נחת

אִֽישׁ־חָכָ֗ם נִ֭שְׁפָּט אֶת־אִ֣ישׁ אֱוִ֑יל וְרָגַ֥ז וְ֝שָׂחַ֗ק וְאֵ֣ין נָֽחַת

Bilge adam ahmak adam ile mahkemeleşir, ve öfkelenir ve güler ve rahatlık yoktur.

בַּדֵּ֣י שְׁאֹ֣ל תֵּרַ֑דְנָה אִם־יַ֖חַד עַל־עָפָ֣ר נָֽחַת

Ölüler Diyarı'nın parmaklıklarına inecekler; eğer birlikte toprağın üzerinde dinlenme olursa.

ט֕וֹב מְלֹ֥א כַ֖ף נָ֑חַת מִמְּלֹ֥א חָפְנַ֛יִם עָמָ֖ל וּרְע֥וּת רֽוּחַ

Bir avuç dolusu rahatlık, iki avuç dolusu emekten ve rüzgarı gütmekten iyidir.

גַּם־שֶׁ֥מֶשׁ לֹא־רָאָ֖ה וְלֹ֣א יָדָ֑ע נַ֥חַת לָזֶ֖ה מִזֶּֽה

Ayrıca güneşi görmedi ve bilmedi; bunun rahatlığı ondan fazladır.

כִּ֣י כֹֽה־אָמַר֩ אֲדֹנָ֨י יְהוִ֜ה קְד֣וֹשׁ יִשְׂרָאֵ֗ל בְּשׁוּבָ֤ה וָנַ֨חַת֙ תִּוָּ֣שֵׁע֔וּן בְּהַשְׁקֵט֙ וּבְבִטְחָ֔ה תִּהְיֶ֖ה גְּבֽוּרַתְכֶ֑ם וְלֹ֖א אֲבִיתֶֽם

Çünkü Efendi Yahve, İsrail'in Kutsalı şöyle dedi: 'Dönüşte ve sakinlikte kurtulacaksınız, sessizlikte ve güvende gücünüz olacak'; ve istemediniz.

וְהִשְׁמִ֨יעַ יְהוָ֜ה אֶת־ה֣וֹד קוֹל֗וֹ וְנַ֤חַת זְרוֹעוֹ֙ יַרְאֶ֔ה בְּזַ֣עַף אַ֔ף וְלַ֖הַב אֵ֣שׁ אוֹכֵלָ֑ה נֶ֥פֶץ וָזֶ֖רֶם וְאֶ֥בֶן בָּרָֽד

Ve Yahve sesinin görkemini duyuracak ve kolunun inişini, gazabının öfkesiyle ve yiyip bitiren ateş aleviyle, patlama ve sağanak ve dolu taşlarıyla gösterecek.

וְאַ֤ף הֲסִיתְךָ֨ מִפִּי־צָ֗ר רַ֭חַב לֹא־מוּצָ֣ק תַּחְתֶּ֑יהָ וְנַ֥חַת שֻׁ֝לְחָנְךָ֗ מָ֣לֵא דָֽשֶׁן

Ve ayrıca seni sıkıntının ağzından, altında darlık olmayan genişliğe çekti; ve sofranın konulanı yağla doludur.

דִּבְרֵ֣י חֲכָמִ֔ים בְּנַ֖חַת נִשְׁמָעִ֑ים מִזַּעֲקַ֥ת מוֹשֵׁ֖ל בַּכְּסִילִֽים

Bilgelerin sakinlikte duyulan sözleri, akılsızlar arasında yöneticinin bağırışından iyidir.

בְּנֵ֖י רְעוּאֵ֑ל נַ֥חַת זֶ֖רַח שַׁמָּ֥ה וּמִזָּֽה

Reuel'in oğulları: Nahat, Zerah, Şamma ve Mizza.

וְאֵ֨לֶּה֙ בְּנֵ֣י רְעוּאֵ֔ל נַ֥חַת וָזֶ֖רַח שַׁמָּ֣ה וּמִזָּ֑ה אֵ֣לֶּ֣ה הָי֔וּ בְּנֵ֥י בָשְׂמַ֖ת אֵ֥שֶׁת עֵשָֽׂו

Ve Reuel'in oğulları şunlardır: Nahat, Zerah, Şamma ve Mizza; Esav'ın karısı Basemat'ın oğulları şunlardı.

וְאֵ֗לֶּה בְּנֵ֤י רְעוּאֵל֙ בֶּן־עֵשָׂ֔ו אַלּ֥וּף נַ֨חַת֙ אַלּ֣וּף זֶ֔רַח אַלּ֥וּף שַׁמָּ֖ה אַלּ֣וּף מִזָּ֑ה אֵ֣לֶּה אַלּוּפֵ֤י רְעוּאֵל֙ בְּאֶ֣רֶץ אֱד֔וֹם אֵ֕לֶּה בְּנֵ֥י בָשְׂמַ֖ת אֵ֥שֶׁת עֵשָֽׂו

Ve Esav'ın oğlu Reuel'in oğulları şunlardır: Bey Nahat, Bey Zerah, Bey Şamma, Bey Mizza; Edom diyarında Reuel'in beyleri şunlardır; Esav'ın karısı Basemat'ın oğulları şunlardır.

אֶלְקָנָ֑ה בְּנֵי֙ אֶלְקָנָ֔ה צוֹפַ֥י בְּנ֖וֹ וְנַ֥חַת בְּנֽוֹ

Elkana; Elkana'nın oğulları: Oğlu Tsofay ve onun oğlu Nahat,

וִֽיחִיאֵ֡ל וַ֠עֲזַזְיָהוּ וְנַ֨חַת וַעֲשָׂהאֵ֜ל וִֽירִימ֤וֹת וְיוֹזָבָד֙ וֶאֱלִיאֵ֣ל וְיִסְמַכְיָ֔הוּ וּמַ֖חַת וּבְנָיָ֑הוּ פְּקִידִ֗ים מִיַּ֤ד כָּֽנַנְיָ֨הוּ֙ וְשִׁמְעִ֣י אָחִ֔יו בְּמִפְקַד֙ יְחִזְקִיָּ֣הוּ הַמֶּ֔לֶךְ וַעֲזַרְיָ֖הוּ נְגִ֥יד בֵּית־הָאֱלֹהִֽים

Ve Yehiel, Azazya, Nahat, Asahel, Yerimot, Yozavad, Eliel, Yismahya, Mahat ve Benaya, kral Hizkiya'nın ve Tanrı'nın evinin önderi Azarya'nın buyruğuyla Konanya'nın ve kardeşi Şimi'nin elinin altında görevlilerdi.

וַיִּשְׁלַ֞ח אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֗ים אֶל־מֶ֤לֶךְ יִשְׂרָאֵל֙ לֵאמֹ֔ר הִשָּׁ֕מֶר מֵעֲבֹ֖ר הַמָּק֣וֹם הַזֶּ֑ה כִּֽי־שָׁ֖ם אֲרָ֥ם נְחִתִּֽים

Tanrı adamı İsrail kralına haber göndererek dedi ki: 'Bu yerden geçmekten sakın, çünkü Aram oraya iniyor.'

וַאֲמַר־לֵ֓הּ אֵ֚ל מָֽאנַיָּ֔א שֵׂ֚א אֵֽזֶל־אֲחֵ֣ת הִמּ֔וֹ בְּהֵיכְלָ֖א דִּ֣י בִירוּשְׁלֶ֑ם וּבֵ֥ית אֱלָהָ֖א יִתְבְּנֵ֥א עַל־אַתְרֵֽהּ

Ve ona dedi: 'Bu kapları al, git, onları Yeruşalim'deki tapınağa bırak ve Tanrı evi kendi yerinde inşa edilsin.'

בֵּאדַ֛יִן דָּרְיָ֥וֶשׁ מַלְכָּ֖א שָׂ֣ם טְעֵ֑ם וּבַקַּ֣רוּ בְּבֵ֣ית סִפְרַיָּ֗א דִּ֧י גִנְזַיָּ֛א מְהַחֲתִ֥ין תַּמָּ֖ה בְּבָבֶֽל

O zaman Kral Daryaveş buyruk verdi ve Babil'de orada hazinelerin indirildiği kitaplar evinde araştırdılar.

חָזֵ֥ה הֲוֵ֛ית בְּחֶזְוֵ֥י רֵאשִׁ֖י עַֽל־מִשְׁכְּבִ֑י וַאֲלוּ֙ עִ֣יר וְקַדִּ֔ישׁ מִן־שְׁמַיָּ֖א נָחִֽת

Yatağımın üzerinde başımın görümlerinde görüyordum; ve işte göklerden bir gözcü ve kutsal biri iniyordu.

וְ֠אַף מָאנֵ֣י בֵית־אֱלָהָא֮ דִּ֣י דַהֲבָ֣ה וְכַסְפָּא֒ דִּ֣י נְבֽוּכַדְנֶצַּ֗ר הַנְפֵּ֛ק מִן־הֵיכְלָ֥א דִי־בִירוּשְׁלֶ֖ם וְהֵיבֵ֣ל לְבָבֶ֑ל יַהֲתִיב֗וּן וִ֠יהָךְ לְהֵיכְלָ֤א דִי־בִירֽוּשְׁלֶם֙ לְאַתְרֵ֔הּ וְתַחֵ֖ת בְּבֵ֥ית אֱלָהָֽא

Ve ayrıca Nebukadnessar'ın Yeruşalim'deki tapınaktan çıkardığı ve Babil'e getirdiği Tanrı evinin altın ve gümüş kapları geri verilsin ve Yeruşalim'deki tapınağa kendi yerine gitsin ve onları Tanrı evine bırak.

וְדִ֣י חֲזָ֣ה מַלְכָּ֡א עִ֣יר וְקַדִּ֣ישׁ נָחִ֣ת מִן־שְׁמַיָּ֡א וְאָמַר֩ גֹּ֨דּוּ אִֽילָנָ֜א וְחַבְּל֗וּהִי בְּרַ֨ם עִקַּ֤ר שָׁרְשׁ֨וֹהִי֙ בְּאַרְעָ֣א שְׁבֻ֔קוּ וּבֶאֱסוּר֙ דִּֽי־פַרְזֶ֣ל וּנְחָ֔שׁ בְּדִתְאָ֖א דִּ֣י בָרָ֑א וּבְטַ֧ל שְׁמַיָּ֣א יִצְטַבַּ֗ע וְעִם־חֵיוַ֤ת בָּרָא֙ חֲלָקֵ֔הּ עַ֛ד דִּֽי־שִׁבְעָ֥ה עִדָּנִ֖ין יַחְלְפ֥וּן עֲלֽוֹהִי

Ve kral göklerden inen ve şöyle diyen bir gözcü ve kutsal biri gördü: 'Ağacı kesin ve onu yok edin; ancak onun köklerinin kütüğünü yerde, kırın otlarının içinde demirden ve tunçtan bir bağla bırakın; göklerin çiyiyle ıslansın ve onun üzerinden yedi vakit geçene kadar onun payı kırın hayvanlarıyla olsun.'

וּכְדִי֙ רִ֣ם לִבְבֵ֔הּ וְרוּחֵ֖הּ תִּֽקְפַ֣ת לַהֲזָדָ֑ה הָנְחַת֙ מִן־כָּרְסֵ֣א מַלְכוּתֵ֔הּ וִֽיקָרָ֖ה הֶעְדִּ֥יוּ מִנֵּֽהּ

Ama kalbi yükseldiğinde ve ruhu gururla sertleştiğinde, krallığının tahtından indirildi ve yüceliğini ondan aldılar.

יְהוָ֞ה יֵחַ֣תּוּ מְרִיבָ֗יו עָלָיו֙ בַּשָּׁמַ֣יִם יַרְעֵ֔ם יְהוָ֖ה יָדִ֣ין אַפְסֵי־אָ֑רֶץ וְיִתֶּן־עֹ֣ז לְמַלְכּ֔וֹ וְיָרֵ֖ם קֶ֥רֶן מְשִׁיחֽוֹ

Yahve'yle çekişenler kırılır, göklerde onlara karşı gürler; Yahve yerin uçlarını yargılar ve kralına güç verir ve meshedilmişinin boynuzunu yükseltir.'

ע֣וּשׁוּ וָבֹ֧אוּ כָֽל־הַגּוֹיִ֛ם מִסָּבִ֖יב וְנִקְבָּ֑צוּ שָׁ֕מָּה הַֽנְחַ֥ת יְהוָ֖ה גִּבּוֹרֶֽיךָ

Acele edin ve gelin çevreden tüm uluslar ve toplanın; oraya indir Yahve yiğitlerini.

מְלַמֵּ֥ד יָדַ֖י לַמִּלְחָמָ֑ה וְנִחַ֥ת קֶֽשֶׁת־נְחוּשָׁ֖ה זְרֹעֹתָֽי

Ellerimi savaşa eğitir ve kollarım tunç bir yayı gerebilir.

תֵּ֣חַת גְּעָרָ֣ה בְמֵבִ֑ין מֵהַכּ֖וֹת כְּסִ֣יל מֵאָֽה

Bir azar anlayışlıya, akılsıza yüz vurmaktan daha çok iner.

תְּלָמֶ֣יהָ רַ֭וֵּה נַחֵ֣ת גְּדוּדֶ֑יהָ בִּרְבִיבִ֥ים תְּ֝מֹגְגֶ֗נָּה צִמְחָ֥הּ תְּבָרֵֽךְ

Saban izlerini doyur, keseklerini düzelt; sağanaklarla onu yumuşatırsın, filizini bereketlersin.

כִּֽי־חִ֭צֶּיךָ נִ֣חֲתוּ בִ֑י וַתִּנְחַ֖ת עָלַ֣י יָדֶֽךָ

Çünkü okların bana saplandı ve elin üzerime indi.

הִנְנִ֨י אֵלַ֜יִךְ יֹשֶׁ֧בֶת הָעֵ֛מֶק צ֥וּר הַמִּישֹׁ֖ר נְאֻם־יְהוָ֑ה הָאֹֽמְרִים֙ מִֽי־יֵחַ֣ת עָלֵ֔ינוּ וּמִ֥י יָב֖וֹא בִּמְעוֹנוֹתֵֽינוּ

İşte ben sana karşıyım, vadinin oturanı, ovanın kayası, Yahve'nin bildirisidir; 'Üzerimize kim inecek? Ve meskenlerimize kim girecek?' diyenler.

מְלַמֵּ֣ד יָ֭דַי לַמִּלְחָמָ֑ה וְֽנִחֲתָ֥ה קֶֽשֶׁת־נְ֝חוּשָׁ֗ה זְרוֹעֹתָֽי

Ellerime savaşı öğretir ve kollarım tunç yayı gerer.