ישׁן

וַיִּשְׁכַּב֙ וַיִּישַׁ֔ן תַּ֖חַת רֹ֣תֶם אֶחָ֑ד וְהִנֵּֽה־זֶ֤ה מַלְאָךְ֙ נֹגֵ֣עַ בּ֔וֹ וַיֹּ֥אמֶר ל֖וֹ ק֥וּם אֱכֽוֹל

Bir retem ağacının altında yattı ve uyudu; ve işte, bir haberci ona dokunuyordu, ve ona dedi: 'Kalk, ye.'

וַיַּפֵּל֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהִ֧ים תַּרְדֵּמָ֛ה עַל־הָאָדָ֖ם וַיִּישָׁ֑ן וַיִּקַּ֗ח אַחַת֙ מִצַּלְעֹתָ֔יו וַיִּסְגֹּ֥ר בָּשָׂ֖ר תַּחְתֶּֽנָּה

Bunun üzerine Yahve Tanrı adamın üzerine derin uyku düşürdü ve o uyudu; onun kaburgalarından birini aldı ve yerini etle kapattı.

וַיִּישָׁ֕ן וַֽיַּחֲלֹ֖ם שֵׁנִ֑ית וְהִנֵּ֣ה שֶׁ֣בַע שִׁבֳּלִ֗ים עֹל֛וֹת בְּקָנֶ֥ה אֶחָ֖ד בְּרִיא֥וֹת וְטֹבֽוֹת

Ve uyudu ve ikinci kez rüya gördü; ve işte bir sapta dolgun ve iyi yedi başak çıkıyordu.

וְכָרַתִּ֤י לָהֶם֙ בְּרִ֣ית שָׁל֔וֹם וְהִשְׁבַּתִּ֥י חַיָּֽה־רָעָ֖ה מִן־הָאָ֑רֶץ וְיָשְׁב֤וּ בַמִּדְבָּר֙ לָבֶ֔טַח וְיָשְׁנ֖וּ בַּיְּעָרִֽים

Onlarla barış antlaşması yapacağım ve kötü hayvanı yerden keseceğim; çölde güvenlik içinde oturacaklar ve ormanlarda uyuyacaklar.

בְּחֻמָּ֞ם אָשִׁ֣ית אֶת־מִשְׁתֵּיהֶ֗ם וְהִשְׁכַּרְתִּים֙ לְמַ֣עַן יַעֲלֹ֔זוּ וְיָשְׁנ֥וּ שְׁנַת־עוֹלָ֖ם וְלֹ֣א יָקִ֑יצוּ נְאֻ֖ם יְהוָֽה

Onların sıcaklığında onların ziyafetini yapacağım ve coşmaları ve sonsuz uyku uyumaları ve uyanmamaları için onları sarhoş edeceğim, Yahve'nin bildirisidir.

וְ֠הִשְׁכַּרְתִּי שָׂרֶ֨יהָ וַחֲכָמֶ֜יהָ פַּחוֹתֶ֤יהָ וּסְגָנֶ֨יהָ֙ וְגִבּוֹרֶ֔יהָ וְיָשְׁנ֥וּ שְׁנַת־עוֹלָ֖ם וְלֹ֣א יָקִ֑יצוּ נְאֻ֨ם־הַמֶּ֔לֶךְ יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת שְׁמֽוֹ

Ve onun yöneticilerini ve onun bilgelerini, onun valilerini ve onun kaymakamlarını ve onun yiğitlerini sarhoş edeceğim; ve sonsuz uyku uyuyacaklar ve uyanmayacaklar, Kralın bildirisidir, Ordular Yahve O'nun adıdır.

אֵין־עָיֵ֤ף וְאֵין־כּוֹשֵׁל֙ בּ֔וֹ לֹ֥א יָנ֖וּם וְלֹ֣א יִישָׁ֑ן וְלֹ֤א נִפְתַּח֙ אֵז֣וֹר חֲלָצָ֔יו וְלֹ֥א נִתַּ֖ק שְׂר֥וֹךְ נְעָלָֽיו

Onda yorgun yoktur ve tökezleyen yoktur; ne uyuklar ne de uyur; ve bellerinin kuşağı çözülmez ve çarıklarının bağı kopmaz.

הִנֵּ֣ה לֹֽא־יָ֭נוּם וְלֹ֣א יִישָׁ֑ן שׁ֝וֹמֵ֗ר יִשְׂרָאֵֽל

İşte İsrail'i koruyan uyuklamaz ve uyumaz.

כִּֽי־עַ֭תָּה שָׁכַ֣בְתִּי וְאֶשְׁק֑וֹט יָ֝שַׁ֗נְתִּי אָ֤ז יָנ֬וּחַֽ לִֽי

Çünkü şimdi yatardım ve sakin olurdum; uyurdum, o zaman bana dinlenme olurdu.

בְּשָׁל֣וֹם יַחְדָּו֮ אֶשְׁכְּבָ֪ה וְאִ֫ישָׁ֥ן כִּֽי־אַתָּ֣ה יְהוָ֣ה לְבָדָ֑ד לָ֝בֶ֗טַח תּוֹשִׁיבֵֽנִי

Barış içinde yatacağım ve uyuyacağım; çünkü yalnızca sen Yahve, beni güvenlik içinde yaşatırsın.

כִּ֤י לֹ֣א יִֽ֭שְׁנוּ אִם־לֹ֣א יָרֵ֑עוּ וְֽנִגְזְלָ֥ה שְׁ֝נָתָ֗ם אִם־לֹ֥א יַכְשִֽׁילוּ

Çünkü kötülük yapmazlarsa uyumazlar; ve eğer tökezletmezlerse uykuları çalınır.

אֲנִ֥י שָׁכַ֗בְתִּי וָֽאִ֫ישָׁ֥נָה הֱקִיצ֑וֹתִי כִּ֖י יְהוָ֣ה יִסְמְכֵֽנִי

Ben yattım ve uyudum; uyandım, çünkü Yahve beni destekler.

ע֤וּרָה לָ֖מָּה תִישַׁ֥ן אֲדֹנָ֑י הָ֝קִ֗יצָה אַל־תִּזְנַ֥ח לָנֶֽצַח

Uyan, neden uyuyorsun Efendi? Uyan, sonsuza dek reddetme.

וַאֲכַלְתֶּ֥ם יָשָׁ֖ן נוֹשָׁ֑ן וְיָשָׁ֕ן מִפְּנֵ֥י חָדָ֖שׁ תּוֹצִֽיאוּ

Ve eskimiş eski yiyeceksiniz ve yeni yüzünden eskiyi çıkaracaksınız.

וַתְּיַשְּׁנֵ֨הוּ֙ עַל־בִּרְכֶּ֔יהָ וַתִּקְרָ֣א לָאִ֔ישׁ וַתְּגַלַּ֕ח אֶת־שֶׁ֖בַע מַחְלְפ֣וֹת רֹאשׁ֑וֹ וַתָּ֨חֶל֙ לְעַנּוֹת֔וֹ וַיָּ֥סַר כֹּח֖וֹ מֵעָלָֽיו

Onu dizleri üzerinde uyuttu, adamı çağırdı ve başının yedi örgüsünü tıraş etti. Sonra onu ezmeye başladı ve gücü üzerinden ayrıldı.

צָרַ֨עַת נוֹשֶׁ֤נֶת הִוא֙ בְּע֣וֹר בְּשָׂר֔וֹ וְטִמְּא֖וֹ הַכֹּהֵ֑ן לֹ֣א יַסְגִּרֶ֔נּוּ כִּ֥י טָמֵ֖א הֽוּא

O, etinin derisinde eski bir cüzzamdır ve kâhin onu kirli sayacaktır; onu kapatmayacaktır, çünkü o kirlidir.

מְתוּקָה֙ שְׁנַ֣ת הָעֹבֵ֔ד אִם־מְעַ֥ט וְאִם־הַרְבֵּ֖ה יֹאכֵ֑ל וְהַשָּׂבָע֙ לֶֽעָשִׁ֔יר אֵינֶ֛נּוּ מַנִּ֥יחַֽ ל֖וֹ לִישֽׁוֹן

Çalışanın uykusu tatlıdır, ister az ister çok yesin; ama zenginin tokluğu onun uyumasına izin vermez.

וַיִּקַּח֩ דָּוִ֨ד אֶֽת־הַחֲנִ֜ית וְאֶת־צַפַּ֤חַת הַמַּ֨יִם֙ מֵרַאֲשֹׁתֵ֣י שָׁא֔וּל וַיֵּלְכ֖וּ לָהֶ֑ם וְאֵ֣ין רֹאֶה֩ וְאֵ֨ין יוֹדֵ֜עַ וְאֵ֣ין מֵקִ֗יץ כִּ֤י כֻלָּם֙ יְשֵׁנִ֔ים כִּ֚י תַּרְדֵּמַ֣ת יְהוָ֔ה נָפְלָ֖ה עֲלֵיהֶֽם

Davut Şaul'un başucundan mızrağı ve su matarasını aldı ve gittiler. Gören yoktu, bilen yoktu ve uyanan yoktu; çünkü hepsi uyuyorlardı, çünkü Yahve'nin derin uykusu üzerlerine düşmüştü.

וְחִכֵּ֕ךְ כְּיֵ֥ין הַטּ֛וֹב הוֹלֵ֥ךְ לְדוֹדִ֖י לְמֵישָׁרִ֑ים דּוֹבֵ֖ב שִׂפְתֵ֥י יְשֵׁנִֽים

Ve damağın, sevgilime pürüzsüzce giden, uyuyanların dudaklarını konuşturan iyi şarap gibidir.

הַבִּ֣יטָֽה עֲ֭נֵנִי יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֑י הָאִ֥ירָה עֵ֝ינַ֗י פֶּן־אִישַׁ֥ן הַמָּֽוֶת

Bak, bana cevap ver, Yahve Tanrım; gözlerimi aydınlat, yoksa ölüm uykusunu uyurum.

כִּֽי־תוֹלִ֤יד בָּנִים֙ וּבְנֵ֣י בָנִ֔ים וְנוֹשַׁנְתֶּ֖ם בָּאָ֑רֶץ וְהִשְׁחַתֶּ֗ם וַעֲשִׂ֤יתֶם פֶּ֨סֶל֙ תְּמ֣וּנַת כֹּ֔ל וַעֲשִׂיתֶ֥ם הָרַ֛ע בְּעֵינֵ֥י יְהוָֽה־אֱלֹהֶ֖יךָ לְהַכְעִיסֽוֹ

Oğullar ve oğulların oğullarını doğurduğunuzda ve yerde eskiyip bozulduğunuzda ve herhangi bir şeyin yapısında bir oyma put yaptığınızda ve O'nu öfkelendirmek için Tanrın Yahve'nin gözlerinde kötü olanı yaptığınızda;

כִּֽי־קֵרְב֧וּ כַתַּנּ֛וּר לִבָּ֖ם בְּאָרְבָּ֑ם כָּל־הַלַּ֨יְלָה֙ יָשֵׁ֣ן אֹֽפֵהֶ֔ם בֹּ֕קֶר ה֥וּא בֹעֵ֖ר כְּאֵ֥שׁ לֶהָבָֽה

Çünkü pusularında kalplerini fırın gibi yaklaştırdılar; bütün gece fırıncıları uyur, sabahleyin o alevli ateş gibi yanar.

וַיָּבֹא֩ דָוִ֨ד וַאֲבִישַׁ֥י אֶל־הָעָם֮ לַיְלָה֒ וְהִנֵּ֣ה שָׁא֗וּל שֹׁכֵ֤ב יָשֵׁן֙ בַּמַּעְגָּ֔ל וַחֲנִית֥וֹ מְעוּכָֽה־בָאָ֖רֶץ מְרַאֲשֹׁתָ֑יו וְאַבְנֵ֣ר וְהָעָ֔ם שֹׁכְבִ֖ים סְבִיבֹתָֽיו

Davut ve Avişay gece halka geldiler ve işte Şaul ordugahta uyuyarak yatıyordu ve mızrağı başucunda yere saplanmıştı. Avner ve halk onun etrafında yatıyorlardı.

וַיְהִ֨י בַֽצָּהֳרַ֜יִם וַיְהַתֵּ֧ל בָּהֶ֣ם אֵלִיָּ֗הוּ וַיֹּ֨אמֶר֙ קִרְא֤וּ בְקוֹל־גָּדוֹל֙ כִּֽי־אֱלֹהִ֣ים ה֔וּא כִּ֣י שִׂ֧יחַ וְכִֽי־שִׂ֛יג ל֖וֹ וְכִֽי־דֶ֣רֶךְ ל֑וֹ אוּלַ֛י יָשֵׁ֥ן ה֖וּא וְיִקָֽץ

Öğlen olunca İlyas onlarla alay etti ve dedi: 'Büyük bir sesle çağırın, çünkü o bir ilahtır; belki düşünceye dalmıştır, ve belki bir kenara çekilmiştir, ve belki yoldadır; belki uyuyordur ve uyanır.'

וַתָּקָם֩ בְּת֨וֹךְ הַלַּ֜יְלָה וַתִּקַּ֧ח אֶת־בְּנִ֣י מֵֽאֶצְלִ֗י וַאֲמָֽתְךָ֙ יְשֵׁנָ֔ה וַתַּשְׁכִּיבֵ֖הוּ בְּחֵיקָ֑הּ וְאֶת־בְּנָ֥הּ הַמֵּ֖ת הִשְׁכִּ֥יבָה בְחֵיקִֽי

Ve o gecenin ortasında kalktı, kulun uyurken oğlumu yanımdan aldı ve onu kendi kucağına yatırdı; ve kendi ölü oğlunu benim kucağıma yatırdı.

אֲנִ֥י יְשֵׁנָ֖ה וְלִבִּ֣י עֵ֑ר ק֣וֹל דּוֹדִ֣י דוֹפֵ֗ק פִּתְחִי־לִ֞י אֲחֹתִ֤י רַעְיָתִי֙ יוֹנָתִ֣י תַמָּתִ֔י שֶׁרֹּאשִׁי֙ נִמְלָא־טָ֔ל קְוֻּצּוֹתַ֖י רְסִ֥יסֵי לָֽיְלָה

Ben uyuyorum ama kalbim uyanıktır; sevgilimin sesi vuruyor: 'Bana aç, kız kardeşim, sevgilim, güvercinim, kusursuzum; çünkü başım çiy ile, saç lülelerim gecenin damlalarıyla doldu.'

וְרַבִּ֕ים מִיְּשֵׁנֵ֥י אַדְמַת־עָפָ֖ר יָקִ֑יצוּ אֵ֚לֶּה לְחַיֵּ֣י עוֹלָ֔ם וְאֵ֥לֶּה לַחֲרָפ֖וֹת לְדִרְא֥וֹן עוֹלָֽם

Toz toprağında uyuyanlardan birçokları uyanacak; bunlar sonsuz yaşam için, şunlar ise utançlar ve sonsuz iğrençlik için.

וַיִּקַ֖ץ כְּיָשֵׁ֥ן אֲדֹנָ֑י כְּ֝גִבּ֗וֹר מִתְרוֹנֵ֥ן מִיָּֽיִן

Ve Efendi uyuyan biri gibi, şaraptan bağıran yiğit gibi uyandı.