קדר

וְכָל־הָאָ֗רֶץ בּוֹכִים֙ ק֣וֹל גָּד֔וֹל וְכָל־הָעָ֖ם עֹֽבְרִ֑ים וְהַמֶּ֗לֶךְ עֹבֵר֙ בְּנַ֣חַל קִדְר֔וֹן וְכָל־הָעָם֙ עֹבְרִ֔ים עַל־פְּנֵי־דֶ֖רֶךְ אֶת־הַמִּדְבָּֽר

Bütün yer büyük sesle ağlıyordu ve bütün halk geçiyordu; kral Kidron vadisinde geçiyordu ve bütün halk çöl yolunun yüzünün üzerinde geçiyordu.

וְכָל־הָעֵ֣מֶק הַפְּגָרִ֣ים וְהַדֶּ֡שֶׁן וְכָֽל־הַשְּׁדֵמוֹת֩ עַד־נַ֨חַל קִדְר֜וֹן עַד־פִּנַּ֨ת שַׁ֤עַר הַסּוּסִים֙ מִזְרָ֔חָה קֹ֖דֶשׁ לַֽיהוָ֑ה לֹֽא־יִנָּתֵ֧שׁ וְֽלֹא־יֵהָרֵ֛ס ע֖וֹד לְעוֹלָֽם

Ve cesetler ve küller vadisinin bütünü ve Kidron Vadisi'ne kadar, doğuya doğru At Kapısı'nın köşesine kadar bütün tarlalar Yahve'ye kutsal olacak; sonsuza dek artık sökülmeyecek ve yıkılmayacak.

וַיְצַ֣ו הַמֶּ֡לֶךְ אֶת־חִלְקִיָּהוּ֩ הַכֹּהֵ֨ן הַגָּד֜וֹל וְאֶת־כֹּהֲנֵ֣י הַמִּשְׁנֶה֮ וְאֶת־שֹׁמְרֵ֣י הַסַּף֒ לְהוֹצִיא֙ מֵהֵיכַ֣ל יְהוָ֔ה אֵ֣ת כָּל־הַכֵּלִ֗ים הָֽעֲשׂוּיִם֙ לַבַּ֣עַל וְלָֽאֲשֵׁרָ֔ה וּלְכֹ֖ל צְבָ֣א הַשָּׁמָ֑יִם וַֽיִּשְׂרְפֵ֞ם מִח֤וּץ לִירוּשָׁלִַ֨ם֙ בְּשַׁדְמ֣וֹת קִדְר֔וֹן וְנָשָׂ֥א אֶת־עֲפָרָ֖ם בֵּֽית־אֵֽל

Kral, büyük kâhin Hilkiya'ya, ikinci sıradaki kâhinlere ve eşik bekçilerine, Baal için, Aşera için ve göklerin bütün ordusu için yapılmış olan bütün eşyaları Yahve'nin tapınağından çıkarmalarını buyurdu; ve onları Yeruşalim'in dışında, Kidron tarlalarında yaktı ve küllerini Beytel'e taşıdı.

וַיֹּצֵ֣א אֶת־הָאֲשֵׁרָה֩ מִבֵּ֨ית יְהוָ֜ה מִח֤וּץ לִירוּשָׁלִַ֨ם֙ אֶל־נַ֣חַל קִדְר֔וֹן וַיִּשְׂרֹ֥ף אֹתָ֛הּ בְּנַ֥חַל קִדְר֖וֹן וַיָּ֣דֶק לְעָפָ֑ר וַיַּשְׁלֵךְ֙ אֶת־עֲפָרָ֔הּ עַל־קֶ֖בֶר בְּנֵ֥י הָעָֽם

Aşera'yı Yahve'nin evinden Yeruşalim'in dışına, Kidron vadisine çıkardı; onu Kidron vadisinde yaktı, toza ezdi ve onun tozunu halkın oğullarının mezarı üzerine attı.

עֲרַב֙ וְכָל־נְשִׂיאֵ֣י קֵדָ֔ר הֵ֖מָּה סֹחֲרֵ֣י יָדֵ֑ךְ בְּכָרִ֤ים וְאֵילִים֙ וְעַתּוּדִ֔ים בָּ֖ם סֹחֲרָֽיִךְ

Arap ve Kedar'ın bütün beyleri, onlar senin elinin tüccarlarıydı; kuzular, koçlar ve tekelerle, bunlarla senin tüccarlarındı.

לְקֵדָ֣ר וּֽלְמַמְלְכ֣וֹת חָצ֗וֹר אֲשֶׁ֤ר הִכָּה֙ נְבֽוּכַדְרֶאצַּ֣ר מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֔ל כֹּ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה ק֚וּמוּ עֲל֣וּ אֶל־קֵדָ֔ר וְשָׁדְד֖וּ אֶת־בְּנֵי־קֶֽדֶם

Babil kralı Nebukadnessar'ın vurduğu Kedar'a ve Hatzor krallıklarına dair Yahve şöyle dedi: Kalkın, Kedar'a çıkın ve doğu oğullarını yağmalayın.

כִּי־כֹ֛ה אָמַ֥ר אֲדֹנָ֖י אֵלָ֑י בְּע֤וֹד שָׁנָה֙ כִּשְׁנֵ֣י שָׂכִ֔יר וְכָלָ֖ה כָּל־כְּב֥וֹד קֵדָֽר

Çünkü Efendi bana şöyle dedi: 'Bir ücretlinin yılları gibi bir yıl içinde, Kedar'ın bütün yüceliği tükenecek.

וּשְׁאָ֧ר מִסְפַּר־קֶ֛שֶׁת גִּבּוֹרֵ֥י בְנֵֽי־קֵדָ֖ר יִמְעָ֑טוּ כִּ֛י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל דִּבֵּֽר

Ve Kedar oğullarının yiğitlerinden yay sayısının kalıntısı azalacak; çünkü İsrail'in Tanrısı Yahve konuştu.'

יִשְׂא֤וּ מִדְבָּר֙ וְעָרָ֔יו חֲצֵרִ֖ים תֵּשֵׁ֣ב קֵדָ֑ר יָרֹ֨נּוּ֙ יֹ֣שְׁבֵי סֶ֔לַע מֵרֹ֥אשׁ הָרִ֖ים יִצְוָֽחוּ

Çöl ve onun şehirleri, Kedar'ın oturduğu köyler kaldırsınlar; kayada oturanları sevinçle bağırsınlar, dağların başından haykırsınlar.

כִּ֣י עִבְר֞וּ אִיֵּ֤י כִתִּיִּים֙ וּרְא֔וּ וְקֵדָ֛ר שִׁלְח֥וּ וְהִֽתְבּוֹנְנ֖וּ מְאֹ֑ד וּרְא֕וּ הֵ֥ן הָיְתָ֖ה כָּזֹֽאת

Çünkü Kittim adalarına geçin ve görün, Kedar'a gönderin ve çok dikkatle düşünün; görün, acaba bunun gibi bir şey oldu mu?

אֵ֖לֶּה תֹּלְדוֹתָ֑ם בְּכ֤וֹר יִשְׁמָעֵאל֙ נְבָי֔וֹת וְקֵדָ֥ר וְאַדְבְּאֵ֖ל וּמִבְשָֽׂם

Bunlar onların soylarıdır: İsmail'in ilk doğanı Nevayot ve Kedar ve Adbeel ve Mivsam,

וְאֵ֗לֶּה שְׁמוֹת֙ בְּנֵ֣י יִשְׁמָעֵ֔אל בִּשְׁמֹתָ֖ם לְתוֹלְדֹתָ֑ם בְּכֹ֤ר יִשְׁמָעֵאל֙ נְבָיֹ֔ת וְקֵדָ֥ר וְאַדְבְּאֵ֖ל וּמִבְשָֽׂם

Soylarına göre isimleriyle İsmail'in oğullarının isimleri bunlardır; İsmail'in ilk doğanı Nevayot, Kedar, Adbeel ve Mivsam.

לְקֵדָ֣ר וּֽלְמַמְלְכ֣וֹת חָצ֗וֹר אֲשֶׁ֤ר הִכָּה֙ נְבֽוּכַדְרֶאצַּ֣ר מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֔ל כֹּ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה ק֚וּמוּ עֲל֣וּ אֶל־קֵדָ֔ר וְשָׁדְד֖וּ אֶת־בְּנֵי־קֶֽדֶם

Babil kralı Nebukadnessar'ın vurduğu Kedar'a ve Hatzor krallıklarına dair Yahve şöyle dedi: Kalkın, Kedar'a çıkın ve doğu oğullarını yağmalayın.

כְּרֵֽעַ־כְּאָ֣ח לִ֭י הִתְהַלָּ֑כְתִּי כַּאֲבֶל־אֵ֝֗ם קֹדֵ֥ר שַׁחֽוֹתִי

Benim dostum, kardeşim gibi dolaştım; anne yası tutan gibi karalar giymiş olarak eğildim.

נַעֲוֵ֣יתִי שַׁחֹ֣תִי עַד־מְאֹ֑ד כָּל־הַ֝יּ֗וֹם קֹדֵ֥ר הִלָּֽכְתִּי

Çok büküldüm, eğildim; bütün gün yas tutarak dolaşıyorum.

אוֹמְרָ֤ה לְאֵ֥ל סַלְעִי֮ לָמָ֪ה שְׁכַ֫חְתָּ֥נִי לָֽמָּה־קֹדֵ֥ר אֵלֵ֗ךְ בְּלַ֣חַץ אוֹיֵֽב

Kayam Tanrı'ya derim: 'Neden beni unuttun? Neden düşmanın baskısıyla yaslı yürüyeyim?'

כִּֽי־אַתָּ֤ה אֱלֹהֵ֣י מָֽעוּזִּי֮ לָמָ֪ה זְנַ֫חְתָּ֥נִי לָֽמָּה־קֹדֵ֥ר אֶתְהַלֵּ֗ךְ בְּלַ֣חַץ אוֹיֵֽב

Çünkü sen sığınağımın Tanrısısın; neden beni reddettin? Neden düşmanın baskısıyla yaslı yürüyeyim?

קֹדֵ֣ר הִ֭לַּכְתִּי בְּלֹ֣א חַמָּ֑ה קַ֖מְתִּי בַקָּהָ֣ל אֲשַׁוֵּֽעַ

Güneş olmadan kararmış olarak yürüdüm; toplulukta kalktım, feryat ederim.

אָבְלָ֣ה יְהוּדָ֔ה וּשְׁעָרֶ֥יהָ אֻמְלְל֖וּ קָדְר֣וּ לָאָ֑רֶץ וְצִוְחַ֥ת יְרוּשָׁלִַ֖ם עָלָֽתָה

Yahuda yas tuttu ve kapıları zayıfladı, yere karardılar; ve Yeruşalim'in feryadı yükseldi.

לְפָנָיו֙ רָ֣גְזָה אֶ֔רֶץ רָעֲשׁ֖וּ שָׁמָ֑יִם שֶׁ֤מֶשׁ וְיָרֵ֨חַ֙ קָדָ֔רוּ וְכוֹכָבִ֖ים אָסְפ֥וּ נָגְהָֽם

Onların önünde yer titrer, gökler sarsılır; güneş ve ay kararır ve yıldızlar parlaklıklarını toplar.

שֶׁ֥מֶשׁ וְיָרֵ֖חַ קָדָ֑רוּ וְכוֹכָבִ֖ים אָסְפ֥וּ נָגְהָֽם

Güneş ve ay karardılar ve yıldızlar parlaklıklarını çektiler.

עַל־זֹאת֙ תֶּאֱבַ֣ל הָאָ֔רֶץ וְקָדְר֥וּ הַשָּׁמַ֖יִם מִמָּ֑עַל עַ֤ל כִּי־דִבַּ֨רְתִּי֙ זַמֹּ֔תִי וְלֹ֥א נִחַ֖מְתִּי וְלֹא־אָשׁ֥וּב מִמֶּֽנָּה

Bunun için yer yas tutacak ve yukarıdan gökler kararacak; çünkü konuştum, tasarladım ve pişman olmadım ve ondan dönmeyeceğim.

לָשׂ֣וּם שְׁפָלִ֣ים לְמָר֑וֹם וְ֝קֹדְרִ֗ים שָׂ֣גְבוּ יֶֽשַׁע

Alçakları yükseğe koyar ve yas tutanlar kurtuluşla yükselir.

כָּל־מְא֤וֹרֵי אוֹר֙ בַּשָּׁמַ֔יִם אַקְדִּירֵ֖ם עָלֶ֑יךָ וְנָתַ֤תִּי חֹ֨שֶׁךְ֙ עַֽל־אַרְצְךָ֔ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

Göklerdeki bütün ışık kaynaklarını senin üzerine karartacağım ve diyarının üzerine karanlık vereceğim, Efendi Yahve'nin bildirisidir.

לָכֵ֞ן לַ֤יְלָה לָכֶם֙ מֵֽחָז֔וֹן וְחָשְׁכָ֥ה לָכֶ֖ם מִקְּסֹ֑ם וּבָ֤אָה הַשֶּׁ֨מֶשׁ֙ עַל־הַנְּבִיאִ֔ים וְקָדַ֥ר עֲלֵיהֶ֖ם הַיּֽוֹם

Bu yüzden görümden sizin için gece ve falcılıktan sizin için karanlık olacak; peygamberlerin üzerine güneş batacak ve onların üzerine gün kararacak.

הַקֹּדְרִ֥ים מִנִּי־קָ֑רַח עָ֝לֵ֗ימוֹ יִתְעַלֶּם־שָֽׁלֶג

Onlar buzdan kararırlar, kar onların üzerinde gizlenir.

כֹּֽה־אָמַ֞ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה בְּי֨וֹם רִדְתּ֤וֹ שְׁא֨וֹלָה֙ הֶאֱבַ֜לְתִּי כִּסֵּ֤תִי עָלָיו֙ אֶת־תְּה֔וֹם וָֽאֶמְנַע֙ נַהֲרוֹתֶ֔יהָ וַיִּכָּלְא֖וּ מַ֣יִם רַבִּ֑ים וָאַקְדִּ֤ר עָלָיו֙ לְבָנ֔וֹן וְכָל־עֲצֵ֥י הַשָּׂדֶ֖ה עָלָ֥יו עֻלְפֶּֽה

Efendi Yahve şöyle dedi: Onun Şeol'e indiği gün yas tutturttum, onun üzerine engini örttüm ve onun ırmaklarını alıkoydum, çok sular tutuldu; onun üzerine Lübnan'ı kararttım ve kırın bütün ağaçları onun üzerine soldu.

עַל־שֶׁ֥בֶר בַּת־עַמִּ֖י הָשְׁבָּ֑רְתִּי קָדַ֕רְתִּי שַׁמָּ֖ה הֶחֱזִקָֽתְנִי

Halkımın kızının kırığı yüzünden kırıldım; yas tuttum, dehşet beni yakaladı.

וְכִסֵּיתִ֤י בְכַבּֽוֹתְךָ֙ שָׁמַ֔יִם וְהִקְדַּרְתִּ֖י אֶת־כֹּֽכְבֵיהֶ֑ם שֶׁ֚מֶשׁ בֶּעָנָ֣ן אֲכַסֶּ֔נּוּ וְיָרֵ֖חַ לֹא־יָאִ֥יר אוֹרֽוֹ

Sen söndüğünde gökleri örteceğim ve onların yıldızlarını karartacağım; güneşi bulutla örteceğim ve ay ışığını aydınlatmayacak.

וַיְהִ֣י עַד־כֹּ֣ה וְעַד־כֹּ֗ה וְהַשָּׁמַ֨יִם֙ הִֽתְקַדְּרוּ֙ עָבִ֣ים וְר֔וּחַ וַיְהִ֖י גֶּ֣שֶׁם גָּד֑וֹל וַיִּרְכַּ֥ב אַחְאָ֖ב וַיֵּ֥לֶךְ יִזְרְעֶֽאלָה

Bu arada gökler bulutlarla ve rüzgarla karardı, ve büyük bir yağmur oldu; ve Ahav arabaya bindi ve Yizreel'e gitti.

אֲמַרְתֶּ֕ם שָׁ֖וְא עֲבֹ֣ד אֱלֹהִ֑ים וּמַה־בֶּ֗צַע כִּ֤י שָׁמַ֨רְנוּ֙ מִשְׁמַרְתּ֔וֹ וְכִ֤י הָלַ֨כְנוּ֙ קְדֹ֣רַנִּ֔ית מִפְּנֵ֖י יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת

Dediniz: 'Tanrı'ya kulluk etmek boştur; ve O'nun görevini tutmamızın ve Ordular Yahvesi'nin önünde yaslı yürümemizin kazancı nedir?'

אַלְבִּ֥ישׁ שָׁמַ֖יִם קַדְר֑וּת וְשַׂ֖ק אָשִׂ֥ים כְּסוּתָֽם

Göklere karanlık giydiririm ve onların örtüsünü çul yaparım.