קרב

וְקָרַ֨ב אֹתָ֜ם אֶחָ֧ד אֶל־אֶחָ֛ד לְךָ֖ לְעֵ֣ץ אֶחָ֑ד וְהָי֥וּ לַאֲחָדִ֖ים בְּיָדֶֽךָ

Ve onları birini diğerine yaklaştır, senin için bir ağaç olsunlar; ve elinde bir olacaklar.

בְּבֹאָ֞ם אֶל־אֹ֣הֶל מוֹעֵ֗ד וּבְקָרְבָתָ֛ם אֶל־הַמִּזְבֵּ֖חַ יִרְחָ֑צוּ כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה

Buluşma çadırına geldiklerinde ve sunağa yaklaştıklarında yıkarlardı; Yahve'nin Musa'ya buyurduğu gibi.

וְכִֽי־תַגִּשׁ֨וּן עִוֵּ֤ר לִזְבֹּ֨חַ֙ אֵ֣ין רָ֔ע וְכִ֥י תַגִּ֛ישׁוּ פִּסֵּ֥חַ וְחֹלֶ֖ה אֵ֣ין רָ֑ע הַקְרִיבֵ֨הוּ נָ֜א לְפֶחָתֶ֗ךָ הֲיִּרְצְךָ֙ א֚וֹ הֲיִשָּׂ֣א פָנֶ֔יךָ אָמַ֖ר יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת

Ve kurban etmek için körü yaklaştırdığınızda kötülük yok mu? Ve topalı ve hastayı yaklaştırdığınızda kötülük yok mu? Lütfen onu valine yaklaştır; senden razı olur mu veya yüzünü kaldırır mı? Ordular Yahve dedi.

בְּדָמֵ֨ךְ אֲשֶׁר־שָׁפַ֜כְתְּ אָשַׁ֗מְתְּ וּבְגִלּוּלַ֤יִךְ אֲשֶׁר־עָשִׂית֙ טָמֵ֔את וַתַּקְרִ֣יבִי יָמַ֔יִךְ וַתָּב֖וֹא עַד־שְׁנוֹתָ֑יִךְ עַל־כֵּ֗ן נְתַתִּ֤יךְ חֶרְפָּה֙ לַגּוֹיִ֔ם וְקַלָּסָ֖ה לְכָל־הָאֲרָצֽוֹת

Döktüğün kanınla suçlu oldun ve yaptığın putlarınla kirlendin; günlerini yaklaştırdın ve yıllarına kadar geldin; bu yüzden seni uluslara utanç ve bütün diyarlara alay verdim.

וַיָּ֣מָת נָדָ֣ב וַאֲבִיה֣וּא לִפְנֵ֣י יְהוָ֡ה בְּֽהַקְרִבָם֩ אֵ֨שׁ זָרָ֜ה לִפְנֵ֤י יְהוָה֙ בְּמִדְבַּ֣ר סִינַ֔י וּבָנִ֖ים לֹא־הָי֣וּ לָהֶ֑ם וַיְכַהֵ֤ן אֶלְעָזָר֙ וְאִ֣יתָמָ֔ר עַל־פְּנֵ֖י אַהֲרֹ֥ן אֲבִיהֶֽם

Fakat Nadav ve Avihu, Sina çölünde Yahve'nin önüne yabancı ateş sunduklarında Yahve'nin önünde öldüler; ve onların oğulları yoktu; ve Elazar ile İtamar, babaları Harun'un yüzü önünde kâhinlik yaptılar.

וַיָּ֥מָת נָדָ֖ב וַאֲבִיה֑וּא בְּהַקְרִיבָ֥ם אֵשׁ־זָרָ֖ה לִפְנֵ֥י יְהוָֽה

Nadav ve Avihu Yahve'nin önüne yabancı ateş sunduklarında öldüler.

וְאֵ֥שׁ יָצְאָ֖ה מֵאֵ֣ת יְהוָ֑ה וַתֹּ֗אכַל אֵ֣ת הַחֲמִשִּׁ֤ים וּמָאתַ֨יִם֙ אִ֔ישׁ מַקְרִיבֵ֖י הַקְּטֹֽרֶת

Ve Yahve'den ateş çıktı; buhuru sunan iki yüz elli adamı yedi.

וְהָיָ֨ה אַדִּיר֜וֹ מִמֶּ֗נּוּ וּמֹֽשְׁלוֹ֙ מִקִּרְבּ֣וֹ יֵצֵ֔א וְהִקְרַבְתִּ֖יו וְנִגַּ֣שׁ אֵלָ֑י כִּי֩ מִ֨י הוּא־זֶ֜ה עָרַ֧ב אֶת־לִבּ֛וֹ לָגֶ֥שֶׁת אֵלַ֖י נְאֻם־יְהוָֽה

Onun soylusu kendisinden olacak ve onun yöneticisi onun içinden çıkacak; onu yaklaştıracağım ve bana yaklaşacak; çünkü bana yaklaşmak için kendi kalbini kefil eden kimdir? Yahve'nin bildirisidir.

וְהָיָ֕ה כְּקָֽרָבְכֶ֖ם אֶל־הַמִּלְחָמָ֑ה וְנִגַּ֥שׁ הַכֹּהֵ֖ן וְדִבֶּ֥ר אֶל־הָעָֽם

Ve savaşa yaklaştığınızda, kâhin yaklaşacak ve halka konuşacaktır.

קָרְבָ֣ה אֶל־נַפְשִׁ֣י גְאָלָ֑הּ לְמַ֖עַן אֹיְבַ֣י פְּדֵֽנִי

Canıma yaklaş, onu kurtar; düşmanlarımın yüzünden beni kurtar.

בְּבֹאָ֣ם הַכֹּהֲנִ֗ים וְלֹֽא־יֵצְא֤וּ מֵהַקֹּ֨דֶשׁ֙ אֶל־הֶחָצֵ֣ר הַחִיצוֹנָ֔ה וְשָׁ֞ם יַנִּ֧יחוּ בִגְדֵיהֶ֛ם אֲשֶׁר־יְשָׁרְת֥וּ בָהֶ֖ן כִּֽי־קֹ֣דֶשׁ הֵ֑נָּה וְלָבְשׁוּ֙ בְּגָדִ֣ים אֲחֵרִ֔ים וְקָרְב֖וּ אֶל־אֲשֶׁ֥ר לָעָֽם

Kâhinler girdiklerinde, kutsal yerden dış avluya çıkmayacaklar; ve hizmet ettikleri giysilerini oraya koyacaklar, çünkü onlar kutsaldır. Ve başka giysiler giyecekler ve halka ait olana yaklaşacaklar.

הִשָּׁ֣מֶר לְךָ֡ פֶּן־יִהְיֶ֣ה דָבָר֩ עִם־לְבָבְךָ֨ בְלִיַּ֜עַל לֵאמֹ֗ר קָֽרְבָ֣ה שְׁנַֽת־הַשֶּׁבַע֮ שְׁנַ֣ת הַשְּׁמִטָּה֒ וְרָעָ֣ה עֵֽינְךָ֗ בְּאָחִ֨יךָ֙ הָֽאֶבְי֔וֹן וְלֹ֥א תִתֵּ֖ן ל֑וֹ וְקָרָ֤א עָלֶ֨יךָ֙ אֶל־יְהוָ֔ה וְהָיָ֥ה בְךָ֖ חֵֽטְא

Kendine sakın, kalbinde 'Yedi yılı, bağışlama yılı yaklaştı' diyerek değersiz bir söz olmasın diye; ve yoksul kardeşine gözün kötü olur ve ona vermezsin ve sana karşı Yahve'ye çağırır ve sende günah olur.

וַאֲנִ֗י וְכָל־הָעָם֙ אֲשֶׁ֣ר אִתִּ֔י נִקְרַ֖ב אֶל־הָעִ֑יר וְהָיָ֗ה כִּֽי־יֵצְא֤וּ לִקְרָאתֵ֨נוּ֙ כַּאֲשֶׁ֣ר בָּרִֽאשֹׁנָ֔ה וְנַ֖סְנוּ לִפְנֵיהֶֽם

Ben ve benimle olan bütün halk şehre yaklaşacağız; ilkinde olduğu gibi bizi karşılamaya çıktıklarında önlerinden kaçacağız.

אַל־תִּֽהְי֤וּ כְּס֥וּס כְּפֶרֶד֮ אֵ֤ין הָ֫בִ֥ין בְּמֶֽתֶג־וָרֶ֣סֶן עֶדְי֣וֹ לִבְל֑וֹם בַּ֝֗ל קְרֹ֣ב אֵלֶֽיךָ

Anlayışı olmayan at gibi, katır gibi olmayın; donanımı gem ve dizginle zapt edilmek içindir, yoksa sana yaklaşmaz.

וַ֠יֹּאמְרוּ הָאֲנָשִׁ֤ים הָהֵ֨מָּה֙ אֵלָ֔יו אֲנַ֥חְנוּ טְמֵאִ֖ים לְנֶ֣פֶשׁ אָדָ֑ם לָ֣מָּה נִגָּרַ֗ע לְבִלְתִּ֨י הַקְרִ֜ב אֶת־קָרְבַּ֤ן יְהוָה֙ בְּמֹ֣עֲד֔וֹ בְּת֖וֹךְ בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

O adamlar ona dediler: 'Biz insan cesedi nedeniyle kirliyiz; neden İsrail oğullarının ortasında Yahve'nin sunusunu belirlenen zamanında sunmaktan alıkonulalım?'

בִּקְרֹ֤ב עָלַ֨י מְרֵעִים֮ לֶאֱכֹ֪ל אֶת־בְּשָׂ֫רִ֥י צָרַ֣י וְאֹיְבַ֣י לִ֑י הֵ֖מָּה כָשְׁל֣וּ וְנָפָֽלוּ

Kötülük yapanlar etimi yemek için üzerime yaklaştığında, hasımlarım ve düşmanlarım, onlar tökezlediler ve düştüler.

וְנִבֵּ֖אתִי כַּאֲשֶׁ֣ר צֻוֵּ֑יתִי וַֽיְהִי־ק֤וֹל כְּהִנָּֽבְאִי֙ וְהִנֵּה־רַ֔עַשׁ וַתִּקְרְב֣וּ עֲצָמ֔וֹת עֶ֖צֶם אֶל־עַצְמֽוֹ

Bana buyrulduğu gibi peygamberlik ettim; ben peygamberlik ederken bir ses oldu ve işte bir sarsıntı, ve kemikler yaklaştılar, kemik kemiğine.

וְקָרַבְתִּ֣י אֲלֵיכֶם֮ לַמִּשְׁפָּט֒ וְהָיִ֣יתִי עֵ֣ד מְמַהֵ֗ר בַּֽמְכַשְּׁפִים֙ וּבַמְנָ֣אֲפִ֔ים וּבַנִּשְׁבָּעִ֖ים לַשָּׁ֑קֶר וּבְעֹשְׁקֵ֣י שְׂכַר־שָׂ֠כִיר אַלְמָנָ֨ה וְיָת֤וֹם וּמַטֵּי־גֵר֙ וְלֹ֣א יְרֵא֔וּנִי אָמַ֖ר יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת

Ve yargı için size yaklaşacağım; ve büyücülere ve zina edenlere ve yalana yemin edenlere ve ücretlinin ücretini, dulu ve yetimi ezenlere ve yabancıyı saptıranlara ve benden korkmayanlara acele eden tanık olacağım, Ordular Yahve dedi.

לֹֽא־תַכִּ֨ירוּ פָנִ֜ים בַּמִּשְׁפָּ֗ט כַּקָּטֹ֤ן כַּגָּדֹל֙ תִּשְׁמָע֔וּן לֹ֤א תָג֨וּרוּ֙ מִפְּנֵי־אִ֔ישׁ כִּ֥י הַמִּשְׁפָּ֖ט לֵאלֹהִ֣ים ה֑וּא וְהַדָּבָר֙ אֲשֶׁ֣ר יִקְשֶׁ֣ה מִכֶּ֔ם תַּקְרִב֥וּן אֵלַ֖י וּשְׁמַעְתִּֽיו

Yargıda yüz tanımayacaksınız; küçük gibi büyük gibi dinleyeceksiniz. Adamın yüzünden korkmayacaksınız, çünkü yargı Tanrı'nındır. Sizden zor gelen sözü bana yaklaştıracaksınız ve onu dinleyeceğim.

אֵ֡ת מַחְתּוֹת֩ הַֽחַטָּאִ֨ים הָאֵ֜לֶּה בְּנַפְשֹׁתָ֗ם וְעָשׂ֨וּ אֹתָ֜ם רִקֻּעֵ֤י פַחִים֙ צִפּ֣וּי לַמִּזְבֵּ֔חַ כִּֽי־הִקְרִיבֻ֥ם לִפְנֵֽי־יְהוָ֖ה וַיִּקְדָּ֑שׁוּ וְיִֽהְי֥וּ לְא֖וֹת לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

Canlarına karşı günah işleyen bu adamların buhurdanlarını, sunağa kaplama olarak dövülmüş levhalar yapsınlar; çünkü onları Yahve'nin önüne sundular ve onlar kutsal oldular. Ve İsrail oğullarına bir işaret olacaklar.