שׁוע

גַּ֣ם כִּ֤י אֶזְעַק֙ וַאֲשַׁוֵּ֔עַ שָׂתַ֖ם תְּפִלָּתִֽי

Feryat ettiğim ve yardım çağırdığım zaman bile duamı kapattı.

כִּ֤י לֹֽא־בָזָ֨ה וְלֹ֪א שִׁקַּ֡ץ עֱנ֬וּת עָנִ֗י וְלֹא־הִסְתִּ֣יר פָּנָ֣יו מִמֶּ֑נּוּ וּֽבְשַׁוְּע֖וֹ אֵלָ֣יו שָׁמֵֽעַ

Çünkü O, düşkünün sıkıntısını hor görmedi ve iğrenmedi; yüzünü ondan gizlemedi ve kendisine yakardığında duydu.

וַיַּרְא־שָׁ֧ם יְהוּדָ֛ה בַּת־אִ֥ישׁ כְּנַעֲנִ֖י וּשְׁמ֣וֹ שׁ֑וּעַ וַיִּקָּחֶ֖הָ וַיָּבֹ֥א אֵלֶֽיהָ

Yahuda orada adı Şua olan Kenanlı bir adamın kızını gördü; ve onu aldı ve ona geldi.

וַיִּרְבּוּ֙ הַיָּמִ֔ים וַתָּ֖מָת בַּת־שׁ֣וּעַ אֵֽשֶׁת־יְהוּדָ֑ה וַיִּנָּ֣חֶם יְהוּדָ֗ה וַיַּ֜עַל עַל־גֹּֽזֲזֵ֤י צֹאנוֹ֙ ה֗וּא וְחִירָ֛ה רֵעֵ֥הוּ הָעֲדֻלָּמִ֖י תִּמְנָֽתָה

Ve günler çoğaldı ve Yahuda'nın karısı Şua'nın kızı öldü; ve Yahuda teselli buldu ve o ve Adullamlı dostu Hira, sürüsünü kırkanların yanına, Timna'ya çıktı.

הִנֵּה־ק֞וֹל שַֽׁוְעַ֣ת בַּת־עַמִּ֗י מֵאֶ֨רֶץ֙ מַרְחַקִּ֔ים הַֽיהוָה֙ אֵ֣ין בְּצִיּ֔וֹן אִם־מַלְכָּ֖הּ אֵ֣ין בָּ֑הּ מַדּ֗וּעַ הִכְעִס֛וּנִי בִּפְסִלֵיהֶ֖ם בְּהַבְלֵ֥י נֵכָֽר

İşte uzak diyarlardan halkımın kızının feryadının sesi: 'Yahve Siyon'da değil mi? Onun kralı onda değil mi?' Neden oyma putlarıyla, yabancı boş şeylerle beni öfkelendirdiler?

וְהָֽאֲנָשִׁים֙ אֲשֶׁ֣ר לֹא־מֵ֔תוּ הֻכּ֖וּ בַּטְּחֹרִ֑ים וַתַּ֛עַל שַֽׁוְעַ֥ת הָעִ֖יר הַשָּׁמָֽיִם

Ölmeyen adamlar urlarla vuruldu ve şehrin feryadı göklere yükseldi.

בַּצַּר־לִי֙ אֶקְרָ֣א יְהוָ֔ה וְאֶל־אֱלֹהַ֖י אֶקְרָ֑א וַיִּשְׁמַ֤ע מֵהֵֽיכָלוֹ֙ קוֹלִ֔י וְשַׁוְעָתִ֖י בְּאָזְנָֽיו

Sıkıntımda Yahve'yi çağırdım ve Tanrı'ma seslendim; tapınağından sesimi duydu ve feryadım onun kulaklarındaydı.

בַּצַּר־לִ֤י אֶֽקְרָ֣א יְהוָה֮ וְאֶל־אֱלֹהַ֪י אֲשַׁ֫וֵּ֥עַ יִשְׁמַ֣ע מֵהֵיכָל֣וֹ קוֹלִ֑י וְ֝שַׁוְעָתִ֗י לְפָנָ֤יו תָּב֬וֹא בְאָזְנָֽיו

Sıkıntımda Yahve'yi çağırırım ve Tanrıma feryat ederim; tapınağından sesimi işitir ve onun önündeki feryadım kulaklarına gelir.

שִֽׁמְעָ֥ה־תְפִלָּתִ֨י יְהוָ֡ה וְשַׁוְעָתִ֨י הַאֲזִינָה֮ אֶֽל־דִּמְעָתִ֗י אַֽל־תֶּ֫חֱרַ֥שׁ כִּ֤י גֵ֣ר אָנֹכִ֣י עִמָּ֑ךְ תּ֝וֹשָׁ֗ב כְּכָל־אֲבוֹתָֽי

Duamı işit Yahve ve yakarışıma kulak ver; gözyaşıma sağır olma, çünkü ben seninle yabancıyım, bütün babalarım gibi konuğum.

יְ֭הוָה שִׁמְעָ֣ה תְפִלָּתִ֑י וְ֝שַׁוְעָתִ֗י אֵלֶ֥יךָ תָבֽוֹא

Yahve, duamı işit ve feryadım sana gelsin.

עֵינֵ֣י יְ֭הוָה אֶל־צַדִּיקִ֑ים וְ֝אָזְנָ֗יו אֶל־שַׁוְעָתָֽם

Yahve'nin gözleri doğru kişilere ve kulakları onların feryadınadır.

רְצוֹן־יְרֵאָ֥יו יַעֲשֶׂ֑ה וְֽאֶת־שַׁוְעָתָ֥ם יִ֝שְׁמַ֗ע וְיוֹשִׁיעֵֽם

Ondan korkanların isteğini yapar ve onların feryadını işitir ve onları kurtarır.

וַיְהִי֩ בַיָּמִ֨ים הָֽרַבִּ֜ים הָהֵ֗ם וַיָּ֨מָת֙ מֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם וַיֵּאָנְח֧וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל מִן־הָעֲבֹדָ֖ה וַיִּזְעָ֑קוּ וַתַּ֧עַל שַׁוְעָתָ֛ם אֶל־הָאֱלֹהִ֖ים מִן־הָעֲבֹדָֽה

O çok günlerde Mısır kralı öldü; İsrail oğulları işten inlediler ve feryat ettiler, ve işten onların yakarışı Tanrı'ya yükseldi.

קַוֺּ֣ה קִוִּ֣יתִי יְהוָ֑ה וַיֵּ֥ט אֵ֝לַ֗י וַיִּשְׁמַ֥ע שַׁוְעָתִֽי

Bekleyerek Yahve'yi bekledim ve bana eğildi ve yakarışımı işitti.

קוֹלִ֖י שָׁמָ֑עְתָּ אַל־תַּעְלֵ֧ם אָזְנְךָ֛ לְרַוְחָתִ֖י לְשַׁוְעָתִֽי

Sesimi işittin; ferahlamama, yakarışıma kulağını gizleme.

בְּנֵ֧י בָבֶ֣ל וְכָל־כַּשְׂדִּ֗ים פְּק֤וֹד וְשׁ֨וֹעַ֙ וְק֔וֹעַ כָּל־בְּנֵ֥י אַשּׁ֖וּר אוֹתָ֑ם בַּח֨וּרֵי חֶ֜מֶד פַּח֤וֹת וּסְגָנִים֙ כֻּלָּ֔ם שָֽׁלִשִׁים֙ וּקְרוּאִ֔ים רֹכְבֵ֥י סוּסִ֖ים כֻּלָּֽם

Babil oğullarını ve bütün Kildanileri, Pekot ve Şoa ve Koa'yı, onlarla bütün Asur oğullarını, hepsi arzu edilen gençleri, valiler ve komutanları, subaylar ve çağrılanları, hepsi atlara binenleri.

אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־נָשָׂ֨א פְּנֵ֥י שָׂרִ֗ים וְלֹ֣א נִכַּר־שׁ֭וֹעַ לִפְנֵי־דָ֑ל כִּֽי־מַעֲשֵׂ֖ה יָדָ֣יו כֻּלָּֽם

Ki o önderlerin yüzünü kaldırmaz ve yoksulun önünde zengini tanımaz; çünkü hepsi ellerinin işidir.

לֹֽא־יִקָּרֵ֥א ע֛וֹד לְנָבָ֖ל נָדִ֑יב וּלְכִילַ֕י לֹ֥א יֵֽאָמֵ֖ר שֽׁוֹעַ

Ahmağa artık soylu diye çağrılmayacak ve alçağa saygın denilmeyecek.

כִּ֣י יוֹם֩ מְהוּמָ֨ה וּמְבוּסָ֜ה וּמְבוּכָ֗ה לַֽאדֹנָ֧י יְהוִ֛ה צְבָא֖וֹת בְּגֵ֣יא חִזָּי֑וֹן מְקַרְקַ֥ר קִ֖ר וְשׁ֥וֹעַ אֶל־הָהָֽר

Çünkü görüm vadisinde Ordular Yahvesi Efendi'ye ait bir kargaşa, çiğnenme ve şaşkınlık günü vardır; duvar yıkılıyor ve dağa doğru bir feryat var.

הַקְשִׁ֤יבָה לְק֬וֹל שַׁוְעִ֗י מַלְכִּ֥י וֵאלֹהָ֑י כִּֽי־אֵ֝לֶ֗יךָ אֶתְפַּלָּֽל

Feryadımın sesine dikkat et, Kralım ve Tanrım! Çünkü sana dua ederim.

בְּנֵ֣י יְהוּדָ֗ה עֵ֤ר וְאוֹנָן֙ וְשֵׁלָ֔ה שְׁלוֹשָׁה֙ נ֣וֹלַד ל֔וֹ מִבַּת־שׁ֖וּעַ הַֽכְּנַעֲנִ֑ית וַיְהִ֞י עֵ֣ר בְּכ֣וֹר יְהוּדָ֗ה רַ֛ע בְּעֵינֵ֥י יְהוָ֖ה וַיְמִיתֵֽהוּ

Yahuda'nın oğulları: Er, Onan ve Şela; bu üçü ona Kenanlı Şua'nın kızından doğdu. Yahuda'nın ilk doğanı Er, Yahve'nin gözünde kötüydü ve onu öldürdü.

וְחֶ֨בֶר֙ הוֹלִ֣יד אֶת־יַפְלֵ֔ט וְאֶת־שׁוֹמֵ֖ר וְאֶת־חוֹתָ֑ם וְאֵ֖ת שׁוּעָ֥א אֲחוֹתָֽם

Ve Hever Yaflet'in ve Şomer'in ve Hotam'ın ve onların kız kardeşi Şua'nın babasıydı.

אַ֣ךְ לֹא־בְ֭עִי יִשְׁלַח־יָ֑ד אִם־בְּ֝פִיד֗וֹ לָהֶ֥ן שֽׁוּעַ

Ancak yıkıntıya el uzatmaz; eğer onun felaketinde onlar için feryat varsa.

הֲיַעֲרֹ֣ךְ שׁ֭וּעֲךָ לֹ֣א בְצָ֑ר וְ֝כֹ֗ל מַאֲמַצֵּי־כֹֽחַ

Sıkıntıda olmayan feryadın ve bütün güç çabaları yetecek mi?