אנח

מַה־נֶּאֶנְחָ֣ה בְהֵמָ֗ה נָבֹ֨כוּ֙ עֶדְרֵ֣י בָקָ֔ר כִּ֛י אֵ֥ין מִרְעֶ֖ה לָהֶ֑ם גַּם־עֶדְרֵ֥י הַצֹּ֖אן נֶאְשָֽׁמוּ

Hayvanlar nasıl inliyor! Sığır sürüleri şaşkın; çünkü onlar için otlak yok; koyun sürüleri de ceza çekiyor.

חֵ֤טְא חָֽטְאָה֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם עַל־כֵּ֖ן לְנִידָ֣ה הָיָ֑תָה כָּֽל־מְכַבְּדֶ֤יהָ הִזִּיל֨וּהָ֙ כִּי־רָא֣וּ עֶרְוָתָ֔הּ גַּם־הִ֥יא נֶאֶנְחָ֖ה וַתָּ֥שָׁב אָחֽוֹר

Yeruşalim kesinlikle günah işledi, bu yüzden kirlilik oldu; tüm onu onurlandıranlar onu hor gördüler, çünkü onun çıplaklığını gördüler; o da inledi ve geriye döndü.

שָׁמְע֞וּ כִּ֧י נֶאֱנָחָ֣ה אָ֗נִי אֵ֤ין מְנַחֵם֙ לִ֔י כָּל־אֹ֨יְבַ֜י שָׁמְע֤וּ רָֽעָתִי֙ שָׂ֔שׂוּ כִּ֥י אַתָּ֖ה עָשִׂ֑יתָ הֵבֵ֥אתָ יוֹם־קָרָ֖אתָ וְיִֽהְי֥וּ כָמֽוֹנִי

Benim inlediğimi duydular, bana avutan yoktur; tüm düşmanlarım kötülüğümü duydular, sen yaptın diye sevindiler; çağırdığın günü getirdin ve benim gibi olacaklar.

דַּרְכֵ֨י צִיּ֜וֹן אֲבֵל֗וֹת מִבְּלִי֙ בָּאֵ֣י מוֹעֵ֔ד כָּל־שְׁעָרֶ֨יהָ֙ שֽׁוֹמֵמִ֔ין כֹּהֲנֶ֖יהָ נֶאֱנָחִ֑ים בְּתוּלֹתֶ֥יהָ נּוּג֖וֹת וְהִ֥יא מַר־לָֽהּ

Siyon'un yolları buluşma zamanına gelenler olmadığından yas tutuyor; tüm kapıları ıssızdır, kâhinleri inliyor; bakireleri kederlidir ve ona acıdır.

כָּל־עַמָּ֤הּ נֶאֱנָחִים֙ מְבַקְּשִׁ֣ים לֶ֔חֶם נָתְנ֧וּ מַחֲמַדֵּיהֶ֛ם בְּאֹ֖כֶל לְהָשִׁ֣יב נָ֑פֶשׁ רְאֵ֤ה יְהוָה֙ וְֽהַבִּ֔יטָה כִּ֥י הָיִ֖יתִי זוֹלֵלָֽה

Tüm halkı inliyor, ekmek arıyorlar; canı döndürmek için arzulanan şeylerini yiyecek karşılığında verdiler. 'Gör Yahve ve bak, çünkü değersiz oldum.'

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֵלָ֔יו עֲבֹר֙ בְּת֣וֹךְ הָעִ֔יר בְּת֖וֹךְ יְרֽוּשָׁלִָ֑ם וְהִתְוִ֨יתָ תָּ֜ו עַל־מִצְח֣וֹת הָאֲנָשִׁ֗ים הַנֶּֽאֱנָחִים֙ וְהַנֶּ֣אֱנָקִ֔ים עַ֚ל כָּל־הַתּ֣וֹעֵב֔וֹת הַֽנַּעֲשׂ֖וֹת בְּתוֹכָֽהּ

Ve Yahve ona dedi: 'Şehrin içinden, Yeruşalim'in içinden geç ve içinde yapılan bütün iğrençlikler için inleyen ve feryat eden adamların alınları üzerine bir işaret işaretle.'

וַיְהִי֩ בַיָּמִ֨ים הָֽרַבִּ֜ים הָהֵ֗ם וַיָּ֨מָת֙ מֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם וַיֵּאָנְח֧וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל מִן־הָעֲבֹדָ֖ה וַיִּזְעָ֑קוּ וַתַּ֧עַל שַׁוְעָתָ֛ם אֶל־הָאֱלֹהִ֖ים מִן־הָעֲבֹדָֽה

O çok günlerde Mısır kralı öldü; İsrail oğulları işten inlediler ve feryat ettiler, ve işten onların yakarışı Tanrı'ya yükseldi.

בִּרְב֣וֹת צַ֭דִּיקִים יִשְׂמַ֣ח הָעָ֑ם וּבִמְשֹׁ֥ל רָ֝שָׁ֗ע יֵאָ֥נַֽח עָֽם

Doğrular çoğalınca halk sevinir, ve kötü yönetince halk inler.

אָבַ֥ל תִּיר֖וֹשׁ אֻמְלְלָה־גָ֑פֶן נֶאֶנְח֖וּ כָּל־שִׂמְחֵי־לֵֽב

Yeni şarap yas tuttu, asma zayıfladı; tüm kalbi neşeli olanlar inlediler.

וְאַתָּ֥ה בֶן־אָדָ֖ם הֵֽאָנַ֑ח בְּשִׁבְר֤וֹן מָתְנַ֨יִם֙ וּבִמְרִיר֔וּת תֵּֽאָנַ֖ח לְעֵינֵיהֶֽם

Ve sen, insanoğlu, inle; bellerin kırılmasıyla ve acıyla onların gözleri önünde inle.

וְאַתָּ֥ה בֶן־אָדָ֖ם הֵֽאָנַ֑ח בְּשִׁבְר֤וֹן מָתְנַ֨יִם֙ וּבִמְרִיר֔וּת תֵּֽאָנַ֖ח לְעֵינֵיהֶֽם

Ve sen, insanoğlu, inle; bellerin kırılmasıyla ve acıyla onların gözleri önünde inle.

וְהָיָה֙ כִּֽי־יֹאמְר֣וּ אֵלֶ֔יךָ עַל־מָ֖ה אַתָּ֣ה נֶאֱנָ֑ח וְאָמַרְתָּ֡ אֶל־שְׁמוּעָ֣ה כִֽי־בָאָ֡ה וְנָמֵ֣ס כָּל־לֵב֩ וְרָפ֨וּ כָל־יָדַ֜יִם וְכִהֲתָ֣ה כָל־ר֗וּחַ וְכָל־בִּרְכַּ֨יִם֙ תֵּלַ֣כְנָה מַּ֔יִם הִנֵּ֤ה בָאָה֙ וְנִֽהְיָ֔תָה נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

Ve sana 'Ne üzerine inliyorsun?' diyecekleri zaman diyeceksin: Gelen habere; ve her kalp eriyecek ve bütün eller gevşeyecek ve her ruh zayıflayacak ve bütün dizler su akacak; işte geliyor ve olacak, Efendi Yahve'nin bildirisidir.

וּפְדוּיֵ֨י יְהוָ֜ה יְשֻׁב֗וּן וּבָ֤אוּ צִיּוֹן֙ בְּרִנָּ֔ה וְשִׂמְחַ֥ת עוֹלָ֖ם עַל־רֹאשָׁ֑ם שָׂשׂ֤וֹן וְשִׂמְחָה֙ יַשִּׂ֔יגוּ וְנָ֖סוּ יָג֥וֹן וַאֲנָחָֽה

Yahve'nin fidyeyle kurtardıkları dönecek ve sevinç çığlığıyla Siyon'a gelecekler ve sonsuz sevinç onların başı üzerinde olacak; coşku ve sevinç elde edecekler, keder ve inilti kaçacak.

וּפְדוּיֵ֨י יְהוָ֜ה יְשׁוּב֗וּן וּבָ֤אוּ צִיּוֹן֙ בְּרִנָּ֔ה וְשִׂמְחַ֥ת עוֹלָ֖ם עַל־רֹאשָׁ֑ם שָׂשׂ֤וֹן וְשִׂמְחָה֙ יַשִּׂיג֔וּן נָ֖סוּ יָג֥וֹן וַאֲנָחָֽה

Ve Yahve'nin fidyeyle kurtarılanları dönecekler ve sevinç çığlığıyla Siyon'a gelecekler; sonsuz sevinç başlarında olacak. Coşkuya ve sevince kavuşacaklar, keder ve inilti kaçacak.

מִקּ֥וֹל אַנְחָתִ֑י דָּבְקָ֥ה עַ֝צְמִ֗י לִבְשָׂרִֽי

İniltimin sesinden kemiğim etime yapıştı.

כִּֽי־לִפְנֵ֣י לַ֭חְמִי אַנְחָתִ֣י תָבֹ֑א וַֽיִּתְּכ֥וּ כַ֝מַּ֗יִם שַׁאֲגֹתָֽי

Çünkü ekmeğimden önce iniltim gelir ve feryatlarım su gibi dökülür.

גַּם־הַ֭יּוֹם מְרִ֣י שִׂחִ֑י יָ֝דִ֗י כָּבְדָ֥ה עַל־אַנְחָתִֽי

Bugün de şikayetim isyandır; elim inlememin üzerine ağırlaştı.

תָּבֹ֨א כָל־רָעָתָ֤ם לְפָנֶ֨יךָ֙ וְעוֹלֵ֣ל לָ֔מוֹ כַּאֲשֶׁ֥ר עוֹלַ֛לְתָּ לִ֖י עַ֣ל כָּל־פְּשָׁעָ֑י כִּֽי־רַבּ֥וֹת אַנְחֹתַ֖י וְלִבִּ֥י דַוָּֽי

Tüm kötülükleri önüne gelsin ve tüm isyanlarım yüzünden bana yaptığın gibi onlara yap; çünkü inlemelerim çoktur ve kalbim hastadır.

אָמַ֨רְתָּ֙ אֽוֹי־נָ֣א לִ֔י כִּֽי־יָסַ֧ף יְהוָ֛ה יָג֖וֹן עַל־מַכְאֹבִ֑י יָגַ֨עְתִּי֙ בְּאַנְחָתִ֔י וּמְנוּחָ֖ה לֹ֥א מָצָֽאתִי

Dedin ki: 'Vay bana! Çünkü Yahve acımın üzerine keder ekledi; iniltimle yoruldum ve dinlenme bulmadım.'

יָגַ֤עְתִּי בְּֽאַנְחָתִ֗י אַשְׂחֶ֣ה בְכָל־לַ֭יְלָה מִטָּתִ֑י בְּ֝דִמְעָתִ֗י עַרְשִׂ֥י אַמְסֶֽה

İniltimle yoruldum; her gece yatağımı yüzdürürüm, gözyaşımla döşeğimi eritirim.

חָז֥וּת קָשָׁ֖ה הֻגַּד־לִ֑י הַבּוֹגֵ֤ד בּוֹגֵד֙ וְהַשּׁוֹדֵ֣ד שׁוֹדֵ֔ד עֲלִ֤י עֵילָם֙ צוּרִ֣י מָדַ֔י כָּל־אַנְחָתָ֖ה הִשְׁבַּֽתִּי

Bana çetin bir görüm bildirildi: Hain hainlik ediyor ve yıkıcı yıkıyor. Çık ey Elam, kuşat ey Medya! Onun bütün inlemesini durdurdum.

כִּ֤י כָל֪וּ בְיָג֡וֹן חַיַּי֮ וּשְׁנוֹתַ֪י בַּאֲנָ֫חָ֥ה כָּשַׁ֣ל בַּעֲוֺנִ֣י כֹחִ֑י וַעֲצָמַ֥י עָשֵֽׁשׁוּ

Çünkü yaşamım kederle ve yıllarım inlemeyle tükendi; gücüm suçumda tökezledi ve kemiklerim zayıfladı.

אֲֽדֹנָי נֶגְדְּךָ֥ כָל־תַּאֲוָתִ֑י וְ֝אַנְחָתִ֗י מִמְּךָ֥ לֹא־נִסְתָּֽרָה

Efendi, bütün arzum senin önündedir ve iç çekişim senden gizli değildir.