د ل ل

إِذۡ تَمۡشِيٓ أُخۡتُكَ فَتَقُولُ هَلۡ أَدُلُّكُمۡ عَلَىٰ مَن يَكۡفُلُهُۥۖ فَرَجَعۡنَٰكَ إِلَىٰٓ أُمِّكَ كَيۡ تَقَرَّ عَيۡنُهَا وَلَا تَحۡزَنَۚ وَقَتَلۡتَ نَفۡسٗا فَنَجَّيۡنَٰكَ مِنَ ٱلۡغَمِّ وَفَتَنَّـٰكَ فُتُونٗاۚ فَلَبِثۡتَ سِنِينَ فِيٓ أَهۡلِ مَدۡيَنَ ثُمَّ جِئۡتَ عَلَىٰ قَدَرٖ يَٰمُوسَىٰ

Hani kız kardeşin yürüyordu ve diyordu: 'Ona bakacak kimseyi size göstereyim mi?' Bunun üzerine gözünün aydınlanması ve üzülmemesi için seni annene döndürmüştük. Ve bir nefsi katletmiştin, bunun üzerine seni kederden kurtarmıştık ve seni tamamen bir sınamayla sınamıştık. Bunun üzerine Medyen halkı içinde yıllarca kalmıştın, sonra bir ölçü üzerine geldin ey Musa.

۞وَحَرَّمۡنَا عَلَيۡهِ ٱلۡمَرَاضِعَ مِن قَبۡلُ فَقَالَتۡ هَلۡ أَدُلُّكُمۡ عَلَىٰٓ أَهۡلِ بَيۡتٖ يَكۡفُلُونَهُۥ لَكُمۡ وَهُمۡ لَهُۥ نَٰصِحُونَ

Ve önceden ona sütanneleri yasaklamıştık. Bunun üzerine dedi: 'Sizin için onun bakımını üstlenecek ve ona iyi davranacak bir ev halkını size göstereyim mi?'

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ هَلۡ أَدُلُّكُمۡ عَلَىٰ تِجَٰرَةٖ تُنجِيكُم مِّنۡ عَذَابٍ أَلِيمٖ

Ey inananlar, sizi acı verici bir azaptan kurtaracak bir ticareti size göstereyim mi?

فَلَمَّا قَضَيۡنَا عَلَيۡهِ ٱلۡمَوۡتَ مَا دَلَّهُمۡ عَلَىٰ مَوۡتِهِۦٓ إِلَّا دَآبَّةُ ٱلۡأَرۡضِ تَأۡكُلُ مِنسَأَتَهُۥۖ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ ٱلۡجِنُّ أَن لَّوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ ٱلۡغَيۡبَ مَا لَبِثُواْ فِي ٱلۡعَذَابِ ٱلۡمُهِينِ

Bunun üzerine ne zaman ki onun üzerine ölümü hükmettik, onun asasını yiyen yer canlısı hariç onun ölümünü onlara göstermedi. Bunun üzerine ne zaman ki düştü, cinler açıkça anladı ki eğer görünmeyeni biliyor olsalardı alçaltıcı azabın içinde kalmazlardı.

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ هَلۡ نَدُلُّكُمۡ عَلَىٰ رَجُلٖ يُنَبِّئُكُمۡ إِذَا مُزِّقۡتُمۡ كُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّكُمۡ لَفِي خَلۡقٖ جَدِيدٍ

Ve örten kimseler dedi: 'Her parçalanışla parçalandığınız zaman şüphesiz sizin kesinlikle yeni bir yaratılış içinde olduğunuzu size haber veren bir adamı size gösterelim mi?'

فَوَسۡوَسَ إِلَيۡهِ ٱلشَّيۡطَٰنُ قَالَ يَـٰٓـَٔادَمُ هَلۡ أَدُلُّكَ عَلَىٰ شَجَرَةِ ٱلۡخُلۡدِ وَمُلۡكٖ لَّا يَبۡلَىٰ

Bunun üzerine şeytan ona fısıldadı, dedi ki: 'Ey Adem, sana sonsuzluk ağacını ve eskimeyen bir egemenliği göstereyim mi?'

فَدَلَّىٰهُمَا بِغُرُورٖۚ فَلَمَّا ذَاقَا ٱلشَّجَرَةَ بَدَتۡ لَهُمَا سَوۡءَٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخۡصِفَانِ عَلَيۡهِمَا مِن وَرَقِ ٱلۡجَنَّةِۖ وَنَادَىٰهُمَا رَبُّهُمَآ أَلَمۡ أَنۡهَكُمَا عَن تِلۡكُمَا ٱلشَّجَرَةِ وَأَقُل لَّكُمَآ إِنَّ ٱلشَّيۡطَٰنَ لَكُمَا عَدُوّٞ مُّبِينٞ

Böylece aldanışla ikisini düşürdü. İkisi ağacı tattığında ikisinin çirkinlikleri ikisine açığa çıktı ve bahçenin yapraklarından ikisinin üzerine örtmeye başladılar. İkisinin Rabbi ikisine seslendi: 'İkinizi o ağaçtan yasaklamadım mı ve ikinize şüphesiz şeytan ikiniz için açık bir düşmandır demedim mi?'

أَلَمۡ تَرَ إِلَىٰ رَبِّكَ كَيۡفَ مَدَّ ٱلظِّلَّ وَلَوۡ شَآءَ لَجَعَلَهُۥ سَاكِنٗا ثُمَّ جَعَلۡنَا ٱلشَّمۡسَ عَلَيۡهِ دَلِيلٗا

Rabbine görmedin mi, gölgeyi nasıl uzattı? Ve eğer dileseydi onu sabit kılardı. Sonra güneşi onun üzerine delil kıldık.