עני

לָֽמָּה־פָנֶ֥יךָ תַסְתִּ֑יר תִּשְׁכַּ֖ח עָנְיֵ֣נוּ וְֽלַחֲצֵֽנוּ

Neden yüzünü gizliyorsun, düşkünlüğümüzü ve sıkıntımızı unutuyorsun?

וַנִּצְעַ֕ק אֶל־יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י אֲבֹתֵ֑ינוּ וַיִּשְׁמַ֤ע יְהוָה֙ אֶת־קֹלֵ֔נוּ וַיַּ֧רְא אֶת־עָנְיֵ֛נוּ וְאֶת־עֲמָלֵ֖נוּ וְאֶת־לַחֲצֵֽנוּ

Atalarımızın Tanrısı Yahve'ye feryat ettik; Yahve sesimizi işitti, eziyetimizi, zahmetimizi ve baskımızı gördü.

וַתִּדֹּ֨ר נֶ֜דֶר וַתֹּאמַ֗ר יְהוָ֨ה צְבָא֜וֹת אִם־רָאֹ֥ה תִרְאֶ֣ה בָּעֳנִ֣י אֲמָתֶ֗ךָ וּזְכַרְתַּ֨נִי֙ וְלֹֽא־תִשְׁכַּ֣ח אֶת־אֲמָתֶ֔ךָ וְנָתַתָּ֥ה לַאֲמָתְךָ֖ זֶ֣רַע אֲנָשִׁ֑ים וּנְתַתִּ֤יו לַֽיהוָה֙ כָּל־יְמֵ֣י חַיָּ֔יו וּמוֹרָ֖ה לֹא־יַעֲלֶ֥ה עַל־רֹאשֽׁוֹ

Ve bir adak adadı ve dedi: 'Ordular Yahvesi, eğer kulunun sıkıntısını gerçekten görürsen ve beni hatırlarsan ve kulunu unutmazsan ve kuluna erkek soyu verirsen, yaşamının bütün günleri onu Yahve'ye vereceğim ve başının üzerine ustura çıkmayacak.'

וְאֵ֛ת שֵׁ֥ם הַשֵּׁנִ֖י קָרָ֣א אֶפְרָ֑יִם כִּֽי־הִפְרַ֥נִי אֱלֹהִ֖ים בְּאֶ֥רֶץ עָנְיִֽי

Ve ikincinin adını Efrayim koydu: 'Çünkü Tanrı beni sıkıntımın diyarında verimli kıldı.'

וַֽיַּאֲמֵ֖ן הָעָ֑ם וַֽיִּשְׁמְע֡וּ כִּֽי־פָקַ֨ד יְהוָ֜ה אֶת־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וְכִ֤י רָאָה֙ אֶת־עָנְיָ֔ם וַֽיִּקְּד֖וּ וַיִּֽשְׁתַּחֲוּֽוּ

Ve halk inandı; Yahve'nin İsrailoğullarını yokladığını ve onların sıkıntısını gördüğünü duydular ve eğildiler ve secde ettiler.

זָֽכְרָ֣ה יְרוּשָׁלִַ֗ם יְמֵ֤י עָנְיָהּ֙ וּמְרוּדֶ֔יהָ כֹּ֚ל מַחֲמֻדֶ֔יהָ אֲשֶׁ֥ר הָי֖וּ מִ֣ימֵי קֶ֑דֶם בִּנְפֹ֧ל עַמָּ֣הּ בְּיַד־צָ֗ר וְאֵ֤ין עוֹזֵר֙ לָ֔הּ רָא֣וּהָ צָרִ֔ים שָׂחֲק֖וּ עַ֥ל מִשְׁבַּתֶּֽהָ

Yeruşalim acısının ve evsizliğinin günlerinde, eski günlerinden beri var olan tüm arzulanan şeylerini hatırladı; halkı sıkıştıranın eline düştüğünde ve ona yardım eden olmadığında, sıkıştıranlar onu gördüler, onun durmasına güldüler.

אִם־רָשַׁ֡עְתִּי אַלְלַ֬י לִ֗י וְ֭צָדַקְתִּי לֹא־אֶשָּׂ֣א רֹאשִׁ֑י שְׂבַ֥ע קָ֝ל֗וֹן וּרְאֵ֥ה עָנְיִֽי

Eğer suçluysam vay bana! Ve doğruysam başımı kaldıramam; utanca doymuşum ve düşkünlüğümü görüyorum.

יְחַלֵּ֣ץ עָנִ֣י בְעָנְי֑וֹ וְיִ֖גֶל בַּלַּ֣חַץ אָזְנָֽם

Düşkünü düşkünlüğünde kurtarır, ve baskıda kulaklarını açar.

וַיֹּ֤אמֶר לָהּ֙ מַלְאַ֣ךְ יְהוָ֔ה הִנָּ֥ךְ הָרָ֖ה וְיֹלַ֣דְתְּ בֵּ֑ן וְקָרָ֤את שְׁמוֹ֙ יִשְׁמָעֵ֔אל כִּֽי־שָׁמַ֥ע יְהוָ֖ה אֶל־עָנְיֵֽךְ

Yahve'nin elçisi ona dedi: 'İşte sen gebesin ve bir oğul doğuracaksın; onun adını İsmail koyacaksın, çünkü Yahve senin ezilmişliğini işitti.

וַיְשַׂגֵּ֣ב אֶבְי֣וֹן מֵע֑וֹנִי וַיָּ֥שֶׂם כַּ֝צֹּ֗אן מִשְׁפָּחֽוֹת

Yoksulu sefaletten yükseltti ve aileleri sürü gibi yaptı.

וְעִמָּהֶ֖ם אֲחֵיהֶ֣ם הַמִּשְׁנִ֑ים זְכַרְיָ֡הוּ בֵּ֡ן וְיַֽעֲזִיאֵ֡ל וּשְׁמִֽירָמ֡וֹת וִיחִיאֵ֣ל וְעֻנִּ֡י אֱלִיאָ֡ב וּבְנָיָ֡הוּ וּמַֽעֲשֵׂיָ֡הוּ וּמַתִּתְיָהוּ֩ וֶאֱלִ֨יפְלֵ֜הוּ וּמִקְנֵיָ֨הוּ וְעֹבֵ֥ד אֱדֹ֛ם וִֽיעִיאֵ֖ל הַשֹּׁעֲרִֽים

Ve onlarla birlikte ikinci sıradaki kardeşleri: Zekeriya, Ben ve Yaaziel ve Şemiramot ve Yehiel ve Unni, Eliyav ve Benayahu ve Maaseyahu ve Mattityahu ve Eliflehu ve Mikneyahu ve kapı nöbetçileri Oved-Edom ve Yeiel.

וּזְכַרְיָ֨ה וַעֲזִיאֵ֜ל וּשְׁמִֽירָמ֤וֹת וִֽיחִיאֵל֙ וְעֻנִּ֣י וֶֽאֱלִיאָ֔ב וּמַעֲשֵׂיָ֖הוּ וּבְנָיָ֑הוּ בִּנְבָלִ֖ים עַל־עֲלָמֽוֹת

Ve Zekeriya ve Aziel ve Şemiramot ve Yehiel ve Unni ve Eliyav ve Maaseyahu ve Benayahu alamot üzerine lirlerle;

וּבַקְבֻּֽקְיָ֨ה וְעֻנִּ֧י אֲחֵיהֶ֛ם לְנֶגְדָּ֖ם לְמִשְׁמָרֽוֹת

Ve kardeşleri Bakbukya ve Unni nöbetlerde onların karşısındaydı.

וַֽיַּעֲמֹ֞ד עֶזְרָ֣א הַסֹּפֵ֗ר עַֽל־מִגְדַּל־עֵץ֮ אֲשֶׁ֣ר עָשׂ֣וּ לַדָּבָר֒ וַיַּֽעֲמֹ֣ד אֶצְל֡וֹ מַתִּתְיָ֡ה וְשֶׁ֡מַע וַ֠עֲנָיָה וְאוּרִיָּ֧ה וְחִלְקִיָּ֛ה וּמַעֲשֵׂיָ֖ה עַל־יְמִינ֑וֹ וּמִשְּׂמֹאל֗וֹ פְּ֠דָיָה וּמִֽישָׁאֵ֧ל וּמַלְכִּיָּ֛ה וְחָשֻׁ֥ם וְחַשְׁבַּדָּ֖נָה זְכַרְיָ֥ה מְשֻׁלָּֽם

Ve yazıcı Ezra bu iş için yaptıkları ahşap bir kulenin üzerinde durdu; ve onun yanında, sağında Matitya, Şema, Anaya, Uriya, Hilkiya ve Maaseya durdu; ve solunda Pedaya, Mişael, Malkiya, Haşum, Haşbaddana, Zekeriya ve Meşullam durdu.

פְּלַטְיָ֥ה חָנָ֖ן עֲנָיָֽה

Pelatya, Hanan, Anaya,