ض ر ر

قُلۡ أَتَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَمۡلِكُ لَكُمۡ ضَرّٗا وَلَا نَفۡعٗاۚ وَٱللَّهُ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ

De ki: 'Allah'ın astından sizin için ne bir zarara ne bir faydaya sahip olmayan şeye mi kulluk ediyorsunuz?' Ve Allah, O İşiten'dir, Bilen'dir.

قُل لَّآ أَمۡلِكُ لِنَفۡسِي ضَرّٗا وَلَا نَفۡعًا إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُۗ لِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌۚ إِذَا جَآءَ أَجَلُهُمۡ فَلَا يَسۡتَـٔۡخِرُونَ سَاعَةٗ وَلَا يَسۡتَقۡدِمُونَ

De ki: 'Allah'ın dilediği hariç nefsim için bir zarara ve bir faydaya sahip değilim. Her toplum için bir süre vardır. Onların süresi geldiği zaman bir saat geri kalamazlar ve öne geçemezler.'

قُلۡ مَن رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ قُلِ ٱللَّهُۚ قُلۡ أَفَٱتَّخَذۡتُم مِّن دُونِهِۦٓ أَوۡلِيَآءَ لَا يَمۡلِكُونَ لِأَنفُسِهِمۡ نَفۡعٗا وَلَا ضَرّٗاۚ قُلۡ هَلۡ يَسۡتَوِي ٱلۡأَعۡمَىٰ وَٱلۡبَصِيرُ أَمۡ هَلۡ تَسۡتَوِي ٱلظُّلُمَٰتُ وَٱلنُّورُۗ أَمۡ جَعَلُواْ لِلَّهِ شُرَكَآءَ خَلَقُواْ كَخَلۡقِهِۦ فَتَشَٰبَهَ ٱلۡخَلۡقُ عَلَيۡهِمۡۚ قُلِ ٱللَّهُ خَٰلِقُ كُلِّ شَيۡءٖ وَهُوَ ٱلۡوَٰحِدُ ٱلۡقَهَّـٰرُ

De ki: 'Göklerin ve yerin Rabbi kimdir?' De ki: 'Allah'tır.' De ki: 'O'ndan başka nefsleri için bir faydaya ve bir zarara sahip olmayan koruyucular mı edindiniz?' De ki: 'Kör ve gören eşit olur mu? Veya karanlıklar ve ışık eşit olur mu? Yoksa Allah'a, O'nun yaratması gibi yaratan ortaklar kıldılar da yaratılış onlara benzer mi göründü?' De ki: 'Allah her şeyin Yaratanıdır. Ve O, Bir'dir, Ezen'dir.'

أَفَلَا يَرَوۡنَ أَلَّا يَرۡجِعُ إِلَيۡهِمۡ قَوۡلٗا وَلَا يَمۡلِكُ لَهُمۡ ضَرّٗا وَلَا نَفۡعٗا

Onun onlara bir söz döndürmediğini, onlar için bir zarara ve ne de bir faydaya sahip olmadığını görmüyorlar mı?

وَٱتَّخَذُواْ مِن دُونِهِۦٓ ءَالِهَةٗ لَّا يَخۡلُقُونَ شَيۡـٔٗا وَهُمۡ يُخۡلَقُونَ وَلَا يَمۡلِكُونَ لِأَنفُسِهِمۡ ضَرّٗا وَلَا نَفۡعٗا وَلَا يَمۡلِكُونَ مَوۡتٗا وَلَا حَيَوٰةٗ وَلَا نُشُورٗا

Ve O'nun astından, hiçbir şey yaratmayan ve kendileri yaratılan, nefsleri için bir zarara ve bir faydaya sahip olmayan, ölüme, hayata ve dirilişe sahip olmayan ilahlar edindiler.

قُل لَّآ أَمۡلِكُ لِنَفۡسِي نَفۡعٗا وَلَا ضَرًّا إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُۚ وَلَوۡ كُنتُ أَعۡلَمُ ٱلۡغَيۡبَ لَٱسۡتَكۡثَرۡتُ مِنَ ٱلۡخَيۡرِ وَمَا مَسَّنِيَ ٱلسُّوٓءُۚ إِنۡ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٞ وَبَشِيرٞ لِّقَوۡمٖ يُؤۡمِنُونَ

De ki: 'Allah'ın dilediği dışında kendi nefsime ne bir faydaya ne de bir zarara sahip değilim. Ve eğer görünmeyeni bilseydim iyiliği çoğaltırdım ve bana kötülük dokunmazdı. Ben ancak inanan bir topluluk için bir uyarıcı ve bir müjdeleyiciyim.'

سَيَقُولُ لَكَ ٱلۡمُخَلَّفُونَ مِنَ ٱلۡأَعۡرَابِ شَغَلَتۡنَآ أَمۡوَٰلُنَا وَأَهۡلُونَا فَٱسۡتَغۡفِرۡ لَنَاۚ يَقُولُونَ بِأَلۡسِنَتِهِم مَّا لَيۡسَ فِي قُلُوبِهِمۡۚ قُلۡ فَمَن يَمۡلِكُ لَكُم مِّنَ ٱللَّهِ شَيۡـًٔا إِنۡ أَرَادَ بِكُمۡ ضَرًّا أَوۡ أَرَادَ بِكُمۡ نَفۡعَۢاۚ بَلۡ كَانَ ٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ خَبِيرَۢا

Bedevilerden geri bırakılanlar sana diyecek: 'Mallarımız ve ailelerimiz bizi meşgul etti, böylece bizim için örtülme dile.' Kalplerinin içinde olmayan şeyi dilleriyle derler. De ki: 'Eğer size bir zarar dilerse veya size bir fayda dilerse, o halde kim sizin için Allah'a karşı hiçbir şeye sahip olabilir? Aksine Allah yaptığınız şeye Haberdar'dır.'

يَدۡعُواْ لَمَن ضَرُّهُۥٓ أَقۡرَبُ مِن نَّفۡعِهِۦۚ لَبِئۡسَ ٱلۡمَوۡلَىٰ وَلَبِئۡسَ ٱلۡعَشِيرُ

Zararı faydasından daha yakın olan kimseye çağırır. Koruyucu ne kötüdür ve arkadaş ne kötüdür.

وَإِذَا مَسَّ ٱلۡإِنسَٰنَ ٱلضُّرُّ دَعَانَا لِجَنۢبِهِۦٓ أَوۡ قَاعِدًا أَوۡ قَآئِمٗا فَلَمَّا كَشَفۡنَا عَنۡهُ ضُرَّهُۥ مَرَّ كَأَن لَّمۡ يَدۡعُنَآ إِلَىٰ ضُرّٖ مَّسَّهُۥۚ كَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِلۡمُسۡرِفِينَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ

Ve insana zarar dokunduğu zaman, yanı üzerine veya oturarak veya ayakta bizi çağırır. Fakat ondan zararını kaldırdığımız zaman, sanki ona dokunan bir zarara bizi çağırmamış gibi geçip gider. Böylece aşırı gidenlere yapmaları süslü gösterildi.

فَلَمَّا دَخَلُواْ عَلَيۡهِ قَالُواْ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلۡعَزِيزُ مَسَّنَا وَأَهۡلَنَا ٱلضُّرُّ وَجِئۡنَا بِبِضَٰعَةٖ مُّزۡجَىٰةٖ فَأَوۡفِ لَنَا ٱلۡكَيۡلَ وَتَصَدَّقۡ عَلَيۡنَآۖ إِنَّ ٱللَّهَ يَجۡزِي ٱلۡمُتَصَدِّقِينَ

Bunun üzerine onun yanına girdiklerinde dediler: 'Ey Üstün olan, bize ve ailemize sıkıntı dokundu. Ve değersiz bir sermaye ile geldik. Bunun üzerine bize ölçüyü tam ölç ve bize sadaka ver. Şüphesiz Allah sadaka verenleri ödüllendirir.'

وَمَا بِكُم مِّن نِّعۡمَةٖ فَمِنَ ٱللَّهِۖ ثُمَّ إِذَا مَسَّكُمُ ٱلضُّرُّ فَإِلَيۡهِ تَجۡـَٔرُونَ

Ve sizde nimetten ne varsa Allah'tandır. Sonra size zarar dokunduğunda O'na feryat edersiniz.

وَإِذَا مَسَّكُمُ ٱلضُّرُّ فِي ٱلۡبَحۡرِ ضَلَّ مَن تَدۡعُونَ إِلَّآ إِيَّاهُۖ فَلَمَّا نَجَّىٰكُمۡ إِلَى ٱلۡبَرِّ أَعۡرَضۡتُمۡۚ وَكَانَ ٱلۡإِنسَٰنُ كَفُورًا

Ve denizde size zarar dokunduğu zaman, O hariç çağırdığınız kimseler kaybolur. Fakat sizi karaya kurtardığı zaman yüz çevirirsiniz. Ve insan çok örtendir.

۞وَأَيُّوبَ إِذۡ نَادَىٰ رَبَّهُۥٓ أَنِّي مَسَّنِيَ ٱلضُّرُّ وَأَنتَ أَرۡحَمُ ٱلرَّـٰحِمِينَ

Ve Eyyup, hani Rabbine seslenmişti: 'Şüphesiz bana zarar dokundu ve Sen merhamet edenlerin en merhametlisisin.'

وَإِذَا مَسَّ ٱلۡإِنسَٰنَ ٱلضُّرُّ دَعَانَا لِجَنۢبِهِۦٓ أَوۡ قَاعِدًا أَوۡ قَآئِمٗا فَلَمَّا كَشَفۡنَا عَنۡهُ ضُرَّهُۥ مَرَّ كَأَن لَّمۡ يَدۡعُنَآ إِلَىٰ ضُرّٖ مَّسَّهُۥۚ كَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِلۡمُسۡرِفِينَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ

Ve insana zarar dokunduğu zaman, yanı üzerine veya oturarak veya ayakta bizi çağırır. Fakat ondan zararını kaldırdığımız zaman, sanki ona dokunan bir zarara bizi çağırmamış gibi geçip gider. Böylece aşırı gidenlere yapmaları süslü gösterildi.

فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ فَكَشَفۡنَا مَا بِهِۦ مِن ضُرّٖۖ وَءَاتَيۡنَٰهُ أَهۡلَهُۥ وَمِثۡلَهُم مَّعَهُمۡ رَحۡمَةٗ مِّنۡ عِندِنَا وَذِكۡرَىٰ لِلۡعَٰبِدِينَ

Bunun üzerine ona cevap verdik ve ondaki zararı kaldırdık. Katımızdan bir merhamet ve kulluk edenler için bir hatırlatma olarak ona ailesini ve onlarla beraber bir mislini verdik.

۞وَلَوۡ رَحِمۡنَٰهُمۡ وَكَشَفۡنَا مَا بِهِم مِّن ضُرّٖ لَّلَجُّواْ فِي طُغۡيَٰنِهِمۡ يَعۡمَهُونَ

Ve eğer onlara merhamet etseydik ve onlardaki zararı kaldırsaydık, kesinlikle azgınlıkları içinde körü körüne bocalayarak direnirlerdi.

وَإِن يَمۡسَسۡكَ ٱللَّهُ بِضُرّٖ فَلَا كَاشِفَ لَهُۥٓ إِلَّا هُوَۖ وَإِن يَمۡسَسۡكَ بِخَيۡرٖ فَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ

Ve eğer Allah sana zarar dokundurursa, O'ndan başka onu kaldıracak yoktur. Ve eğer sana iyilik dokundurursa, O her şeye güç yetirendir.

وَإِن يَمۡسَسۡكَ ٱللَّهُ بِضُرّٖ فَلَا كَاشِفَ لَهُۥٓ إِلَّا هُوَۖ وَإِن يُرِدۡكَ بِخَيۡرٖ فَلَا رَآدَّ لِفَضۡلِهِۦۚ يُصِيبُ بِهِۦ مَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦۚ وَهُوَ ٱلۡغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ

Ve eğer Allah sana zarar dokundurursa, O'ndan başka onu kaldıracak yoktur. Ve eğer sana iyilik dilerse, lütfunu geri çevirecek yoktur. Onu kullarından dilediği kimseye isabet ettirir. Ve O Örten'dir, Merhameti Kesintisiz'dir.

ءَأَتَّخِذُ مِن دُونِهِۦٓ ءَالِهَةً إِن يُرِدۡنِ ٱلرَّحۡمَٰنُ بِضُرّٖ لَّا تُغۡنِ عَنِّي شَفَٰعَتُهُمۡ شَيۡـٔٗا وَلَا يُنقِذُونِ

'O'nun astından ilahlar edinir miyim? Eğer Merhameti Bol bana bir zarar dilerse, onların aracılığı benden hiçbir şeyi savmaz ve beni kurtaramazlar.'

وَإِذَا مَسَّ ٱلنَّاسَ ضُرّٞ دَعَوۡاْ رَبَّهُم مُّنِيبِينَ إِلَيۡهِ ثُمَّ إِذَآ أَذَاقَهُم مِّنۡهُ رَحۡمَةً إِذَا فَرِيقٞ مِّنۡهُم بِرَبِّهِمۡ يُشۡرِكُونَ

Ve insanlara bir zarar dokunduğu zaman O'na yönelenler olarak Rablerine dua ederler. Sonra onlara O'ndan bir merhamet tattırdığı zaman, bir de bakarsın ki onlardan bir grup Rablerine ortak koşarlar.

۞وَإِذَا مَسَّ ٱلۡإِنسَٰنَ ضُرّٞ دَعَا رَبَّهُۥ مُنِيبًا إِلَيۡهِ ثُمَّ إِذَا خَوَّلَهُۥ نِعۡمَةٗ مِّنۡهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدۡعُوٓاْ إِلَيۡهِ مِن قَبۡلُ وَجَعَلَ لِلَّهِ أَندَادٗا لِّيُضِلَّ عَن سَبِيلِهِۦۚ قُلۡ تَمَتَّعۡ بِكُفۡرِكَ قَلِيلًا إِنَّكَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلنَّارِ

'Ve insana bir zarar dokunduğunda, O'na yönelerek Rabbini çağırır. Sonra ona kendinden bir nimet verdiğinde, önceden O'na çağırıyor olduğu şeyi unutur ve O'nun yolundan saptırmak için Allah'a denkler kılar. De ki: 'Örtmenle biraz yararlan; şüphesiz sen ateşin arkadaşlarındansın.''

فَإِذَا مَسَّ ٱلۡإِنسَٰنَ ضُرّٞ دَعَانَا ثُمَّ إِذَا خَوَّلۡنَٰهُ نِعۡمَةٗ مِّنَّا قَالَ إِنَّمَآ أُوتِيتُهُۥ عَلَىٰ عِلۡمِۭۚ بَلۡ هِيَ فِتۡنَةٞ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ

İnsana bir zarar dokunduğunda Bizi çağırır. Sonra ona Bizden bir nimet verdiğimizde dedi: 'O bana ancak bir bilgi üzerine verildi.' Aksine o bir sınamadır, fakat onların çoğu bilmezler.

وَلَئِن سَأَلۡتَهُم مَّنۡ خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ لَيَقُولُنَّ ٱللَّهُۚ قُلۡ أَفَرَءَيۡتُم مَّا تَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ إِنۡ أَرَادَنِيَ ٱللَّهُ بِضُرٍّ هَلۡ هُنَّ كَٰشِفَٰتُ ضُرِّهِۦٓ أَوۡ أَرَادَنِي بِرَحۡمَةٍ هَلۡ هُنَّ مُمۡسِكَٰتُ رَحۡمَتِهِۦۚ قُلۡ حَسۡبِيَ ٱللَّهُۖ عَلَيۡهِ يَتَوَكَّلُ ٱلۡمُتَوَكِّلُونَ

Ve eğer onlara gökleri ve yeri kimin yarattığını sorarsan, kesinlikle 'Allah' diyecekler. De ki: 'Allah'ın dışında çağırdıklarınızı gördünüz mü? Eğer Allah bana bir zarar dilerse, onlar O'nun zararını kaldırıcılar mıdır? Veya bana bir merhamet dilerse, onlar O'nun merhametini tutucular mıdır?' De ki: 'Allah bana yeter. Güvenenler O'na güvenirler.'

قُلِ ٱدۡعُواْ ٱلَّذِينَ زَعَمۡتُم مِّن دُونِهِۦ فَلَا يَمۡلِكُونَ كَشۡفَ ٱلضُّرِّ عَنكُمۡ وَلَا تَحۡوِيلًا

De ki: 'O'nun astından zannettiğiniz kimseleri çağırın; onlar sizden zararı kaldırmaya ve değiştirmeye sahip değillerdir.'

وَلَئِن سَأَلۡتَهُم مَّنۡ خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ لَيَقُولُنَّ ٱللَّهُۚ قُلۡ أَفَرَءَيۡتُم مَّا تَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ إِنۡ أَرَادَنِيَ ٱللَّهُ بِضُرٍّ هَلۡ هُنَّ كَٰشِفَٰتُ ضُرِّهِۦٓ أَوۡ أَرَادَنِي بِرَحۡمَةٍ هَلۡ هُنَّ مُمۡسِكَٰتُ رَحۡمَتِهِۦۚ قُلۡ حَسۡبِيَ ٱللَّهُۖ عَلَيۡهِ يَتَوَكَّلُ ٱلۡمُتَوَكِّلُونَ

Ve eğer onlara gökleri ve yeri kimin yarattığını sorarsan, kesinlikle 'Allah' diyecekler. De ki: 'Allah'ın dışında çağırdıklarınızı gördünüz mü? Eğer Allah bana bir zarar dilerse, onlar O'nun zararını kaldırıcılar mıdır? Veya bana bir merhamet dilerse, onlar O'nun merhametini tutucular mıdır?' De ki: 'Allah bana yeter. Güvenenler O'na güvenirler.'

وَإِذَا مَسَّ ٱلۡإِنسَٰنَ ٱلضُّرُّ دَعَانَا لِجَنۢبِهِۦٓ أَوۡ قَاعِدًا أَوۡ قَآئِمٗا فَلَمَّا كَشَفۡنَا عَنۡهُ ضُرَّهُۥ مَرَّ كَأَن لَّمۡ يَدۡعُنَآ إِلَىٰ ضُرّٖ مَّسَّهُۥۚ كَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِلۡمُسۡرِفِينَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ

Ve insana zarar dokunduğu zaman, yanı üzerine veya oturarak veya ayakta bizi çağırır. Fakat ondan zararını kaldırdığımız zaman, sanki ona dokunan bir zarara bizi çağırmamış gibi geçip gider. Böylece aşırı gidenlere yapmaları süslü gösterildi.

ثُمَّ إِذَا كَشَفَ ٱلضُّرَّ عَنكُمۡ إِذَا فَرِيقٞ مِّنكُم بِرَبِّهِمۡ يُشۡرِكُونَ

Sonra sizden zararı kaldırdığında, sizden bir grup Rablerine ortak koşarlar.

۞لَّيۡسَ ٱلۡبِرَّ أَن تُوَلُّواْ وُجُوهَكُمۡ قِبَلَ ٱلۡمَشۡرِقِ وَٱلۡمَغۡرِبِ وَلَٰكِنَّ ٱلۡبِرَّ مَنۡ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَٱلۡمَلَـٰٓئِكَةِ وَٱلۡكِتَٰبِ وَٱلنَّبِيِّـۧنَ وَءَاتَى ٱلۡمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِۦ ذَوِي ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡيَتَٰمَىٰ وَٱلۡمَسَٰكِينَ وَٱبۡنَ ٱلسَّبِيلِ وَٱلسَّآئِلِينَ وَفِي ٱلرِّقَابِ وَأَقَامَ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَى ٱلزَّكَوٰةَ وَٱلۡمُوفُونَ بِعَهۡدِهِمۡ إِذَا عَٰهَدُواْۖ وَٱلصَّـٰبِرِينَ فِي ٱلۡبَأۡسَآءِ وَٱلضَّرَّآءِ وَحِينَ ٱلۡبَأۡسِۗ أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ صَدَقُواْۖ وَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُتَّقُونَ

İyilik, yüzlerinizi doğu ve batı tarafına çevirmeniz değildir. Fakat iyilik; Allah'a, son güne, meleklere, kitaba ve nebilere inanan; ona sevgisine rağmen malı yakınlık sahiplerine, yetimlere, yoksullara, yol oğluna, isteyenlere ve boyunduruk altındakilere veren; salatı ayağa kaldıran ve zekatı veren kimsenin iyiliğidir. Ve sözleştiklerinde sözlerini yerine getirenler; zorlukta, darlıkta ve zorluk anında sabredenler; işte onlar doğru olanlardır ve işte onlar sakınanlardır.

ٱلَّذِينَ يُنفِقُونَ فِي ٱلسَّرَّآءِ وَٱلضَّرَّآءِ وَٱلۡكَٰظِمِينَ ٱلۡغَيۡظَ وَٱلۡعَافِينَ عَنِ ٱلنَّاسِۗ وَٱللَّهُ يُحِبُّ ٱلۡمُحۡسِنِينَ

Onlar bollukta ve darlıkta harcarlar ve öfkeyi yutanlardır ve insanları bağışlayanlardır. Ve Allah iyilik edenleri sever.

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَآ إِلَىٰٓ أُمَمٖ مِّن قَبۡلِكَ فَأَخَذۡنَٰهُم بِٱلۡبَأۡسَآءِ وَٱلضَّرَّآءِ لَعَلَّهُمۡ يَتَضَرَّعُونَ

Ve andolsun, senden önce topluluklara gönderdik ve umulur ki onlar yalvarırlar diye onları zorlukla ve sıkıntıyla yakaladık.

وَمَآ أَرۡسَلۡنَا فِي قَرۡيَةٖ مِّن نَّبِيٍّ إِلَّآ أَخَذۡنَآ أَهۡلَهَا بِٱلۡبَأۡسَآءِ وَٱلضَّرَّآءِ لَعَلَّهُمۡ يَضَّرَّعُونَ

Ve bir şehre hiçbir nebi göndermedik, ancak umulur ki yalvarırlar diye onun halkını zorlukla ve sıkıntıyla yakaladık.

وَإِذَآ أَذَقۡنَا ٱلنَّاسَ رَحۡمَةٗ مِّنۢ بَعۡدِ ضَرَّآءَ مَسَّتۡهُمۡ إِذَا لَهُم مَّكۡرٞ فِيٓ ءَايَاتِنَاۚ قُلِ ٱللَّهُ أَسۡرَعُ مَكۡرًاۚ إِنَّ رُسُلَنَا يَكۡتُبُونَ مَا تَمۡكُرُونَ

Ve onlara dokunan bir zorluktan sonra insanlara bir merhamet tattırdığımız zaman, bir de bakarsın ayetlerimiz hakkında onların bir tuzağı vardır. De ki: 'Allah tuzak bakımından daha hızlıdır.' Şüphesiz resullerimiz tuzak kurduğunuz şeyi yazarlar.

وَلَئِنۡ أَذَقۡنَٰهُ نَعۡمَآءَ بَعۡدَ ضَرَّآءَ مَسَّتۡهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ ٱلسَّيِّـَٔاتُ عَنِّيٓۚ إِنَّهُۥ لَفَرِحٞ فَخُورٌ

Ve andolsun eğer ona dokunan zarardan sonra ona nimet tattırsak, kesinlikle der: 'Kötülükler benden gitti.' Şüphesiz o kesinlikle şımarık, övünendir.

وَلَئِنۡ أَذَقۡنَٰهُ رَحۡمَةٗ مِّنَّا مِنۢ بَعۡدِ ضَرَّآءَ مَسَّتۡهُ لَيَقُولَنَّ هَٰذَا لِي وَمَآ أَظُنُّ ٱلسَّاعَةَ قَآئِمَةٗ وَلَئِن رُّجِعۡتُ إِلَىٰ رَبِّيٓ إِنَّ لِي عِندَهُۥ لَلۡحُسۡنَىٰۚ فَلَنُنَبِّئَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِمَا عَمِلُواْ وَلَنُذِيقَنَّهُم مِّنۡ عَذَابٍ غَلِيظٖ

Ve andolsun eğer ona dokunan bir zorluktan sonra bizden bir merhamet tattırırsak kesinlikle der: 'Bu benimdir ve saatin kalkıcı olduğu zannında bulunmuyorum. Ve andolsun eğer Rabbime döndürülürsem, şüphesiz O'nun katında benim için kesinlikle en güzeli vardır.' Bunun üzerine örten kimselere yaptıkları şeyi kesinlikle haber vereceğiz ve onlara ağır bir azaptan kesinlikle tattıracağız.

أَمۡ حَسِبۡتُمۡ أَن تَدۡخُلُواْ ٱلۡجَنَّةَ وَلَمَّا يَأۡتِكُم مَّثَلُ ٱلَّذِينَ خَلَوۡاْ مِن قَبۡلِكُمۖ مَّسَّتۡهُمُ ٱلۡبَأۡسَآءُ وَٱلضَّرَّآءُ وَزُلۡزِلُواْ حَتَّىٰ يَقُولَ ٱلرَّسُولُ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ مَتَىٰ نَصۡرُ ٱللَّهِۗ أَلَآ إِنَّ نَصۡرَ ٱللَّهِ قَرِيبٞ

Yoksa sizden önce geçenlerin durumu size gelmeden bahçeye gireceğinizi mi sandınız? Onlara zorluk ve sıkıntı dokundu ve sarsıldılar; öyle ki resul ve onunla birlikte inananlar: 'Allah'ın yardımı ne zaman?' diyordu. Dikkat edin, şüphesiz Allah'ın yardımı yakındır.

ثُمَّ بَدَّلۡنَا مَكَانَ ٱلسَّيِّئَةِ ٱلۡحَسَنَةَ حَتَّىٰ عَفَواْ وَّقَالُواْ قَدۡ مَسَّ ءَابَآءَنَا ٱلضَّرَّآءُ وَٱلسَّرَّآءُ فَأَخَذۡنَٰهُم بَغۡتَةٗ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ

Sonra kötülüğün yerini iyilikle değiştirdik, ta ki çoğaldılar ve 'Gerçekten babalarımıza sıkıntı ve bolluk dokundu' dediler. Bunun üzerine onlar farkında değillerken onları aniden yakaladık.

إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيۡكُمُ ٱلۡمَيۡتَةَ وَٱلدَّمَ وَلَحۡمَ ٱلۡخِنزِيرِ وَمَآ أُهِلَّ بِهِۦ لِغَيۡرِ ٱللَّهِۖ فَمَنِ ٱضۡطُرَّ غَيۡرَ بَاغٖ وَلَا عَادٖ فَلَآ إِثۡمَ عَلَيۡهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٌ

O size ancak ölüyü, kanı, domuz etini ve Allah'tan başkası için kesileni haram kıldı. Artık kim azgınlık etmeden ve sınırı aşmadan mecbur kalırsa, onun üzerine günah yoktur. Şüphesiz Allah Örtendir, Merhameti Kesintisizdir.

حُرِّمَتۡ عَلَيۡكُمُ ٱلۡمَيۡتَةُ وَٱلدَّمُ وَلَحۡمُ ٱلۡخِنزِيرِ وَمَآ أُهِلَّ لِغَيۡرِ ٱللَّهِ بِهِۦ وَٱلۡمُنۡخَنِقَةُ وَٱلۡمَوۡقُوذَةُ وَٱلۡمُتَرَدِّيَةُ وَٱلنَّطِيحَةُ وَمَآ أَكَلَ ٱلسَّبُعُ إِلَّا مَا ذَكَّيۡتُمۡ وَمَا ذُبِحَ عَلَى ٱلنُّصُبِ وَأَن تَسۡتَقۡسِمُواْ بِٱلۡأَزۡلَٰمِۚ ذَٰلِكُمۡ فِسۡقٌۗ ٱلۡيَوۡمَ يَئِسَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن دِينِكُمۡ فَلَا تَخۡشَوۡهُمۡ وَٱخۡشَوۡنِۚ ٱلۡيَوۡمَ أَكۡمَلۡتُ لَكُمۡ دِينَكُمۡ وَأَتۡمَمۡتُ عَلَيۡكُمۡ نِعۡمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ ٱلۡإِسۡلَٰمَ دِينٗاۚ فَمَنِ ٱضۡطُرَّ فِي مَخۡمَصَةٍ غَيۡرَ مُتَجَانِفٖ لِّإِثۡمٖ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ

Ölü, kan, domuzun eti, onunla Allah'tan başkası için seslenilen şey, boğulmuş, vurulmuş, yuvarlanmış, süsülmüş, kestiğiniz şey hariç yırtıcı hayvanın yediği şey, dikili taşların üzerinde kesilen şey ve oklar ile kısmet aramanız size haram kılındı. İşte bu bir yoldan çıkmadır. Bugün örten kimseler dininizden umut kestiler; böylece onlardan korkmayın ve Benden korkun. Bugün sizin için dininizi tamamladım, üzerinize nimetimi tamamladım ve sizin için bir din olarak İslam'dan hoşnut oldum. Böylece kim bir günaha meyleden olmadan bir açlık içinde zorunda kalırsa, böylece şüphesiz Allah Örten'dir, Merhameti Kesintisiz'dir.

قُل لَّآ أَجِدُ فِي مَآ أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّمًا عَلَىٰ طَاعِمٖ يَطۡعَمُهُۥٓ إِلَّآ أَن يَكُونَ مَيۡتَةً أَوۡ دَمٗا مَّسۡفُوحًا أَوۡ لَحۡمَ خِنزِيرٖ فَإِنَّهُۥ رِجۡسٌ أَوۡ فِسۡقًا أُهِلَّ لِغَيۡرِ ٱللَّهِ بِهِۦۚ فَمَنِ ٱضۡطُرَّ غَيۡرَ بَاغٖ وَلَا عَادٖ فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ

De ki: 'Bana vahiy olunan içinde, onu yiyen bir yiyene yasaklanmış bulmuyorum; ölü veya akıtılmış kan veya domuz eti olması hariç, çünkü şüphesiz o bir pisliktir, veya yoldan çıkış olarak onunla Allah'tan başkasına adanan hariç.' Böylece kim azgın ve sınırı aşan olmaksızın zorunda kalırsa, böylece şüphesiz senin Rabbin Örten'dir, Merhameti Kesintisiz'dir.

إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيۡكُمُ ٱلۡمَيۡتَةَ وَٱلدَّمَ وَلَحۡمَ ٱلۡخِنزِيرِ وَمَآ أُهِلَّ لِغَيۡرِ ٱللَّهِ بِهِۦۖ فَمَنِ ٱضۡطُرَّ غَيۡرَ بَاغٖ وَلَا عَادٖ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ

O size ancak ölüyü, kanı, domuz etini ve kendisiyle Allah'tan başkası için seslenileni haram kıldı. Bunun üzerine kim azgın ve sınırı aşan olmadan zorunda kalırsa, şüphesiz Allah Örtendir, Merhameti Kesintisizdir.

وَإِذۡ قَالَ إِبۡرَٰهِـۧمُ رَبِّ ٱجۡعَلۡ هَٰذَا بَلَدًا ءَامِنٗا وَٱرۡزُقۡ أَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلثَّمَرَٰتِ مَنۡ ءَامَنَ مِنۡهُم بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۚ قَالَ وَمَن كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُۥ قَلِيلٗا ثُمَّ أَضۡطَرُّهُۥٓ إِلَىٰ عَذَابِ ٱلنَّارِۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ

Ve hani İbrahim demişti: 'Rabbim, bunu güvenli bir şehir yap ve onun halkından Allah'a ve son güne inanan kimseyi ürünlerden rızıklandır.' Dedi: 'Ve kim örterse, onu biraz faydalandırırım, sonra onu ateşin azabına zorlarım. Ve o varış yeri ne kötüdür.'

نُمَتِّعُهُمۡ قَلِيلٗا ثُمَّ نَضۡطَرُّهُمۡ إِلَىٰ عَذَابٍ غَلِيظٖ

Onları biraz yararlandırırız, sonra onları ağır bir azaba zorlarız.

وَمَا لَكُمۡ أَلَّا تَأۡكُلُواْ مِمَّا ذُكِرَ ٱسۡمُ ٱللَّهِ عَلَيۡهِ وَقَدۡ فَصَّلَ لَكُم مَّا حَرَّمَ عَلَيۡكُمۡ إِلَّا مَا ٱضۡطُرِرۡتُمۡ إِلَيۡهِۗ وَإِنَّ كَثِيرٗا لَّيُضِلُّونَ بِأَهۡوَآئِهِم بِغَيۡرِ عِلۡمٍۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِٱلۡمُعۡتَدِينَ

Ona mecbur kaldığınız şey hariç, size haram kıldığı şeyi kesinlikle size ayrıntılı açıklamışken, üzerine Allah'ın adı anılan şeyden yememenize size ne oluyor? Ve şüphesiz birçoğu bilgi olmaksızın kendi arzularıyla kesinlikle saptırırlar. Şüphesiz Rabbin, sınırı aşanları en iyi bilendir.