכָל־הֲמוֹנָ֔הּ סְבִיב֖וֹת קְבֻרָתָ֑הּ כֻּלָּ֣ם חֲלָלִים֩ הַנֹּפְלִ֨ים בַּחֶ֜רֶב אֲֽשֶׁר־יָרְד֥וּ עֲרֵלִ֣ים אֶל־אֶ֣רֶץ תַּחְתִּיּ֗וֹת אֲשֶׁ֨ר נָתְנ֤וּ חִתִּיתָם֙ בְּאֶ֣רֶץ חַיִּ֔ים וַיִּשְׂא֥וּ כְלִמָּתָ֖ם אֶת־י֥וֹרְדֵי בֽוֹר

Orada Elam ve onun mezarının çevresinde onun bütün kalabalığı var; hepsi öldürülmüş olanlardır, kılıçla düşenlerdir, ki aşağı yere sünnetsizler olarak indiler, ki yaşam diyarında onların dehşetini verdiler ve çukura inenlerle birlikte onların utancını taşıdılar.

בְּת֣וֹךְ חֲ֠לָלִים נָתְנ֨וּ מִשְׁכָּ֥ב לָהּ֙ בְּכָל־הֲמוֹנָ֔הּ סְבִֽיבוֹתָ֖יו קִבְרֹתֶ֑הָ כֻּלָּ֣ם עֲרֵלִ֣ים חַלְלֵי־חֶ֡רֶב כִּֽי־נִתַּ֨ן חִתִּיתָ֜ם בְּאֶ֣רֶץ חַיִּ֗ים וַיִּשְׂא֤וּ כְלִמָּתָם֙ אֶת־י֣וֹרְדֵי ב֔וֹר בְּת֥וֹךְ חֲלָלִ֖ים נִתָּֽן

Öldürülmüş olanların ortasında onun bütün kalabalığıyla birlikte ona bir yatak verdiler; onun çevresinde onun mezarları var; hepsi sünnetsizlerdir, kılıçla öldürülmüş olanlardır; çünkü yaşam diyarında onların dehşeti verildi ve çukura inenlerle birlikte onların utancını taşıdılar, öldürülmüş olanların ortasına verildi.

שָׁ֣מָּה נְסִיכֵ֥י צָפ֛וֹן כֻּלָּ֖ם וְכָל־צִֽדֹנִ֑י אֲשֶׁר־יָרְד֣וּ אֶת־חֲלָלִ֗ים בְּחִתִּיתָ֤ם מִגְבֽוּרָתָם֙ בּוֹשִׁ֔ים וַיִּשְׁכְּב֤וּ עֲרֵלִים֙ אֶת־חַלְלֵי־חֶ֔רֶב וַיִּשְׂא֥וּ כְלִמָּתָ֖ם אֶת־י֥וֹרְדֵי בֽוֹר

Orada kuzeyin beylerinin hepsi ve bütün Saydalılar var, ki onların gücünden utanarak onların dehşetinde öldürülmüş olanlarla birlikte indiler ve kılıçla öldürülmüş olanlarla birlikte sünnetsizler olarak yattılar ve çukura inenlerle birlikte onların utancını taşıdılar.

לָכֵ֗ן כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה אֲנִ֖י נָשָׂ֣אתִי אֶת־יָדִ֑י אִם־לֹ֤א הַגּוֹיִם֙ אֲשֶׁ֣ר לָכֶ֣ם מִסָּבִ֔יב הֵ֖מָּה כְּלִמָּתָ֥ם יִשָּֽׂאוּ

Bu yüzden Efendi Yahve şöyle dedi: Ben elimi kaldırdım; çevrenizdeki uluslar, onlar utançlarını taşıyacaklar.

וְנָשׂוּ֙ אֶת־כְּלִמָּתָ֔ם וְאֶת־כָּל־מַעֲלָ֖ם אֲשֶׁ֣ר מָעֲלוּ־בִ֑י בְּשִׁבְתָּ֧ם עַל־אַדְמָתָ֛ם לָבֶ֖טַח וְאֵ֥ין מַחֲרִֽיד

Ve topraklarının üzerinde güvenlik içinde oturduklarında ve korkutan yokken, utançlarını ve bana sadakatsizlik ettikleri bütün sadakatsizliklerini taşıyacaklar.

וַהֲקִמֹתִ֥י לָהֶ֛ם מַטָּ֖ע לְשֵׁ֑ם וְלֹֽא־יִהְי֨וּ ע֜וֹד אֲסֻפֵ֤י רָעָב֙ בָּאָ֔רֶץ וְלֹֽא־יִשְׂא֥וּ ע֖וֹד כְּלִמַּ֥ת הַגּוֹיִֽם

Onlar için tanınmış bir dikim yeri dikeceğim; artık yerde açlıktan toplanmış olmayacaklar ve artık ulusların utancını taşımayacaklar.

לָכֵ֕ן הִנָּבֵ֖א עַל־אַדְמַ֣ת יִשְׂרָאֵ֑ל וְאָמַרְתָּ֡ לֶהָרִ֣ים וְ֠לַגְּבָעוֹת לָאֲפִיקִ֨ים וְלַגֵּאָי֜וֹת כֹּֽה־אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה הִנְנִ֨י בְקִנְאָתִ֤י וּבַחֲמָתִי֙ דִּבַּ֔רְתִּי יַ֛עַן כְּלִמַּ֥ת גּוֹיִ֖ם נְשָׂאתֶֽם

Bu yüzden İsrail toprağı üzerine peygamberlik et ve dağlara ve tepelere, vadilere ve derelere de: Efendi Yahve şöyle dedi: İşte ben kıskançlığımla ve öfkemle konuştum, çünkü ulusların utancını taşıdınız.

וְלֹא־אַשְׁמִ֨יעַ אֵלַ֤יִךְ עוֹד֙ כְּלִמַּ֣ת הַגּוֹיִ֔ם וְחֶרְפַּ֥ת עַמִּ֖ים לֹ֣א תִשְׂאִי־ע֑וֹד וְגוֹיַ֨יִךְ֙ לֹא־תַכְשִׁ֣לִי ע֔וֹד נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

Ve sana artık ulusların utancını işittirmeyeceğim ve halkların ayıbını artık taşımayacaksın; ve uluslarını artık tökezletmeyeceksin; Efendi Yahve'nin bildirisidir.

וַֽיהוָ֤ה אוֹתִי֙ כְּגִבּ֣וֹר עָרִ֔יץ עַל־כֵּ֛ן רֹדְפַ֥י יִכָּשְׁל֖וּ וְלֹ֣א יֻכָ֑לוּ בֹּ֤שׁוּ מְאֹד֙ כִּֽי־לֹ֣א הִשְׂכִּ֔ילוּ כְּלִמַּ֥ת עוֹלָ֖ם לֹ֥א תִשָּׁכֵֽחַ

Ve Yahve korkunç bir yiğit gibi benimledir; bu yüzden beni kovalayanlar tökezleyecekler ve üstün gelemeyecekler; çok utanacaklar, çünkü akıllıca davranmadılar; sonsuz utanç unutulmayacak.

גַּם־אַ֣תְּ שְׂאִ֣י כְלִמָּתֵ֗ךְ אֲשֶׁ֤ר פִּלַּלְתְּ֙ לַֽאֲחוֹתֵ֔ךְ בְּחַטֹּאתַ֛יִךְ אֲשֶׁר־הִתְעַ֥בְתְּ מֵהֵ֖ן תִּצְדַּ֣קְנָה מִמֵּ֑ךְ וְגַם־אַ֥תְּ בּ֨וֹשִׁי֙ וּשְׂאִ֣י כְלִמָּתֵ֔ךְ בְּצַדֶּקְתֵּ֖ךְ אַחְיוֹתֵֽךְ

Kız kardeşin için yargıladığın utancını sen de taşı; onlardan daha fazla iğrençlik yaptığın günahlarınla onlar senden daha doğru çıkarlar; kız kardeşlerini haklı çıkardığında sen de utan ve utancını taşı.

לְמַ֨עַן֙ תִּשְׂאִ֣י כְלִמָּתֵ֔ךְ וְנִכְלַ֕מְתְּ מִכֹּ֖ל אֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֑ית בְּנַחֲמֵ֖ךְ אֹתָֽן

Utancını taşıyasın ve onları teselli ettiğinde yaptığın her şeyden utanasın diye.

לְמַ֤עַן תִּזְכְּרִי֙ וָבֹ֔שְׁתְּ וְלֹ֨א יִֽהְיֶה־לָּ֥ךְ עוֹד֙ פִּתְח֣וֹן פֶּ֔ה מִפְּנֵ֖י כְּלִמָּתֵ֑ךְ בְּכַפְּרִי־לָךְ֙ לְכָל־אֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֔ית נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

Yaptığın her şey için sana kefaret ettiğimde hatırlayasın ve utanasın, utancının yüzünden senin için bir daha ağız açılışı olmasın diye, Efendi Yahve'nin bildirisidir.

בֹּ֚שְׁנוּ כִּֽי־שָׁמַ֣עְנוּ חֶרְפָּ֔ה כִּסְּתָ֥ה כְלִמָּ֖ה פָּנֵ֑ינוּ כִּ֚י בָּ֣אוּ זָרִ֔ים עַֽל־מִקְדְּשֵׁ֖י בֵּ֥ית יְהוָֽה

Utandık, çünkü kınama duyduk; utanç yüzümüzü örttü, çünkü Yahve'nin evinin kutsal yerlerine yabancılar geldiler.

כִּֽי־עָ֭לֶיךָ נָשָׂ֣אתִי חֶרְפָּ֑ה כִּסְּתָ֖ה כְלִמָּ֣ה פָנָֽי

Çünkü senin uğruna kınanma taşıdım; utanç yüzümü örttü.

יִלְבְּשׁ֣וּ שׂוֹטְנַ֣י כְּלִמָּ֑ה וְיַעֲט֖וּ כַמְעִ֣יל בָּשְׁתָּֽם

Düşmanlarım aşağılanmayı giysinler ve bir cübbe gibi utançlarıyla örtünsünler.

כָּל־הַ֭יּוֹם כְּלִמָּתִ֣י נֶגְדִּ֑י וּבֹ֖שֶׁת פָּנַ֣י כִּסָּֽתְנִי

Bütün gün utancım karşımdadır ve yüzümün utancı beni örttü.

מוּסַ֣ר כְּלִמָּתִ֣י אֶשְׁמָ֑ע וְ֝ר֗וּחַ מִֽבִּינָתִ֥י יַעֲנֵֽנִי

Utancımın azarını işitiyorum ve anlayışımdan bir ruh bana yanıt veriyor.

וְהָיָ֥ה לָכֶ֛ם מָע֥וֹז פַּרְעֹ֖ה לְבֹ֑שֶׁת וְהֶחָס֥וּת בְּצֵל־מִצְרַ֖יִם לִכְלִמָּֽה

Ve Firavun'un sığınağı size utanç, ve Mısır'ın gölgesine sığınma rezillik olacak.

בְּנֵ֥י אִ֡ישׁ עַד־מֶ֬ה כְבוֹדִ֣י לִ֭כְלִמָּה תֶּאֱהָב֣וּן רִ֑יק תְּבַקְשׁ֖וּ כָזָ֣ב סֶֽלָה

Ey adam oğulları, ne zamana kadar yüceliğim utanç olacak? Boşluğu seveceksiniz, yalanı arayacaksınız? Sela.

בּ֥וֹשׁוּ וְגַֽם־נִכְלְמ֖וּ כֻּלָּ֑ם יַחְדָּו֙ הָלְכ֣וּ בַכְּלִמָּ֔ה חָרָשֵׁ֖י צִירִֽים

Hepsi utandılar ve ayrıca rezil oldular; put ustaları birlikte rezillik içinde gittiler.

גֵּוִי֙ נָתַ֣תִּי לְמַכִּ֔ים וּלְחָיַ֖י לְמֹֽרְטִ֑ים פָּנַי֙ לֹ֣א הִסְתַּ֔רְתִּי מִכְּלִמּ֖וֹת וָרֹֽק

Sırtımı vuranlara ve yanaklarımı yolanlara verdim; yüzümü aşağılanmalardan ve tükürükten gizlemedim.

נִשְׁכְּבָ֣ה בְּבָשְׁתֵּ֗נוּ וּֽתְכַסֵּנוּ֮ כְּלִמָּתֵנוּ֒ כִּי֩ לַיהוָ֨ה אֱלֹהֵ֜ינוּ חָטָ֗אנוּ אֲנַ֨חְנוּ֙ וַאֲבוֹתֵ֔ינוּ מִנְּעוּרֵ֖ינוּ וְעַד־הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה וְלֹ֣א שָׁמַ֔עְנוּ בְּק֖וֹל יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ

Utancımız içinde yatalım ve rezilliğimiz bizi örtsün; çünkü biz ve atalarımız gençliğimizden bu güne kadar Tanrımız Yahve'ye karşı günah işledik ve Tanrımız Yahve'nin sesini işitmedik.

אַל־תַּטִּ֖פוּ יַטִּיפ֑וּן לֹֽא־יַטִּ֣פוּ לָאֵ֔לֶּה לֹ֥א יִסַּ֖ג כְּלִמּֽוֹת

'Damlatmayın' diye damlatırlar; bunlara damlatmayacaklar, utançlar geri dönmeyecek.

אַתָּ֤ה יָדַ֗עְתָּ חֶרְפָּתִ֣י וּ֭בָשְׁתִּי וּכְלִמָּתִ֑י נֶ֝גְדְּךָ֗ כָּל־צוֹרְרָֽי

Sen kınanmamı, utancımı ve rezilliğimi bildin; bütün düşmanlarım senin karşındadır.

וְנָתַתִּ֥י עֲלֵיכֶ֖ם חֶרְפַּ֣ת עוֹלָ֑ם וּכְלִמּ֣וּת עוֹלָ֔ם אֲשֶׁ֖ר לֹ֥א תִשָּׁכֵֽחַ

Ve üzerinize unutulmayacak sonsuz utanç ve sonsuz rezillik vereceğim.