ن أ ي

وَإِذَآ أَنۡعَمۡنَا عَلَى ٱلۡإِنسَٰنِ أَعۡرَضَ وَنَـَٔا بِجَانِبِهِۦ وَإِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ كَانَ يَـُٔوسٗا

Ve insanın üzerine nimet verdiğimiz zaman yüz çevirir ve yanıyla uzaklaşır. Ve ona kötülük dokunduğu zaman çok umutsuz olur.

وَإِذَآ أَنۡعَمۡنَا عَلَى ٱلۡإِنسَٰنِ أَعۡرَضَ وَنَـَٔا بِجَانِبِهِۦ وَإِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ فَذُو دُعَآءٍ عَرِيضٖ

Ve insanın üzerine nimet verdiğimizde yüz çevirir ve kendi yanına uzaklaşır. Ve ona kötülük dokunduğunda o zaman geniş bir çağırma sahibidir.

وَهُمۡ يَنۡهَوۡنَ عَنۡهُ وَيَنۡـَٔوۡنَ عَنۡهُۖ وَإِن يُهۡلِكُونَ إِلَّآ أَنفُسَهُمۡ وَمَا يَشۡعُرُونَ

Ve onlar ondan engellerler ve ondan uzaklaşırlar. Ve nefslerinden başkasını helak etmezler ve farkında değillerdir.