ل ق ي

أَءُلۡقِيَ ٱلذِّكۡرُ عَلَيۡهِ مِنۢ بَيۡنِنَا بَلۡ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٞ

'Aramızdan zikir onun üzerine mi bırakıldı? Aksine o şımarık çok yalancıdır.'

ذَٰلِكَ مِمَّآ أَوۡحَىٰٓ إِلَيۡكَ رَبُّكَ مِنَ ٱلۡحِكۡمَةِۗ وَلَا تَجۡعَلۡ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتُلۡقَىٰ فِي جَهَنَّمَ مَلُومٗا مَّدۡحُورًا

İşte bu, senin Rabbinin sana hikmetten vahyettiği şeydendir. Ve Allah ile beraber başka bir ilah kılma; böylece kınanmış, kovulmuş olarak cehennemin içine atılırsın.

إِذۡ يُوحِي رَبُّكَ إِلَى ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةِ أَنِّي مَعَكُمۡ فَثَبِّتُواْ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْۚ سَأُلۡقِي فِي قُلُوبِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ ٱلرُّعۡبَ فَٱضۡرِبُواْ فَوۡقَ ٱلۡأَعۡنَاقِ وَٱضۡرِبُواْ مِنۡهُمۡ كُلَّ بَنَانٖ

Hani Rabbin meleklere vahyetmişti: 'Şüphesiz ben sizinleyim, inananları sağlamlaştırın. Örtenlerin kalplerine korku atacağım; boyunların üzerine vurun ve onların her parmağına vurun.'

فَلَمَّآ أَن جَآءَ ٱلۡبَشِيرُ أَلۡقَىٰهُ عَلَىٰ وَجۡهِهِۦ فَٱرۡتَدَّ بَصِيرٗاۖ قَالَ أَلَمۡ أَقُل لَّكُمۡ إِنِّيٓ أَعۡلَمُ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا تَعۡلَمُونَ

Müjdeci geldiğinde onu yüzünün üzerine attı, böylece gören olarak döndü. Dedi ki: 'Size dememiş miydim, şüphesiz ben Allah'tan sizin bilmediklerinizi biliyorum.'

ٱلَّذِينَ تَتَوَفَّىٰهُمُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ ظَالِمِيٓ أَنفُسِهِمۡۖ فَأَلۡقَوُاْ ٱلسَّلَمَ مَا كُنَّا نَعۡمَلُ مِن سُوٓءِۭۚ بَلَىٰٓۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمُۢ بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

Onlar, meleklerin nefslerine zalimler olarak vefat ettirdiği kimselerdir. Bunun üzerine teslimiyeti sundular: 'Biz hiçbir kötülük yapmıyorduk.' Hayır; şüphesiz Allah, yapmakta olduklarınızı Bilendir.

قَالَ أَلۡقِهَا يَٰمُوسَىٰ

Dedi: 'Onu at ey Musa.'

وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰٓ إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ غَضۡبَٰنَ أَسِفٗا قَالَ بِئۡسَمَا خَلَفۡتُمُونِي مِنۢ بَعۡدِيٓۖ أَعَجِلۡتُمۡ أَمۡرَ رَبِّكُمۡۖ وَأَلۡقَى ٱلۡأَلۡوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأۡسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُۥٓ إِلَيۡهِۚ قَالَ ٱبۡنَ أُمَّ إِنَّ ٱلۡقَوۡمَ ٱسۡتَضۡعَفُونِي وَكَادُواْ يَقۡتُلُونَنِي فَلَا تُشۡمِتۡ بِيَ ٱلۡأَعۡدَآءَ وَلَا تَجۡعَلۡنِي مَعَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ

Ve Musa kızgın, üzgün toplumuna döndüğünde dedi: 'Benden sonra benim yerime ne kötü geçtiniz! Rabbinizin emrine acele mi ettiniz?' Ve levhaları attı ve kardeşinin başından tuttu, onu kendisine çekerek. Dedi: 'Annemin oğlu, şüphesiz toplum beni zayıf bıraktı ve neredeyse beni katlediyorlardı. Bunun üzerine düşmanları benimle sevindirme ve beni zalim toplumla beraber yapma.'

وَأُلۡقِيَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ

Ve sihirbazlar secde edenler olarak atıldı.

قَالَ قَآئِلٞ مِّنۡهُمۡ لَا تَقۡتُلُواْ يُوسُفَ وَأَلۡقُوهُ فِي غَيَٰبَتِ ٱلۡجُبِّ يَلۡتَقِطۡهُ بَعۡضُ ٱلسَّيَّارَةِ إِن كُنتُمۡ فَٰعِلِينَ

Onlardan bir söyleyen dedi: 'Yusuf'u katletmeyin ve onu kuyunun derinliğine atın, eğer yapanlar iseniz yolculardan bazısı onu bulup alır.'

يَـٰٓأَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ لَا تَغۡلُواْ فِي دِينِكُمۡ وَلَا تَقُولُواْ عَلَى ٱللَّهِ إِلَّا ٱلۡحَقَّۚ إِنَّمَا ٱلۡمَسِيحُ عِيسَى ٱبۡنُ مَرۡيَمَ رَسُولُ ٱللَّهِ وَكَلِمَتُهُۥٓ أَلۡقَىٰهَآ إِلَىٰ مَرۡيَمَ وَرُوحٞ مِّنۡهُۖ فَـَٔامِنُواْ بِٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦۖ وَلَا تَقُولُواْ ثَلَٰثَةٌۚ ٱنتَهُواْ خَيۡرٗا لَّكُمۡۚ إِنَّمَا ٱللَّهُ إِلَٰهٞ وَٰحِدٞۖ سُبۡحَٰنَهُۥٓ أَن يَكُونَ لَهُۥ وَلَدٞۘ لَّهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۗ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ وَكِيلٗا

Ey kitap ehli, dininizin içinde aşırı gitmeyin ve Allah hakkında gerçek hariç söylemeyin. Meryem oğlu Mesih İsa ancak Allah'ın resulüdür, Meryem'e bıraktığı O'nun kelimesidir ve O'ndan bir ruhtur. Böylece Allah'a ve O'nun resullerine inanın ve 'Üçtür' demeyin. Son verin, sizin için hayırlıdır. Allah ancak tek bir ilahtır. O'nun bir çocuğu olmasından O uzaktır. Göklerin içindekiler ve yerin içindekiler O'nundur. Ve vekil olarak Allah yeter.

وَأَنفِقُواْ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَلَا تُلۡقُواْ بِأَيۡدِيكُمۡ إِلَى ٱلتَّهۡلُكَةِ وَأَحۡسِنُوٓاْۚ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُحۡسِنِينَ

Ve Allah yolunda harcayın ve ellerinizle tehlikeye atmayın. Ve iyilik yapın, şüphesiz Allah iyilik yapanları sever.

أَنِ ٱقۡذِفِيهِ فِي ٱلتَّابُوتِ فَٱقۡذِفِيهِ فِي ٱلۡيَمِّ فَلۡيُلۡقِهِ ٱلۡيَمُّ بِٱلسَّاحِلِ يَأۡخُذۡهُ عَدُوّٞ لِّي وَعَدُوّٞ لَّهُۥۚ وَأَلۡقَيۡتُ عَلَيۡكَ مَحَبَّةٗ مِّنِّي وَلِتُصۡنَعَ عَلَىٰ عَيۡنِيٓ

'Onu sandığın içine at, sonra onu denizin içine at, bunun üzerine deniz onu sahile atsın, benim düşmanım ve onun düşmanı onu alsın.' Ve benden senin üzerine bir sevgi bıraktım ve gözümün üzerinde yetiştirilmen için.

أَلۡقِيَا فِي جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ عَنِيدٖ

İkiniz her inatçı çokça örteni cehenneme atın.

ٱلَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَٰقُواْ رَبِّهِمۡ وَأَنَّهُمۡ إِلَيۡهِ رَٰجِعُونَ

Onlar, Rableriyle karşılaşacakları ve O'na dönenler oldukları zannında bulunurlar.

فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِٱلۡجُنُودِ قَالَ إِنَّ ٱللَّهَ مُبۡتَلِيكُم بِنَهَرٖ فَمَن شَرِبَ مِنۡهُ فَلَيۡسَ مِنِّي وَمَن لَّمۡ يَطۡعَمۡهُ فَإِنَّهُۥ مِنِّيٓ إِلَّا مَنِ ٱغۡتَرَفَ غُرۡفَةَۢ بِيَدِهِۦۚ فَشَرِبُواْ مِنۡهُ إِلَّا قَلِيلٗا مِّنۡهُمۡۚ فَلَمَّا جَاوَزَهُۥ هُوَ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ قَالُواْ لَا طَاقَةَ لَنَا ٱلۡيَوۡمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِۦۚ قَالَ ٱلَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَٰقُواْ ٱللَّهِ كَم مِّن فِئَةٖ قَلِيلَةٍ غَلَبَتۡ فِئَةٗ كَثِيرَةَۢ بِإِذۡنِ ٱللَّهِۗ وَٱللَّهُ مَعَ ٱلصَّـٰبِرِينَ

Talut ordularla ayrıldığında 'Şüphesiz Allah sizi bir nehirle sınayandır; kim ondan içerse benden değildir, kim onu tatmazsa şüphesiz o bendendir, eliyle bir avuç avuçlayan kimse hariç' demişti. Bunun üzerine onlardan azı hariç ondan içtiler. O ve onunla inanan kimseler onu geçtiğinde 'Bugün Calut'a ve ordularına bizim için güç yoktur' dediler. Allah'a kavuşacakları zannında bulunan kimseler 'Nice az grup, Allah'ın izniyle çok gruba galip gelmiştir' dediler. Ve Allah sabredenlerle beraberdir.

وَيَٰقَوۡمِ لَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مَالًاۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَى ٱللَّهِۚ وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْۚ إِنَّهُم مُّلَٰقُواْ رَبِّهِمۡ وَلَٰكِنِّيٓ أَرَىٰكُمۡ قَوۡمٗا تَجۡهَلُونَ

'Ve ey kavmim, ona karşılık sizden bir mal istemiyorum. Benim ücretim Allah'ın üzerinde olmaktan başkası değildir. Ve ben inanan kimseleri kovucu değilim. Şüphesiz onlar Rablerine kavuşacaklardır. Ve fakat ben sizi cahillik eden bir kavim görüyorum.'

نِسَآؤُكُمۡ حَرۡثٞ لَّكُمۡ فَأۡتُواْ حَرۡثَكُمۡ أَنَّىٰ شِئۡتُمۡۖ وَقَدِّمُواْ لِأَنفُسِكُمۡۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّكُم مُّلَٰقُوهُۗ وَبَشِّرِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Kadınlarınız sizin için bir üründür; ürününüze dilediğiniz gibi gelin ve kendiniz için önceden gönderin. Allah'tan sakının ve O'nunla karşılaşacağınızı bilin. İnananları müjdele.

إِنَّ ٱلَّذِينَ تَوَلَّوۡاْ مِنكُمۡ يَوۡمَ ٱلۡتَقَى ٱلۡجَمۡعَانِ إِنَّمَا ٱسۡتَزَلَّهُمُ ٱلشَّيۡطَٰنُ بِبَعۡضِ مَا كَسَبُواْۖ وَلَقَدۡ عَفَا ٱللَّهُ عَنۡهُمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٞ

Şüphesiz iki topluluğun karşılaştığı gün sizden yüz çevirenler, kazandıklarının bir kısmıyla şeytan onların ayağını kaydırmıştı. Ve kesinlikle Allah onları bağışladı. Şüphesiz Allah Örten'dir, Yumuşak Başlı'dır.

وَمَآ أَصَٰبَكُمۡ يَوۡمَ ٱلۡتَقَى ٱلۡجَمۡعَانِ فَبِإِذۡنِ ٱللَّهِ وَلِيَعۡلَمَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Ve iki topluluğun karşılaştığı gün size isabet eden şey Allah'ın izniyledir ve inananları bilmesi içindir.

۞وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّمَا غَنِمۡتُم مِّن شَيۡءٖ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُۥ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡيَتَٰمَىٰ وَٱلۡمَسَٰكِينِ وَٱبۡنِ ٱلسَّبِيلِ إِن كُنتُمۡ ءَامَنتُم بِٱللَّهِ وَمَآ أَنزَلۡنَا عَلَىٰ عَبۡدِنَا يَوۡمَ ٱلۡفُرۡقَانِ يَوۡمَ ٱلۡتَقَى ٱلۡجَمۡعَانِۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٌ

Ve bilin ki ganimet aldığınız herhangi bir şeyin beşte biri şüphesiz Allah'a, resule, yakınlık sahibine, yetimlere, yoksullara ve yol oğluna aittir; eğer Allah'a ve furkan günü, iki topluluğun karşılaştığı gün kulumuza indirdiğimize inandıysanız. Ve Allah her şeye Güç Yetiren'dir.

قَدۡ كَانَ لَكُمۡ ءَايَةٞ فِي فِئَتَيۡنِ ٱلۡتَقَتَاۖ فِئَةٞ تُقَٰتِلُ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَأُخۡرَىٰ كَافِرَةٞ يَرَوۡنَهُم مِّثۡلَيۡهِمۡ رَأۡيَ ٱلۡعَيۡنِۚ وَٱللَّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصۡرِهِۦ مَن يَشَآءُۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّأُوْلِي ٱلۡأَبۡصَٰرِ

Karşılaşan iki grupta sizin için kesinlikle bir ayet vardı. Bir grup Allah yolunda savaşıyordu ve diğeri örtendi; onları göz görüşüyle kendilerinin iki katı görüyorlardı. Ve Allah dilediğini yardımıyla destekler. Şüphesiz bunda görüş sahipleri için kesinlikle bir ibret vardır.

مَرَجَ ٱلۡبَحۡرَيۡنِ يَلۡتَقِيَانِ

İki denizi saldı, ikisi buluşuyorlar.

وَإِذۡ يُرِيكُمُوهُمۡ إِذِ ٱلۡتَقَيۡتُمۡ فِيٓ أَعۡيُنِكُمۡ قَلِيلٗا وَيُقَلِّلُكُمۡ فِيٓ أَعۡيُنِهِمۡ لِيَقۡضِيَ ٱللَّهُ أَمۡرٗا كَانَ مَفۡعُولٗاۗ وَإِلَى ٱللَّهِ تُرۡجَعُ ٱلۡأُمُورُ

Ve hani karşılaştığınız zaman, Allah'ın yapılmış olan bir işi yerine getirmesi için onları sizin gözlerinizde az gösteriyordu ve sizi onların gözlerinde azaltıyordu. Ve işler Allah'a döndürülür.

وَفَجَّرۡنَا ٱلۡأَرۡضَ عُيُونٗا فَٱلۡتَقَى ٱلۡمَآءُ عَلَىٰٓ أَمۡرٖ قَدۡ قُدِرَ

Ve yeri pınarlar olarak fışkırttık. Böylece su, kesinlikle ölçülmüş bir iş üzerine buluştu.