נצח

יְהוִ֤הּ אֲדֹנָי֙ חֵילִ֔י וַיָּ֤שֶׂם רַגְלַי֙ כָּֽאַיָּל֔וֹת וְעַ֥ל בָּמוֹתַ֖י יַדְרִכֵ֑נִי לַמְנַצֵּ֖חַ בִּנְגִינוֹתָֽי

Efendi Yahve benim gücümdür ve ayaklarımı geyiklerin ayakları gibi yapar ve beni yüksek yerlerimde yürütür. Müzik şefi için, telli çalgılarımla.

לַמְנַצֵּ֥חַ בִּנְגִינ֗וֹת מִזְמ֥וֹר לְדָוִֽד

Müzik şefine, telli çalgılarla, Davut'un mezmuru.

לַמְנַצֵּ֥חַ אֶֽל־הַנְּחִיל֗וֹת מִזְמ֥וֹר לְדָוִֽד

Müzik şefine, flütlerle, Davut'un mezmuru.

לַמְנַצֵּ֣חַ בִּ֭נְגִינוֹת עַֽל־הַשְּׁמִינִ֗ית מִזְמ֥וֹר לְדָוִֽד

Müzik şefine, telli çalgılarla, şeminit üzerine, Davut'un mezmuru.

לַמְנַצֵּ֥חַ עַֽל־הַגִּתִּ֗ית מִזְמ֥וֹר לְדָוִֽד

Müzik şefi için, Gittit üzerine, Davut'un mezmuru.

מֵאֵ֗לֶּה לְנַצֵּ֨חַ֙ עַל־מְלֶ֣אכֶת בֵּית־יְהוָ֔ה עֶשְׂרִ֥ים וְאַרְבָּעָ֖ה אָ֑לֶף וְשֹׁטְרִ֥ים וְשֹׁפְטִ֖ים שֵׁ֥שֶׁת אֲלָפִֽים

Bunlardan yirmi dört bini Yahve'nin evinin işini yönetmek içindi; altı bini de görevliler ve hakimlerdi.

וּבַשָּׁנָ֣ה הַשֵּׁנִ֗ית לְבוֹאָ֞ם אֶל־בֵּ֤ית הָֽאֱלֹהִים֙ לִיר֣וּשָׁלִַ֔ם בַּחֹ֖דֶשׁ הַשֵּׁנִ֑י הֵחֵ֡לּוּ זְרֻבָּבֶ֣ל בֶּן־שְׁ֠אַלְתִּיאֵל וְיֵשׁ֨וּעַ בֶּן־יֽוֹצָדָ֜ק וּשְׁאָ֥ר אֲחֵיהֶ֣ם הַכֹּהֲנִ֣ים וְהַלְוִיִּ֗ם וְכָל־הַבָּאִים֙ מֵהַשְּׁבִ֣י יְרֽוּשָׁלִַ֔ם וַיַּעֲמִ֣ידוּ אֶת־הַלְוִיִּ֗ם מִבֶּ֨ן עֶשְׂרִ֤ים שָׁנָה֙ וָמַ֔עְלָה לְנַצֵּ֖חַ עַל־מְלֶ֥אכֶת בֵּית־יְהוָֽה

Ve Yeruşalim'e, Tanrı'nın evine gelişlerinin ikinci yılında, ikinci ayda, Şealtiel oğlu Zerubbabel, Yotsadak oğlu Yeşu, kâhin ve Levili kardeşlerinin geri kalanı ve sürgünden Yeruşalim'e gelenlerin hepsi başladılar; ve Yahve'nin evinin işini yönetmek için yirmi yaş ve üzeri Levilileri atadılar.

וַיַּעֲמֹ֣ד יֵשׁ֡וּעַ בָּנָ֣יו וְ֠אֶחָיו קַדְמִיאֵ֨ל וּבָנָ֤יו בְּנֵֽי־יְהוּדָה֙ כְּאֶחָ֔ד לְנַצֵּ֛חַ עַל־עֹשֵׂ֥ה הַמְּלָאכָ֖ה בְּבֵ֣ית הָאֱלֹהִ֑ים בְּנֵי֙ חֵֽנָדָ֔ד בְּנֵיהֶ֥ם וַאֲחֵיהֶ֖ם הַלְוִיִּֽם

Sonra Yeşu, oğulları ve kardeşleri, Kadmiel ve oğulları, Yehuda oğulları, Henadad oğulları, onların oğulları ve Levili kardeşleri, Tanrı'nın evinde işi yapanları yönetmek için tek bir adam gibi durdular.

וְהָאֲנָשִׁים֩ עֹשִׂ֨ים בֶּאֱמוּנָ֜ה בַּמְּלָאכָ֗ה וַעֲלֵיהֶ֣ם מֻ֠פְקָדִים יַ֣חַת וְעֹבַדְיָ֤הוּ הַלְוִיִּם֙ מִן־בְּנֵ֣י מְרָרִ֔י וּזְכַרְיָ֧ה וּמְשֻׁלָּ֛ם מִן־בְּנֵ֥י הַקְּהָתִ֖ים לְנַצֵּ֑חַ וְהַ֨לְוִיִּ֔ם כָּל־מֵבִ֖ין בִּכְלֵי־שִֽׁיר

Adamlar işte sadakatle çalışıyorlardı; onların üzerine yönetmek için Merari oğullarından Levililer Yahat ve Ovadyahu, Kehat oğullarından Zekeriya ve Meşullam görevlendirilmişti; ve Levililer, müzik aletlerinden anlayan herkes,

וַיִּסְפֹּ֨ר שְׁלֹמֹ֜ה שִׁבְעִ֥ים אֶ֨לֶף֙ אִ֣ישׁ סַבָּ֔ל וּשְׁמוֹנִ֥ים אֶ֛לֶף אִ֖ישׁ חֹצֵ֣ב בָּהָ֑ר וּמְנַצְּחִ֣ים עֲלֵיהֶ֔ם שְׁלֹ֥שֶׁת אֲלָפִ֖ים וְשֵׁ֥שׁ מֵאֽוֹת

Süleyman yetmiş bin yük taşıyıcı adam, dağda seksen bin taş kesici adam ve onların üzerinde üç bin altı yüz yönetici saydı.

וְעַ֣ל הַסַּבָּלִ֗ים וּֽמְנַצְּחִים֙ לְכֹל֙ עֹשֵׂ֣ה מְלָאכָ֔ה לַעֲבוֹדָ֖ה וַעֲבוֹדָ֑ה וּמֵֽהַלְוִיִּ֔ם סוֹפְרִ֥ים וְשֹׁטְרִ֖ים וְשׁוֹעֲרִֽים

yük taşıyanların üzerindeydiler ve her türlü işte çalışan herkesi yönetiyorlardı; Levililerden yazıcılar, görevliler ve kapı bekçileri vardı.

וַיַּ֨עַשׂ מֵהֶ֜ם שִׁבְעִ֥ים אֶ֨לֶף֙ סַבָּ֔ל וּשְׁמֹנִ֥ים אֶ֖לֶף חֹצֵ֣ב בָּהָ֑ר וּשְׁלֹ֤שֶׁת אֲלָפִים֙ וְשֵׁ֣שׁ מֵא֔וֹת מְנַצְּחִ֖ים לְהַעֲבִ֥יד אֶת־הָעָֽם

Onlardan yetmiş bin yük taşıyıcı, dağda seksen bin taş kesici ve halkı çalıştırmak için üç bin altı yüz yönetici yaptı.

מַדּ֨וּעַ שׁוֹבְבָ֜ה הָעָ֥ם הַזֶּ֛ה יְרוּשָׁלִַ֖ם מְשֻׁבָ֣ה נִצַּ֑חַת הֶחֱזִ֨יקוּ֙ בַּתַּרְמִ֔ית מֵאֲנ֖וּ לָשֽׁוּב

Neden bu Yeruşalim halkı sürekli bir dönüşle döndü? Aldatmaya sımsıkı tutundular, dönmeyi reddettiler.

וּמַתִּתְיָ֣הוּ וֶאֱלִֽיפְלֵ֗הוּ וּמִקְנֵיָ֨הוּ֙ וְעֹבֵ֣ד אֱדֹ֔ם וִֽיעִיאֵ֖ל וַעֲזַזְיָ֑הוּ בְּכִנֹּר֥וֹת עַל־הַשְּׁמִינִ֖ית לְנַצֵּֽחַ

Ve Mattityahu ve Eliflehu ve Mikneyahu ve Oved-Edom ve Yeiel ve Azazyahu şeminit üzerine çenklerle yönetmek içindi.

נִשְׁבַּ֥ע יְהוָ֖ה בִּגְא֣וֹן יַעֲקֹ֑ב אִם־אֶשְׁכַּ֥ח לָנֶ֖צַח כָּל־מַעֲשֵׂיהֶֽם

Yahve Yakup'un gururu üzerine ant içti: 'Eğer onların bütün işlerini sonsuza dek unutursam.'

הֲיִנְטֹ֣ר לְעוֹלָ֔ם אִם־יִשְׁמֹ֖ר לָנֶ֑צַח הִנֵּ֥ה דִבַּ֛רְתְּ וַתַּעֲשִׂ֥י הָרָע֖וֹת וַתּוּכָֽל

'Sonsuza dek öfke tutar mı, yoksa sonsuza kadar saklar mı?' İşte konuştun ve kötülükleri yaptın ve başardın.

לָכֵ֗ן יֵשְׁב֤וּ צִיִּים֙ אֶת־אִיִּ֔ים וְיָ֥שְׁבוּ בָ֖הּ בְּנ֣וֹת יַֽעֲנָ֑ה וְלֹֽא־תֵשֵׁ֥ב עוֹד֙ לָנֶ֔צַח וְלֹ֥א תִשְׁכּ֖וֹן עַד־דּ֥וֹר וָדֽוֹר

Bu nedenle çöl hayvanları sırtlanlarla birlikte oturacak ve devekuşları orada oturacak; ve sonsuza dek bir daha oturulmayacak ve kuşaktan kuşağa barınılmayacak.

לֹֽא־תֵשֵׁ֣ב לָנֶ֔צַח וְלֹ֥א תִשְׁכֹּ֖ן עַד־דּ֣וֹר וָד֑וֹר וְלֹֽא־יַהֵ֥ל שָׁם֙ עֲרָבִ֔י וְרֹעִ֖ים לֹא־יַרְבִּ֥צוּ שָֽׁם

Sonsuza dek oturulmayacak ve kuşaktan kuşağa mesken olunmayacak; ve orada bir Arap çadır kurmayacak, ve çobanlar orada sürü yatırmayacak.

בִּלַּ֤ע הַמָּ֨וֶת֙ לָנֶ֔צַח וּמָחָ֨ה אֲדֹנָ֧י יְהוִ֛ה דִּמְעָ֖ה מֵעַ֣ל כָּל־פָּנִ֑ים וְחֶרְפַּ֣ת עַמּ֗וֹ יָסִיר֙ מֵעַ֣ל כָּל־הָאָ֔רֶץ כִּ֥י יְהוָ֖ה דִּבֵּֽר

Ölümü sonsuza dek yutacak ve Efendi Yahve tüm yüzlerden gözyaşını silecek; ve halkının utancını tüm yerin üzerinden kaldıracak, çünkü Yahve konuştu.

כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה עַל־שְׁלֹשָׁה֙ פִּשְׁעֵ֣י אֱד֔וֹם וְעַל־אַרְבָּעָ֖ה לֹ֣א אֲשִׁיבֶ֑נּוּ עַל־רָדְפ֨וֹ בַחֶ֤רֶב אָחִיו֙ וְשִׁחֵ֣ת רַחֲמָ֔יו וַיִּטְרֹ֤ף לָעַד֙ אַפּ֔וֹ וְעֶבְרָת֖וֹ שְׁמָ֥רָה נֶֽצַח

Yahve şöyle dedi: 'Edom'un üç isyanı için ve dört isyanı için onu geri çevirmeyeceğim; çünkü kardeşini kılıçla kovaladı ve merhametini bozdu, ve öfkesi sonsuza dek parçaladı ve gazabını sonsuza dek korudu.'

לָ֣מָּה הָיָ֤ה כְאֵבִי֙ נֶ֔צַח וּמַכָּתִ֖י אֲנוּשָׁ֑ה֙ מֵֽאֲנָה֙ הֵֽרָפֵ֔א הָי֨וֹ תִֽהְיֶ֥ה לִי֙ כְּמ֣וֹ אַכְזָ֔ב מַ֖יִם לֹ֥א נֶאֱמָֽנוּ

Neden acım sonsuz ve yaram şifa bulmaz oldu, iyileşmeyi reddediyor? Benim için gerçekten aldatıcı gibi, güvenilmez sular gibi mi olacaksın?

וְגַם֙ נֵ֣צַח יִשְׂרָאֵ֔ל לֹ֥א יְשַׁקֵּ֖ר וְלֹ֣א יִנָּחֵ֑ם כִּ֣י לֹ֥א אָדָ֛ם ה֖וּא לְהִנָּחֵֽם

Ayrıca İsrail'in Yüceliği yalan söylemez ve pişman olmaz; çünkü o pişman olacak bir insan değildir.

עַד־אָ֣נָה יְ֭הוָה תִּשְׁכָּחֵ֣נִי נֶ֑צַח עַד־אָ֓נָה תַּסְתִּ֖יר אֶת־פָּנֶ֣יךָ מִמֶּֽנִּי

Ne zamana dek, Yahve, beni sonsuza dek unutacaksın? Ne zamana dek yüzünü benden gizleyeceksin?

תּֽוֹדִיעֵנִי֮ אֹ֤רַח חַ֫יִּ֥ים שֹׂ֣בַע שְׂ֭מָחוֹת אֶת־פָּנֶ֑יךָ נְעִמ֖וֹת בִּימִינְךָ֣ נֶֽצַח

Bana yaşam yolunu bildireceksin; yüzünle sevinçlerin tokluğu, sağ elinde sonsuza dek zevkler vardır.

וַיִּקְרָ֨א אַבְנֵ֜ר אֶל־יוֹאָ֗ב וַיֹּ֨אמֶר֙ הֲלָנֶ֨צַח֙ תֹּ֣אכַל חֶ֔רֶב הֲל֣וֹא יָדַ֔עְתָּה כִּֽי־מָרָ֥ה תִהְיֶ֖ה בָּאַחֲרוֹנָ֑ה וְעַד־מָתַי֙ לֹֽא־תֹאמַ֣ר לָעָ֔ם לָשׁ֖וּב מֵאַחֲרֵ֥י אֲחֵיהֶֽם

Avner Yoav'a seslendi ve dedi: 'Kılıç sonsuza dek mi yiyecek? Sonunda acı olacağını bilmiyor musun? Halka kardeşlerinin ardından dönmelerini ne zamana kadar söylemeyeceksin?'

וָאֹמַר֙ אָבַ֣ד נִצְחִ֔י וְתוֹחַלְתִּ֖י מֵיְהוָֽה

Ve dedim: Gücüm ve Yahve'den umudum yok oldu.

לְךָ֣ יְ֠הוָה הַגְּדֻלָּ֨ה וְהַגְּבוּרָ֤ה וְהַתִּפְאֶ֨רֶת֙ וְהַנֵּ֣צַח וְהַה֔וֹד כִּי־כֹ֖ל בַּשָּׁמַ֣יִם וּבָאָ֑רֶץ לְךָ֤ יְהוָה֙ הַמַּמְלָכָ֔ה וְהַמִּתְנַשֵּׂ֖א לְכֹ֥ל לְרֹֽאשׁ

Büyüklük, güç, görkem, zafer ve yücelik senindir ey Yahve, çünkü göklerdeki ve yerdeki her şey senindir. Egemenlik senindir ey Yahve ve sen her şeye baş olarak yücelensin.

לַ֤יְלָה וְיוֹמָם֙ לֹ֣א תִכְבֶּ֔ה לְעוֹלָ֖ם יַעֲלֶ֣ה עֲשָׁנָ֑הּ מִדּ֤וֹר לָדוֹר֙ תֶּחֱרָ֔ב לְנֵ֣צַח נְצָחִ֔ים אֵ֥ין עֹבֵ֖ר בָּֽהּ

Gece ve gündüz sönmeyecek, sonsuza dek onun dumanı yükselecek; kuşaktan kuşağa viran kalacak, sonsuzların sonsuzuna dek ondan geçen olmayacak.

פּוּרָ֣ה דָּרַ֣כְתִּי לְבַדִּ֗י וּמֵֽעַמִּים֙ אֵֽין־אִ֣ישׁ אִתִּ֔י וְאֶדְרְכֵ֣ם בְּאַפִּ֔י וְאֶרְמְסֵ֖ם בַּחֲמָתִ֑י וְיֵ֤ז נִצְחָם֙ עַל־בְּגָדַ֔י וְכָל־מַלְבּוּשַׁ֖י אֶגְאָֽלְתִּי

Şarap teknesini yalnız başıma çiğnedim ve halklardan benimle adam yoktu; ve onları öfkemle çiğnedim ve onları gazabımla ezdim; ve onların kanı giysilerimin üzerine sıçradı ve tüm giysilerimi kirlettim.

וְאָב֤וּס עַמִּים֙ בְּאַפִּ֔י וַאֲשַׁכְּרֵ֖ם בַּחֲמָתִ֑י וְאוֹרִ֥יד לָאָ֖רֶץ נִצְחָֽם

Ve öfkemle halkları çiğnedim ve hiddetimle onları sarhoş ettim ve onların kanını yere indirdim.

בְּנֵ֥י נְצִ֖יחַ בְּנֵ֥י חֲטִיפָֽא

Netsiah oğulları, Hatifa oğulları.

בְּנֵ֥י נְצִ֖יחַ בְּנֵ֥י חֲטִיפָֽא

Netsiah oğulları, Hatifa oğulları.

אֱדַ֨יִן֙ דָּנִיֵּ֣אל דְּנָ֔ה הֲוָ֣א מִתְנַצַּ֔ח עַל־סָרְכַיָּ֖א וַאֲחַשְׁדַּרְפְּנַיָּ֑א כָּל־קֳבֵ֗ל דִּ֣י ר֤וּחַ יַתִּירָא֙ בֵּ֔הּ וּמַלְכָּ֣א עֲשִׁ֔ית לַהֲקָמוּתֵ֖הּ עַל־כָּל־מַלְכוּתָֽא

O zaman bu Daniel vezirlerin ve satrapların üzerinde üstün geliyordu, çünkü onda üstün bir ruh vardı; ve kral onu bütün krallığın üzerine dikmeyi düşündü.