ق و ل

وَقَالَتِ ٱلۡيَهُودُ لَيۡسَتِ ٱلنَّصَٰرَىٰ عَلَىٰ شَيۡءٖ وَقَالَتِ ٱلنَّصَٰرَىٰ لَيۡسَتِ ٱلۡيَهُودُ عَلَىٰ شَيۡءٖ وَهُمۡ يَتۡلُونَ ٱلۡكِتَٰبَۗ كَذَٰلِكَ قَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَعۡلَمُونَ مِثۡلَ قَوۡلِهِمۡۚ فَٱللَّهُ يَحۡكُمُ بَيۡنَهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ فِيمَا كَانُواْ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَ

Ve Yahudiler 'Nasraniler bir şey üzerinde değildir' dedi ve Nasraniler 'Yahudiler bir şey üzerinde değildir' dedi; ve onlar kitabı okuyorlar. Bunun gibi bilmeyen kimseler onların sözünün mislini dedi. Bunun üzerine Allah, içinde ayrılığa düştükleri şeyde kalkış günü onların arasında hüküm verir.

وَقَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَعۡلَمُونَ لَوۡلَا يُكَلِّمُنَا ٱللَّهُ أَوۡ تَأۡتِينَآ ءَايَةٞۗ كَذَٰلِكَ قَالَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِم مِّثۡلَ قَوۡلِهِمۡۘ تَشَٰبَهَتۡ قُلُوبُهُمۡۗ قَدۡ بَيَّنَّا ٱلۡأٓيَٰتِ لِقَوۡمٖ يُوقِنُونَ

Ve bilmeyen kimseler dedi: 'Allah bizimle konuşsaydı veya bize bir ayet gelseydi ya!' Onlardan önceki kimseler de onların sözünün benzerini bunun gibi dedi. Kalpleri benzedi. Kesin olarak inanan bir topluluk için ayetleri kesinlikle açıkladık.

يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي

Sözümü anlasınlar.

قَالَ يَبۡنَؤُمَّ لَا تَأۡخُذۡ بِلِحۡيَتِي وَلَا بِرَأۡسِيٓۖ إِنِّي خَشِيتُ أَن تَقُولَ فَرَّقۡتَ بَيۡنَ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ وَلَمۡ تَرۡقُبۡ قَوۡلِي

Dedi ki: 'Ey annemin oğlu, sakalımı ve başımı tutma. Şüphesiz ben, İsrail oğullarının arasını ayırdın ve benim sözümü gözetmedin demenden korktum.'

إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ

Şüphesiz o, kesinlikle cömert bir elçinin sözüdür.

إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ

Şüphesiz o, cömert bir resulün sözüdür.

وَقَالَتِ ٱلۡيَهُودُ عُزَيۡرٌ ٱبۡنُ ٱللَّهِ وَقَالَتِ ٱلنَّصَٰرَى ٱلۡمَسِيحُ ٱبۡنُ ٱللَّهِۖ ذَٰلِكَ قَوۡلُهُم بِأَفۡوَٰهِهِمۡۖ يُضَٰهِـُٔونَ قَوۡلَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن قَبۡلُۚ قَٰتَلَهُمُ ٱللَّهُۖ أَنَّىٰ يُؤۡفَكُونَ

Ve Yahudiler: 'Üzeyir Allah'ın oğludur' dedi. Ve Nasraniler: 'Mesih Allah'ın oğludur' dedi. İşte bu ağızlarıyla onların sözüdür; önceden örten kimselerin sözüne benzetiyorlar. Allah onları katletsin, nasıl çevriliyorlar!

وَمَا كَانَ قَوۡلَهُمۡ إِلَّآ أَن قَالُواْ رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسۡرَافَنَا فِيٓ أَمۡرِنَا وَثَبِّتۡ أَقۡدَامَنَا وَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ

Ve onların sözü sadece şöyle demeleriydi: 'Rabbimiz, günahlarımızı ve işimizdeki aşırılığımızı bize ört ve ayaklarımızı sabit kıl ve örtenler topluluğuna karşı bize yardım et.'

إِنَّهُۥ لَقَوۡلٞ فَصۡلٞ

Şüphesiz o, kesinlikle ayıran bir sözdür.

وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يُعۡجِبُكَ قَوۡلُهُۥ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَيُشۡهِدُ ٱللَّهَ عَلَىٰ مَا فِي قَلۡبِهِۦ وَهُوَ أَلَدُّ ٱلۡخِصَامِ

İnsanlardan kimisinin dünya hayatındaki sözü senin hoşuna gider ve kalbindekine Allah'ı tanık tutar. Oysa o, düşmanların en yamanıdır.

فَتَبَسَّمَ ضَاحِكٗا مِّن قَوۡلِهَا وَقَالَ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّـٰلِحِينَ

Bunun üzerine onun sözünden gülerek gülümsedi ve dedi: 'Rabbim, bana ve anne babama verdiğin nimetine şükretmemi ve razı olacağın iyi iş yapmamı bana ilham et. Ve beni merhametinle iyi kullarının arasına sok.'

مَّا يَلۡفِظُ مِن قَوۡلٍ إِلَّا لَدَيۡهِ رَقِيبٌ عَتِيدٞ

Yanında hazır gözetleyen olmadan hiçbir söz söylemez.

طَاعَةٞ وَقَوۡلٞ مَّعۡرُوفٞۚ فَإِذَا عَزَمَ ٱلۡأَمۡرُ فَلَوۡ صَدَقُواْ ٱللَّهَ لَكَانَ خَيۡرٗا لَّهُمۡ

İtaat ve bilinen söz. Sonra iş kesinleştiğinde, eğer Allah'a doğru söyleselerdi elbette onlar için daha iyi olurdu.

قَالُواْ يَٰهُودُ مَا جِئۡتَنَا بِبَيِّنَةٖ وَمَا نَحۡنُ بِتَارِكِيٓ ءَالِهَتِنَا عَن قَوۡلِكَ وَمَا نَحۡنُ لَكَ بِمُؤۡمِنِينَ

Dediler ki: 'Ey Hud, bize açık bir delil ile gelmedin ve biz senin sözünden dolayı ilahlarımızı terk edecek değiliz ve biz sana inananlar değiliz.'

وَأَسِرُّواْ قَوۡلَكُمۡ أَوِ ٱجۡهَرُواْ بِهِۦٓۖ إِنَّهُۥ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ

Ve sözünüzü gizleyin veya onu açığa vurun; şüphesiz O, göğüslerin sahip olduğunu Bilendir.

وَهُوَ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ بِٱلۡحَقِّۖ وَيَوۡمَ يَقُولُ كُن فَيَكُونُۚ قَوۡلُهُ ٱلۡحَقُّۚ وَلَهُ ٱلۡمُلۡكُ يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِۚ عَٰلِمُ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِۚ وَهُوَ ٱلۡحَكِيمُ ٱلۡخَبِيرُ

Ve gökleri ve yeri gerçek ile yaratan O'dur. Ve 'Ol' dediği gün böylece olur; O'nun sözü gerçektir. Sur'un içine üflendiği gün egemenlik O'nundur; görünmeyeni ve görüneni Bilenidir. Ve O, Hikmetli olandır, Haberdar olandır.

۞قَوۡلٞ مَّعۡرُوفٞ وَمَغۡفِرَةٌ خَيۡرٞ مِّن صَدَقَةٖ يَتۡبَعُهَآ أَذٗىۗ وَٱللَّهُ غَنِيٌّ حَلِيمٞ

Uygun bir söz ve bir örtme, eziyetin onu takip ettiği bir sadakadan daha iyidir. Ve Allah Zengin'dir, Yumuşak Başlı'dır.

۞وَإِذَا رَأَيۡتَهُمۡ تُعۡجِبُكَ أَجۡسَامُهُمۡۖ وَإِن يَقُولُواْ تَسۡمَعۡ لِقَوۡلِهِمۡۖ كَأَنَّهُمۡ خُشُبٞ مُّسَنَّدَةٞۖ يَحۡسَبُونَ كُلَّ صَيۡحَةٍ عَلَيۡهِمۡۚ هُمُ ٱلۡعَدُوُّ فَٱحۡذَرۡهُمۡۚ قَٰتَلَهُمُ ٱللَّهُۖ أَنَّىٰ يُؤۡفَكُونَ

Ve onları gördüğünde onların gövdeleri senin hoşuna gider. Ve eğer söylerlerse onların sözünü işitirsin. Sanki onlar dayandırılmış kütüklerdir. Her çığlığı kendi aleyhlerine zannederler. Onlar düşmandır, bunun üzerine onlardan sakın. Allah onları katletsin. Nasıl döndürülüyorlar!

مَّا جَعَلَ ٱللَّهُ لِرَجُلٖ مِّن قَلۡبَيۡنِ فِي جَوۡفِهِۦۚ وَمَا جَعَلَ أَزۡوَٰجَكُمُ ٱلَّـٰٓـِٔي تُظَٰهِرُونَ مِنۡهُنَّ أُمَّهَٰتِكُمۡۚ وَمَا جَعَلَ أَدۡعِيَآءَكُمۡ أَبۡنَآءَكُمۡۚ ذَٰلِكُمۡ قَوۡلُكُم بِأَفۡوَٰهِكُمۡۖ وَٱللَّهُ يَقُولُ ٱلۡحَقَّ وَهُوَ يَهۡدِي ٱلسَّبِيلَ

Allah bir adamın boşluğunda iki kalp kılmadı. Ve kendilerine sırt benzettiğiniz eşlerinizi anneleriniz kılmadı. Ve evlatlıklarınızı oğullarınız kılmadı. İşte bu, ağızlarınızla söylediğiniz sözünüzdür. Ve Allah gerçeği söyler ve O yola yol gösterir.

إِنَّكُمۡ لَفِي قَوۡلٖ مُّخۡتَلِفٖ

Şüphesiz siz kesinlikle çelişkili bir söz içindesiniz.

أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ يَعۡلَمُ ٱللَّهُ مَا فِي قُلُوبِهِمۡ فَأَعۡرِضۡ عَنۡهُمۡ وَعِظۡهُمۡ وَقُل لَّهُمۡ فِيٓ أَنفُسِهِمۡ قَوۡلَۢا بَلِيغٗا

İşte onlar Allah'ın onların kalplerinin içindeki şeyi bildiği kimselerdir, böylece onlardan yüz çevir, onlara öğüt ver ve onlara onların nefslerinin içinde etkili bir söz söyle.

لَوۡلَا يَنۡهَىٰهُمُ ٱلرَّبَّـٰنِيُّونَ وَٱلۡأَحۡبَارُ عَن قَوۡلِهِمُ ٱلۡإِثۡمَ وَأَكۡلِهِمُ ٱلسُّحۡتَۚ لَبِئۡسَ مَا كَانُواْ يَصۡنَعُونَ

Neden Rabbaniler ve bilginler onları günah sözlerinden ve haramı yemelerinden engellemiyorlar? Üretiyor oldukları şey ne kötüdür.

إِنَّمَا قَوۡلُنَا لِشَيۡءٍ إِذَآ أَرَدۡنَٰهُ أَن نَّقُولَ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ

Bir şeyi dilediğimizde ona sözümüz sadece ona 'Ol' dememizdir, böylece olur.