יגע

וְלֹא־אֹתִ֥י קָרָ֖אתָ יַֽעֲקֹ֑ב כִּֽי־יָגַ֥עְתָּ בִּ֖י יִשְׂרָאֵֽל

Ve beni çağırmadın, Yakup; çünkü benden yoruldun, İsrail.

עִמְדִי־נָ֤א בַחֲבָרַ֨יִךְ֙ וּבְרֹ֣ב כְּשָׁפַ֔יִךְ בַּאֲשֶׁ֥ר יָגַ֖עַתְּ מִנְּעוּרָ֑יִךְ אוּלַ֛י תּוּכְלִ֥י הוֹעִ֖יל אוּלַ֥י תַּעֲרֽוֹצִי

Gençliğinden beri yorulduğun efsunlarında ve büyücülüklerinin çokluğunda dur lütfen; belki yarar sağlayabilirsin, belki dehşet saçarsın.

כֵּ֥ן הָיוּ־לָ֖ךְ אֲשֶׁ֣ר יָגָ֑עַתְּ סֹחֲרַ֣יִךְ מִנְּעוּרַ֗יִךְ אִ֤ישׁ לְעֶבְרוֹ֙ תָּע֔וּ אֵ֖ין מוֹשִׁיעֵֽךְ

Gençliğinden beri yorulduğun tüccarların sana böyle oldular; her adam kendi yönüne saptılar, seni kurtaran yok.

בְּרֹ֤ב דַּרְכֵּךְ֙ יָגַ֔עַתְּ לֹ֥א אָמַ֖רְתְּ נוֹאָ֑שׁ חַיַּ֤ת יָדֵךְ֙ מָצָ֔את עַל־כֵּ֖ן לֹ֥א חָלִֽית

Yolunun çokluğunda yoruldun, 'Umutsuz' demedin; elinin canlılığını buldun, bu yüzden hastalanmadın.

נִשְׁבַּ֧ע יְהוָ֛ה בִּֽימִינ֖וֹ וּבִזְר֣וֹעַ עֻזּ֑וֹ אִם־אֶתֵּן֩ אֶת־דְּגָנֵ֨ךְ ע֤וֹד מַֽאֲכָל֙ לְאֹ֣יְבַ֔יִךְ וְאִם־יִשְׁתּ֤וּ בְנֵֽי־נֵכָר֙ תִּֽירוֹשֵׁ֔ךְ אֲשֶׁ֥ר יָגַ֖עַתְּ בּֽוֹ

Yahve sağ eliyle ve gücünün koluyla yemin etti: Eğer tahılını artık düşmanlarına yiyecek verirsem ve eğer yabancı oğulları onda emek verdiğin yeni şarabını içerlerse!

אָמַ֨רְתָּ֙ אֽוֹי־נָ֣א לִ֔י כִּֽי־יָסַ֧ף יְהוָ֛ה יָג֖וֹן עַל־מַכְאֹבִ֑י יָגַ֨עְתִּי֙ בְּאַנְחָתִ֔י וּמְנוּחָ֖ה לֹ֥א מָצָֽאתִי

Dedin ki: 'Vay bana! Çünkü Yahve acımın üzerine keder ekledi; iniltimle yoruldum ve dinlenme bulmadım.'

וַאֲנִ֤י אָמַ֨רְתִּי֙ לְרִ֣יק יָגַ֔עְתִּי לְתֹ֥הוּ וְהֶ֖בֶל כֹּחִ֣י כִלֵּ֑יתִי אָכֵן֙ מִשְׁפָּטִ֣י אֶת־יְהוָ֔ה וּפְעֻלָּתִ֖י אֶת־אֱלֹהָֽי

Ve ben dedim: Boşuna yoruldum, hiçlik ve boşluk için gücümü tükettim; ancak hakkım Yahve'nin yanındadır ve ödülüm Tanrımın yanındadır.

יָגַ֤עְתִּי בְּֽאַנְחָתִ֗י אַשְׂחֶ֣ה בְכָל־לַ֭יְלָה מִטָּתִ֑י בְּ֝דִמְעָתִ֗י עַרְשִׂ֥י אַמְסֶֽה

İniltimle yoruldum; her gece yatağımı yüzdürürüm, gözyaşımla döşeğimi eritirim.

יָגַ֣עְתִּי בְקָרְאִי֮ נִחַ֪ר גְּר֫וֹנִ֥י כָּל֥וּ עֵינַ֑י מְ֝יַחֵ֗ל לֵאלֹהָֽי

Çağırmaktan yoruldum, boğazım kurudu; Tanrımı beklerken gözlerim tükendi.

וַיָּשֻׁ֣בוּ אֶל־יְהוֹשֻׁ֗עַ וַיֹּאמְר֣וּ אֵלָיו֮ אַל־יַ֣עַל כָּל־הָעָם֒ כְּאַלְפַּ֣יִם אִ֗ישׁ א֚וֹ כִּשְׁלֹ֣שֶׁת אֲלָפִ֣ים אִ֔ישׁ יַעֲל֖וּ וְיַכּ֣וּ אֶת־הָעָ֑י אַל־תְּיַגַּע־שָׁ֨מָּה֙ אֶת־כָּל־הָעָ֔ם כִּ֥י מְעַ֖ט הֵֽמָּה

Yeşu'ya döndüler ve ona dediler: 'Bütün halk çıkmasın; yaklaşık iki bin adam veya yaklaşık üç bin adam çıksın ve Ay'ı vursunlar. Bütün halkı oraya yorma, çünkü onlar azdır.'

אַל־תִּיגַ֥ע לְֽהַעֲשִׁ֑יר מִֽבִּינָתְךָ֥ חֲדָֽל

Zengin olmak için yorulma; kendi anlayışından vazgeç.

וְקוֹיֵ֤ יְהוָה֙ יַחֲלִ֣יפוּ כֹ֔חַ יַעֲל֥וּ אֵ֖בֶר כַּנְּשָׁרִ֑ים יָר֨וּצוּ֙ וְלֹ֣א יִיגָ֔עוּ יֵלְכ֖וּ וְלֹ֥א יִיעָֽפוּ

Ve Yahve'yi bekleyenler güçlerini yenileyecekler, kartallar gibi kanatla yükselecekler; koşacaklar ve bitkin düşmeyecekler, yürüyecekler ve yorulmayacaklar.

לֹ֤א יִֽיגְעוּ֙ לָרִ֔יק וְלֹ֥א יֵלְד֖וּ לַבֶּהָלָ֑ה כִּ֣י זֶ֜רַע בְּרוּכֵ֤י יְהוָה֙ הֵ֔מָּה וְצֶאֱצָאֵיהֶ֖ם אִתָּֽם

Boşuna yorulmayacaklar ve dehşet için doğurmayacaklar; çünkü onlar Yahve'nin bereketlilerinin soyudur ve yavruları onlarladır.

כֹּֽה־אָמַ֞ר יְהוָ֣ה צְבָא֗וֹת חֹ֠מוֹת בָּבֶ֤ל הָֽרְחָבָה֙ עַרְעֵ֣ר תִּתְעַרְעָ֔ר וּשְׁעָרֶ֥יהָ הַגְּבֹהִ֖ים בָּאֵ֣שׁ יִצַּ֑תּוּ וְיִֽגְע֨וּ עַמִּ֧ים בְּדֵי־רִ֛יק וּלְאֻמִּ֥ים בְּדֵי־אֵ֖שׁ וְיָעֵֽפוּ

Ordular Yahve şöyle dedi: Babil'in geniş duvarları kesinlikle yıkılacak ve onun yüksek kapıları ateşte tutuşturulacak; ve halklar boşuna yorulacak ve uluslar ateş için bitkin düşecekler.

וְיִֽעֲפ֥וּ נְעָרִ֖ים וְיִגָ֑עוּ וּבַחוּרִ֖ים כָּשׁ֥וֹל יִכָּשֵֽׁלוּ

Ve gençler yorulacaklar ve bitkin düşecekler ve seçkin gençler kesinlikle tökezleyecekler.

הוֹגַעְתֶּ֤ם יְהוָה֙ בְּדִבְרֵיכֶ֔ם וַאֲמַרְתֶּ֖ם בַּמָּ֣ה הוֹגָ֑עְנוּ בֶּאֱמָרְכֶ֗ם כָּל־עֹ֨שֵׂה רָ֜ע ט֣וֹב בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֗ה וּבָהֶם֙ ה֣וּא חָפֵ֔ץ א֥וֹ אַיֵּ֖ה אֱלֹהֵ֥י הַמִּשְׁפָּֽט

Sözlerinizle Yahve'yi yordunuz. Ve dediniz: 'Neyle yorduk?' 'Kötülük yapan herkes Yahve'nin gözlerinde iyidir ve o onlardan zevk alır' veya 'Yargının Tanrısı nerede?' demenizle.

ה֣וּא קָם֩ וַיַּ֨ךְ בַּפְּלִשְׁתִּ֜ים עַ֣ד כִּֽי־יָגְעָ֣ה יָד֗וֹ וַתִּדְבַּ֤ק יָדוֹ֙ אֶל־הַחֶ֔רֶב וַיַּ֧עַשׂ יְהוָ֛ה תְּשׁוּעָ֥ה גְדוֹלָ֖ה בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא וְהָעָ֛ם יָשֻׁ֥בוּ אַחֲרָ֖יו אַךְ־לְפַשֵּֽׁט

O kalktı ve eli yorulana kadar Filistlilere vurdu ve eli kılıca yapıştı; ve Yahve o günde büyük kurtuluş yaptı ve halk sadece soymak için arkasından döndüler.

לֹֽא־הֵבֵ֤יאתָ לִּי֙ שֵׂ֣ה עֹלֹתֶ֔יךָ וּזְבָחֶ֖יךָ לֹ֣א כִבַּדְתָּ֑נִי לֹ֤א הֶעֱבַדְתִּ֨יךָ֙ בְּמִנְחָ֔ה וְלֹ֥א הוֹגַעְתִּ֖יךָ בִּלְבוֹנָֽה

Yakmalık sunularının koyununu bana getirmedin ve kurbanlarınla beni yüceltmedin; sunuyla sana hizmet ettirmedim ve günlükle seni yormadım.

עֲמַ֥ל הַכְּסִילִ֖ים תְּיַגְּעֶ֑נּוּ אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־יָדַ֖ע לָלֶ֥כֶת אֶל־עִֽיר

Ahmakların emeği onu yorar; ki şehre gitmeyi bilmez.

הֲל֨וֹא יָדַ֜עְתָּ אִם־לֹ֣א שָׁמַ֗עְתָּ אֱלֹהֵ֨י עוֹלָ֤ם יְהוָה֙ בּוֹרֵא֙ קְצ֣וֹת הָאָ֔רֶץ לֹ֥א יִיעַ֖ף וְלֹ֣א יִיגָ֑ע אֵ֥ין חֵ֖קֶר לִתְבוּנָתֽוֹ

Bilmedin mi, yoksa işitmedin mi? Yahve sonsuzluğun Tanrısıdır, yerin uçlarını yaratan odur; yorulmayacak ve bitkin düşmeyecek, onun anlayışının araştırması yoktur.

הוֹגַעְתֶּ֤ם יְהוָה֙ בְּדִבְרֵיכֶ֔ם וַאֲמַרְתֶּ֖ם בַּמָּ֣ה הוֹגָ֑עְנוּ בֶּאֱמָרְכֶ֗ם כָּל־עֹ֨שֵׂה רָ֜ע ט֣וֹב בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֗ה וּבָהֶם֙ ה֣וּא חָפֵ֔ץ א֥וֹ אַיֵּ֖ה אֱלֹהֵ֥י הַמִּשְׁפָּֽט

Sözlerinizle Yahve'yi yordunuz. Ve dediniz: 'Neyle yorduk?' 'Kötülük yapan herkes Yahve'nin gözlerinde iyidir ve o onlardan zevk alır' veya 'Yargının Tanrısı nerede?' demenizle.

אָנֹכִ֥י אֶרְשָׁ֑ע לָמָּה־זֶּ֝֗ה הֶ֣בֶל אִיגָֽע

Ben suçlu olacağım; neden boşuna yorulayım?

הֲל֣וֹא הִנֵּ֔ה מֵאֵ֖ת יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת וְיִֽיגְע֤וּ עַמִּים֙ בְּדֵי־אֵ֔שׁ וּלְאֻמִּ֖ים בְּדֵי־רִ֥יק יִעָֽפוּ

İşte, Ordular Yahvesi'nden değil mi? Ve halklar ateş için yorulacaklar ve uluslar boşluk için bitkin düşecekler.

לֹא־קָנִ֨יתָ לִּ֤י בַכֶּ֨סֶף֙ קָנֶ֔ה וְחֵ֥לֶב זְבָחֶ֖יךָ לֹ֣א הִרְוִיתָ֑נִי אַ֗ךְ הֶעֱבַדְתַּ֨נִי֙ בְּחַטֹּאותֶ֔יךָ הוֹגַעְתַּ֖נִי בַּעֲוֺנֹתֶֽיךָ

Gümüşle bana kamış satın almadın ve kurbanlarının yağıyla beni doyurmadın; ancak günahlarınla bana hizmet ettirdin, suçlarınla beni yordun.

עַ֤ל צַוָּארֵ֨נוּ֙ נִרְדָּ֔פְנוּ יָגַ֖עְנוּ וְלֹ֥א הֽוּנַ֖ח לָֽנוּ

Boynumuzun üzerinde kovalandık; yorulduk ve bize dinlenme verilmedi.

וָאֶקְרָ֨א חֹ֜רֶב עַל־הָאָ֣רֶץ וְעַל־הֶהָרִ֗ים וְעַל־הַדָּגָן֙ וְעַל־הַתִּיר֣וֹשׁ וְעַל־הַיִּצְהָ֔ר וְעַ֛ל אֲשֶׁ֥ר תּוֹצִ֖יא הָאֲדָמָ֑ה וְעַל־הָֽאָדָם֙ וְעַל־הַבְּהֵמָ֔ה וְעַ֖ל כָּל־יְגִ֥יעַ כַּפָּֽיִם

Ve yerin üzerine, dağların üzerine, tahılın üzerine, yeni şarabın üzerine, yağın üzerine, toprağın çıkardığı şeylerin üzerine, insanın üzerine, hayvanın üzerine ve ellerin bütün emeği üzerine kuraklık çağırdım.

וְהַבֹּ֗שֶׁת אָֽכְלָ֛ה אֶת־יְגִ֥יעַ אֲבוֹתֵ֖ינוּ מִנְּעוּרֵ֑ינוּ אֶת־צֹאנָם֙ וְאֶת־בְּקָרָ֔ם אֶת־בְּנֵיהֶ֖ם וְאֶת־בְּנוֹתֵיהֶֽם

Ve utanç, gençliğimizden beri atalarımızın emeğini, sürülerini ve sığırlarını, oğullarını ve kızlarını yedi.

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה יְגִ֨יעַ מִצְרַ֥יִם וּֽסְחַר־כּוּשׁ֮ וּסְבָאִים֮ אַנְשֵׁ֣י מִדָּה֒ עָלַ֤יִךְ יַעֲבֹ֨רוּ֙ וְלָ֣ךְ יִֽהְי֔וּ אַחֲרַ֣יִךְ יֵלֵ֔כוּ בַּזִּקִּ֖ים יַעֲבֹ֑רוּ וְאֵלַ֤יִךְ יִֽשְׁתַּחֲוּוּ֙ אֵלַ֣יִךְ יִתְפַּלָּ֔לוּ אַ֣ךְ בָּ֥ךְ אֵ֛ל וְאֵ֥ין ע֖וֹד אֶ֥פֶס אֱלֹהִֽים

Yahve şöyle diyor: Mısır'ın emeği ve Kuş'un ticareti ve boylu poslu adamlar olan Sebalılar sana geçecekler ve senin olacaklar; senin arkandan yürüyecekler, zincirler içinde geçecekler; ve sana secde edecekler, sana dua edecekler: 'Gerçekten Tanrı sendedir ve başkası yoktur, başka Tanrı yoktur.'

יְגִ֣יעַ כַּ֭פֶּיךָ כִּ֣י תֹאכֵ֑ל אַ֝שְׁרֶ֗יךָ וְט֣וֹב לָֽךְ

Ellerinin emeğini yediğinde, sana ne mutlu ve senin için iyidir.

הֲט֤וֹב לְךָ֨ כִּֽי־תַעֲשֹׁ֗ק כִּֽי־תִ֭מְאַס יְגִ֣יעַ כַּפֶּ֑יךָ וְעַל־עֲצַ֖ת רְשָׁעִ֣ים הוֹפָֽעְתָּ

Baskı yapman, ellerinin emeğini reddetmen ve kötülerin tasarısı üzerine parlaman sana iyi mi?

וְעָשׂ֨וּ אוֹתָ֜ךְ בְּשִׂנְאָ֗ה וְלָקְחוּ֙ כָּל־יְגִיעֵ֔ךְ וַעֲזָב֖וּךְ עֵירֹ֣ם וְעֶרְיָ֑ה וְנִגְלָה֙ עֶרְוַ֣ת זְנוּנַ֔יִךְ וְזִמָּתֵ֖ךְ וְתַזְנוּתָֽיִךְ

Ve sana nefretle yapacaklar ve bütün emeğini alacaklar ve seni çıplak ve çıplaklık içinde bırakacaklar; ve senin fahişeliklerinin çıplaklığı ve senin kötülüğün ve senin fahişeliklerin açılacak.

הֲֽתִבְטַח־בּ֭וֹ כִּי־רַ֣ב כֹּח֑וֹ וְתַעֲזֹ֖ב אֵלָ֣יו יְגִיעֶֽךָ

Onun gücü çoktur diye ona güvenir misin ve senin emeğini ona bırakır mısın?

פְּרִ֤י אַדְמָֽתְךָ֙ וְכָל־יְגִ֣יעֲךָ֔ יֹאכַ֥ל עַ֖ם אֲשֶׁ֣ר לֹא־יָדָ֑עְתָּ וְהָיִ֗יתָ רַ֛ק עָשׁ֥וּק וְרָצ֖וּץ כָּל־הַיָּמִֽים

Toprağının meyvesini ve bütün emeğini bilmediğin bir halk yiyecektir; ve bütün günler sadece ezilmiş ve kırılmış olacaksın.

וְנָתַתִּ֗י אֶת־כָּל־חֹ֨סֶן֙ הָעִ֣יר הַזֹּ֔את וְאֶת־כָּל־יְגִיעָ֖הּ וְאֶת־כָּל־יְקָרָ֑הּ וְאֵ֨ת כָּל־אוֹצְר֜וֹת מַלְכֵ֣י יְהוּדָ֗ה אֶתֵּן֙ בְּיַ֣ד אֹֽיְבֵיהֶ֔ם וּבְזָזוּם֙ וּלְקָח֔וּם וֶהֱבִיא֖וּם בָּבֶֽלָה

Ve bu şehrin bütün servetini ve bütün emeğini ve bütün değerli şeylerini vereceğim; ve Yahuda krallarının bütün hazinelerini düşmanlarının eline vereceğim ve onları yağmalayacaklar ve onları alacaklar ve onları Babil'e getirecekler.

הִקְשִׁ֣יחַ בָּנֶ֣יהָ לְּלֹא־לָ֑הּ לְרִ֖יק יְגִיעָ֣הּ בְּלִי־פָֽחַד

Onun yavrularına onun değilmiş gibi sert davranır; korku olmadan onun emeği boşunadır.

גַּם־חָצְנִ֣י נָעַ֗רְתִּי וָֽאֹמְרָ֡ה כָּ֣כָה יְנַעֵ֪ר הָֽאֱלֹהִ֟ים אֶת־כָּל־הָאִישׁ֩ אֲשֶׁ֨ר לֹֽא־יָקִ֜ים אֶת־הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֗ה מִבֵּיתוֹ֙ וּמִ֣יגִיע֔וֹ וְכָ֛כָה יִהְיֶ֥ה נָע֖וּר וָרֵ֑ק וַיֹּאמְר֨וּ כָֽל־הַקָּהָ֜ל אָמֵ֗ן וַֽיְהַלְלוּ֙ אֶת־יְהוָ֔ה וַיַּ֥עַשׂ הָעָ֖ם כַּדָּבָ֥ר הַזֶּֽה

Ayrıca eteğimi silktim ve dedim: 'Bu sözü yerine getirmeyen her adamı Tanrı evinden ve emeğinden böyle silksin ve böyle silkelenmiş ve boş olsun.' Ve bütün topluluk 'Amin' dediler ve Yahve'yi yücelttiler; ve halk bu söze göre yaptı.

וַיֹּ֣אמֶר אֶפְרַ֔יִם אַ֣ךְ עָשַׁ֔רְתִּי מָצָ֥אתִי א֖וֹן לִ֑י כָּל־יְגִיעַ֕י לֹ֥א יִמְצְאוּ־לִ֖י עָוֺ֥ן אֲשֶׁר־חֵֽטְא

Ve Efrayim dedi: 'Kesinlikle zenginleştim, kendime güç buldum; bütün emeklerim bende günah olan suç bulmayacaklar.'