ش ط ط

وَرَبَطۡنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ إِذۡ قَامُواْ فَقَالُواْ رَبُّنَا رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ لَن نَّدۡعُوَاْ مِن دُونِهِۦٓ إِلَٰهٗاۖ لَّقَدۡ قُلۡنَآ إِذٗا شَطَطًا

Kalktıkları zaman onların kalpleri üzerine bağlamıştık; bunun üzerine demişlerdi: 'Rabbimiz göklerin ve yerin Rabbidir; O'ndan başka bir ilah kesinlikle çağırmayacağız. Andolsun, o zaman saçma bir söz söyledik.'

وَأَنَّهُۥ كَانَ يَقُولُ سَفِيهُنَا عَلَى ٱللَّهِ شَطَطٗا

Ve şüphesiz beyinsizimiz Allah hakkında aşırı söz diyordu.

إِذۡ دَخَلُواْ عَلَىٰ دَاوُۥدَ فَفَزِعَ مِنۡهُمۡۖ قَالُواْ لَا تَخَفۡۖ خَصۡمَانِ بَغَىٰ بَعۡضُنَا عَلَىٰ بَعۡضٖ فَٱحۡكُم بَيۡنَنَا بِٱلۡحَقِّ وَلَا تُشۡطِطۡ وَٱهۡدِنَآ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلصِّرَٰطِ

Hani Davut'un yanına girmişlerdi, bunun üzerine onlardan korkmuştu. Dediler: 'Korkma, bazımız bazımızın üzerine azgınlık etmiş iki davacıyız. Böylece aramızda gerçek ile hükmet, haksızlık etme ve bizi yolun ortasına yönelt.'