خ ط ب

وَٱصۡنَعِ ٱلۡفُلۡكَ بِأَعۡيُنِنَا وَوَحۡيِنَا وَلَا تُخَٰطِبۡنِي فِي ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ إِنَّهُم مُّغۡرَقُونَ

'Ve bizim gözlerimizle ve bizim vahyimizle gemiyi yap. Ve zulmeden kimseler hakkında bana hitap etme. Şüphesiz onlar batırılacaklardır.'

فَأَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡهِ أَنِ ٱصۡنَعِ ٱلۡفُلۡكَ بِأَعۡيُنِنَا وَوَحۡيِنَا فَإِذَا جَآءَ أَمۡرُنَا وَفَارَ ٱلتَّنُّورُ فَٱسۡلُكۡ فِيهَا مِن كُلّٖ زَوۡجَيۡنِ ٱثۡنَيۡنِ وَأَهۡلَكَ إِلَّا مَن سَبَقَ عَلَيۡهِ ٱلۡقَوۡلُ مِنۡهُمۡۖ وَلَا تُخَٰطِبۡنِي فِي ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ إِنَّهُم مُّغۡرَقُونَ

Bunun üzerine ona vahyettik: 'Gözlerimizle ve vahyimizle gemiyi yap. Bunun üzerine emrimiz geldiği ve fırın kaynadığı zaman, her iki eşten ikisini ve onlardan aleyhine söz geçmiş kimse hariç aileni onun içine koy. Ve zulmeden kimseler hakkında bana hitap etme, şüphesiz onlar batırılacaklardır.'

وَعِبَادُ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلَّذِينَ يَمۡشُونَ عَلَى ٱلۡأَرۡضِ هَوۡنٗا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ ٱلۡجَٰهِلُونَ قَالُواْ سَلَٰمٗا

Ve Merhameti Bol'un kulları, yerin üzerinde alçakgönüllülükle yürüyenlerdir. Ve cahiller onlara hitap ettiğinde dediler: 'Esenlik.'

وَشَدَدۡنَا مُلۡكَهُۥ وَءَاتَيۡنَٰهُ ٱلۡحِكۡمَةَ وَفَصۡلَ ٱلۡخِطَابِ

Ve onun egemenliğini güçlendirdik, ona hikmeti ve sözün ayıranını verdik.

إِنَّ هَٰذَآ أَخِي لَهُۥ تِسۡعٞ وَتِسۡعُونَ نَعۡجَةٗ وَلِيَ نَعۡجَةٞ وَٰحِدَةٞ فَقَالَ أَكۡفِلۡنِيهَا وَعَزَّنِي فِي ٱلۡخِطَابِ

Şüphesiz bu benim kardeşimdir; onun doksan dokuz koyunu vardır, benim ise bir tek koyunum vardır. Bunun üzerine 'Onu bana ver' dedi ve söz içinde bana üstün geldi.

رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَٰنِۖ لَا يَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابٗا

Göklerin, yerin ve ikisi arasındakilerin Rabbi, Merhameti Bol Olan; O'ndan bir hitaba sahip olamazlar.

قَالَ فَمَا خَطۡبُكُمۡ أَيُّهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ

Dedi ki: 'O halde sizin işiniz nedir, ey gönderilenler?'

۞قَالَ فَمَا خَطۡبُكُمۡ أَيُّهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ

Dedi: 'O halde sizin işiniz nedir ey gönderilenler?'

قَالَ مَا خَطۡبُكُنَّ إِذۡ رَٰوَدتُّنَّ يُوسُفَ عَن نَّفۡسِهِۦۚ قُلۡنَ حَٰشَ لِلَّهِ مَا عَلِمۡنَا عَلَيۡهِ مِن سُوٓءٖۚ قَالَتِ ٱمۡرَأَتُ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡـَٰٔنَ حَصۡحَصَ ٱلۡحَقُّ أَنَا۠ رَٰوَدتُّهُۥ عَن نَّفۡسِهِۦ وَإِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ

Dedi: 'Yusuf'u nefsinden arzuladığınızda durumunuz neydi?' Dediler: 'Allah uzaktır, onun üzerinde hiçbir kötülük bilmedik.' Üstün olanın karısı dedi: 'Şimdi gerçek ortaya çıktı, onu nefsinden ben arzuladım ve şüphesiz o kesinlikle doğru olanlardandır.'

قَالَ فَمَا خَطۡبُكَ يَٰسَٰمِرِيُّ

Dedi ki: 'Öyleyse senin durumun nedir ey Samiri?'

وَلَمَّا وَرَدَ مَآءَ مَدۡيَنَ وَجَدَ عَلَيۡهِ أُمَّةٗ مِّنَ ٱلنَّاسِ يَسۡقُونَ وَوَجَدَ مِن دُونِهِمُ ٱمۡرَأَتَيۡنِ تَذُودَانِۖ قَالَ مَا خَطۡبُكُمَاۖ قَالَتَا لَا نَسۡقِي حَتَّىٰ يُصۡدِرَ ٱلرِّعَآءُۖ وَأَبُونَا شَيۡخٞ كَبِيرٞ

Ve Medyen suyuna vardığında, onun üzerinde sulayan insanlardan bir topluluk buldu. Ve onların gerisinde engelleyen iki kadın buldu. Dedi: 'İkinizin durumu nedir?' İkisi dedi: 'Çobanlar ayrılana kadar biz sulamayız; ve babamız büyük bir yaşlıdır.'

وَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ فِيمَا عَرَّضۡتُم بِهِۦ مِنۡ خِطۡبَةِ ٱلنِّسَآءِ أَوۡ أَكۡنَنتُمۡ فِيٓ أَنفُسِكُمۡۚ عَلِمَ ٱللَّهُ أَنَّكُمۡ سَتَذۡكُرُونَهُنَّ وَلَٰكِن لَّا تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلَّآ أَن تَقُولُواْ قَوۡلٗا مَّعۡرُوفٗاۚ وَلَا تَعۡزِمُواْ عُقۡدَةَ ٱلنِّكَاحِ حَتَّىٰ يَبۡلُغَ ٱلۡكِتَٰبُ أَجَلَهُۥۚ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُ مَا فِيٓ أَنفُسِكُمۡ فَٱحۡذَرُوهُۚ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٞ

Kadınlara evlenme isteğinizi üstü kapalı söylemenizde veya kendi nefislerinizde gizlemenizde sizin üzerinize günah yoktur. Allah onları anacağınızı bildi; ancak uygun bir söz söylemeniz hariç, onlarla gizlice sözleşmeyin. Yazılan süreye ulaşıncaya kadar nikah bağına karar vermeyin. Şüphesiz Allah'ın nefislerinizdekini bildiğini bilin ve O'ndan sakının. Şüphesiz Allah'ın Örten, Yumuşak Başlı olduğunu bilin.