גלם

הִנֵּ֤ה הַלַּ֣יְלָה הַ֭הוּא יְהִ֣י גַלְמ֑וּד אַל־תָּבֹ֖א רְנָנָ֣ה בֽוֹ

İşte o gece kısır olsun; ona sevinç çığlığı gelmesin.

כִּֽי־עֲדַ֣ת חָנֵ֣ף גַּלְמ֑וּד וְ֝אֵ֗שׁ אָכְלָ֥ה אָֽהֳלֵי־שֹֽׁחַד

Çünkü tanrısızın topluluğu kısırdır ve ateş rüşvetin çadırlarını yedi.

בְּחֶ֥סֶר וּבְכָפָ֗ן גַּ֫לְמ֥וּד הַֽעֹרְקִ֥ים צִיָּ֑ה אֶ֝֗מֶשׁ שׁוֹאָ֥ה וּמְשֹׁאָֽה

Yokluk ve açlıktan bitkindirler; yıkım ve viranelik karanlığında kuraklığı kemirirler.

וְאָמַ֣רְתְּ בִּלְבָבֵ֗ךְ מִ֤י יָֽלַד־לִי֙ אֶת־אֵ֔לֶּה וַאֲנִ֥י שְׁכוּלָ֖ה וְגַלְמוּדָ֑ה גֹּלָ֣ה וְסוּרָ֗ה וְאֵ֨לֶּה֙ מִ֣י גִדֵּ֔ל הֵ֤ן אֲנִי֙ נִשְׁאַ֣רְתִּי לְבַדִּ֔י אֵ֖לֶּה אֵיפֹ֥ה הֵֽם

Ve kalbinde diyeceksin: Bunları bana kim doğurdu? Ve ben çocuksuzum ve kısırım, sürgünüm ve atılmışım; ve bunları kim büyüttü? İşte ben yalnız kaldım, bunlar, onlar neredeydiler?

גָּלְמִ֤י רָ֘א֤וּ עֵינֶ֗יךָ וְעַֽל־סִפְרְךָ֮ כֻּלָּ֪ם יִכָּ֫תֵ֥בוּ יָמִ֥ים יֻצָּ֑רוּ וְל֖וֹ אֶחָ֣ד בָּהֶֽם

Gözlerin şekilsiz bedenimi gördü ve onların hepsi senin kitabına yazıldı; günler şekillendi ve onlardan hiçbiri yoktu.

וַיִּקַּח֩ אֵלִיָּ֨הוּ אֶת־אַדַּרְתּ֤וֹ וַיִּגְלֹם֙ וַיַּכֶּ֣ה אֶת־הַמַּ֔יִם וַיֵּחָצ֖וּ הֵ֣נָּה וָהֵ֑נָּה וַיַּעַבְר֥וּ שְׁנֵיהֶ֖ם בֶּחָרָבָֽה

İlyas cübbesini aldı, dürdü ve sulara vurdu; sular iki yana yarıldı ve ikisi kuruda geçtiler.

הֵ֤מָּה רֹכְלַ֨יִךְ֙ בְּמַכְלֻלִ֔ים בִּגְלוֹמֵי֙ תְּכֵ֣לֶת וְרִקְמָ֔ה וּבְגִנְזֵ֖י בְּרֹמִ֑ים בַּחֲבָלִ֧ים חֲבֻשִׁ֛ים וַאֲרֻזִ֖ים בְּמַרְכֻלְתֵּֽךְ

Onlar senin pazarında mükemmel giysilerle, lacivert ve nakışlı pelerinlerle, iki renkli kumaş hazineleriyle, sarılmış ve sağlamlaştırılmış iplerle senin tüccarlarındı.