שׁטף

אֱמֹ֛ר אֶל־טָחֵ֥י תָפֵ֖ל וְיִפֹּ֑ל הָיָ֣ה גֶּ֣שֶׁם שׁוֹטֵ֗ף וְאַתֵּ֜נָה אַבְנֵ֤י אֶלְגָּבִישׁ֙ תִּפֹּ֔לְנָה וְר֥וּחַ סְעָר֖וֹת תְּבַקֵּֽעַ

Harçla sıvayanlara de ki: Düşecek; sağanak yağmur olacak ve siz, ey dolu taşları, düşeceksiniz ve kasırga rüzgarı onu yaracak.

וְנִשְׁפַּטְתִּ֥י אִתּ֖וֹ בְּדֶ֣בֶר וּבְדָ֑ם וְגֶ֣שֶׁם שׁוֹטֵף֩ וְאַבְנֵ֨י אֶלְגָּבִ֜ישׁ אֵ֣שׁ וְגָפְרִ֗ית אַמְטִ֤יר עָלָיו֙ וְעַל־אֲגַפָּ֔יו וְעַל־עַמִּ֥ים רַבִּ֖ים אֲשֶׁ֥ר אִתּֽוֹ

Ve onunla salgın hastalıkla ve kanla yargılaşacağım; onun üzerine, onun birliklerinin üzerine ve onunla olan çok halkların üzerine taşkın yağmur, dolu taşları, ateş ve kükürt yağdıracağım.

הִקְשַׁ֤בְתִּי וָֽאֶשְׁמָע֙ לוֹא־כֵ֣ן יְדַבֵּ֔רוּ אֵ֣ין אִ֗ישׁ נִחָם֙ עַל־רָ֣עָת֔וֹ לֵאמֹ֖ר מֶ֣ה עָשִׂ֑יתִי כֻּלֹּ֗ה שָׁ֚ב בִּמְר֣וּצָתָ֔ם כְּס֥וּס שׁוֹטֵ֖ף בַּמִּלְחָמָֽה

Dikkat ettim ve dinledim, doğru konuşmuyorlar; 'Ne yaptım?' diyerek kötülüğü üzerine pişman olan hiçbir adam yoktur. Savaşta koşan bir at gibi herkes kendi koşusuna döndü.

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִנֵּה־מַ֜יִם עֹלִ֤ים מִצָּפוֹן֙ וְהָיוּ֙ לְנַ֣חַל שׁוֹטֵ֔ף וְיִשְׁטְפוּ֙ אֶ֣רֶץ וּמְלוֹאָ֔הּ עִ֖יר וְיֹ֣שְׁבֵי בָ֑הּ וְזָֽעֲקוּ֙ הָֽאָדָ֔ם וְהֵילִ֕ל כֹּ֖ל יוֹשֵׁ֥ב הָאָֽרֶץ

Yahve şöyle dedi: 'İşte kuzeyden sular çıkıyor ve taşan bir ırmak olacaklar; yeri ve onun doluluğunu, şehri ve onda oturanları kaplayacaklar; insan feryat edecek ve yerde oturan herkes uluyacak.'

כִּ֣י אִם־יִהְיֶ֞ה עַמְּךָ֤ יִשְׂרָאֵל֙ כְּח֣וֹל הַיָּ֔ם שְׁאָ֖ר יָשׁ֣וּב בּ֑וֹ כִּלָּי֥וֹן חָר֖וּץ שׁוֹטֵ֥ף צְדָקָֽה

Çünkü halkın İsrail denizin kumu gibi olsa da, ondan bir kalıntı dönecek; kararlaştırılmış yıkım doğrulukla taşıyor.

וּבָנָ֣יו יִתְגָּר֗וּ וְאָסְפוּ֙ הֲמוֹן֙ חֲיָלִ֣ים רַבִּ֔ים וּבָ֥א ב֖וֹא וְשָׁטַ֣ף וְעָבָ֑ר וְיָשֹׁ֥ב וְיִתְגָּרֶ֖ה עַד־מָעֻזּֽוֹ

Onun oğulları ise savaşacak ve birçok orduların kalabalığını toplayacaklar; ve gelerek gelecek, taşıp geçecek; ve dönecek ve onun kalesine kadar savaşacak.

וּבְעֵ֣ת קֵ֗ץ יִתְנַגַּ֤ח עִמּוֹ֙ מֶ֣לֶךְ הַנֶּ֔גֶב וְיִשְׂתָּעֵ֨ר עָלָ֜יו מֶ֣לֶךְ הַצָּפ֗וֹן בְּרֶ֨כֶב֙ וּבְפָ֣רָשִׁ֔ים וּבָאֳנִיּ֖וֹת רַבּ֑וֹת וּבָ֥א בַאֲרָצ֖וֹת וְשָׁטַ֥ף וְעָבָֽר

Sonun zamanında da Güney kralı onunla savaşacak; ve Kuzey kralı arabayla, atlılarla ve birçok gemilerle ona fırtına gibi saldıracak; ve diyarlara gelecek, taşıp geçecek.

וּכְלִי־חֶ֛רֶשׂ אֲשֶׁ֥ר תְּבֻשַּׁל־בּ֖וֹ יִשָּׁבֵ֑ר וְאִם־בִּכְלִ֤י נְחֹ֨שֶׁת֙ בֻּשָּׁ֔לָה וּמֹרַ֥ק וְשֻׁטַּ֖ף בַּמָּֽיִם

Ve içinde pişirildiği toprak kap kırılacaktır; ve eğer tunç kapta pişirilmişse, ovulacak ve suda yıkanacaktır.

וְשַׂמְתִּ֤י מִשְׁפָּט֙ לְקָ֔ו וּצְדָקָ֖ה לְמִשְׁקָ֑לֶת וְיָעָ֤ה בָרָד֙ מַחְסֵ֣ה כָזָ֔ב וְסֵ֥תֶר מַ֖יִם יִשְׁטֹֽפוּ

Ve hükmü kural ve doğruluğu çekül koyacağım; ve dolu yalan sığınağını süpürecek ve sular saklanma yerini taşıracak.

הֵ֤ן הִכָּה־צ֨וּר וַיָּז֣וּבוּ מַיִם֮ וּנְחָלִ֪ים יִ֫שְׁטֹ֥פוּ הֲגַם־לֶ֭חֶם י֣וּכַל תֵּ֑ת אִם־יָכִ֖ין שְׁאֵ֣ר לְעַמּֽוֹ

İşte, kayaya vurdu ve sular aktı, ve ırmaklar taştı; ekmek de verebilir mi? Halkına et hazırlayabilir mi?

וּזְרֹע֥וֹת הַשֶּׁ֛טֶף יִשָּׁטְפ֥וּ מִלְּפָנָ֖יו וְיִשָּׁבֵ֑רוּ וְגַ֖ם נְגִ֥יד בְּרִֽית

Taşkının kolları da onun önünden sürüklenecek ve kırılacaklar, ve ayrıca antlaşmanın önderi de.

לָכֵ֗ן כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה וּבִקַּעְתִּ֥י רֽוּחַ־סְעָר֖וֹת בַּֽחֲמָתִ֑י וְגֶ֤שֶׁם שֹׁטֵף֙ בְּאַפִּ֣י יִֽהְיֶ֔ה וְאַבְנֵ֥י אֶלְגָּבִ֖ישׁ בְּחֵמָ֥ה לְכָלָֽה

Bu nedenle Efendi Yahve şöyle dedi: Öfkemle fırtınalar rüzgarını patlatacağım; öfkemde taşkın yağmur olacak ve tüketmek için öfkeyle dolu taşları olacak.

וְחָלַ֤ף בִּֽיהוּדָה֙ שָׁטַ֣ף וְעָבַ֔ר עַד־צַוָּ֖אר יַגִּ֑יעַ וְהָיָה֙ מֻטּ֣וֹת כְּנָפָ֔יו מְלֹ֥א רֹֽחַב־אַרְצְךָ֖ עִמָּ֥נוּ אֵֽל

Ve Yahuda'dan geçecek, taşıp ve geçerek boyna kadar ulaşacak; ve kanatlarının yayılması senin yerinin genişliği dolusu olacaktır, ey İmmanuel.

וְכֹ֨ל אֲשֶׁ֤ר יִגַּע־בּוֹ֙ הַזָּ֔ב וְיָדָ֖יו לֹא־שָׁטַ֣ף בַּמָּ֑יִם וְכִבֶּ֧ס בְּגָדָ֛יו וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֖יִם וְטָמֵ֥א עַד־הָעָֽרֶב

Ayrıca akıntılı olanın ona dokunduğu ve ellerini suda yıkamadığı herkes giysilerini yıkayacak ve suda yıkanacak ve akşama kadar kirli olacak.

וַיִּשְׁטֹ֨ף אֶת־הָרֶ֜כֶב עַ֣ל בְּרֵכַ֣ת שֹׁמְר֗וֹן וַיָּלֹ֤קּוּ הַכְּלָבִים֙ אֶת־דָּמ֔וֹ וְהַזֹּנ֖וֹת רָחָ֑צוּ כִּדְבַ֥ר יְהוָ֖ה אֲשֶׁ֥ר דִּבֵּֽר

Arabayı Şomron havuzunda yıkadı ve Yahve'nin konuştuğu sözüne göre köpekler onun kanını yaladı ve fahişeler yıkandı.

מַ֣יִם רַבִּ֗ים לֹ֤א יֽוּכְלוּ֙ לְכַבּ֣וֹת אֶת־הָֽאַהֲבָ֔ה וּנְהָר֖וֹת לֹ֣א יִשְׁטְפ֑וּהָ אִם־יִתֵּ֨ן אִ֜ישׁ אֶת־כָּל־ה֤וֹן בֵּיתוֹ֙ בָּאַהֲבָ֔ה בּ֖וֹז יָב֥וּזוּ לֽוֹ

Engin sular aşkı söndüremez ve ırmaklar onu süpüremez; eğer bir adam evinin bütün servetini aşk için verseydi, onu kesinlikle hor görürlerdi.

אֲבָנִ֤ים שָׁ֥חֲקוּ מַ֗יִם תִּשְׁטֹֽף־סְפִיחֶ֥יהָ עֲפַר־אָ֑רֶץ וְתִקְוַ֖ת אֱנ֣וֹשׁ הֶאֱבַֽדְתָּ

Sular taşları aşındırır, onun taşkınları yerin toprağını sürükler; ve insanın umudunu yok ettin.

כִּֽי־תַעֲבֹ֤ר בַּמַּ֨יִם֙ אִתְּךָ־אָ֔נִי וּבַנְּהָר֖וֹת לֹ֣א יִשְׁטְפ֑וּךָ כִּֽי־תֵלֵ֤ךְ בְּמוֹ־אֵשׁ֙ לֹ֣א תִכָּוֶ֔ה וְלֶהָבָ֖ה לֹ֥א תִבְעַר־בָּֽךְ

Sulardan geçersen ben seninleyim, ve ırmaklardan, seni süpürmeyecekler; ateşin içinde yürürsen kavrulmayacaksın ve alev sende yanmayacak.

אַל־תִּשְׁטְפֵ֤נִי שִׁבֹּ֣לֶת מַ֭יִם וְאַל־תִּבְלָעֵ֣נִי מְצוּלָ֑ה וְאַל־תֶּאְטַר־עָלַ֖י בְּאֵ֣ר פִּֽיהָ

Suların akıntısı beni sürüklemesin ve derinlik beni yutmasın ve kuyu ağzını üzerime kapatmasın.

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִנֵּה־מַ֜יִם עֹלִ֤ים מִצָּפוֹן֙ וְהָיוּ֙ לְנַ֣חַל שׁוֹטֵ֔ף וְיִשְׁטְפוּ֙ אֶ֣רֶץ וּמְלוֹאָ֔הּ עִ֖יר וְיֹ֣שְׁבֵי בָ֑הּ וְזָֽעֲקוּ֙ הָֽאָדָ֔ם וְהֵילִ֕ל כֹּ֖ל יוֹשֵׁ֥ב הָאָֽרֶץ

Yahve şöyle dedi: 'İşte kuzeyden sular çıkıyor ve taşan bir ırmak olacaklar; yeri ve onun doluluğunu, şehri ve onda oturanları kaplayacaklar; insan feryat edecek ve yerde oturan herkes uluyacak.'

טָבַ֤עְתִּי בִּיוֵ֣ן מְ֭צוּלָה וְאֵ֣ין מָעֳמָ֑ד בָּ֥אתִי בְמַעֲמַקֵּי־מַ֝֗יִם וְשִׁבֹּ֥לֶת שְׁטָפָֽתְנִי

Dipsiz çamura battım ve duracak yer yok; derin sulara girdim ve akıntı beni sürüklüyor.

אֲ֭זַי הַמַּ֣יִם שְׁטָפ֑וּנוּ נַ֗֜חְלָה עָבַ֥ר עַל־נַפְשֵֽׁנוּ

O zaman sular bizi sürüklerdi, sel canımızın üzerinden geçerdi.

וָאֶרְחָצֵ֣ךְ בַּמַּ֔יִם וָאֶשְׁטֹ֥ף דָּמַ֖יִךְ מֵֽעָלָ֑יִךְ וָאֲסֻכֵ֖ךְ בַּשָּֽׁמֶן

Ve seni suyla yıkadım ve kanlarını üzerinden duruladım ve seni yağla yağladım.

וַיִּקָּבְצ֣וּ עַם־רָ֔ב וַֽיִּסְתְּמוּ֙ אֶת־כָּל־הַמַּעְיָנ֔וֹת וְאֶת־הַנַּ֛חַל הַשּׁוֹטֵ֥ף בְּתוֹךְ־הָאָ֖רֶץ לֵאמֹ֑ר לָ֤מָּה יָב֨וֹאוּ֙ מַלְכֵ֣י אַשּׁ֔וּר וּמָצְא֖וּ מַ֥יִם רַבִּֽים

Çok halk toplandı ve bütün pınarları ve yerin ortasında akan dereyi tıkadılar, diyerek: 'Neden Aşur kralları gelsinler ve çok sular bulsunlar?'

הִנֵּ֨ה חָזָ֤ק וְאַמִּץ֙ לַֽאדֹנָ֔י כְּזֶ֥רֶם בָּרָ֖ד שַׂ֣עַר קָ֑טֶב כְּ֠זֶרֶם מַ֣יִם כַּבִּירִ֥ים שֹׁטְפִ֛ים הִנִּ֥יחַ לָאָ֖רֶץ בְּיָֽד

İşte Efendi'nin güçlü ve kuvvetli biri var; dolu sağanağı, yıkım fırtınası, taşan büyük suların sağanağı gibi elle yere bırakacak.

וּכְלִי־חֶ֛רֶשׂ אֲשֶׁר־יִגַּע־בּ֥וֹ הַזָּ֖ב יִשָּׁבֵ֑ר וְכָל־כְּלִי־עֵ֔ץ יִשָּׁטֵ֖ף בַּמָּֽיִם

Bununla birlikte akıntılı olanın dokunduğu toprak kap kırılacak ve her ağaç kap suda yıkanacak.

וְאֹכְלֵ֧י פַת־בָּג֛וֹ יִשְׁבְּר֖וּהוּ וְחֵיל֣וֹ יִשְׁט֑וֹף וְנָפְל֖וּ חֲלָלִ֥ים רַבִּֽים

Onun yemeğini yiyenler de onu kıracaklar; ve onun ordusu sürüklenecek ve birçok vurulmuşlar düşecek.

עַל־זֹ֡את יִתְפַּלֵּ֬ל כָּל־חָסִ֨יד אֵלֶיךָ֮ לְעֵ֪ת מְ֫צֹ֥א רַ֗ק לְ֭שֵׁטֶף מַ֣יִם רַבִּ֑ים אֵ֝לָ֗יו לֹ֣א יַגִּֽיעוּ

Bunun için her sadık bulunma zamanında sana dua etsin; çok suların taşkınında kesinlikle ona ulaşmazlar.

מִֽי־פִלַּ֣ג לַשֶּׁ֣טֶף תְּעָלָ֑ה וְ֝דֶ֗רֶךְ לַחֲזִ֥יז קֹלֽוֹת

Taşkın için kanalı ve gök gürültülerinin şimşeği için yolu kim açtı?

וּבְשֶׁ֣טֶף עֹבֵ֔ר כָּלָ֖ה יַעֲשֶׂ֣ה מְקוֹמָ֑הּ וְאֹיְבָ֖יו יְרַדֶּף־חֹֽשֶׁךְ

Ve geçen bir taşkınla onun yerinin tam bir sonunu yapacak; ve düşmanlarını karanlık kovalayacak.

אַכְזְרִיּ֣וּת חֵ֭מָה וְשֶׁ֣טֶף אָ֑ף וּמִ֥י יַ֝עֲמֹד לִפְנֵ֥י קִנְאָֽה

Gazabın acımasızlığı ve öfkenin taşkınlığı vardır; ve kıskançlığın önünde kim durabilir?