ل ف ت

قَالُواْ يَٰلُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَن يَصِلُوٓاْ إِلَيۡكَۖ فَأَسۡرِ بِأَهۡلِكَ بِقِطۡعٖ مِّنَ ٱلَّيۡلِ وَلَا يَلۡتَفِتۡ مِنكُمۡ أَحَدٌ إِلَّا ٱمۡرَأَتَكَۖ إِنَّهُۥ مُصِيبُهَا مَآ أَصَابَهُمۡۚ إِنَّ مَوۡعِدَهُمُ ٱلصُّبۡحُۚ أَلَيۡسَ ٱلصُّبۡحُ بِقَرِيبٖ

Dediler ki: 'Ey Lut, şüphesiz biz senin Rabbinin resulleriyiz, sana asla ulaşamayacaklar. Bunun üzerine geceden bir bölümde aileni gece yürüt ve senin karın hariç sizden hiç kimse dönüp bakmasın. Şüphesiz onlara isabet eden şey ona isabet edicidir. Şüphesiz onların buluşma zamanı sabahtır. Sabah yakın değil midir?'

فَأَسۡرِ بِأَهۡلِكَ بِقِطۡعٖ مِّنَ ٱلَّيۡلِ وَٱتَّبِعۡ أَدۡبَٰرَهُمۡ وَلَا يَلۡتَفِتۡ مِنكُمۡ أَحَدٞ وَٱمۡضُواْ حَيۡثُ تُؤۡمَرُونَ

Bunun üzerine gecenin bir bölümünde aileni gece yürüt ve onların arkalarını izle; sizden hiç kimse dönüp bakmasın ve emrolunduğunuz yere gidin.

قَالُوٓاْ أَجِئۡتَنَا لِتَلۡفِتَنَا عَمَّا وَجَدۡنَا عَلَيۡهِ ءَابَآءَنَا وَتَكُونَ لَكُمَا ٱلۡكِبۡرِيَآءُ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَمَا نَحۡنُ لَكُمَا بِمُؤۡمِنِينَ

Dediler: 'Babalarımızı üzerinde bulduğumuz şeyden bizi çevirmek için ve yerde büyüklük ikiniz için olsun diye mi bize geldin? Ve biz ikinize inananlar değiliz.'