ب ع ر

وَلَمَّا فَتَحُواْ مَتَٰعَهُمۡ وَجَدُواْ بِضَٰعَتَهُمۡ رُدَّتۡ إِلَيۡهِمۡۖ قَالُواْ يَـٰٓأَبَانَا مَا نَبۡغِيۖ هَٰذِهِۦ بِضَٰعَتُنَا رُدَّتۡ إِلَيۡنَاۖ وَنَمِيرُ أَهۡلَنَا وَنَحۡفَظُ أَخَانَا وَنَزۡدَادُ كَيۡلَ بَعِيرٖۖ ذَٰلِكَ كَيۡلٞ يَسِيرٞ

Ve eşyalarını açtıklarında sermayelerini kendilerine geri verilmiş buldular. Dediler: 'Ey babamız, ne isteriz? İşte bu sermayemiz bize geri verilmiş. Ve ailemize erzak getiririz, kardeşimizi koruruz ve bir devenin ölçüsünü artırırız. Bu kolay bir ölçüdür.'

قَالُواْ نَفۡقِدُ صُوَاعَ ٱلۡمَلِكِ وَلِمَن جَآءَ بِهِۦ حِمۡلُ بَعِيرٖ وَأَنَا۠ بِهِۦ زَعِيمٞ

Dediler: 'Kralın tasını kaybediyoruz. Ve onu getiren kimse için bir devenin yükü vardır. Ve ben ona kefilim.'