ق ض ي

قُل لَّوۡ أَنَّ عِندِي مَا تَسۡتَعۡجِلُونَ بِهِۦ لَقُضِيَ ٱلۡأَمۡرُ بَيۡنِي وَبَيۡنَكُمۡۗ وَٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِٱلظَّـٰلِمِينَ

De ki: 'Eğer acele ettiğiniz şey benim yanımda olsaydı, benimle sizin aranızdaki iş kesinlikle bitirilirdi. Ve Allah zalimleri en iyi bilendir.'

۞وَلَوۡ يُعَجِّلُ ٱللَّهُ لِلنَّاسِ ٱلشَّرَّ ٱسۡتِعۡجَالَهُم بِٱلۡخَيۡرِ لَقُضِيَ إِلَيۡهِمۡ أَجَلُهُمۡۖ فَنَذَرُ ٱلَّذِينَ لَا يَرۡجُونَ لِقَآءَنَا فِي طُغۡيَٰنِهِمۡ يَعۡمَهُونَ

Ve eğer Allah, insanların iyiliği acele istemeleri gibi kötülüğü onlar için acele etseydi, onlara süreleri kesinlikle hükmedilirdi. Bunun üzerine bizimle karşılaşmayı ummayan kimseleri taşkınlıkları içinde bocalayarak bırakırız.

وَمَا كَانَ ٱلنَّاسُ إِلَّآ أُمَّةٗ وَٰحِدَةٗ فَٱخۡتَلَفُواْۚ وَلَوۡلَا كَلِمَةٞ سَبَقَتۡ مِن رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيۡنَهُمۡ فِيمَا فِيهِ يَخۡتَلِفُونَ

Ve insanlar tek bir ümmetten başkası değildi, bunun üzerine ayrılığa düştüler. Ve eğer rabbinden geçmiş olan bir söz olmasaydı, içinde ayrılığa düştükleri şeyde onların arasında kesinlikle hükmedilirdi.

وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ فَٱخۡتُلِفَ فِيهِۚ وَلَوۡلَا كَلِمَةٞ سَبَقَتۡ مِن رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيۡنَهُمۡۚ وَإِنَّهُمۡ لَفِي شَكّٖ مِّنۡهُ مُرِيبٖ

Ve kesinlikle Musa'ya kitabı verdik, böylece onda ayrılığa düşüldü. Ve eğer Rabbinden geçmiş bir söz olmasaydı, kesinlikle aralarında hüküm verilirdi. Ve şüphesiz onlar ondan kuşku verici bir şüphe içindedirler.

وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ فَٱخۡتُلِفَ فِيهِۚ وَلَوۡلَا كَلِمَةٞ سَبَقَتۡ مِن رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيۡنَهُمۡۚ وَإِنَّهُمۡ لَفِي شَكّٖ مِّنۡهُ مُرِيبٖ

Ve andolsun Musa'ya kitabı verdik, bunun üzerine onun hakkında ayrılığa düşüldü. Ve eğer senin Rabbinden geçmiş olan bir söz olmasaydı, onların arasında kesinlikle hüküm verilirdi. Ve şüphesiz onlar ondan kuşku verici bir şüphe içindedirler.

وَلِكُلِّ أُمَّةٖ رَّسُولٞۖ فَإِذَا جَآءَ رَسُولُهُمۡ قُضِيَ بَيۡنَهُم بِٱلۡقِسۡطِ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ

Ve her toplum için bir resul vardır. Onların resulü geldiği zaman aralarında adaletle hükmedilir ve onlar zulme uğratılmazlar.

يَٰصَٰحِبَيِ ٱلسِّجۡنِ أَمَّآ أَحَدُكُمَا فَيَسۡقِي رَبَّهُۥ خَمۡرٗاۖ وَأَمَّا ٱلۡأٓخَرُ فَيُصۡلَبُ فَتَأۡكُلُ ٱلطَّيۡرُ مِن رَّأۡسِهِۦۚ قُضِيَ ٱلۡأَمۡرُ ٱلَّذِي فِيهِ تَسۡتَفۡتِيَانِ

Ey zindan arkadaşlarım! İkinizden birine gelince, Rabbine aklı örten bir şey içirecek. Ve diğerine gelince, asılacak, böylece kuşlar onun başından yiyecek. Hakkında fetva istediğiniz iş hükme bağlandı.

وَقَالَ ٱلشَّيۡطَٰنُ لَمَّا قُضِيَ ٱلۡأَمۡرُ إِنَّ ٱللَّهَ وَعَدَكُمۡ وَعۡدَ ٱلۡحَقِّ وَوَعَدتُّكُمۡ فَأَخۡلَفۡتُكُمۡۖ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيۡكُم مِّن سُلۡطَٰنٍ إِلَّآ أَن دَعَوۡتُكُمۡ فَٱسۡتَجَبۡتُمۡ لِيۖ فَلَا تَلُومُونِي وَلُومُوٓاْ أَنفُسَكُمۖ مَّآ أَنَا۠ بِمُصۡرِخِكُمۡ وَمَآ أَنتُم بِمُصۡرِخِيَّ إِنِّي كَفَرۡتُ بِمَآ أَشۡرَكۡتُمُونِ مِن قَبۡلُۗ إِنَّ ٱلظَّـٰلِمِينَ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ

Ve iş hükme bağlandığında şeytan dedi: 'Şüphesiz Allah size gerçek sözü söz verdi ve ben size söz verdim de size sözümden döndüm; ve sizi çağırmam ve bana cevap vermeniz hariç, sizin üzerinizde hiçbir yetkim yoktu. O halde beni kınamayın ve nefslerinizi kınayın; ben sizin feryadınıza yetişen değilim ve siz benim feryadıma yetişenler değilsiniz. Şüphesiz ben önceden beni ortak koşmanızı örttüm.' Şüphesiz zalimler, onlar için acı verici azap vardır.

وَأَنذِرۡهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡحَسۡرَةِ إِذۡ قُضِيَ ٱلۡأَمۡرُ وَهُمۡ فِي غَفۡلَةٖ وَهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ

İş hükme bağlandığında, onlar bir gaflet içindeyken ve onlar inanmazlarken, onları pişmanlık günüyle uyar.

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا رُسُلٗا مِّن قَبۡلِكَ مِنۡهُم مَّن قَصَصۡنَا عَلَيۡكَ وَمِنۡهُم مَّن لَّمۡ نَقۡصُصۡ عَلَيۡكَۗ وَمَا كَانَ لِرَسُولٍ أَن يَأۡتِيَ بِـَٔايَةٍ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ فَإِذَا جَآءَ أَمۡرُ ٱللَّهِ قُضِيَ بِٱلۡحَقِّ وَخَسِرَ هُنَالِكَ ٱلۡمُبۡطِلُونَ

Ve kesinlikle senden önce resuller gönderdik; onlardan sana anlattıklarımız vardır ve onlardan sana anlatmadıklarımız vardır. Allah'ın izni hariç bir resulün bir ayet getirmesi olmadı. Allah'ın emri geldiğinde gerçekle hükmedilir ve boş şeylerle uğraşanlar orada hüsrana uğrar.

بَدِيعُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ وَإِذَا قَضَىٰٓ أَمۡرٗا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ

Göklerin ve yerin Eşsiz Yaratanıdır. Ve ne zaman bir işe hükmederse, bunun üzerine ona ancak 'Ol' der, bunun üzerine olur.

قَالَتۡ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي وَلَدٞ وَلَمۡ يَمۡسَسۡنِي بَشَرٞۖ قَالَ كَذَٰلِكِ ٱللَّهُ يَخۡلُقُ مَا يَشَآءُۚ إِذَا قَضَىٰٓ أَمۡرٗا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ

Dedi: 'Rabbim, bana bir insan dokunmamışken benim nasıl bir çocuğum olur?' Dedi: 'Böyledir, Allah dilediğini yaratır. Bir işe hükmettiğinde, ona sadece 'Ol' der, böylece olur.'

هُوَ ٱلَّذِي خَلَقَكُم مِّن طِينٖ ثُمَّ قَضَىٰٓ أَجَلٗاۖ وَأَجَلٞ مُّسَمًّى عِندَهُۥۖ ثُمَّ أَنتُمۡ تَمۡتَرُونَ

O, sizi çamurdan yaratan, sonra bir süreye hükmedendir. Ve belirlenmiş bir süre O'nun katındadır. Sonra siz şüphe ediyorsunuz.

مَا كَانَ لِلَّهِ أَن يَتَّخِذَ مِن وَلَدٖۖ سُبۡحَٰنَهُۥٓۚ إِذَا قَضَىٰٓ أَمۡرٗا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ

Allah'ın bir çocuk edinmesi yoktur. O uzaktır. Bir işe hükmettiğinde ona sadece 'Ol' der, böylece olur.

هُوَ ٱلَّذِي يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۖ فَإِذَا قَضَىٰٓ أَمۡرٗا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ

O, dirilten ve öldüren kimsedir. Bunun üzerine bir işe hükmettiği zaman, bunun üzerine ona ancak 'Ol' der, bunun üzerine olur.

هَلۡ يَنظُرُونَ إِلَّآ أَن يَأۡتِيَهُمُ ٱللَّهُ فِي ظُلَلٖ مِّنَ ٱلۡغَمَامِ وَٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ وَقُضِيَ ٱلۡأَمۡرُۚ وَإِلَى ٱللَّهِ تُرۡجَعُ ٱلۡأُمُورُ

Onlar, buluttan gölgeler içinde Allah'ın ve meleklerin kendilerine gelmesini ve işin bitirilmesini mi bekliyorlar? İşler Allah'a döndürülür.

وَلَوۡ أَنَّ لِكُلِّ نَفۡسٖ ظَلَمَتۡ مَا فِي ٱلۡأَرۡضِ لَٱفۡتَدَتۡ بِهِۦۗ وَأَسَرُّواْ ٱلنَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُاْ ٱلۡعَذَابَۖ وَقُضِيَ بَيۡنَهُم بِٱلۡقِسۡطِ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ

Ve eğer zulmeden her nefs için yerdekiler olsaydı kesinlikle onu fidye verirdi. Ve azabı gördükleri zaman pişmanlığı gizlediler. Aralarında adaletle hükmedildi ve onlar zulme uğratılmazlar.

وَقِيلَ يَـٰٓأَرۡضُ ٱبۡلَعِي مَآءَكِ وَيَٰسَمَآءُ أَقۡلِعِي وَغِيضَ ٱلۡمَآءُ وَقُضِيَ ٱلۡأَمۡرُ وَٱسۡتَوَتۡ عَلَى ٱلۡجُودِيِّۖ وَقِيلَ بُعۡدٗا لِّلۡقَوۡمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ

Ve denildi: 'Ey yeryüzü, senin suyunu yut ve ey gök, tut.' Ve su çekildi ve emir yerine getirildi ve Cudi'nin üzerine oturdu. Ve denildi: 'Zalim kavme uzaklık.'

وَأَشۡرَقَتِ ٱلۡأَرۡضُ بِنُورِ رَبِّهَا وَوُضِعَ ٱلۡكِتَٰبُ وَجِاْيٓءَ بِٱلنَّبِيِّـۧنَ وَٱلشُّهَدَآءِ وَقُضِيَ بَيۡنَهُم بِٱلۡحَقِّ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ

Ve yeryüzü Rabbinin ışığıyla aydınlandı. Ve kitap konuldu. Ve nebiler ve tanıklar getirildi. Ve aralarında gerçekle hükmedildi ve onlara zulmedilmez.

وَتَرَى ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةَ حَآفِّينَ مِنۡ حَوۡلِ ٱلۡعَرۡشِ يُسَبِّحُونَ بِحَمۡدِ رَبِّهِمۡۚ وَقُضِيَ بَيۡنَهُم بِٱلۡحَقِّۚ وَقِيلَ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

Ve melekleri arşın etrafını kuşatanlar olarak görürsün. Rablerinin övgüsüyle uzak tutarlar. Ve aralarında gerçekle hükmedildi. Ve denildi: 'Övgü alemlerin Rabbi Allah'adır.'

۞فَلَمَّا قَضَىٰ مُوسَى ٱلۡأَجَلَ وَسَارَ بِأَهۡلِهِۦٓ ءَانَسَ مِن جَانِبِ ٱلطُّورِ نَارٗاۖ قَالَ لِأَهۡلِهِ ٱمۡكُثُوٓاْ إِنِّيٓ ءَانَسۡتُ نَارٗا لَّعَلِّيٓ ءَاتِيكُم مِّنۡهَا بِخَبَرٍ أَوۡ جَذۡوَةٖ مِّنَ ٱلنَّارِ لَعَلَّكُمۡ تَصۡطَلُونَ

Musa süreyi yerine getirdiğinde ve ailesiyle yürüdüğünde, Tur'un yanından bir ateş gördü. Ailesine dedi: 'Bekleyin, şüphesiz ben bir ateş gördüm. Umulur ki ondan size bir haber veya ateşten bir kor getiririm; umulur ki ısınırsınız.'

مِّنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ رِجَالٞ صَدَقُواْ مَا عَٰهَدُواْ ٱللَّهَ عَلَيۡهِۖ فَمِنۡهُم مَّن قَضَىٰ نَحۡبَهُۥ وَمِنۡهُم مَّن يَنتَظِرُۖ وَمَا بَدَّلُواْ تَبۡدِيلٗا

İnananlardan Allah'a üzerine söz verdikleri şeye doğru duran adamlar vardır. Böylece onlardan adağını yerine getiren kimse vardır ve onlardan bekleyen kimse vardır. Ve hiçbir değiştirme ile değiştirmediler.

وَإِذۡ تَقُولُ لِلَّذِيٓ أَنۡعَمَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِ وَأَنۡعَمۡتَ عَلَيۡهِ أَمۡسِكۡ عَلَيۡكَ زَوۡجَكَ وَٱتَّقِ ٱللَّهَ وَتُخۡفِي فِي نَفۡسِكَ مَا ٱللَّهُ مُبۡدِيهِ وَتَخۡشَى ٱلنَّاسَ وَٱللَّهُ أَحَقُّ أَن تَخۡشَىٰهُۖ فَلَمَّا قَضَىٰ زَيۡدٞ مِّنۡهَا وَطَرٗا زَوَّجۡنَٰكَهَا لِكَيۡ لَا يَكُونَ عَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ حَرَجٞ فِيٓ أَزۡوَٰجِ أَدۡعِيَآئِهِمۡ إِذَا قَضَوۡاْ مِنۡهُنَّ وَطَرٗاۚ وَكَانَ أَمۡرُ ٱللَّهِ مَفۡعُولٗا

Ve hani Allah'ın kendisine nimet verdiği ve senin kendisine nimet verdiğin kimseye 'Eşini yanında tut ve Allah'tan sakın' demiştin. Ve Allah'ın açığa çıkaracağı şeyi nefsinde gizliyordun. Ve insanlardan korkuyordun, oysa Allah kendisinden korkmana daha layıktır. Bunun üzerine Zeyd ondan ihtiyacını bitirince onu seninle evlendirdik ki, onlardan ihtiyaçlarını bitirdiklerinde inananların üzerine evlatlıklarının eşleri konusunda bir zorluk olmasın. Ve Allah'ın işi yapılmıştır.

ٱللَّهُ يَتَوَفَّى ٱلۡأَنفُسَ حِينَ مَوۡتِهَا وَٱلَّتِي لَمۡ تَمُتۡ فِي مَنَامِهَاۖ فَيُمۡسِكُ ٱلَّتِي قَضَىٰ عَلَيۡهَا ٱلۡمَوۡتَ وَيُرۡسِلُ ٱلۡأُخۡرَىٰٓ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمًّىۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّقَوۡمٖ يَتَفَكَّرُونَ

Allah nefslere ölümleri vaktinde vefat ettirir ve ölmeyeni de uykusunda. Böylece üzerine ölümü hükmettiğini tutar ve diğerini belirlenmiş bir süreye kadar gönderir. Şüphesiz bunda düşünen bir kavim için kesinlikle ayetler vardır.

وَلَقَدۡ بَوَّأۡنَا بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ مُبَوَّأَ صِدۡقٖ وَرَزَقۡنَٰهُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَٰتِ فَمَا ٱخۡتَلَفُواْ حَتَّىٰ جَآءَهُمُ ٱلۡعِلۡمُۚ إِنَّ رَبَّكَ يَقۡضِي بَيۡنَهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ فِيمَا كَانُواْ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَ

Ve andolsun İsrail oğullarını doğruluk yerleşim yerine yerleştirdik ve onları temizlerden rızıklandırdık. Bunun üzerine onlara bilgi gelene kadar ayrılığa düşmediler. Şüphesiz Rabbin, içinde ayrılığa düşüyor oldukları şeyde kalkış günü aralarında hüküm verir.

إِنَّ رَبَّكَ يَقۡضِي بَيۡنَهُم بِحُكۡمِهِۦۚ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡعَلِيمُ

Şüphesiz senin Rabbin onların arasında kendi hükmüyle karar verir; ve O Üstündür, Bilendir.

وَٱللَّهُ يَقۡضِي بِٱلۡحَقِّۖ وَٱلَّذِينَ يَدۡعُونَ مِن دُونِهِۦ لَا يَقۡضُونَ بِشَيۡءٍۗ إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡبَصِيرُ

Ve Allah gerçekle hükmeder. Ve O'nun dışında çağırdıkları hiçbir şeyle hükmetmezler. Şüphesiz Allah, O İşitendir, Görendir.

وَءَاتَيۡنَٰهُم بَيِّنَٰتٖ مِّنَ ٱلۡأَمۡرِۖ فَمَا ٱخۡتَلَفُوٓاْ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَهُمُ ٱلۡعِلۡمُ بَغۡيَۢا بَيۡنَهُمۡۚ إِنَّ رَبَّكَ يَقۡضِي بَيۡنَهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ فِيمَا كَانُواْ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَ

Ve onlara işten apaçık deliller verdik. Onlar, kendilerine bilgi geldikten sonra, aralarındaki azgınlıktan dolayı ayrılığa düştüler. Şüphesiz Rabbin, kalkış günü, içinde ayrılığa düşmekte oldukları şeylerde aralarında hüküm verecektir.

وَقَضَيۡنَآ إِلَيۡهِ ذَٰلِكَ ٱلۡأَمۡرَ أَنَّ دَابِرَ هَـٰٓؤُلَآءِ مَقۡطُوعٞ مُّصۡبِحِينَ

Ve ona şu işi bildirdik: Şüphesiz sabahlayanlar olarak bunların kökü kesilmiştir.

وَقَضَيۡنَآ إِلَىٰ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ فِي ٱلۡكِتَٰبِ لَتُفۡسِدُنَّ فِي ٱلۡأَرۡضِ مَرَّتَيۡنِ وَلَتَعۡلُنَّ عُلُوّٗا كَبِيرٗا

Ve kitapta İsrail oğullarına hükmettik: 'Yerde kesinlikle iki kez bozgunculuk yapacaksınız ve kesinlikle büyük bir yükselişle yükseleceksiniz.'

وَقَالُواْ لَوۡلَآ أُنزِلَ عَلَيۡهِ مَلَكٞۖ وَلَوۡ أَنزَلۡنَا مَلَكٗا لَّقُضِيَ ٱلۡأَمۡرُ ثُمَّ لَا يُنظَرُونَ

Ve dediler: 'Onun üzerine bir melek indirilseydi ya!' Ve eğer bir melek indirseydik, işe kesinlikle hükmedilirdi, sonra onlara süre verilmezdi.

وَمَا تَفَرَّقُوٓاْ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَهُمُ ٱلۡعِلۡمُ بَغۡيَۢا بَيۡنَهُمۡۚ وَلَوۡلَا كَلِمَةٞ سَبَقَتۡ مِن رَّبِّكَ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمّٗى لَّقُضِيَ بَيۡنَهُمۡۚ وَإِنَّ ٱلَّذِينَ أُورِثُواْ ٱلۡكِتَٰبَ مِنۢ بَعۡدِهِمۡ لَفِي شَكّٖ مِّنۡهُ مُرِيبٖ

Ve onlara bilgi gelmesinin sonrasından, aralarındaki azgınlıktan dolayı hariç ayrılığa düşmediler. Rabbinden belirlenmiş bir süreye kadar öne geçmiş bir söz olmasaydı, aralarında kesinlikle hüküm verilirdi. Şüphesiz onların ardından kitaba mirasçı kılınanlar, ondan kuşku veren bir şüphe içindedirler.

وَمَا كُنتَ بِجَانِبِ ٱلۡغَرۡبِيِّ إِذۡ قَضَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَى ٱلۡأَمۡرَ وَمَا كُنتَ مِنَ ٱلشَّـٰهِدِينَ

Ve Musa'ya işi hükmettiğimizde batı tarafında değildin. Ve sen tanıklardan değildin.

كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ

Hayır, ona emrettiğini henüz yerine getirmedi.

فَإِذَا قَضَيۡتُمُ ٱلصَّلَوٰةَ فَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ قِيَٰمٗا وَقُعُودٗا وَعَلَىٰ جُنُوبِكُمۡۚ فَإِذَا ٱطۡمَأۡنَنتُمۡ فَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَۚ إِنَّ ٱلصَّلَوٰةَ كَانَتۡ عَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ كِتَٰبٗا مَّوۡقُوتٗا

Salatı tamamladığınızda, ayaktayken, otururken ve yanlarınızın üzerindeyken Allah'ı anın. Güvene kavuştuğunuzda salatı ayağa kaldırın. Şüphesiz salat inananların üzerine vakitli bir yazıdır.

وَمَا كَانَ لِمُؤۡمِنٖ وَلَا مُؤۡمِنَةٍ إِذَا قَضَى ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥٓ أَمۡرًا أَن يَكُونَ لَهُمُ ٱلۡخِيَرَةُ مِنۡ أَمۡرِهِمۡۗ وَمَن يَعۡصِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَقَدۡ ضَلَّ ضَلَٰلٗا مُّبِينٗا

Allah ve resulü bir işe hükmettiğinde, inanan bir erkek ve inanan bir kadın için işlerinde kendileri için seçme hakkı olması yoktur. Ve kim Allah'a ve resulüne isyan ederse, kesinlikle açık bir sapkınlıkla sapmıştır.

قَالُواْ لَن نُّؤۡثِرَكَ عَلَىٰ مَا جَآءَنَا مِنَ ٱلۡبَيِّنَٰتِ وَٱلَّذِي فَطَرَنَاۖ فَٱقۡضِ مَآ أَنتَ قَاضٍۖ إِنَّمَا تَقۡضِي هَٰذِهِ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَآ

Dediler ki: 'Bize gelen açık delillere ve bizi yaratana karşı seni asla tercih etmeyeceğiz. Böylece hükmedeceğin şeye hükmet. Sen ancak bu dünya hayatında hükmedersin.'

وَٱللَّهُ يَقۡضِي بِٱلۡحَقِّۖ وَٱلَّذِينَ يَدۡعُونَ مِن دُونِهِۦ لَا يَقۡضُونَ بِشَيۡءٍۗ إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡبَصِيرُ

Ve Allah gerçekle hükmeder. Ve O'nun dışında çağırdıkları hiçbir şeyle hükmetmezler. Şüphesiz Allah, O İşitendir, Görendir.

فَإِذَا قَضَيۡتُم مَّنَٰسِكَكُمۡ فَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ كَذِكۡرِكُمۡ ءَابَآءَكُمۡ أَوۡ أَشَدَّ ذِكۡرٗاۗ فَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِي ٱلدُّنۡيَا وَمَا لَهُۥ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ مِنۡ خَلَٰقٖ

İbadetlerinizi tamamladığınızda, babalarınızı andığınız gibi veya daha şiddetli bir anışla Allah'ı anın. İnsanlardan kimisi: 'Rabbimiz, bize dünyada ver' der. Onun ahirette hiçbir payı yoktur.

قَالَ ذَٰلِكَ بَيۡنِي وَبَيۡنَكَۖ أَيَّمَا ٱلۡأَجَلَيۡنِ قَضَيۡتُ فَلَا عُدۡوَٰنَ عَلَيَّۖ وَٱللَّهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَكِيلٞ

Dedi: 'Bu benim aramda ve senin arandadır. İki süreden hangisini yerine getirirsem bana düşmanlık yoktur. Ve Allah söylediğimiz şeye Vekil'dir.'

وَهُوَ ٱلَّذِي يَتَوَفَّىٰكُم بِٱلَّيۡلِ وَيَعۡلَمُ مَا جَرَحۡتُم بِٱلنَّهَارِ ثُمَّ يَبۡعَثُكُمۡ فِيهِ لِيُقۡضَىٰٓ أَجَلٞ مُّسَمّٗىۖ ثُمَّ إِلَيۡهِ مَرۡجِعُكُمۡ ثُمَّ يُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

Ve geceleyin sizi vefat ettiren, gündüzün kazandıklarınızı bilen O'dur. Sonra belirlenmiş bir sürenin tamamlanması için sizi onda kaldırır. Sonra dönüşünüz O'nadır; sonra yapıyor olduklarınızı size haber verir.

وَنَادَوۡاْ يَٰمَٰلِكُ لِيَقۡضِ عَلَيۡنَا رَبُّكَۖ قَالَ إِنَّكُم مَّـٰكِثُونَ

Ve seslendiler: 'Ey Malik, senin Rabbin bizim üzerimize hükmetsin.' Dedi: 'Şüphesiz siz kalıcılarsınız.'

وَإِذۡ يُرِيكُمُوهُمۡ إِذِ ٱلۡتَقَيۡتُمۡ فِيٓ أَعۡيُنِكُمۡ قَلِيلٗا وَيُقَلِّلُكُمۡ فِيٓ أَعۡيُنِهِمۡ لِيَقۡضِيَ ٱللَّهُ أَمۡرٗا كَانَ مَفۡعُولٗاۗ وَإِلَى ٱللَّهِ تُرۡجَعُ ٱلۡأُمُورُ

Ve hani karşılaştığınız zaman, Allah'ın yapılmış olan bir işi yerine getirmesi için onları sizin gözlerinizde az gösteriyordu ve sizi onların gözlerinde azaltıyordu. Ve işler Allah'a döndürülür.

۞وَقَضَىٰ رَبُّكَ أَلَّا تَعۡبُدُوٓاْ إِلَّآ إِيَّاهُ وَبِٱلۡوَٰلِدَيۡنِ إِحۡسَٰنًاۚ إِمَّا يَبۡلُغَنَّ عِندَكَ ٱلۡكِبَرَ أَحَدُهُمَآ أَوۡ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُل لَّهُمَآ أُفّٖ وَلَا تَنۡهَرۡهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوۡلٗا كَرِيمٗا

Ve senin Rabbin, O'ndan başkasına kulluk etmemenize ve anne babaya iyilik yapmanıza hükmetti. Eğer senin yanında onların ikisinden biri veya onların ikisi yaşlılığa ulaşırsa, o halde onların ikisine 'öf' deme ve onların ikisini azarlama ve onların ikisine değerli bir söz söyle.