ز ي غ

رَبَّنَا لَا تُزِغۡ قُلُوبَنَا بَعۡدَ إِذۡ هَدَيۡتَنَا وَهَبۡ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحۡمَةًۚ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡوَهَّابُ

Rabbimiz, bizi doğru yola ilettikten sonra kalplerimizi saptırma ve bize Kendi katından bir merhamet hibe et. Şüphesiz Sen Karşılıksız Verensin.

وَإِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوۡمِهِۦ يَٰقَوۡمِ لِمَ تُؤۡذُونَنِي وَقَد تَّعۡلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ ٱللَّهِ إِلَيۡكُمۡۖ فَلَمَّا زَاغُوٓاْ أَزَاغَ ٱللَّهُ قُلُوبَهُمۡۚ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلۡفَٰسِقِينَ

Ve Musa kavmine demişti: 'Ey kavmim, benim size Allah'ın elçisi olduğumu kesinlikle bildiğiniz halde neden bana eziyet ediyorsunuz?' Bunun üzerine onlar saptıklarında, Allah onların kalplerini saptırdı. Ve Allah yoldan çıkan kavme yol göstermez.

هُوَ ٱلَّذِيٓ أَنزَلَ عَلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ مِنۡهُ ءَايَٰتٞ مُّحۡكَمَٰتٌ هُنَّ أُمُّ ٱلۡكِتَٰبِ وَأُخَرُ مُتَشَٰبِهَٰتٞۖ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمۡ زَيۡغٞ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَٰبَهَ مِنۡهُ ٱبۡتِغَآءَ ٱلۡفِتۡنَةِ وَٱبۡتِغَآءَ تَأۡوِيلِهِۦۖ وَمَا يَعۡلَمُ تَأۡوِيلَهُۥٓ إِلَّا ٱللَّهُۗ وَٱلرَّـٰسِخُونَ فِي ٱلۡعِلۡمِ يَقُولُونَ ءَامَنَّا بِهِۦ كُلّٞ مِّنۡ عِندِ رَبِّنَاۗ وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّآ أُوْلُواْ ٱلۡأَلۡبَٰبِ

Kitabı sana indiren O'dur. Ondan bir kısmı sağlamlaştırılmış ayetlerdir, onlar kitabın anasıdır ve diğerleri benzeşenlerdir. Kalplerinde sapma olanlar, sınama arayışıyla ve onun yorumunun arayışıyla ondan benzeşenlere uyarlar. Ve onun yorumunu Allah'tan başkası bilmez. Ve ilimde derinleşenler derler: 'Ona inandık, hepsi Rabbimizin katındandır.' Ve temiz akıl sahiplerinden başkası hatırlamaz.

لَّقَد تَّابَ ٱللَّهُ عَلَى ٱلنَّبِيِّ وَٱلۡمُهَٰجِرِينَ وَٱلۡأَنصَارِ ٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ ٱلۡعُسۡرَةِ مِنۢ بَعۡدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٖ مِّنۡهُمۡ ثُمَّ تَابَ عَلَيۡهِمۡۚ إِنَّهُۥ بِهِمۡ رَءُوفٞ رَّحِيمٞ

Kesinlikle Allah, onlardan bir grubun kalpleri neredeyse kayacaktıktan sonra, zorluk saatinin içinde ona uyan nebinin, Muhacirlerin ve Ensarların dönüşünü kabul etti. Sonra onların dönüşünü kabul etti. Şüphesiz O onlara Şefkatli'dir, Merhameti Kesintisiz'dir.

وَإِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوۡمِهِۦ يَٰقَوۡمِ لِمَ تُؤۡذُونَنِي وَقَد تَّعۡلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ ٱللَّهِ إِلَيۡكُمۡۖ فَلَمَّا زَاغُوٓاْ أَزَاغَ ٱللَّهُ قُلُوبَهُمۡۚ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلۡفَٰسِقِينَ

Ve Musa kavmine demişti: 'Ey kavmim, benim size Allah'ın elçisi olduğumu kesinlikle bildiğiniz halde neden bana eziyet ediyorsunuz?' Bunun üzerine onlar saptıklarında, Allah onların kalplerini saptırdı. Ve Allah yoldan çıkan kavme yol göstermez.

مَا زَاغَ ٱلۡبَصَرُ وَمَا طَغَىٰ

Görüş kaymadı ve aşmadı.

أَتَّخَذۡنَٰهُمۡ سِخۡرِيًّا أَمۡ زَاغَتۡ عَنۡهُمُ ٱلۡأَبۡصَٰرُ

'Onları alay konusu mu edindik, yoksa görüşler onlardan kaydı mı?'

وَلِسُلَيۡمَٰنَ ٱلرِّيحَ غُدُوُّهَا شَهۡرٞ وَرَوَاحُهَا شَهۡرٞۖ وَأَسَلۡنَا لَهُۥ عَيۡنَ ٱلۡقِطۡرِۖ وَمِنَ ٱلۡجِنِّ مَن يَعۡمَلُ بَيۡنَ يَدَيۡهِ بِإِذۡنِ رَبِّهِۦۖ وَمَن يَزِغۡ مِنۡهُمۡ عَنۡ أَمۡرِنَا نُذِقۡهُ مِنۡ عَذَابِ ٱلسَّعِيرِ

Ve Süleyman'a rüzgarı; onun sabah gidişi bir aydır ve onun akşam dönüşü bir aydır. Ve onun için erimiş bakır pınarını akıttık. Ve cinlerden Rabbinin izniyle onun iki elleri arasında yapan kimse vardır. Ve onlardan kim emrimizden saparsa ona alevli ateş azabından tattırırız.

إِذۡ جَآءُوكُم مِّن فَوۡقِكُمۡ وَمِنۡ أَسۡفَلَ مِنكُمۡ وَإِذۡ زَاغَتِ ٱلۡأَبۡصَٰرُ وَبَلَغَتِ ٱلۡقُلُوبُ ٱلۡحَنَاجِرَ وَتَظُنُّونَ بِٱللَّهِ ٱلظُّنُونَا۠

Hani üstünüzden ve sizden daha aşağıdan size gelmişlerdi. Ve hani görüşler kaymıştı ve kalpler gırtlaklara ulaşmıştı ve Allah hakkında zanlarda bulunuyordunuz.