כרם

וָאָבִ֤יא אֶתְכֶם֙ אֶל־אֶ֣רֶץ הַכַּרְמֶ֔ל לֶאֱכֹ֥ל פִּרְיָ֖הּ וְטוּבָ֑הּ וַתָּבֹ֨אוּ֙ וַתְּטַמְּא֣וּ אֶת־אַרְצִ֔י וְנַחֲלָתִ֥י שַׂמְתֶּ֖ם לְתוֹעֵבָֽה

Meyvesini ve iyiliğini yemek için sizi meyve bahçesi diyarına getirdim; ama geldiniz ve diyarımı kirlettiniz, mirasımı iğrençliğe dönüştürdünüz.

רָאִ֕יתִי וְהִנֵּ֥ה הַכַּרְמֶ֖ל הַמִּדְבָּ֑ר וְכָל־עָרָ֗יו נִתְּצוּ֙ מִפְּנֵ֣י יְהוָ֔ה מִפְּנֵ֖י חֲר֥וֹן אַפּֽוֹ

Baktım ve işte verimli tarla çöldü ve onun bütün şehirleri Yahve'nin yüzünden, onun öfkesinin alevinin yüzünden yıkıldı.

וְנֶאֱסַ֨ף שִׂמְחָ֤ה וָגִיל֙ מִן־הַכַּרְמֶ֔ל וּבַכְּרָמִ֥ים לֹֽא־יְרֻנָּ֖ן לֹ֣א יְרֹעָ֑ע יַ֗יִן בַּיְקָבִ֛ים לֹֽא־יִדְרֹ֥ךְ הַדֹּרֵ֖ךְ הֵידָ֥ד הִשְׁבַּֽתִּי

Ve meyve bahçesinden sevinç ve coşku alındı, ve bağlarda şarkı söylenmeyecek, bağırılmayacak; çiğneyen cenderelerde şarabı çiğnemeyecek, sevinç çığlığını durdurdum.

הֲלוֹא־עוֹד֙ מְעַ֣ט מִזְעָ֔ר וְשָׁ֥ב לְבָנ֖וֹן לַכַּרְמֶ֑ל וְהַכַּרְמֶ֖ל לַיַּ֥עַר יֵחָשֵֽׁב

Daha biraz az değil mi, ve Lübnan meyve bahçesine dönecek ve meyve bahçesi ormana sayılacak?

עַד־יֵ֨עָרֶ֥ה עָלֵ֛ינוּ ר֖וּחַ מִמָּר֑וֹם וְהָיָ֤ה מִדְבָּר֙ לַכַּרְמֶ֔ל וְהַכַּרְמֶ֖ל לַיַּ֥עַר יֵחָשֵֽׁב

Yüksekten üzerimize ruh dökülene dek; ve çöl verimli tarlaya dönecek ve verimli tarla orman sayılacak.

הֲלוֹא־עוֹד֙ מְעַ֣ט מִזְעָ֔ר וְשָׁ֥ב לְבָנ֖וֹן לַכַּרְמֶ֑ל וְהַכַּרְמֶ֖ל לַיַּ֥עַר יֵחָשֵֽׁב

Daha biraz az değil mi, ve Lübnan meyve bahçesine dönecek ve meyve bahçesi ormana sayılacak?

עַד־יֵ֨עָרֶ֥ה עָלֵ֛ינוּ ר֖וּחַ מִמָּר֑וֹם וְהָיָ֤ה מִדְבָּר֙ לַכַּרְמֶ֔ל וְהַכַּרְמֶ֖ל לַיַּ֥עַר יֵחָשֵֽׁב

Yüksekten üzerimize ruh dökülene dek; ve çöl verimli tarlaya dönecek ve verimli tarla orman sayılacak.

בְּיַ֣ד מַלְאָכֶיךָ֮ חֵרַ֣פְתָּ אֲדֹנָי֒ וַתֹּ֗אמֶר בְּרֹ֥ב רִכְבִּ֛י אֲנִ֥י עָלִ֛יתִי מְר֥וֹם הָרִ֖ים יַרְכְּתֵ֣י לְבָנ֑וֹן וְאֶכְרֹ֞ת קוֹמַ֤ת אֲרָזָיו֙ מִבְח֣וֹר בְּרֹשָׁ֔יו וְאָב֨וֹאָה֙ מְל֣וֹן קִצֹּ֔ה יַ֖עַר כַּרְמִלּֽוֹ

Elçilerinin eliyle Efendi'yi aşağıladın ve dedin: 'Arabalarımın çokluğuyla dağların yüksekliğine, Lübnan'ın uçlarına ben çıktım; ve onun boylu sedirlerini, seçkin selvilerini keseceğim; ve onun en uçtaki konaklama yerine, Karmel'inin ormanına gireceğim.'

בְּיַ֣ד עֲבָדֶיךָ֮ חֵרַ֣פְתָּ אֲדֹנָי֒ וַתֹּ֗אמֶר בְּרֹ֥ב רִכְבִּ֛י אֲנִ֥י עָלִ֛יתִי מְר֥וֹם הָרִ֖ים יַרְכְּתֵ֣י לְבָנ֑וֹן וְאֶכְרֹ֞ת קוֹמַ֤ת אֲרָזָיו֙ מִבְחַ֣ר בְּרֹשָׁ֔יו וְאָבוֹא֙ מְר֣וֹם קִצּ֔וֹ יַ֖עַר כַּרְמִלּֽוֹ

Kullarının eliyle Efendi'ye hakaret ettin ve dedin: 'Arabalarımın çokluğuyla dağların yüksekliğine, Lübnan'ın uçlarına ben çıktım; onun uzun sedirlerini, seçkin servilerini keseceğim ve onun en yüksek ucuna, meyve bahçesi ormanına gireceğim.'

וְאִ֨ישׁ בָּ֜א מִבַּ֣עַל שָׁלִ֗שָׁה וַיָּבֵא֩ לְאִ֨ישׁ הָאֱלֹהִ֜ים לֶ֤חֶם בִּכּוּרִים֙ עֶשְׂרִֽים־לֶ֣חֶם שְׂעֹרִ֔ים וְכַרְמֶ֖ל בְּצִקְלֹנ֑וֹ וַיֹּ֕אמֶר תֵּ֥ן לָעָ֖ם וְיֹאכֵֽלוּ

Baal-Şalişa'dan bir adam geldi ve Tanrı adamına ilk ürünlerin ekmeğini, yirmi arpa ekmeğini ve torbasında taze başaklar getirdi. Dedi: 'Halka ver ve yesinler.'

וְלֶחֶם֩ וְקָלִ֨י וְכַרְמֶ֜ל לֹ֣א תֹֽאכְל֗וּ עַד־עֶ֨צֶם֙ הַיּ֣וֹם הַזֶּ֔ה עַ֚ד הֲבִ֣יאֲכֶ֔ם אֶת־קָרְבַּ֖ן אֱלֹהֵיכֶ֑ם חֻקַּ֤ת עוֹלָם֙ לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם בְּכֹ֖ל מֹשְׁבֹֽתֵיכֶֽם

Ve Tanrınızın sunusunu getireceğiniz bu güne kadar ekmek ve kavrulmuş tahıl ve taze tahıl yemeyeceksiniz; bütün konutlarınızda kuşaklarınız için sonsuz bir kuraldır.

וְנֶאֶסְפָ֨ה שִׂמְחָ֥ה וָגִ֛יל מִכַּרְמֶ֖ל וּמֵאֶ֣רֶץ מוֹאָ֑ב וְיַ֨יִן֙ מִיקָבִ֣ים הִשְׁבַּ֔תִּי לֹֽא־יִדְרֹ֣ךְ הֵידָ֔ד הֵידָ֖ד לֹ֥א הֵידָֽד

Ve meyve bahçesinden ve Moav diyarından sevinç ve coşku alındı; ve cenderelerden şarabı kestim, sevinç çığlığıyla çiğnemeyecek; sevinç çığlığı sevinç çığlığı değildir.

וְשָׁכַ֥ן בַּמִּדְבָּ֖ר מִשְׁפָּ֑ט וּצְדָקָ֖ה בַּכַּרְמֶ֥ל תֵּשֵֽׁב

Ve çölde adalet mesken kuracak ve doğruluk verimli tarlada oturacak.

וּכְב֤וֹד יַעְרוֹ֙ וְכַרְמִלּ֔וֹ מִנֶּ֥פֶשׁ וְעַד־בָּשָׂ֖ר יְכַלֶּ֑ה וְהָיָ֖ה כִּמְסֹ֥ס נֹסֵֽס

Ve onun ormanının ve onun meyve bahçesinin yüceliğini candan ete kadar tüketecek; ve hastanın erimesi gibi olacak.

וְאִם־תַּקְרִ֛יב מִנְחַ֥ת בִּכּוּרִ֖ים לַיהוָ֑ה אָבִ֞יב קָל֤וּי בָּאֵשׁ֙ גֶּ֣רֶשׂ כַּרְמֶ֔ל תַּקְרִ֕יב אֵ֖ת מִנְחַ֥ת בִּכּוּרֶֽיךָ

Ve eğer Yahve'ye ilk ürünlerin tahıl sunusunu sunarsan, ilk ürünlerinin tahıl sunusunu ateşte kavrulmuş taze başak, ezilmiş taze tahıl olarak sunacaksın.

וַיֵּשֶׁב֩ דָּוִ֨ד עִם־אָכִ֥ישׁ בְּגַ֛ת ה֥וּא וַאֲנָשָׁ֖יו אִ֣ישׁ וּבֵית֑וֹ דָּוִד֙ וּשְׁתֵּ֣י נָשָׁ֔יו אֲחִינֹ֨עַם֙ הַיִּזְרְעֵאלִ֔ית וַאֲבִיגַ֥יִל אֵֽשֶׁת־נָבָ֖ל הַֽכַּרְמְלִֽית

Davut Gat'ta Akiş ile oturdu; o ve adamları, her adam ve evi, Davut ve iki eşi, Yizreelli Ahinoam ve Karmelli Nabal'ın eşi Abigayil.

וְאֵ֤לֶּה הָיוּ֙ בְּנֵ֣י דָויִ֔ד אֲשֶׁ֥ר נֽוֹלַד־ל֖וֹ בְּחֶבְר֑וֹן הַבְּכ֣וֹר אַמְנֹ֗ן לַאֲחִינֹ֨עַם֙ הַיִּזְרְעֵאלִ֔ית שֵׁנִי֙ דָּנִיֵּ֔אל לַאֲבִיגַ֖יִל הַֽכַּרְמְלִֽית

Hevron'da ona doğan Davut'un oğulları şunlardı: Yizreelli Ahinoam'dan ilk doğan Amnon; Karmelli Avigayil'den ikinci Daniel;

לְחֶצְרֹ֕ן מִשְׁפַּ֖חַת הַֽחֶצְרוֹנִ֑י לְכַרְמִ֕י מִשְׁפַּ֖חַת הַכַּרְמִֽי

Hetsron, Hetsronluların boyu; Karmi, Karmililerin boyu.

וּמִדַּלַּ֣ת הָאָ֔רֶץ הִשְׁאִ֖יר רַב־טַבָּחִ֑ים לְכֹֽרְמִ֖ים וּלְיֹגְבִֽים

Ancak muhafız komutanı yerin yoksullarından bağcılar ve çiftçiler olarak bıraktı.

וּמִדַּלּ֣וֹת הָאָ֔רֶץ הִשְׁאִ֕יר נְבוּזַרְאֲדָ֖ן רַב־טַבָּחִ֑ים לְכֹרְמִ֖ים וּלְיֹגְבִֽים

Fakat muhafız komutanı Nebuzaradan, yerin yoksullarından bağcılar ve çiftçiler olarak bıraktı.

וְעָמְד֣וּ זָרִ֔ים וְרָע֖וּ צֹאנְכֶ֑ם וּבְנֵ֣י נֵכָ֔ר אִכָּרֵיכֶ֖ם וְכֹרְמֵיכֶֽם

Ve yabancılar duracaklar ve sürünüzü güdecekler; ve yabancı oğulları çiftçileriniz ve bağcılarınızdır.

וַיִּ֨בֶן מִגְדָּלִ֜ים בַּמִּדְבָּ֗ר וַיַּחְצֹב֙ בֹּר֣וֹת רַבִּ֔ים כִּ֤י מִקְנֶה־רַּב֙ הָ֣יָה ל֔וֹ וּבַשְּׁפֵלָ֖ה וּבַמִּישׁ֑וֹר אִכָּרִ֣ים וְכֹֽרְמִ֗ים בֶּהָרִים֙ וּבַכַּרְמֶ֔ל כִּֽי־אֹהֵ֥ב אֲדָמָ֖ה הָיָֽה

Ve çölde kuleler inşa etti ve çok sarnıçlar kazdı; çünkü onun Şefela'da ve ovada çok sürüsü vardı; dağlarda ve Karmel'de çiftçileri ve bağcıları vardı, çünkü o toprağı seveniydi.

הֹבִ֣ישׁוּ אִכָּרִ֗ים הֵילִ֨ילוּ֙ כֹּֽרְמִ֔ים עַל־חִטָּ֖ה וְעַל־שְׂעֹרָ֑ה כִּ֥י אָבַ֖ד קְצִ֥יר שָׂדֶֽה

Utanın, ey çiftçiler, feryat edin, ey bağcılar, buğday ve arpa için; çünkü tarlanın hasadı yok oldu.