בעת

קַוֵּ֥ה לְשָׁל֖וֹם וְאֵ֣ין ט֑וֹב לְעֵ֥ת מַרְפֵּ֖ה וְהִנֵּ֥ה בְעָתָֽה

Barış umduk ama iyilik yok; şifa zamanı umduk ve işte dehşet.

הֲמָאֹ֨ס מָאַ֜סְתָּ אֶת־יְהוּדָ֗ה אִם־בְּצִיּוֹן֙ גָּעֲלָ֣ה נַפְשֶׁ֔ךָ מַדּ֨וּעַ֙ הִכִּיתָ֔נוּ וְאֵ֥ין לָ֖נוּ מַרְפֵּ֑א קַוֵּ֤ה לְשָׁלוֹם֙ וְאֵ֣ין ט֔וֹב וּלְעֵ֥ת מַרְפֵּ֖א וְהִנֵּ֥ה בְעָתָֽה

Yahuda'yı kesinlikle reddettin mi? Canın Siyon'dan mı iğrendi? Neden bizi vurdun ve bize şifa yok? Barış bekledik ve iyi yok, ve şifa zamanı bekledik ve işte dehşet.

וְלֹא־יָכֹ֥ל דָּוִ֛יד לָלֶ֥כֶת לְפָנָ֖יו לִדְרֹ֣שׁ אֱלֹהִ֑ים כִּ֣י נִבְעַ֔ת מִפְּנֵ֕י חֶ֖רֶב מַלְאַ֥ךְ יְהוָֽה

Davut Tanrı'yı aramak için onun önüne gidemedi; çünkü Yahve'nin habercisinin kılıcının önünden dehşete düşmüştü.

וַתֹּ֣אמֶר־אֶסְתֵּ֔ר אִ֚ישׁ צַ֣ר וְאוֹיֵ֔ב הָמָ֥ן הָרָ֖ע הַזֶּ֑ה וְהָמָ֣ן נִבְעַ֔ת מִלִּפְנֵ֥י הַמֶּ֖לֶךְ וְהַמַּלְכָּֽה

Ester dedi: 'Düşman ve hasım adam, bu kötü Haman'dır.' Haman kralın ve kraliçenin önünde dehşete düştü.

וְחִתַּתַּ֥נִי בַחֲלֹמ֑וֹת וּֽמֵחֶזְיֹנ֥וֹת תְּבַעֲתַֽנִּי

Ve beni rüyalarla dehşete düşürdün ve görülerden beni korkuttun.

יָסֵ֣ר מֵעָלַ֣י שִׁבְט֑וֹ וְ֝אֵמָת֗וֹ אַֽל־תְּבַעֲתַֽנִּי

Üzerimden değneğini kaldırsın ve dehşeti beni dehşete düşürmesin.

כַּ֭פְּךָ מֵעָלַ֣י הַרְחַ֑ק וְ֝אֵ֥מָתְךָ֗ אַֽל־תְּבַעֲתַֽנִּי

Avucunu üzerimden uzaklaştır ve senin dehşetin beni dehşete düşürmesin.

יִגְאָלֻ֡הוּ חֹ֣שֶׁךְ וְ֭צַלְמָוֶת תִּשְׁכָּן־עָלָ֣יו עֲנָנָ֑ה יְ֝בַעֲתֻ֗הוּ כִּֽמְרִ֥ירֵי יֽוֹם

Karanlık ve ölüm gölgesi onu sahiplensin; onun üzerine bulut yerleşsin; günün acılıkları onu dehşete düşürsün.

יְֽ֭בַעֲתֻהוּ צַ֣ר וּמְצוּקָ֑ה תִּ֝תְקְפֵ֗הוּ כְּמֶ֤לֶךְ עָתִ֬יד לַכִּידֽוֹר

Sıkıntı ve darlık onu dehşete düşürür; savaşa hazır kral gibi onu alt eder.

הֲלֹ֣א שְׂ֭אֵתוֹ תְּבַעֵ֣ת אֶתְכֶ֑ם וּ֝פַחְדּ֗וֹ יִפֹּ֥ל עֲלֵיכֶֽם

O'nun yüceliği sizi dehşete düşürmeyecek mi ve O'nun korkusu üzerinize düşmeyecek mi?

וְר֧וּחַ יְהוָ֛ה סָ֖רָה מֵעִ֣ם שָׁא֑וּל וּבִֽעֲתַ֥תּוּ רֽוּחַ־רָעָ֖ה מֵאֵ֥ת יְהוָֽה

Yahve'nin ruhu Şaul'un yanından ayrıldı ve Yahve'nin yanından gelen kötü bir ruh onu dehşete düşürdü.

הִנֵּ֣ה אֵ֭מָתִי לֹ֣א תְבַעֲתֶ֑ךָּ וְ֝אַכְפִּ֗י עָלֶ֥יךָ לֹא־יִכְבָּֽד

İşte dehşetim seni korkutmaz, ve baskım senin üzerinde ağırlaşmaz.

כִּ֥י אֲפָפֻ֖נִי מִשְׁבְּרֵי־מָ֑וֶת נַחֲלֵ֥י בְלִיַּ֖עַל יְבַעֲתֻֽנִי

Çünkü ölüm dalgaları beni kuşattı, yıkım selleri beni dehşete düşürdü.

סָ֭בִיב בִּֽעֲתֻ֣הוּ בַלָּה֑וֹת וֶהֱפִיצֻ֥הוּ לְרַגְלָֽיו

Dehşetler çepeçevre onu dehşete düşürdü ve ayaklarına onu dağıttı.

אֲפָפ֥וּנִי חֶבְלֵי־מָ֑וֶת וְֽנַחֲלֵ֖י בְלִיַּ֣עַל יְבַֽעֲתֽוּנִי

Ölüm ipleri beni sardı ve yıkım selleri beni dehşete düşürdü.

וַיֹּאמְר֥וּ עַבְדֵֽי־שָׁא֖וּל אֵלָ֑יו הִנֵּה־נָ֧א רֽוּחַ־אֱלֹהִ֛ים רָעָ֖ה מְבַעִתֶּֽךָ

Şaul'un kulları ona dediler: 'İşte, Tanrı'nın kötü ruhu seni dehşete düşürüyor.'

תָּעָ֣ה לְבָבִ֔י פַּלָּצ֖וּת בִּֽעֲתָ֑תְנִי אֵ֚ת נֶ֣שֶׁף חִשְׁקִ֔י שָׂ֥ם לִ֖י לַחֲרָדָֽה

Kalbim saptı, dehşet beni korkuttu; arzuladığım alacakaranlığı benim için titremeye çevirdi.

וַיָּבֹא֙ אֵ֣צֶל עָמְדִ֔י וּבְבֹא֣וֹ נִבְעַ֔תִּי וָאֶפְּלָ֖ה עַל־פָּנָ֑י וַיֹּ֤אמֶר אֵלַי֙ הָבֵ֣ן בֶּן־אָדָ֔ם כִּ֖י לְעֶת־קֵ֥ץ הֶחָזֽוֹן

Ve durduğum yerin yanına geldi; geldiğinde dehşete düştüm ve yüzümün üzerine düştüm; ve bana dedi: 'Anla, insanoğlu, çünkü görüm sonun vaktinedir.'

כִּ֤י חִצֵּ֪י שַׁדַּ֡י עִמָּדִ֗י אֲשֶׁ֣ר חֲ֭מָתָם שֹׁתָ֣ה רוּחִ֑י בִּעוּתֵ֖י אֱל֣וֹהַּ יַֽעַרְכֽוּנִי

Çünkü Şaddai'nin okları içimdedir, ruhum onların zehrini içiyor; Tanrı'nın dehşetleri bana karşı diziliyor.

עָ֭לַי עָבְר֣וּ חֲרוֹנֶ֑יךָ בִּ֝עוּתֶ֗יךָ צִמְּתוּתֻֽנִי

Öfkelerin üzerimden geçtiler; korkuların beni yok ettiler.