ن د ي

إِذۡ نَادَىٰ رَبَّهُۥ نِدَآءً خَفِيّٗا

Hani Rabbine gizli bir seslenişle seslenmişti.

وَنُوحًا إِذۡ نَادَىٰ مِن قَبۡلُ فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ فَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ

Ve Nuh'u, hani önceden seslenmişti, bunun üzerine ona karşılık verdik. Ve onu ve ailesini büyük sıkıntıdan kurtardık.

۞وَأَيُّوبَ إِذۡ نَادَىٰ رَبَّهُۥٓ أَنِّي مَسَّنِيَ ٱلضُّرُّ وَأَنتَ أَرۡحَمُ ٱلرَّـٰحِمِينَ

Ve Eyyup, hani Rabbine seslenmişti: 'Şüphesiz bana zarar dokundu ve Sen merhamet edenlerin en merhametlisisin.'

وَزَكَرِيَّآ إِذۡ نَادَىٰ رَبَّهُۥ رَبِّ لَا تَذَرۡنِي فَرۡدٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡوَٰرِثِينَ

Ve Zekeriya, hani Rabbine seslenmişti: 'Rabbim, beni tek başına bırakma ve Sen mirasçıların en iyisisin.'

وَإِذۡ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئۡتِ ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ

Ve senin Rabbin Musa'ya seslenmişti: 'Zalim topluma git.'

فَلَمَّآ أَتَىٰهَا نُودِيَ يَٰمُوسَىٰٓ

Bunun üzerine ona geldiği zaman seslenildi: 'Ey Musa.'

فَلَمَّا جَآءَهَا نُودِيَ أَنۢ بُورِكَ مَن فِي ٱلنَّارِ وَمَنۡ حَوۡلَهَا وَسُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

Bunun üzerine ona geldiğinde, ateşin içindekinin ve çevresindekinin bereketli kılındığı seslenildi. Ve alemlerin Rabbi Allah uzaktır.

فَلَمَّآ أَتَىٰهَا نُودِيَ مِن شَٰطِيِٕ ٱلۡوَادِ ٱلۡأَيۡمَنِ فِي ٱلۡبُقۡعَةِ ٱلۡمُبَٰرَكَةِ مِنَ ٱلشَّجَرَةِ أَن يَٰمُوسَىٰٓ إِنِّيٓ أَنَا ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

Ona geldiğinde, bereketli bölgedeki sağ vadinin kıyısından, ağaçtan seslenildi: 'Ey Musa, şüphesiz ben, ben alemlerin Rabbi Allah'ım.'

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِذَا نُودِيَ لِلصَّلَوٰةِ مِن يَوۡمِ ٱلۡجُمُعَةِ فَٱسۡعَوۡاْ إِلَىٰ ذِكۡرِ ٱللَّهِ وَذَرُواْ ٱلۡبَيۡعَۚ ذَٰلِكُمۡ خَيۡرٞ لَّكُمۡ إِن كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ

Ey inananlar, toplanma gününde salat için seslenildiğinde, Allah'ın zikrine koşun ve alışverişi bırakın. Eğer bilirseniz bu sizin için daha iyidir.

وَيَوۡمَ يُنَادِيهِمۡ فَيَقُولُ أَيۡنَ شُرَكَآءِيَ ٱلَّذِينَ كُنتُمۡ تَزۡعُمُونَ

Ve o gün onlara seslenir ve der ki: 'Zannettiğiniz ortaklarım nerede?'

وَيَوۡمَ يُنَادِيهِمۡ فَيَقُولُ مَاذَآ أَجَبۡتُمُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

Ve o gün onlara seslenir ve der ki: 'Gönderilenlere ne cevap verdiniz?'

وَيَوۡمَ يُنَادِيهِمۡ فَيَقُولُ أَيۡنَ شُرَكَآءِيَ ٱلَّذِينَ كُنتُمۡ تَزۡعُمُونَ

Ve onlara seslendiği gün, bunun üzerine der: 'İddia ettiğiniz ortaklarım nerede?'

۞إِلَيۡهِ يُرَدُّ عِلۡمُ ٱلسَّاعَةِۚ وَمَا تَخۡرُجُ مِن ثَمَرَٰتٖ مِّنۡ أَكۡمَامِهَا وَمَا تَحۡمِلُ مِنۡ أُنثَىٰ وَلَا تَضَعُ إِلَّا بِعِلۡمِهِۦۚ وَيَوۡمَ يُنَادِيهِمۡ أَيۡنَ شُرَكَآءِي قَالُوٓاْ ءَاذَنَّـٰكَ مَامِنَّا مِن شَهِيدٖ

Saatin bilgisi O'na döndürülür. O'nun bilgisi olmadan hiçbir ürün tomurcuklarından çıkmaz, hiçbir dişi taşımaz ve doğurmaz. Ve onlara 'Benim ortaklarım nerede?' diye seslendiği gün derler: 'Sana bildirdik, bizden hiçbir tanık yoktur.'

وَنَادَىٰٓ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَنَّةِ أَصۡحَٰبَ ٱلنَّارِ أَن قَدۡ وَجَدۡنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقّٗا فَهَلۡ وَجَدتُّم مَّا وَعَدَ رَبُّكُمۡ حَقّٗاۖ قَالُواْ نَعَمۡۚ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنُۢ بَيۡنَهُمۡ أَن لَّعۡنَةُ ٱللَّهِ عَلَى ٱلظَّـٰلِمِينَ

Ve bahçenin arkadaşları ateşin arkadaşlarına seslendi: 'Kesinlikle Rabbimizin bize söz verdiği şeyi gerçek bulduk; böylece Rabbinizin söz verdiği şeyi gerçek buldunuz mu?' Dediler: 'Evet.' Bunun üzerine onların arasında bir duyurucu duyurdu: 'Allah'ın laneti zalimlerin üzerinedir.'

وَنَادَىٰٓ أَصۡحَٰبُ ٱلۡأَعۡرَافِ رِجَالٗا يَعۡرِفُونَهُم بِسِيمَىٰهُمۡ قَالُواْ مَآ أَغۡنَىٰ عَنكُمۡ جَمۡعُكُمۡ وَمَا كُنتُمۡ تَسۡتَكۡبِرُونَ

Ve Araf'ın arkadaşları, onların işaretiyle onları tanıdıkları adamlara seslendi, dediler: 'Sizin toplanmanız ve büyüklük tasladığınız şey size fayda vermedi.'

وَنَادَىٰٓ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ أَنۡ أَفِيضُواْ عَلَيۡنَا مِنَ ٱلۡمَآءِ أَوۡ مِمَّا رَزَقَكُمُ ٱللَّهُۚ قَالُوٓاْ إِنَّ ٱللَّهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ

Ve ateşin arkadaşları bahçenin arkadaşlarına seslendi: 'Üzerimize sudan veya Allah'ın sizi rızıklandırdığı şeyden akıtın.' Dediler: 'Şüphesiz Allah ikisini örtenlerin üzerine haram kıldı.'

وَهِيَ تَجۡرِي بِهِمۡ فِي مَوۡجٖ كَٱلۡجِبَالِ وَنَادَىٰ نُوحٌ ٱبۡنَهُۥ وَكَانَ فِي مَعۡزِلٖ يَٰبُنَيَّ ٱرۡكَب مَّعَنَا وَلَا تَكُن مَّعَ ٱلۡكَٰفِرِينَ

Ve o, dağlar gibi bir dalga içinde onlarla akıyordu. Ve Nuh, bir ayrılık içinde olan oğluna seslendi: 'Ey oğulcuğum, bizimle beraber bin ve örtenlerle beraber olma.'

وَنَادَىٰ نُوحٞ رَّبَّهُۥ فَقَالَ رَبِّ إِنَّ ٱبۡنِي مِنۡ أَهۡلِي وَإِنَّ وَعۡدَكَ ٱلۡحَقُّ وَأَنتَ أَحۡكَمُ ٱلۡحَٰكِمِينَ

Ve Nuh Rabbine seslendi ve dedi: 'Rabbim, şüphesiz benim oğlum benim ailemdendir. Ve şüphesiz Senin vaadin gerçektir. Ve Sen hüküm verenlerin en iyi hüküm verenisin.'

وَنَادَىٰ فِرۡعَوۡنُ فِي قَوۡمِهِۦ قَالَ يَٰقَوۡمِ أَلَيۡسَ لِي مُلۡكُ مِصۡرَ وَهَٰذِهِ ٱلۡأَنۡهَٰرُ تَجۡرِي مِن تَحۡتِيٓۚ أَفَلَا تُبۡصِرُونَ

Ve Firavun kavminin içinde seslendi, dedi: 'Ey kavmim, Mısır'ın egemenliği ve altımdan akan bu ırmaklar benim değil mi? O halde görmüyor musunuz?'

وَذَا ٱلنُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَٰضِبٗا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقۡدِرَ عَلَيۡهِ فَنَادَىٰ فِي ٱلظُّلُمَٰتِ أَن لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبۡحَٰنَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ ٱلظَّـٰلِمِينَ

Ve Zünnun, hani öfkelenerek gitmişti ve ona güç yetiremeyeceğimizi zannında bulunmuştu. Bunun üzerine karanlıklar içinde seslendi: 'Sen'den başka ilah yoktur, Sen uzaksın; şüphesiz ben zalimlerden oldum.'

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ

Bunun üzerine topladı ve seslendi.

وَبَيۡنَهُمَا حِجَابٞۚ وَعَلَى ٱلۡأَعۡرَافِ رِجَالٞ يَعۡرِفُونَ كُلَّۢا بِسِيمَىٰهُمۡۚ وَنَادَوۡاْ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ أَن سَلَٰمٌ عَلَيۡكُمۡۚ لَمۡ يَدۡخُلُوهَا وَهُمۡ يَطۡمَعُونَ

Ve ikisinin arasında bir perde vardır; ve Araf'ın üzerinde her birini onların işaretiyle tanıyan adamlar vardır. Ve bahçenin arkadaşlarına seslendiler: 'Esenlik üzerinizedir.' Ona girmediler ve onlar umarlar.

وَنَادَوۡاْ يَٰمَٰلِكُ لِيَقۡضِ عَلَيۡنَا رَبُّكَۖ قَالَ إِنَّكُم مَّـٰكِثُونَ

Ve seslendiler: 'Ey Malik, senin Rabbin bizim üzerimize hükmetsin.' Dedi: 'Şüphesiz siz kalıcılarsınız.'

وَنَٰدَيۡنَٰهُ مِن جَانِبِ ٱلطُّورِ ٱلۡأَيۡمَنِ وَقَرَّبۡنَٰهُ نَجِيّٗا

Ve ona Tur'un sağ yanından seslendik ve onu özel konuşan olarak yaklaştırdık.

وَنَٰدَيۡنَٰهُ أَن يَـٰٓإِبۡرَٰهِيمُ

Ve ona seslendik: 'Ey İbrahim,'

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يُنَادَوۡنَ لَمَقۡتُ ٱللَّهِ أَكۡبَرُ مِن مَّقۡتِكُمۡ أَنفُسَكُمۡ إِذۡ تُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلۡإِيمَٰنِ فَتَكۡفُرُونَ

Şüphesiz örtenlere seslenilir: 'Kesinlikle Allah'ın öfkesi, sizin nefislerinize olan öfkenizden daha büyüktür. Hani siz inanca çağrılıyordunuz da örtüyordunuz.'

وَلَوۡ جَعَلۡنَٰهُ قُرۡءَانًا أَعۡجَمِيّٗا لَّقَالُواْ لَوۡلَا فُصِّلَتۡ ءَايَٰتُهُۥٓۖ ءَا۬عۡجَمِيّٞ وَعَرَبِيّٞۗ قُلۡ هُوَ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ هُدٗى وَشِفَآءٞۚ وَٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ فِيٓ ءَاذَانِهِمۡ وَقۡرٞ وَهُوَ عَلَيۡهِمۡ عَمًىۚ أُوْلَـٰٓئِكَ يُنَادَوۡنَ مِن مَّكَانِۭ بَعِيدٖ

Ve eğer onu yabancı bir kuran yapsaydık, kesinlikle derlerdi: 'Onun ayetlerinin ayrıntılı açıklanması gerekmez miydi? Yabancı mı ve Arap mı?' De ki: 'O, inanan kimseler için bir yol gösterme ve bir şifadır.' İnanmayan kimselerin kulaklarında bir ağırlık vardır ve o, onların üzerine bir körlüktür. İşte onlar uzak bir yerden çağrılırlar.

كَمۡ أَهۡلَكۡنَا مِن قَبۡلِهِم مِّن قَرۡنٖ فَنَادَواْ وَّلَاتَ حِينَ مَنَاصٖ

Onlardan önce nesillerden nicesini yok ettik; bunun üzerine seslendiler ve kaçış zamanı yoktur.

وَٱسۡتَمِعۡ يَوۡمَ يُنَادِ ٱلۡمُنَادِ مِن مَّكَانٖ قَرِيبٖ

Seslenenin yakın bir yerden sesleneceği gün dinle.

يُنَادُونَهُمۡ أَلَمۡ نَكُن مَّعَكُمۡۖ قَالُواْ بَلَىٰ وَلَٰكِنَّكُمۡ فَتَنتُمۡ أَنفُسَكُمۡ وَتَرَبَّصۡتُمۡ وَٱرۡتَبۡتُمۡ وَغَرَّتۡكُمُ ٱلۡأَمَانِيُّ حَتَّىٰ جَآءَ أَمۡرُ ٱللَّهِ وَغَرَّكُم بِٱللَّهِ ٱلۡغَرُورُ

Onlara seslenirler: 'Sizinle beraber değil miydik?' Dediler: 'Evet, fakat siz nefslerinizi sınadınız, beklediniz, şüphe ettiniz ve Allah'ın emri gelene kadar kuruntular sizi aldattı. Ve aldatıcı sizi Allah ile aldattı.'

وَإِذَا نَادَيۡتُمۡ إِلَى ٱلصَّلَوٰةِ ٱتَّخَذُوهَا هُزُوٗا وَلَعِبٗاۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَعۡقِلُونَ

Ve salata seslendiğiniz zaman onu alay ve oyun edinirler. Bu, şüphesiz onların akletmeyen bir topluluk olmasındandır.

فَدَلَّىٰهُمَا بِغُرُورٖۚ فَلَمَّا ذَاقَا ٱلشَّجَرَةَ بَدَتۡ لَهُمَا سَوۡءَٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخۡصِفَانِ عَلَيۡهِمَا مِن وَرَقِ ٱلۡجَنَّةِۖ وَنَادَىٰهُمَا رَبُّهُمَآ أَلَمۡ أَنۡهَكُمَا عَن تِلۡكُمَا ٱلشَّجَرَةِ وَأَقُل لَّكُمَآ إِنَّ ٱلشَّيۡطَٰنَ لَكُمَا عَدُوّٞ مُّبِينٞ

Böylece aldanışla ikisini düşürdü. İkisi ağacı tattığında ikisinin çirkinlikleri ikisine açığa çıktı ve bahçenin yapraklarından ikisinin üzerine örtmeye başladılar. İkisinin Rabbi ikisine seslendi: 'İkinizi o ağaçtan yasaklamadım mı ve ikinize şüphesiz şeytan ikiniz için açık bir düşmandır demedim mi?'

وَيَوۡمَ يَقُولُ نَادُواْ شُرَكَآءِيَ ٱلَّذِينَ زَعَمۡتُمۡ فَدَعَوۡهُمۡ فَلَمۡ يَسۡتَجِيبُواْ لَهُمۡ وَجَعَلۡنَا بَيۡنَهُم مَّوۡبِقٗا

Ve 'Zannettiğiniz benim ortaklarımı çağırın' dediği gün; bunun üzerine onları çağırdılar fakat onlara cevap vermediler. Ve onların arasına bir uçurum kıldık.

فَنَادَىٰهَا مِن تَحۡتِهَآ أَلَّا تَحۡزَنِي قَدۡ جَعَلَ رَبُّكِ تَحۡتَكِ سَرِيّٗا

Bunun üzerine onun altından ona seslendi: 'Üzülme, Rabbin kesinlikle senin altında bir su arkı yaptı.'

وَلَقَدۡ نَادَىٰنَا نُوحٞ فَلَنِعۡمَ ٱلۡمُجِيبُونَ

Ve kesinlikle Nuh bize seslenmişti; böylece karşılık verenler ne güzeldir.

وَنَزَعۡنَا مَا فِي صُدُورِهِم مِّنۡ غِلّٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهِمُ ٱلۡأَنۡهَٰرُۖ وَقَالُواْ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي هَدَىٰنَا لِهَٰذَا وَمَا كُنَّا لِنَهۡتَدِيَ لَوۡلَآ أَنۡ هَدَىٰنَا ٱللَّهُۖ لَقَدۡ جَآءَتۡ رُسُلُ رَبِّنَا بِٱلۡحَقِّۖ وَنُودُوٓاْ أَن تِلۡكُمُ ٱلۡجَنَّةُ أُورِثۡتُمُوهَا بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

Ve onların göğüsleri içinde kinden ne varsa çıkardık, onların altından ırmaklar akar; ve dediler: 'Övgü, bize buna yol gösteren Allah'adır; ve Allah bize yol göstermeseydi biz yol gösterilenler olmazdık. Kesinlikle Rabbimizin elçileri gerçekle geldi.' Ve onlara seslenildi: 'İşte bu bahçe, yaptığınız şey sebebiyle size miras bırakıldı.'

فَنَادَتۡهُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ وَهُوَ قَآئِمٞ يُصَلِّي فِي ٱلۡمِحۡرَابِ أَنَّ ٱللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحۡيَىٰ مُصَدِّقَۢا بِكَلِمَةٖ مِّنَ ٱللَّهِ وَسَيِّدٗا وَحَصُورٗا وَنَبِيّٗا مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ

Bunun üzerine o mihrapta durmuş salat ederken melekler ona seslendi: 'Şüphesiz Allah seni, Allah'tan bir kelimeyi doğrulayıcı, bir efendi, kendini tutan ve doğrulardan bir nebi olarak Yahya ile müjdeler.'

فَنَادَوۡاْ صَاحِبَهُمۡ فَتَعَاطَىٰ فَعَقَرَ

Bunun üzerine arkadaşlarını çağırdılar. Böylece el uzattı ve kesti.