أ و ي

إِذۡ أَوَى ٱلۡفِتۡيَةُ إِلَى ٱلۡكَهۡفِ فَقَالُواْ رَبَّنَآ ءَاتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحۡمَةٗ وَهَيِّئۡ لَنَا مِنۡ أَمۡرِنَا رَشَدٗا

Gençler mağaraya sığınmıştı; bunun üzerine demişlerdi: 'Rabbimiz, bize kendi katından bir merhamet ver ve bizim için işimizden bir doğruluk hazırla.'

قَالَ لَوۡ أَنَّ لِي بِكُمۡ قُوَّةً أَوۡ ءَاوِيٓ إِلَىٰ رُكۡنٖ شَدِيدٖ

Dedi ki: 'Keşke size karşı benim için bir güç olsaydı veya şiddetli bir desteğe sığınsaydım.'

قَالَ أَرَءَيۡتَ إِذۡ أَوَيۡنَآ إِلَى ٱلصَّخۡرَةِ فَإِنِّي نَسِيتُ ٱلۡحُوتَ وَمَآ أَنسَىٰنِيهُ إِلَّا ٱلشَّيۡطَٰنُ أَنۡ أَذۡكُرَهُۥۚ وَٱتَّخَذَ سَبِيلَهُۥ فِي ٱلۡبَحۡرِ عَجَبٗا

Dedi: 'Kayaya sığındığımız zaman gördün mü? Bunun üzerine şüphesiz ben balığı unuttum. Ve onu hatırlamamı Şeytan'dan hariç bana unutturmadı. Ve denizin içinde kendi yolunu şaşılacak şekilde edindi.'