د ر أ

وَٱلَّذِينَ صَبَرُواْ ٱبۡتِغَآءَ وَجۡهِ رَبِّهِمۡ وَأَقَامُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَأَنفَقُواْ مِمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡ سِرّٗا وَعَلَانِيَةٗ وَيَدۡرَءُونَ بِٱلۡحَسَنَةِ ٱلسَّيِّئَةَ أُوْلَـٰٓئِكَ لَهُمۡ عُقۡبَى ٱلدَّارِ

Ve onlar Rablerinin yüzünü arzulayarak sabrettiler, salatı ayağa kaldırdılar, onları rızıklandırdığımızdan gizli ve açık olarak harcadılar ve kötülüğü iyilikle savarlar. İşte onlar, yurdun sonu onlar içindir.

أُوْلَـٰٓئِكَ يُؤۡتَوۡنَ أَجۡرَهُم مَّرَّتَيۡنِ بِمَا صَبَرُواْ وَيَدۡرَءُونَ بِٱلۡحَسَنَةِ ٱلسَّيِّئَةَ وَمِمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡ يُنفِقُونَ

İşte onlara sabretmeleri sebebiyle ödülleri iki kez verilir. Ve onlar kötülüğü iyilikle savarlar ve onları rızıklandırdıklarımızdan harcarlar.

وَيَدۡرَؤُاْ عَنۡهَا ٱلۡعَذَابَ أَن تَشۡهَدَ أَرۡبَعَ شَهَٰدَٰتِۭ بِٱللَّهِ إِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ

Ve şüphesiz onun kesinlikle yalan söyleyenlerden olduğuna Allah ile dört tanıklıkla tanıklık etmesi ondan azabı savar.

ٱلَّذِينَ قَالُواْ لِإِخۡوَٰنِهِمۡ وَقَعَدُواْ لَوۡ أَطَاعُونَا مَا قُتِلُواْۗ قُلۡ فَٱدۡرَءُواْ عَنۡ أَنفُسِكُمُ ٱلۡمَوۡتَ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ

Oturanlar ve kardeşlerine: 'Eğer bize itaat etseydiler katledilmezlerdi' diyenler. De ki: 'Bunun üzerine ölümü nefslerinizden savın, eğer doğru söyleyenlerseniz.'

وَإِذۡ قَتَلۡتُمۡ نَفۡسٗا فَٱدَّـٰرَ ٰٔتُمۡ فِيهَاۖ وَٱللَّهُ مُخۡرِجٞ مَّا كُنتُمۡ تَكۡتُمُونَ

Ve bir nefsi katletmiştiniz, sonra onda birbirinize düşmüştünüz. Ve Allah, gizliyor olduğunuz şeyi çıkarandır.