חשׁך

גַּם־חֹשֶׁךְ֮ לֹֽא־יַחְשִׁ֪יךְ מִ֫מֶּ֥ךָ וְ֭לַיְלָה כַּיּ֣וֹם יָאִ֑יר כַּ֝חֲשֵׁיכָ֗ה כָּאוֹרָֽה

Karanlık bile senden karartmaz ve gece gündüz gibi parlar; karanlık ışık gibidir.

מִ֤י בָכֶם֙ יְרֵ֣א יְהוָ֔ה שֹׁמֵ֖עַ בְּק֣וֹל עַבְדּ֑וֹ אֲשֶׁ֣ר הָלַ֣ךְ חֲשֵׁכִ֗ים וְאֵ֥ין נֹ֨גַהּ֙ ל֔וֹ יִבְטַח֙ בְּשֵׁ֣ם יְהוָ֔ה וְיִשָּׁעֵ֖ן בֵּאלֹהָֽיו

Aranızda Yahve'den korkan, kulunun sesini işiten kimdir? Karanlıklarda yürüyen ve ışığı olmayan, Yahve'nin adına güvensin ve Tanrısı'na dayansın.

וַיְהִ֤י הַשֶּׁ֨מֶשׁ֙ לָב֔וֹא וְתַרְדֵּמָ֖ה נָפְלָ֣ה עַל־אַבְרָ֑ם וְהִנֵּ֥ה אֵימָ֛ה חֲשֵׁכָ֥ה גְדֹלָ֖ה נֹפֶ֥לֶת עָלָֽיו

Güneş batarken İbrahim'in üzerine derin bir uyku düştü; ve işte, onun üzerine büyük, karanlık bir dehşet düşüyordu.

לֹ֤א יָֽדְע֨וּ וְלֹ֥א יָבִ֗ינוּ בַּחֲשֵׁכָ֥ה יִתְהַלָּ֑כוּ יִ֝מּ֗וֹטוּ כָּל־מ֥וֹסְדֵי אָֽרֶץ

Bilmezler ve anlamazlar; karanlıkta yürürler, yerin bütün temelleri sarsılır.

יָ֤שֶׁת חֹ֨שֶׁךְ סִתְר֗וֹ סְבִֽיבוֹתָ֥יו סֻכָּת֑וֹ חֶשְׁכַת־מַ֝֗יִם עָבֵ֥י שְׁחָקִֽים

Karanlığı örtüsü yaptı, etrafındaki çardağı suların karanlığı, göklerin bulutlarıydı.

חָזִ֡יתָ אִ֤ישׁ מָ֘הִ֤יר בִּמְלַאכְתּ֗וֹ לִֽפְנֵֽי־מְלָכִ֥ים יִתְיַצָּ֑ב בַּל־יִ֝תְיַצֵּב לִפְנֵ֥י חֲשֻׁכִּֽים

İşinde becerikli bir adam gördün mü? Kralların önünde duracaktır; önemsiz kişilerin önünde durmayacaktır.

ה֛וּא גָּלֵ֥א עַמִּיקָתָ֖א וּמְסַתְּרָתָ֑א יָדַע֙ מָ֣ה בַחֲשׁוֹכָ֔א וּנְהוֹרָ֖א עִמֵּ֥הּ שְׁרֵֽא

O derin ve gizli şeyleri açığa çıkarır; karanlıkta ne olduğunu bilir ve ışık onunla kalır.