רדד

וְהַגִּלְיֹנִים֙ וְהַסְּדִינִ֔ים וְהַצְּנִיפ֖וֹת וְהָרְדִידִֽים

aynaları, keten giysileri, sarıkları ve örtüleri.

מְצָאֻ֧נִי הַשֹּׁמְרִ֛ים הַסֹּבְבִ֥ים בָּעִ֖יר הִכּ֣וּנִי פְצָע֑וּנִי נָשְׂא֤וּ אֶת־רְדִידִי֙ מֵֽעָלַ֔י שֹׁמְרֵ֖י הַחֹמֽוֹת

Şehirde dolaşan bekçiler beni buldu; bana vurdular, beni yaraladılar, surların bekçileri şalımı üzerimden aldılar.

הֵ֣ם עִם־יְב֔וּס וְהַיּ֖וֹם רַ֣ד מְאֹ֑ד וַיֹּ֨אמֶר הַנַּ֜עַר אֶל־אֲדֹנָ֗יו לְכָה־נָּ֛א וְנָס֛וּרָה אֶל־עִֽיר־הַיְבוּסִ֥י הַזֹּ֖את וְנָלִ֥ין בָּֽהּ

Onlar Yebus'un yanındayken gün çok inmişti; ve uşak efendisine dedi ki: 'Lütfen gel ve Yebusilerin bu şehrine sapalım ve orada geceleyelim.'

חַסְדִּ֥י וּמְצוּדָתִי֮ מִשְׂגַּבִּ֪י וּֽמְפַלְטִ֫י לִ֥י מָ֭גִנִּי וּב֣וֹ חָסִ֑יתִי הָרוֹדֵ֖ד עַמִּ֣י תַחְתָּֽי

Sadakatim ve hisarım, yüksek kulem ve benim kurtarıcım, kalkanım ve ona sığındım; halkımı altıma boyun eğdirendir.

כֹּה־אָמַ֣ר יְהוָה֮ לִמְשִׁיחוֹ֮ לְכ֣וֹרֶשׁ אֲשֶׁר־הֶחֱזַ֣קְתִּי בִֽימִינ֗וֹ לְרַד־לְפָנָיו֙ גּוֹיִ֔ם וּמָתְנֵ֥י מְלָכִ֖ים אֲפַתֵּ֑חַ לִפְתֹּ֤חַ לְפָנָיו֙ דְּלָתַ֔יִם וּשְׁעָרִ֖ים לֹ֥א יִסָּגֵֽרוּ

Yahve, meshedilmişine, sağ elinden tuttuğum Koreş'e şöyle diyor: Onun önünde ulusları boyun eğdirmek ve kralların bellerini çözmek için, onun önünde kapıları açmak için ve şehir kapıları kapanmayacak:

וּשְׁתֵּי֮ דַּלְת֣וֹת עֲצֵי־שֶׁמֶן֒ וְקָלַ֣ע עֲ֠לֵיהֶם מִקְלְע֨וֹת כְּרוּבִ֧ים וְתִמֹר֛וֹת וּפְטוּרֵ֥י צִצִּ֖ים וְצִפָּ֣ה זָהָ֑ב וַיָּ֛רֶד עַל־הַכְּרוּבִ֥ים וְעַל־הַתִּֽמֹר֖וֹת אֶת־הַזָּהָֽב

Ve zeytin ağacından iki kapının üzerine keruvların, palmiyelerin ve açmış çiçeklerin oymalarını oydu ve altınla kapladı; altını keruvların ve palmiyelerin üzerine yaydı.