ر غ ب

وَلَوۡ أَنَّهُمۡ رَضُواْ مَآ ءَاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَقَالُواْ حَسۡبُنَا ٱللَّهُ سَيُؤۡتِينَا ٱللَّهُ مِن فَضۡلِهِۦ وَرَسُولُهُۥٓ إِنَّآ إِلَى ٱللَّهِ رَٰغِبُونَ

Ve eğer onlar Allah'ın ve O'nun resulünün onlara verdiğine razı olsalardı ve 'Allah bize yeter, Allah kendi lütfundan bize verecektir ve O'nun resulü de; şüphesiz biz Allah'ı arzulayanlarız' deselerdi.

عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبۡدِلَنَا خَيۡرٗا مِّنۡهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ

Umulur ki Rabbimiz bize ondan daha iyisini değiştirip verir. Şüphesiz biz Rabbimize yönelenleriz.

قَالَ أَرَاغِبٌ أَنتَ عَنۡ ءَالِهَتِي يَـٰٓإِبۡرَٰهِيمُۖ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ لَأَرۡجُمَنَّكَۖ وَٱهۡجُرۡنِي مَلِيّٗا

Dedi: 'Ey İbrahim, sen benim ilahlarımdan yüz mü çeviriyorsun? Eğer vazgeçmezsen kesinlikle seni taşlarım. Ve uzun bir süre benden uzaklaş.'

وَمَن يَرۡغَبُ عَن مِّلَّةِ إِبۡرَٰهِـۧمَ إِلَّا مَن سَفِهَ نَفۡسَهُۥۚ وَلَقَدِ ٱصۡطَفَيۡنَٰهُ فِي ٱلدُّنۡيَاۖ وَإِنَّهُۥ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ لَمِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ

Ve kendi nefsini akılsızlaştıran kimse hariç, İbrahim'in dininden kim yüz çevirir? Ve andolsun ki onu dünyada seçtik. Ve şüphesiz o ahirette doğru olanlardandır.

وَيَسۡتَفۡتُونَكَ فِي ٱلنِّسَآءِۖ قُلِ ٱللَّهُ يُفۡتِيكُمۡ فِيهِنَّ وَمَا يُتۡلَىٰ عَلَيۡكُمۡ فِي ٱلۡكِتَٰبِ فِي يَتَٰمَى ٱلنِّسَآءِ ٱلَّـٰتِي لَا تُؤۡتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرۡغَبُونَ أَن تَنكِحُوهُنَّ وَٱلۡمُسۡتَضۡعَفِينَ مِنَ ٱلۡوِلۡدَٰنِ وَأَن تَقُومُواْ لِلۡيَتَٰمَىٰ بِٱلۡقِسۡطِۚ وَمَا تَفۡعَلُواْ مِنۡ خَيۡرٖ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِهِۦ عَلِيمٗا

Ve kadınlar hakkında senden fetva istiyorlar. De ki: 'Allah onlar hakkında size fetva veriyor; ve onlar için yazılan şeyi onlara vermediğiniz ve onları nikahlamayı arzuladığınız kadınların yetimleri hakkında, ve çocuklardan zayıf bırakılanlar hakkında ve yetimler için adaletle durmanız hakkında kitapta size okunanlar da.' Ve hayırdan ne yaparsanız, şüphesiz Allah onu Bilen'dir.

وَإِلَىٰ رَبِّكَ فَٱرۡغَب

Ve Rabbine yönel.

مَا كَانَ لِأَهۡلِ ٱلۡمَدِينَةِ وَمَنۡ حَوۡلَهُم مِّنَ ٱلۡأَعۡرَابِ أَن يَتَخَلَّفُواْ عَن رَّسُولِ ٱللَّهِ وَلَا يَرۡغَبُواْ بِأَنفُسِهِمۡ عَن نَّفۡسِهِۦۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ لَا يُصِيبُهُمۡ ظَمَأٞ وَلَا نَصَبٞ وَلَا مَخۡمَصَةٞ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَلَا يَطَـُٔونَ مَوۡطِئٗا يَغِيظُ ٱلۡكُفَّارَ وَلَا يَنَالُونَ مِنۡ عَدُوّٖ نَّيۡلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُم بِهِۦ عَمَلٞ صَٰلِحٌۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجۡرَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ

Şehrin halkı ve onların çevresindeki Bedeviler, Allah'ın resulünden geride kalacak ve onların nefslerini onun nefsinden tercih edecek değillerdir. İşte bu, şüphesiz onların, Allah'ın yolunun içinde onlara bir susuzluk ve ne de bir yorgunluk ve ne de bir açlık isabet etmemesi ve örtenleri öfkelendiren bir yere ayak basmamaları ve bir düşmandan bir başarı elde etmemeleri, onunla onlar için iyi bir iş yazılmış olmasından başkası değildir. Şüphesiz Allah iyilik edenlerin ödülünü zayi etmez.

فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ وَوَهَبۡنَا لَهُۥ يَحۡيَىٰ وَأَصۡلَحۡنَا لَهُۥ زَوۡجَهُۥٓۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ يُسَٰرِعُونَ فِي ٱلۡخَيۡرَٰتِ وَيَدۡعُونَنَا رَغَبٗا وَرَهَبٗاۖ وَكَانُواْ لَنَا خَٰشِعِينَ

Bunun üzerine ona cevap verdik, ona Yahya'yı karşılıksız verdik ve onun için eşini düzelttik. Şüphesiz onlar iyiliklerde acele ediyorlardı, umarak ve korkarak bize sesleniyorlardı. Ve bize saygı duyanlardı.