נאץ

וַתְּהִ֨י חַטַּ֧את הַנְּעָרִ֛ים גְּדוֹלָ֥ה מְאֹ֖ד אֶת־פְּנֵ֣י יְהוָ֑ה כִּ֤י נִֽאֲצוּ֙ הָֽאֲנָשִׁ֔ים אֵ֖ת מִנְחַ֥ת יְהוָֽה

Gençlerin günahı Yahve'nin yüzünün önünde çok büyüktü; çünkü adamlar Yahve'nin sunusunu hor gördüler.

ה֣וֹי גּ֣וֹי חֹטֵ֗א עַ֚ם כֶּ֣בֶד עָוֺ֔ן זֶ֣רַע מְרֵעִ֔ים בָּנִ֖ים מַשְׁחִיתִ֑ים עָזְב֣וּ אֶת־יְהוָ֗ה נִֽאֲצ֛וּ אֶת־קְד֥וֹשׁ יִשְׂרָאֵ֖ל נָזֹ֥רוּ אָחֽוֹר

Vay günahkâr ulusa, suçu ağır halka, kötülük edenlerin soyuna, bozan oğullara! Yahve'yi bıraktılar, İsrail'in Kutsalını hor gördüler, geriye döndüler.

לָכֵן֩ כֶּאֱכֹ֨ל קַ֜שׁ לְשׁ֣וֹן אֵ֗שׁ וַחֲשַׁ֤שׁ לֶֽהָבָה֙ יִרְפֶּ֔ה שָׁרְשָׁם֙ כַּמָּ֣ק יִֽהְיֶ֔ה וּפִרְחָ֖ם כָּאָבָ֣ק יַעֲלֶ֑ה כִּ֣י מָאֲס֗וּ אֵ֚ת תּוֹרַת֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת וְאֵ֛ת אִמְרַ֥ת קְדֽוֹשׁ־יִשְׂרָאֵ֖ל נִאֵֽצוּ

Bu yüzden ateş dili samanı yediği gibi ve kuru ot alevin içinde çöktüğü gibi, onların kökü çürük gibi olacak ve onların çiçeği toz gibi yükselecek; çünkü Ordular Yahvesi'nin yasasını reddettiler ve İsrail'in Kutsalının sözünü hor gördüler.

זְכָר־זֹ֗את א֭וֹיֵב חֵרֵ֣ף יְהוָ֑ה וְעַ֥ם נָ֝בָ֗ל נִֽאֲצ֥וּ שְׁמֶֽךָ

Bunu hatırla, düşman Yahve'ye hakaret etti; ve akılsız halk adını hor gördü.

כִּֽי־הִמְר֥וּ אִמְרֵי־אֵ֑ל וַעֲצַ֖ת עֶלְי֣וֹן נָאָֽצוּ

Çünkü Tanrı'nın sözlerine isyan ettiler ve Yüce Olan'ın öğüdünü hor gördüler.

אֶ֗פֶס כִּֽי־נִאֵ֤ץ נִאַ֨צְתָּ֙ אֶת־אֹיְבֵ֣י יְהוָ֔ה בַּדָּבָ֖ר הַזֶּ֑ה גַּ֗ם הַבֵּ֛ן הַיִּלּ֥וֹד לְךָ֖ מ֥וֹת יָמֽוּת

Ancak bu şeyle Yahve'nin düşmanlarını kesinlikle hor gördüğün için, sana doğan oğul da kesinlikle ölecektir.'

כִּֽי־הִלֵּ֣ל רָ֭שָׁע עַל־תַּאֲוַ֣ת נַפְשׁ֑וֹ וּבֹצֵ֥עַ בֵּ֝רֵ֗ךְ נִ֘אֵ֥ץ יְהוָֽה

Çünkü kötü kişi canının arzusu üzerine övündü; ve açgözlü bereketledi, Yahve'yi hor gördü.

עַל־מֶ֤ה נִאֵ֖ץ רָשָׁ֥ע אֱלֹהִ֑ים אָמַ֥ר בְּ֝לִבּ֗וֹ לֹ֣א תִּדְרֹֽשׁ

Kötü kişi ne üzerine Tanrı'yı hor gördü? Kalbinde 'Aramazsın' dedi.

וְֽאָמַרְתָּ֗ אֵ֭יךְ שָׂנֵ֣אתִי מוּסָ֑ר וְ֝תוֹכַ֗חַת נָאַ֥ץ לִבִּֽי

Ve dersin: 'Disiplinden nasıl nefret ettim ve kalbim azarlamayı küçümsedi!'

גַּ֣ם מִגָּבֹ֤הַּ יִרָ֨אוּ֙ וְחַתְחַתִּ֣ים בַּדֶּ֔רֶךְ וְיָנֵ֤אץ הַשָּׁקֵד֙ וְיִסְתַּבֵּ֣ל הֶֽחָגָ֔ב וְתָפֵ֖ר הָֽאֲבִיּוֹנָ֑ה כִּֽי־הֹלֵ֤ךְ הָאָדָם֙ אֶל־בֵּ֣ית עוֹלָמ֔וֹ וְסָבְב֥וּ בָשּׁ֖וּק הַסֹּפְדִֽים

Yüksekten de korkacaklar, ve yolda dehşetler olacak; ve badem ağacı çiçek açacak, ve çekirge ağırlaşacak, ve arzu bozulacak; çünkü insan sonsuzluk evine gidiyor, ve yas tutanlar sokakta dolaşacaklar.

וַיַּחְמֹ֤ס כַּגַּן֙ שֻׂכּ֔וֹ שִׁחֵ֖ת מוֹעֲד֑וֹ שִׁכַּ֨ח יְהוָ֤ה בְּצִיּוֹן֙ מוֹעֵ֣ד וְשַׁבָּ֔ת וַיִּנְאַ֥ץ בְּזַֽעַם־אַפּ֖וֹ מֶ֥לֶךְ וְכֹהֵֽן

Ve çardağını bahçe gibi şiddetle kopardı, buluşma yerini yok etti; Yahve Siyon'da buluşmayı ve Şabat'ı unutturdu ve öfkesinin hiddetiyle kralı ve kâhini hor gördü.

וַיַּ֥רְא יְהוָ֖ה וַיִּנְאָ֑ץ מִכַּ֥עַס בָּנָ֖יו וּבְנֹתָֽיו

Ve Yahve gördü ve oğullarının ve kızlarının öfkesinden reddetti.

עַד־מָתַ֣י אֱ֭לֹהִים יְחָ֣רֶף צָ֑ר יְנָ֘אֵ֤ץ אוֹיֵ֖ב שִׁמְךָ֣ לָנֶֽצַח

Ne zamana kadar, Tanrı, düşman hakaret edecek? Düşman adını sonsuza kadar hor mu görecek?

אֱוִ֗יל יִ֭נְאַץ מוּסַ֣ר אָבִ֑יו וְשֹׁמֵ֖ר תּוֹכַ֣חַת יַעְרִֽם

Ahmak babasının terbiyesini küçümser ve azarı tutan akıllıca davranır.

אֹמְרִ֤ים אָמוֹר֙ לִֽמְנַאֲצַ֔י דִּבֶּ֣ר יְהוָ֔ה שָׁל֖וֹם יִֽהְיֶ֣ה לָכֶ֑ם וְ֠כֹל הֹלֵ֞ךְ בִּשְׁרִר֤וּת לִבּוֹ֙ אָֽמְר֔וּ לֹֽא־תָב֥וֹא עֲלֵיכֶ֖ם רָעָֽה

Beni hor görenlere sürekli diyorlar: 'Yahve konuştu, size barış olacak'; ve kalbinin inatçılığında yürüyen herkese dediler: 'Üzerinize kötülük gelmeyecek.'

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה עַד־אָ֥נָה יְנַאֲצֻ֖נִי הָעָ֣ם הַזֶּ֑ה וְעַד־אָ֨נָה֙ לֹא־יַאֲמִ֣ינוּ בִ֔י בְּכֹל֙ הָֽאֹת֔וֹת אֲשֶׁ֥ר עָשִׂ֖יתִי בְּקִרְבּֽוֹ

Yahve Musa'ya dedi: 'Bu halk ne zamana kadar beni hor görecek? Ve ortasında yaptığım bütün belirtilere rağmen ne zamana kadar bana inanmayacaklar?'

הֲל֣וֹא רָאִ֗יתָ מָֽה־הָעָ֤ם הַזֶּה֙ דִּבְּר֣וּ לֵאמֹ֔ר שְׁתֵּ֣י הַמִּשְׁפָּח֗וֹת אֲשֶׁ֨ר בָּחַ֧ר יְהוָ֛ה בָּהֶ֖ם וַיִּמְאָסֵ֑ם וְאֶת־עַמִּי֙ יִנְאָצ֔וּן מִֽהְי֥וֹת ע֖וֹד גּ֥וֹי לִפְנֵיהֶֽם

"Bu halkın, 'Yahve seçtiği iki aileyi reddetti' diyerek ne konuştuğunu görmedin mi? Böylece halkımı hor görüyorlar, artık onların önünde bir ulus olmaktan çıktılar.

אֶ֗פֶס כִּֽי־נִאֵ֤ץ נִאַ֨צְתָּ֙ אֶת־אֹיְבֵ֣י יְהוָ֔ה בַּדָּבָ֖ר הַזֶּ֑ה גַּ֗ם הַבֵּ֛ן הַיִּלּ֥וֹד לְךָ֖ מ֥וֹת יָמֽוּת

Ancak bu şeyle Yahve'nin düşmanlarını kesinlikle hor gördüğün için, sana doğan oğul da kesinlikle ölecektir.'

וְעַתָּ֤ה־מַה־לִּי־פֹה֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה כִּֽי־לֻקַּ֥ח עַמִּ֖י חִנָּ֑ם מֹשְׁלָ֤יו יְהֵילִ֨ילוּ֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה וְתָמִ֥יד כָּל־הַיּ֖וֹם שְׁמִ֥י מִנֹּאָֽץ

Ve şimdi benim burada neyim var, Yahve'nin bildirisidir; çünkü halkım bedavaya alındı. Onun yöneticileri feryat ediyorlar, Yahve'nin bildirisidir, ve bütün gün sürekli adıma saygısızlık ediliyor.

אִם־יִרְאוּ֙ אֶת־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֥ר נִשְׁבַּ֖עְתִּי לַאֲבֹתָ֑ם וְכָל־מְנַאֲצַ֖י לֹ֥א יִרְאֽוּהָ

Babalarına yemin ettiğim yeri görmeyecekler; ve beni hor görenlerin hiçbiri onu görmeyecek.

כִּֽי־אֲבִיאֶ֜נּוּ אֶֽל־הָאֲדָמָ֣ה אֲשֶׁר־נִשְׁבַּ֣עְתִּי לַאֲבֹתָ֗יו זָבַ֤ת חָלָב֙ וּדְבַ֔שׁ וְאָכַ֥ל וְשָׂבַ֖ע וְדָשֵׁ֑ן וּפָנָ֞ה אֶל־אֱלֹהִ֤ים אֲחֵרִים֙ וַעֲבָד֔וּם וְנִ֣אֲצ֔וּנִי וְהֵפֵ֖ר אֶת־בְּרִיתִֽי

Çünkü onu babalarına yemin ettiğim süt ve bal akan toprağa getireceğim; yiyecek, doyacak ve semirecek, başka ilahlara dönecek ve onlara kulluk edecek, beni hor görecek ve antlaşmamı bozacak.

אַל־תִּנְאַץ֙ לְמַ֣עַן שִׁמְךָ֔ אַל־תְּנַבֵּ֖ל כִּסֵּ֣א כְבוֹדֶ֑ךָ זְכֹ֕ר אַל־תָּפֵ֥ר בְּרִֽיתְךָ֖ אִתָּֽנוּ

İsminin uğruna reddetme, yüceliğinin tahtını alçaltma; hatırla, bizimle antlaşmanı bozma.

וְהָלְכ֨וּ אֵלַ֤יִךְ שְׁח֨וֹחַ֙ בְּנֵ֣י מְעַנַּ֔יִךְ וְהִֽשְׁתַּחֲו֛וּ עַל־כַּפּ֥וֹת רַגְלַ֖יִךְ כָּל־מְנַֽאֲצָ֑יִךְ וְקָ֤רְאוּ לָךְ֙ עִ֣יר יְהוָ֔ה צִיּ֖וֹן קְד֥וֹשׁ יִשְׂרָאֵֽל

Ve sana eziyet edenlerin oğulları sana eğilerek gidecekler ve seni hor görenlerin tümü ayaklarının tabanlarına secde edecekler; ve sana Yahve'nin şehri, İsrail'in Kutsalının Siyon'u diye çağıracaklar.

וַיֹּאמְר֣וּ אֵלָ֗יו כֹּ֚ה אָמַ֣ר חִזְקִיָּ֔הוּ יוֹם־צָרָ֧ה וְתוֹכֵחָ֛ה וּנְאָצָ֖ה הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה כִּ֣י בָ֤אוּ בָנִים֙ עַד־מַשְׁבֵּ֔ר וְכֹ֥חַ אַ֖יִן לְלֵדָֽה

Ona dediler: 'Hizkiya şöyle dedi: Bu gün sıkıntı, azar ve hakaret günüdür; çünkü oğullar doğum ağzına kadar geldiler ve doğurmak için güç yok.'

וַיֹּאמְר֣וּ אֵלָ֗יו כֹּ֚ה אָמַ֣ר חִזְקִיָּ֔הוּ יוֹם־צָרָ֧ה וְתוֹכֵחָ֛ה וּנְאָצָ֖ה הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה כִּ֣י בָ֤אוּ בָנִים֙ עַד־מַשְׁבֵּ֔ר וְכֹ֥חַ אַ֖יִן לְלֵדָֽה

Ona dediler ki: 'Hizkiya şöyle diyor: Bu gün sıkıntı, azar ve hakaret günüdür; çünkü çocuklar doğuma geldi ama doğuracak güç yok.'

אַ֗ף כִּֽי־עָשׂ֤וּ לָהֶם֙ עֵ֣גֶל מַסֵּכָ֔ה וַיֹּ֣אמְר֔וּ זֶ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ אֲשֶׁ֥ר הֶעֶלְךָ֖ מִמִּצְרָ֑יִם וַֽיַּעֲשׂ֔וּ נֶאָצ֖וֹת גְּדֹלֽוֹת

Hatta kendilerine dökme buzağı yaptıklarında ve 'Seni Mısır'dan çıkaran Tanrın budur' dediklerinde ve büyük hakaretler yaptıklarında,

וַיַּמְר֨וּ וַֽיִּמְרְד֜וּ בָּ֗ךְ וַיַּשְׁלִ֤כוּ אֶת־תּוֹרָֽתְךָ֙ אַחֲרֵ֣י גַוָּ֔ם וְאֶת־נְבִיאֶ֣יךָ הָרָ֔גוּ אֲשֶׁר־הֵעִ֥ידוּ בָ֖ם לַהֲשִׁיבָ֣ם אֵלֶ֑יךָ וַֽיַּעֲשׂ֔וּ נֶאָצ֖וֹת גְּדוֹלֹֽת

Ve sana isyan ettiler ve başkaldırdılar ve yasanı sırtlarının arkasına attılar ve onları sana döndürmek için onlara tanıklık eden peygamberlerini öldürdüler; ve büyük hakaretler yaptılar.

וְֽיָדַעְתָּ֮ כִּֽי־אֲנִ֣י יְהוָה֒ שָׁמַ֣עְתִּי אֶת־כָּל־נָאָֽצוֹתֶ֗יךָ אֲשֶׁ֥ר אָמַ֛רְתָּ עַל־הָרֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֣ר שָׁמֵ֑מוּ לָ֥נוּ נִתְּנ֖וּ לְאָכְלָֽה

Ve benim Yahve olduğumu bileceksin; İsrail dağları hakkında, 'Issız kaldılar, yiyecek olarak bize verildiler' diyerek söylediğin bütün hakaretlerini işittim.