קוט

וּזְכַרְתֶּם־שָׁ֗ם אֶת־דַּרְכֵיכֶם֙ וְאֵת֙ כָּל־עֲלִיל֣וֹתֵיכֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר נִטְמֵאתֶ֖ם בָּ֑ם וּנְקֹֽטֹתֶם֙ בִּפְנֵיכֶ֔ם בְּכָל־רָעוֹתֵיכֶ֖ם אֲשֶׁ֥ר עֲשִׂיתֶֽם

Ve orada yollarınızı ve onlarla kirlendiğiniz bütün işlerinizi hatırlayacaksınız; ve yaptığınız bütün kötülüklerinizden dolayı yüzlerinizde iğreneceksiniz.

וּזְכַרְתֶּם֙ אֶת־דַּרְכֵיכֶ֣ם הָרָעִ֔ים וּמַעַלְלֵיכֶ֖ם אֲשֶׁ֣ר לֹֽא־טוֹבִ֑ים וּנְקֹֽטֹתֶם֙ בִּפְנֵיכֶ֔ם עַ֚ל עֲוֺנֹ֣תֵיכֶ֔ם וְעַ֖ל תּוֹעֲבֽוֹתֵיכֶֽם

Ve kötü yollarınızı ve iyi olmayan eylemlerinizi hatırlayacaksınız; ve suçlarınızdan ve iğrençliklerinizden dolayı yüzünüzde tiksineceksiniz.

אַרְבָּ֘עִ֤ים שָׁנָ֨ה אָ֘ק֤וּט בְּד֗וֹר וָאֹמַ֗ר עַ֤ם תֹּעֵ֣י לֵבָ֣ב הֵ֑ם וְ֝הֵ֗ם לֹא־יָדְע֥וּ דְרָכָֽי

Kırk yıl o nesilden iğrendim ve dedim: Onlar kalbi sapan bir halktır ve onlar yollarımı bilmediler.

הֲלֽוֹא־מְשַׂנְאֶ֖יךָ יְהוָ֥ה אֶשְׂנָ֑א וּ֝בִתְקוֹמְמֶ֗יךָ אֶתְקוֹטָֽט

Senden nefret edenlerden nefret etmez miyim, ey Yahve? Ve sana karşı kalkanlardan iğrenmez miyim?

וְזָכְר֨וּ פְלִֽיטֵיכֶ֜ם אוֹתִ֗י בַּגּוֹיִם֮ אֲשֶׁ֣ר נִשְׁבּוּ־שָׁם֒ אֲשֶׁ֨ר נִשְׁבַּ֜רְתִּי אֶת־לִבָּ֣ם הַזּוֹנֶ֗ה אֲשֶׁר־סָר֙ מֵֽעָלַ֔י וְאֵת֙ עֵֽינֵיהֶ֔ם הַזֹּנ֕וֹת אַחֲרֵ֖י גִּלּֽוּלֵיהֶ֑ם וְנָקֹ֨טּוּ֙ בִּפְנֵיהֶ֔ם אֶל־הָֽרָעוֹת֙ אֲשֶׁ֣ר עָשׂ֔וּ לְכֹ֖ל תּוֹעֲבֹתֵיהֶֽם

Kaçıp kurtulanlarınız, oraya esir edildikleri uluslar arasında beni hatırlayacaklar; benden sapan fahişelik eden kalpleriyle ve putlarının ardınca fahişelik eden gözleriyle nasıl kırıldığımı hatırlayacaklar. Bütün iğrençliklerine dair yaptıkları kötülükler yüzünden kendilerinden iğrenecekler.

רָאִ֣יתִי בֹ֭גְדִים וָֽאֶתְקוֹטָ֑טָה אֲשֶׁ֥ר אִ֝מְרָתְךָ֗ לֹ֣א שָׁמָֽרוּ

Hainleri gördüm ve iğrendim; ki sözünü tutmadılar.