עלז

בְּחֻמָּ֞ם אָשִׁ֣ית אֶת־מִשְׁתֵּיהֶ֗ם וְהִשְׁכַּרְתִּים֙ לְמַ֣עַן יַעֲלֹ֔זוּ וְיָשְׁנ֥וּ שְׁנַת־עוֹלָ֖ם וְלֹ֣א יָקִ֑יצוּ נְאֻ֖ם יְהוָֽה

Onların sıcaklığında onların ziyafetini yapacağım ve coşmaları ve sonsuz uyku uyumaları ve uyanmamaları için onları sarhoş edeceğim, Yahve'nin bildirisidir.

עַד־מָתַ֖י רְשָׁעִ֥ים יְהוָ֑ה עַד־מָ֝תַ֗י רְשָׁעִ֥ים יַעֲלֹֽזוּ

Ne zamana kadar kötüler Yahve, ne zamana kadar kötüler sevinecekler?

יַעְלְז֣וּ חֲסִידִ֣ים בְּכָב֑וֹד יְ֝רַנְּנ֗וּ עַל־מִשְׁכְּבוֹתָֽם

Sadıklar yücelik içinde coşsunlar; yataklarının üzerinde sevinçle bağırsınlar.

אֱלֹהִ֤ים דִּבֶּ֥ר בְּקָדְשׁ֗וֹ אֶ֫עְלֹ֥זָה אֲחַלְּקָ֥ה שְׁכֶ֑ם וְעֵ֖מֶק סֻכּ֣וֹת אֲמַדֵּֽד

Tanrı kutsallığında konuştu: Sevineceğim, Şekem'i böleceğim ve Sukkot vadisini ölçeceğim.

אֱלֹהִ֤ים דִּבֶּ֥ר בְּקָדְשׁ֗וֹ אֶעְלֹ֥זָה אֲחַלְּקָ֥ה שְׁכֶ֑ם וְעֵ֖מֶק סֻכּ֣וֹת אֲמַדֵּֽד

Tanrı kutsallığında konuştu: Sevineceğim, Şekem'i böleceğim ve Sukkot vadisini ölçeceğim.

רָנִּי֙ בַּת־צִיּ֔וֹן הָרִ֖יעוּ יִשְׂרָאֵ֑ל שִׂמְחִ֤י וְעָלְזִי֙ בְּכָל־לֵ֔ב בַּ֖ת יְרוּשָׁלִָֽם

Sevinçle söyle, ey Siyon kızı! Haykır, ey İsrail! Bütün kalbinle sevin ve coş, ey Yeruşalim kızı!

וַיֹּ֕אמֶר לֹֽא־תוֹסִ֥יפִי ע֖וֹד לַעְל֑וֹז הַֽמְעֻשָּׁקָ֞ה בְּתוּלַ֣ת בַּת־צִיד֗וֹן כִּתִּים֙ ק֣וּמִי עֲבֹ֔רִי גַּם־שָׁ֖ם לֹא־יָנ֥וּחַֽ לָֽךְ

Ve dedi: Artık neşelenmeyeceksin, ey ezilmiş bakire Sayda kızı! Kalk, Kittim'e geç; orada da sana dinlenme olmayacak.

אַל־תַּגִּ֣ידוּ בְגַ֔ת אַֽל־תְּבַשְּׂר֖וּ בְּחוּצֹ֣ת אַשְׁקְל֑וֹן פֶּן־תִּשְׂמַ֨חְנָה֙ בְּנ֣וֹת פְּלִשְׁתִּ֔ים פֶּֽן־תַּעֲלֹ֖זְנָה בְּנ֥וֹת הָעֲרֵלִֽים

Gat'ta bildirmeyin, Aşkelon sokaklarında iyi haber vermeyin; yoksa Filistlilerin kızları sevinir, sünnetsizlerin kızları coşar.

יַעֲלֹ֣ז שָׂ֭דַי וְכָל־אֲשֶׁר־בּ֑וֹ אָ֥ז יְ֝רַנְּנ֗וּ כָּל־עֲצֵי־יָֽעַר

Kır ve içindeki her şey sevinçle coşsun; o zaman ormanın bütün ağaçları sevinçle haykıracak.

וַאֲנִ֖י בַּיהוָ֣ה אֶעְל֑וֹזָה אָגִ֖ילָה בֵּאלֹהֵ֥י יִשְׁעִֽי

Yine de ben Yahve'de coşacağım, kurtuluşumun Tanrısı'nda sevineceğim.

שִׁ֤ירוּ לֵֽאלֹהִים֮ זַמְּר֪וּ שְׁ֫מ֥וֹ סֹ֡לּוּ לָרֹכֵ֣ב בָּ֭עֲרָבוֹת בְּיָ֥הּ שְׁמ֗וֹ וְעִלְז֥וּ לְפָנָֽיו

Tanrı'ya şarkı söyleyin, adını terennüm edin; çöllerde binene yol yapın, O'nun adı Yah'tır ve yüzünün önünde coşun.

וְתַעְלֹ֥זְנָה כִלְיוֹתָ֑י בְּדַבֵּ֥ר שְׂ֝פָתֶ֗יךָ מֵישָׁרִֽים

Dudakların doğru şeyleri konuştuğunda böbreklerim coşacaktır.

יְהוָ֤ה עֻזִּ֥י וּמָגִנִּי֮ בּ֤וֹ בָטַ֥ח לִבִּ֗י וְֽנֶ֫עֱזָ֥רְתִּי וַיַּעֲלֹ֥ז לִבִּ֑י וּֽמִשִּׁירִ֥י אֲהוֹדֶֽנּוּ

Yahve gücüm ve kalkanımdır; kalbim O'na güvendi ve yardım gördüm, kalbim coştu ve ezgimle O'na şükredeceğim.

כִּ֤י תִשְׂמְחוּ֙ כִּ֣י תַֽעֲלְז֔וּ שֹׁסֵ֖י נַחֲלָתִ֑י כִּ֤י תָפ֨וּשׁוּ֙ כְּעֶגְלָ֣ה דָשָׁ֔ה וְתִצְהֲל֖וּ כָּאֲבִּרִֽים

Çünkü seviniyorsunuz, çünkü coşuyorsunuz, ey mirasımı yağmalayanlar; çünkü otlayan düve gibi sıçrıyorsunuz ve aygırlar gibi kişniyorsunuz.

לֹֽא־יָשַׁ֥בְתִּי בְסוֹד־מְשַׂחֲקִ֖ים וָֽאֶעְלֹ֑ז מִפְּנֵ֤י יָֽדְךָ֙ בָּדָ֣ד יָשַׁ֔בְתִּי כִּֽי־זַ֖עַם מִלֵּאתָֽנִי

Oynayanların meclisinde oturmadım ve sevinmedim; senin elinin yüzünden tek başıma oturdum, çünkü beni öfkeyle doldurdun.

מֶ֣ה לִֽידִידִ֞י בְּבֵיתִ֗י עֲשׂוֹתָ֤הּ הַֽמְזִמָּ֨תָה֙ הָֽרַבִּ֔ים וּבְשַׂר־קֹ֖דֶשׁ יַעַבְר֣וּ מֵֽעָלָ֑יִךְ כִּ֥י רָעָתֵ֖כִי אָ֥ז תַּעֲלֹֽזִי

Sevgilimin evimde ne işi var? O çoklarla komplo yapıyor; kutsal et üzerinden geçecek. Kötülüğün olunca o zaman sevinirsin.

תְּשֻׁא֣וֹת מְלֵאָ֗ה עִ֚יר הֽוֹמִיָּ֔ה קִרְיָ֖ה עַלִּיזָ֑ה חֲלָלַ֨יִךְ֙ לֹ֣א חַלְלֵי־חֶ֔רֶב וְלֹ֖א מֵתֵ֥י מִלְחָמָֽה

Ey gürültülerle dolu, çalkantılı şehir, şenlikli kent! Senin öldürülmüşlerin kılıçla öldürülmüşler değil ve savaşta ölmüşler değil.

הֲזֹ֥את לָכֶ֖ם עַלִּיזָ֑ה מִֽימֵי־קֶ֤דֶם קַדְמָתָהּ֙ יֹבִל֣וּהָ רַגְלֶ֔יהָ מֵֽרָח֖וֹק לָגֽוּר

Sizin neşeli şehriniz bu mu? Onun başlangıcı eski günlerden olup, ayakları gurbette yaşamak için onu uzağa götürürdü.

עַ֚ל אַדְמַ֣ת עַמִּ֔י ק֥וֹץ שָׁמִ֖יר תַּֽעֲלֶ֑ה כִּ֚י עַל־כָּל־בָּתֵּ֣י מָשׂ֔וֹשׂ קִרְיָ֖ה עַלִּיזָֽה

Halkımın toprağı üzerinde diken ve çalı bitecek; çünkü neşeli şehrin bütün sevinç evleri üzerinde.

אֲנִ֥י צִוֵּ֖יתִי לִמְקֻדָּשָׁ֑י גַּ֣ם קָרָ֤אתִי גִבּוֹרַי֙ לְאַפִּ֔י עַלִּיזֵ֖י גַּאֲוָתִֽי

Ben kutsallarıma buyruk verdim; öfkem için güçlülerimi, yüceliğimle coşanları da çağırdım.

בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא לֹ֤א תֵב֨וֹשִׁי֙ מִכֹּ֣ל עֲלִילֹתַ֔יִךְ אֲשֶׁ֥ר פָּשַׁ֖עַתְּ בִּ֑י כִּי־אָ֣ז אָסִ֣יר מִקִּרְבֵּ֗ךְ עַלִּיזֵי֙ גַּאֲוָתֵ֔ךְ וְלֹֽא־תוֹסִ֧פִי לְגָבְהָ֛ה ע֖וֹד בְּהַ֥ר קָדְשִֽׁי

O gün bana karşı isyan ettiğin bütün işlerinden dolayı utanmayacaksın; çünkü o zaman senin içinden gururla sevinenleri çıkaracağım ve kutsal dağımda bir daha kibirlenmeyeceksin.

זֹ֞֠את הָעִ֤יר הָעַלִּיזָה֙ הַיּוֹשֶׁ֣בֶת לָבֶ֔טַח הָאֹֽמְרָה֙ בִּלְבָבָ֔הּ אֲנִ֖י וְאַפְסִ֣י ע֑וֹד אֵ֣יךְ הָיְתָ֣ה לְשַׁמָּ֗ה מַרְבֵּץ֙ לַֽחַיָּ֔ה כֹּ֚ל עוֹבֵ֣ר עָלֶ֔יהָ יִשְׁרֹ֖ק יָנִ֥יעַ יָדֽוֹ

Güven içinde oturan, kalbinde 'Benim ve benden başkası yoktur' diyen neşeli şehir budur. Nasıl da viraneye, yabanıl hayvanlar için yatma yerine dönüştü! Onun yanından geçen herkes ıslık çalacak, elini sallayacak.

שָׁבַת֙ מְשׂ֣וֹשׂ תֻּפִּ֔ים חָדַ֖ל שְׁא֣וֹן עַלִּיזִ֑ים שָׁבַ֖ת מְשׂ֥וֹשׂ כִּנּֽוֹר

Teflerin neşesi durdu, neşelilerin gürültüsü kesildi; lirin neşesi durdu.

לָכֵ֗ן הִרְחִ֤יבָה שְּׁאוֹל֙ נַפְשָׁ֔הּ וּפָעֲרָ֥ה פִ֖יהָ לִבְלִי־חֹ֑ק וְיָרַ֨ד הֲדָרָ֧הּ וַהֲמוֹנָ֛הּ וּשְׁאוֹנָ֖הּ וְעָלֵ֥ז בָּֽהּ

Bu yüzden Ölüler Diyarı iştahını genişletti ve ağzını sınırsızca açtı; ve onun görkemi, onun kalabalığı, onun gürültüsü ve coşanlar ona iner.