שׁמם

פְּנוּ־אֵלַ֥י וְהָשַׁ֑מּוּ וְשִׂ֖ימוּ יָ֣ד עַל־פֶּֽה

Bana dönün ve dehşete düşün; ve ağzın üzerine el koyun.

לָכֵן֙ הִנָּבֵ֣א וְאָמַרְתָּ֔ כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה יַ֣עַן בְּיַ֡עַן שַׁמּוֹת֩ וְשָׁאֹ֨ף אֶתְכֶ֜ם מִסָּבִ֗יב לִֽהְיוֹתְכֶ֤ם מֽוֹרָשָׁה֙ לִשְׁאֵרִ֣ית הַגּוֹיִ֔ם וַתֵּֽעֲל֛וּ עַל־שְׂפַ֥ת לָשׁ֖וֹן וְדִבַּת־עָֽם

bu yüzden peygamberlik et ve de: Efendi Yahve şöyle dedi: Ulusların geri kalanına miras olmanız için sizi viran ettikleri ve her yandan sizi yuttukları için, dilin dudağına ve halkın iftirasına çıktığınız için,

רָנִּ֥י עֲקָרָ֖ה לֹ֣א יָלָ֑דָה פִּצְחִ֨י רִנָּ֤ה וְצַהֲלִי֙ לֹא־חָ֔לָה כִּֽי־רַבִּ֧ים בְּֽנֵי־שׁוֹמֵמָ֛ה מִבְּנֵ֥י בְעוּלָ֖ה אָמַ֥ר יְהוָֽה

Sevinçle bağır, doğurmayan kısır kadın; sevinçle bağırarak patla ve haykır, doğum ağrısı çekmeyen kadın; çünkü ıssız kadının oğulları, evli kadının oğullarından çoktur, dedi Yahve.

וְנָתַתִּ֨י פָנַ֜י בָּאִ֣ישׁ הַה֗וּא וַהֲשִֽׂמֹתִ֨יהוּ֙ לְא֣וֹת וְלִמְשָׁלִ֔ים וְהִכְרַתִּ֖יו מִתּ֣וֹךְ עַמִּ֑י וִֽידַעְתֶּ֖ם כִּֽי־אֲנִ֥י יְהוָֽה

Ve yüzümü o adama koyacağım ve onu bir işaret ve meseller yapacağım ve onu halkımın içinden keseceğim; ve benim Yahve olduğumu bileceksiniz.

כְּשִׂמְחָ֨תְךָ֜ לְנַחְלַ֧ת בֵּֽית־יִשְׂרָאֵ֛ל עַ֥ל אֲשֶׁר־שָׁמֵ֖מָה כֵּ֣ן אֶעֱשֶׂה־לָּ֑ךְ שְׁמָמָ֨ה תִֽהְיֶ֤ה הַר־שֵׂעִיר֙ וְכָל־אֱד֣וֹם כֻּלָּ֔הּ וְיָדְע֖וּ כִּֽי־אֲנִ֥י יְהוָֽה

İsrail evinin mirası ıssız kaldığı için ona sevindiğin gibi, sana öyle yapacağım; sen ıssız olacaksın, ey Seir dağı ve bütün Edom, onun tamamı; ve benim Yahve olduğumu bilecekler.

אַךְ־עַתָּ֥ה הֶלְאָ֑נִי הֲ֝שִׁמּ֗וֹתָ כָּל־עֲדָתִֽי

Ancak şimdi o beni yordu; bütün topluluğumu viran ettin.

וְהִגְבִּ֥יר בְּרִ֛ית לָרַבִּ֖ים שָׁב֣וּעַ אֶחָ֑ד וַחֲצִ֨י הַשָּׁב֜וּעַ יַשְׁבִּ֣ית זֶ֣בַח וּמִנְחָ֗ה וְעַ֨ל כְּנַ֤ף שִׁקּוּצִים֙ מְשֹׁמֵ֔ם וְעַד־כָּלָה֙ וְנֶ֣חֱרָצָ֔ה תִּתַּ֖ךְ עַל־שֹׁמֵֽם

Ve bir hafta birçoğu için antlaşmayı güçlendirecek ve haftanın yarısında kurbanı ve sunuyu durduracak ve iğrençliklerin kanadı üzerinde ıssız bırakan ve tam sona kadar ve belirlenmiş olan ıssız bırakanın üzerine dökülecek.

דַּרְכֵ֨י צִיּ֜וֹן אֲבֵל֗וֹת מִבְּלִי֙ בָּאֵ֣י מוֹעֵ֔ד כָּל־שְׁעָרֶ֨יהָ֙ שֽׁוֹמֵמִ֔ין כֹּהֲנֶ֖יהָ נֶאֱנָחִ֑ים בְּתוּלֹתֶ֥יהָ נּוּג֖וֹת וְהִ֥יא מַר־לָֽהּ

Siyon'un yolları buluşma zamanına gelenler olmadığından yas tutuyor; tüm kapıları ıssızdır, kâhinleri inliyor; bakireleri kederlidir ve ona acıdır.

שֹׁ֥מּוּ שָׁמַ֖יִם עַל־זֹ֑את וְשַׂעֲר֛וּ חָרְב֥וּ מְאֹ֖ד נְאֻם־יְהוָֽה

Buna dehşete düşün, ey gökler, ürperin ve çok viran olun, Yahve'nin bildirisidir.

וַנִּירָ֛ם אָבַ֥ד חֶשְׁבּ֖וֹן עַד־דִּיב֑וֹן וַנַּשִּׁ֣ים עַד־נֹ֔פַח אֲשֶׁ֖רׄ עַד־מֵֽידְבָֽא

Onları vurduk; Heşbon Divon'a kadar yok oldu ve Medeba'ya kadar olan Nofah'a kadar viran ettik.'

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה עוֹד֮ יִשָּׁמַ֣ע בַּמָּקוֹם־הַזֶּה֒ אֲשֶׁר֙ אַתֶּ֣ם אֹֽמְרִ֔ים חָרֵ֣ב ה֔וּא מֵאֵ֥ין אָדָ֖ם וּמֵאֵ֣ין בְּהֵמָ֑ה בְּעָרֵ֤י יְהוּדָה֙ וּבְחֻצ֣וֹת יְרוּשָׁלִַ֔ם הַֽנְשַׁמּ֗וֹת מֵאֵ֥ין אָדָ֛ם וּמֵאֵ֥ין יוֹשֵׁ֖ב וּמֵאֵ֥ין בְּהֵמָֽה

Yahve şöyle dedi: Sizin 'O, insandan ve hayvandan yoksun bir viranedir' dediğiniz bu yerde, insandan, oturanlardan ve hayvandan yoksun ıssız kalmış Yahuda şehirlerinde ve Yeruşalim sokaklarında yine işitilecek:

וַיַּרְא֙ כִּֽי־אֵ֣ין אִ֔ישׁ וַיִּשְׁתּוֹמֵ֖ם כִּ֣י אֵ֣ין מַפְגִּ֑יעַ וַתּ֤וֹשַֽׁע לוֹ֙ זְרֹע֔וֹ וְצִדְקָת֖וֹ הִ֥יא סְמָכָֽתְהוּ

Ve gördü ki adam yok ve şaştı ki aracılık eden yok; ve onun kolu onu kurtardı ve onun doğruluğu o ona destek oldu.

וְאָמְר֗וּ הָאָ֤רֶץ הַלֵּ֨זוּ֙ הַנְּשַׁמָּ֔ה הָיְתָ֖ה כְּגַן־עֵ֑דֶן וְהֶעָרִ֧ים הֶחֳרֵב֛וֹת וְהַֽנְשַׁמּ֥וֹת וְהַנֶּהֱרָס֖וֹת בְּצוּר֥וֹת יָשָֽׁבוּ

Ve diyecekler: 'Viran olmuş bu yer Aden bahçesi gibi oldu; ve harabe, viran olmuş ve yıkılmış şehirler surlu olarak oturuldu.'

אָז֩ תִּרְצֶ֨ה הָאָ֜רֶץ אֶת־שַׁבְּתֹתֶ֗יהָ כֹּ֚ל יְמֵ֣י הֳשַׁמָּ֔ה וְאַתֶּ֖ם בְּאֶ֣רֶץ אֹיְבֵיכֶ֑ם אָ֚ז תִּשְׁבַּ֣ת הָאָ֔רֶץ וְהִרְצָ֖ת אֶת־שַׁבְּתֹתֶֽיהָ

O zaman yer, ıssızlığın bütün günleri boyunca ve siz düşmanlarınızın yerindeyken Şabatlarını kabul edecek; o zaman yer duracak ve Şabatlarını kabul edecek.

וַתִּכְבַּ֧ד יַד־יְהוָ֛ה אֶל־הָאַשְׁדּוֹדִ֖ים וַיְשִׁמֵּ֑ם וַיַּ֤ךְ אֹתָם֙ בַּטְּחֹרִ֔ים אֶת־אַשְׁדּ֖וֹד וְאֶת־גְּבוּלֶֽיהָ

Yahve'nin eli Aşdodluların üzerinde ağırlaştı; onları harap etti ve Aşdod'u ve sınırlarını urlarla vurdu.

וַתִּתְעַטֵּ֣ף עָלַ֣י רוּחִ֑י בְּ֝תוֹכִ֗י יִשְׁתּוֹמֵ֥ם לִבִּֽי

Ve ruhum üzerimde zayıf düştü; içimde kalbim dehşete düştü.

וָאֲטַמֵּ֤א אוֹתָם֙ בְּמַתְּנוֹתָ֔ם בְּהַעֲבִ֖יר כָּל־פֶּ֣טֶר רָ֑חַם לְמַ֣עַן אֲשִׁמֵּ֔ם לְמַ֨עַן֙ אֲשֶׁ֣ר יֵֽדְע֔וּ אֲשֶׁ֖ר אֲנִ֥י יְהוָֽה

Ve her rahmi açanı geçirmelerinde armağanlarıyla onları kirlettim, onları dehşete düşürmek amacıyla, ki benim Yahve olduğumu bilsinler.

תְּהִי־טִֽירָתָ֥ם נְשַׁמָּ֑ה בְּ֝אָהֳלֵיהֶ֗ם אַל־יְהִ֥י יֹשֵֽׁב

Kampları ıssız olsun; çadırlarında oturan olmasın.

בְּתִתִּי֩ אֶת־אֶ֨רֶץ מִצְרַ֜יִם שְׁמָמָ֣ה וּנְשַׁמָּ֗ה אֶ֚רֶץ מִמְּלֹאָ֔הּ בְּהַכּוֹתִ֖י אֶת־כָּל־י֣וֹשְׁבֵי בָ֑הּ וְיָדְע֖וּ כִּֽי־אֲנִ֥י יְהוָֽה

Mısır diyarını ıssız ve yeri doluluğundan viran yaptığımda, onda oturanların hepsini vurduğumda, benim Yahve olduğumu bilecekler.

כִּ֤י חָרְבֹתַ֨יִךְ֙ וְשֹׁ֣מְמֹתַ֔יִךְ וְאֶ֖רֶץ הֲרִֽסֻתֵ֑יךְ כִּ֤י עַתָּה֙ תֵּצְרִ֣י מִיּוֹשֵׁ֔ב וְרָחֲק֖וּ מְבַלְּעָֽיִךְ

Çünkü senin yıkıntıların ve senin ıssız yerlerin ve senin harabiyetinin diyarı, çünkü şimdi oturanlardan dolayı dar geleceksin ve seni yutanlar uzaklaşacaklar.