צר

וַיַּךְ־צָרָ֥יו אָח֑וֹר חֶרְפַּ֥ת ע֝וֹלָ֗ם נָ֣תַן לָֽמוֹ

Ve düşmanlarını geriye vurdu, onlara sonsuz utanç verdi.

וְכַתּוֹתִ֣י מִפָּנָ֣יו צָרָ֑יו וּמְשַׂנְאָ֥יו אֶגּֽוֹף

Ve onun yüzünün önünden onu sıkıştıranları ezeceğim ve ondan nefret edenleri vuracağım.

הֲ֭רִימוֹתָ יְמִ֣ין צָרָ֑יו הִ֝שְׂמַ֗חְתָּ כָּל־אוֹיְבָֽיו

Onu sıkıştıranların sağ elini yükselttin; onun bütün düşmanlarını sevindirdin.

אֵ֭שׁ לְפָנָ֣יו תֵּלֵ֑ךְ וּתְלַהֵ֖ט סָבִ֣יב צָרָֽיו

Ateş onun yüzünün önünde gider ve etraftaki düşmanlarını yakar.

פֵּֽרְשָׂ֨ה צִיּ֜וֹן בְּיָדֶ֗יהָ אֵ֤ין מְנַחֵם֙ לָ֔הּ צִוָּ֧ה יְהוָ֛ה לְיַעֲקֹ֖ב סְבִיבָ֣יו צָרָ֑יו הָיְתָ֧ה יְרוּשָׁלִַ֛ם לְנִדָּ֖ה בֵּינֵיהֶֽם

Siyon ellerini yaydı, onu avutan yoktur; Yahve Yakup için etrafındakilerin onu sıkıştıranlar olmasını buyurdu; Yeruşalim onların arasında kirlilik oldu.

וְיָדְע֣וּ הַ֠גּוֹיִם כִּ֣י בַעֲוֺנָ֞ם גָּל֣וּ בֵֽית־יִשְׂרָאֵ֗ל עַ֚ל אֲשֶׁ֣ר מָֽעֲלוּ־בִ֔י וָאַסְתִּ֥ר פָּנַ֖י מֵהֶ֑ם וָֽאֶתְּנֵם֙ בְּיַ֣ד צָרֵיהֶ֔ם וַיִּפְּל֥וּ בַחֶ֖רֶב כֻּלָּֽם

Ve uluslar bilecekler ki İsrail evi bana sadakatsizlik ettikleri için suçları yüzünden sürgüne gittiler; ve yüzümü onlardan gizledim ve onları düşmanlarının eline verdim ve hepsi kılıçla düştüler.

כִּ֭מְעַט אוֹיְבֵיהֶ֣ם אַכְנִ֑יעַ וְעַ֥ל צָ֝רֵיהֶ֗ם אָשִׁ֥יב יָדִֽי

Kısa sürede düşmanlarına boyun eğdirirdim ve elimi hasımlarının üzerine çevirirdim.

וַיְכַסּוּ־מַ֥יִם צָרֵיהֶ֑ם אֶחָ֥ד מֵ֝הֶ֗ם לֹ֣א נוֹתָֽר

Ve sular onların düşmanlarını örttü; onlardan biri kalmadı.

וַֽתִּתְּנֵם֙ בְּיַ֣ד צָֽרֵיהֶ֔ם וַיָּצֵ֖רוּ לָהֶ֑ם וּבְעֵ֤ת צָֽרָתָם֙ יִצְעֲק֣וּ אֵלֶ֔יךָ וְאַתָּה֙ מִשָּׁמַ֣יִם תִּשְׁמָ֔ע וּֽכְרַחֲמֶ֣יךָ הָֽרַבִּ֗ים תִּתֵּ֤ן לָהֶם֙ מֽוֹשִׁיעִ֔ים וְיוֹשִׁיע֖וּם מִיַּ֥ד צָרֵיהֶֽם

Ve onları düşmanlarının eline verdin ve onlara sıkıntı verdiler; ve sıkıntılarının vaktinde sana feryat ettiler ve sen göklerden işittin ve çok merhametinle onlara kurtarıcılar verdin ve onları düşmanlarının elinden kurtardılar.

לַמִּצְעָ֕ר יָרְשׁ֖וּ עַם־קָדְשֶׁ֑ךָ צָרֵ֕ינוּ בּוֹסְס֖וּ מִקְדָּשֶֽׁךָ

Kutsal halkın kısa bir süre için mülk edindiler; düşmanlarımız tapınağını çiğnediler.

בְּ֭ךָ צָרֵ֣ינוּ נְנַגֵּ֑חַ בְּ֝שִׁמְךָ֗ נָב֥וּס קָמֵֽינוּ

Seninle düşmanlarımızı iteriz; senin adınla bize karşı ayaklananları çiğneriz.

בֵּֽאלֹהִ֥ים נַעֲשֶׂה־חָ֑יִל וְ֝ה֗וּא יָב֥וּס צָרֵֽינוּ

Tanrı ile güç yapacağız; ve o düşmanlarımızı çiğneyecek.

בֵּֽאלֹהִ֥ים נַעֲשֶׂה־חָ֑יִל וְ֝ה֗וּא יָב֥וּס צָרֵֽינוּ

Tanrı'yla yiğitlik yapacağız, ve O düşmanlarımızı çiğneyecek.

וַיֹּאמְר֣וּ צָרֵ֗ינוּ לֹ֤א יֵדְעוּ֙ וְלֹ֣א יִרְא֔וּ עַ֛ד אֲשֶׁר־נָב֥וֹא אֶל־תּוֹכָ֖ם וַהֲרַגְנ֑וּם וְהִשְׁבַּ֖תְנוּ אֶת־הַמְּלָאכָֽה

Düşmanlarımız dedi: 'Biz onların arasına girip onları öldürene ve işi durdurana kadar bilmeyecekler ve görmeyecekler.'

כִּ֗י לִפְנֵי֙ הַיָּמִ֣ים הָהֵ֔ם שְׂכַ֤ר הָֽאָדָם֙ לֹ֣א נִֽהְיָ֔ה וּשְׂכַ֥ר הַבְּהֵמָ֖ה אֵינֶ֑נָּה וְלַיּוֹצֵ֨א וְלַבָּ֤א אֵין־שָׁלוֹם֙ מִן־הַצָּ֔ר וַאֲשַׁלַּ֥ח אֶת־כָּל־הָאָדָ֖ם אִ֥ישׁ בְּרֵעֵֽהוּ

Çünkü o günlerden önce insanın ücreti olmadı ve hayvanın ücreti yoktu; ve düşmandan çıkana ve girene barış yoktu. Ve bütün insanı, adam komşusuna gönderdim.

כִּ֤י נִמְכַּ֨רְנוּ֙ אֲנִ֣י וְעַמִּ֔י לְהַשְׁמִ֖יד לַהֲר֣וֹג וּלְאַבֵּ֑ד וְ֠אִלּוּ לַעֲבָדִ֨ים וְלִשְׁפָח֤וֹת נִמְכַּ֨רְנוּ֙ הֶחֱרַ֔שְׁתִּי כִּ֣י אֵ֥ין הַצָּ֛ר שֹׁוֶ֖ה בְּנֵ֥זֶק הַמֶּֽלֶךְ

Çünkü ben ve halkım yok edilmek, öldürülmek ve helak edilmek için satıldık. Eğer köleler ve cariyeler olarak satılsaydık susardım, çünkü düşman kralın zararına değmez.

וְכִֽי־תָבֹ֨אוּ מִלְחָמָ֜ה בְּאַרְצְכֶ֗ם עַל־הַצַּר֙ הַצֹּרֵ֣ר אֶתְכֶ֔ם וַהֲרֵעֹתֶ֖ם בַּחֲצֹצְר֑וֹת וֲנִזְכַּרְתֶּ֗ם לִפְנֵי֙ יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם וְנוֹשַׁעְתֶּ֖ם מֵאֹיְבֵיכֶֽם

Ve diyarınızda sizi sıkıştıran düşmana karşı savaşa girdiğinizde, borazanlarla uyarı sesi çıkaracaksınız; ve Tanrınız Yahve'nin önünde hatırlanacaksınız ve düşmanlarınızdan kurtarılacaksınız.

וְנָתַ֤תִּי אֵשׁ֙ בְּמִצְרַ֔יִם ח֤וּל תָּחוּל֙ סִ֔ין וְנֹ֖א תִּהְיֶ֣ה לְהִבָּקֵ֑עַ וְנֹ֖ף צָרֵ֥י יוֹמָֽם

Ve Mısır'da ateş vereceğim; Sin kıvranarak kıvranacak ve No yarılacak ve Nof gündüzün sıkıntıları olacak.

כִּ֚י מַעֲלֵ֣ה הַלּוּחִ֔ית בִּבְכִ֖י יַֽעֲלֶה־בֶּ֑כִי כִּ֚י בְּמוֹרַ֣ד חוֹרֹנַ֔יִם צָרֵ֥י צַֽעֲקַת־שֶׁ֖בֶר שָׁמֵֽעוּ

Çünkü Luhit yokuşunda ağlayışla ağlayış çıkacak; çünkü Horonayim inişinde kırılma feryadının sıkıntısını işittiler.

וַיְשַׂגֵּ֧ב יְהוָ֛ה אֶת־צָרֵ֥י רְצִ֖ין עָלָ֑יו וְאֶת־אֹיְבָ֖יו יְסַכְסֵֽךְ

Ve Yahve Retsin'in düşmanlarını ona karşı yükseltti ve onun düşmanlarını kışkırtacak.

וַֽיִּשְׁמְע֔וּ צָרֵ֥י יְהוּדָ֖ה וּבִנְיָמִ֑ן כִּֽי־בְנֵ֤י הַגּוֹלָה֙ בּוֹנִ֣ים הֵיכָ֔ל לַיהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

Ve Yahuda ve Bünyamin'in düşmanları, sürgün oğullarının İsrail'in Tanrısı Yahve'ye bir tapınak inşa ettiklerini duydular.

אֵ֣ל קַנּ֤וֹא וְנֹקֵם֙ יְהוָ֔ה נֹקֵ֥ם יְהוָ֖ה וּבַ֣עַל חֵמָ֑ה נֹקֵ֤ם יְהוָה֙ לְצָרָ֔יו וְנוֹטֵ֥ר ה֖וּא לְאֹיְבָֽיו

Yahve kıskanç ve öç alan Tanrı'dır; Yahve öç alandır ve öfke sahibidir; Yahve hasımlarından öç alandır ve düşmanlarına karşı öfke saklayandır.

כְּעַ֤ל גְּמֻלוֹת֙ כְּעַ֣ל יְשַׁלֵּ֔ם חֵמָ֣ה לְצָרָ֔יו גְּמ֖וּל לְאֹֽיְבָ֑יו לָאִיִּ֖ים גְּמ֥וּל יְשַׁלֵּֽם

Eylemlere göre, öyle ödeyecek: hasımlarına öfke, düşmanlarına karşılık; adalara karşılık ödeyecek.

הַרְנִ֤ינוּ גוֹיִם֙ עַמּ֔וֹ כִּ֥י דַם־עֲבָדָ֖יו יִקּ֑וֹם וְנָקָם֙ יָשִׁ֣יב לְצָרָ֔יו וְכִפֶּ֥ר אַדְמָת֖וֹ עַמּֽוֹ

Ey uluslar, onun halkıyla sevinçle bağırın; çünkü kullarının kanının öcünü alacak ve düşmanlarına öç döndürecek ve toprağına, halkına kefaret edecek.

וְֽהַיּ֨וֹם הַה֜וּא לַאדֹנָ֧י יְהוִ֣ה צְבָא֗וֹת י֤וֹם נְקָמָה֙ לְהִנָּקֵ֣ם מִצָּרָ֔יו וְאָכְלָ֥ה חֶ֨רֶב֙ וְשָׂ֣בְעָ֔ה וְרָוְתָ֖ה מִדָּמָ֑ם כִּ֣י זֶ֠בַח לַאדֹנָ֨י יְהוִ֧ה צְבָא֛וֹת בְּאֶ֥רֶץ צָפ֖וֹן אֶל־נְהַר־פְּרָֽת

Ve o gün Efendi Ordular Yahvesi'nindir, düşmanlarından öç almak için bir öç günüdür; ve kılıç yiyecek ve doyacak ve onların kanına kanacak; çünkü kuzey diyarında Fırat nehrine doğru Efendi Ordular Yahvesi için bir kurban vardır.

וַיֶּ֣פֶר אֶת־עַמּ֣וֹ מְאֹ֑ד וַ֝יַּֽעֲצִמֵהוּ מִצָּרָֽיו

Ve halkını çok verimli kıldı ve onu düşmanlarından güçlü kıldı.

וְזֹ֣את לִֽיהוּדָה֮ וַיֹּאמַר֒ שְׁמַ֤ע יְהוָה֙ ק֣וֹל יְהוּדָ֔ה וְאֶל־עַמּ֖וֹ תְּבִיאֶ֑נּוּ יָדָיו֙ רָ֣ב ל֔וֹ וְעֵ֥זֶר מִצָּרָ֖יו תִּהְיֶֽה

Ve Yahuda için şudur; ve dedi: Yahve, Yahuda'nın sesini işit ve onu halkına getir; elleri onun için yeterli olsun ve düşmanlarına karşı ona yardım ol.

יְ֭הוָה מָֽה־רַבּ֣וּ צָרָ֑י רַ֝בִּ֗ים קָמִ֥ים עָלָֽי

Yahve, düşmanlarım ne kadar çoğaldı! Çokları bana karşı kalkıyor.

אַֽל־תִּ֭תְּנֵנִי בְּנֶ֣פֶשׁ צָרָ֑י כִּ֥י קָֽמוּ־בִ֥י עֵֽדֵי־שֶׁ֝֗קֶר וִיפֵ֥חַ חָמָֽס

Beni hasımlarımın isteğine verme; çünkü bana karşı yalan tanıkları ve şiddet soluyanlar kalktılar.

כִּ֣י ה֭וֹשַׁעְתָּנוּ מִצָּרֵ֑ינוּ וּמְשַׂנְאֵ֥ינוּ הֱבִישֽׁוֹתָ

Çünkü bizi düşmanlarımızdan kurtardın ve bizden nefret edenleri utandırdın.

וַיִּפְרְקֵ֥נוּ מִצָּרֵ֑ינוּ כִּ֖י לְעוֹלָ֣ם חַסְדּֽוֹ

Ve bizi düşmanlarımızdan kopardı; çünkü onun sadakati sonsuzadır.

פֶּן־יֹאמַ֣ר אֹיְבִ֣י יְכָלְתִּ֑יו צָרַ֥י יָ֝גִ֗ילוּ כִּ֣י אֶמּֽוֹט

Yoksa düşmanım: 'Onu yendim' der; sarsıldığımda hasımlarım sevinir.

בִּקְרֹ֤ב עָלַ֨י מְרֵעִים֮ לֶאֱכֹ֪ל אֶת־בְּשָׂ֫רִ֥י צָרַ֣י וְאֹיְבַ֣י לִ֑י הֵ֖מָּה כָשְׁל֣וּ וְנָפָֽלוּ

Kötülük yapanlar etimi yemek için üzerime yaklaştığında, hasımlarım ve düşmanlarım, onlar tökezlediler ve düştüler.

וַיֵּצֵ֣א דָוִיד֮ לִפְנֵיהֶם֒ וַיַּ֨עַן֙ וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֔ם אִם־לְשָׁל֞וֹם בָּאתֶ֤ם אֵלַי֙ לְעָזְרֵ֔נִי יִֽהְיֶה־לִּ֧י עֲלֵיכֶ֛ם לֵבָ֖ב לְיָ֑חַד וְאִֽם־לְרַמּוֹתַ֣נִי לְצָרַ֗י בְּלֹ֤א חָמָס֙ בְּכַפַּ֔י יֵ֛רֶא אֱלֹהֵ֥י אֲבוֹתֵ֖ינוּ וְיוֹכַֽח

Davut onların önüne çıktı, yanıtladı ve onlara dedi: 'Eğer bana yardım etmeye, barış için bana geldinizse, benim size birlikte bir kalbim olacak; ama avuçlarımda şiddet olmadan beni düşmanlarıma aldatmak için geldinizse, babalarımızın Tanrısı görsün ve yargılasın.'

אִם־שַׁנּוֹתִי֙ בְּרַ֣ק חַרְבִּ֔י וְתֹאחֵ֥ז בְּמִשְׁפָּ֖ט יָדִ֑י אָשִׁ֤יב נָקָם֙ לְצָרָ֔י וְלִמְשַׂנְאַ֖י אֲשַׁלֵּֽם

Eğer parlayan kılıcımı bilersem ve elim yargıyı tutarsa, düşmanlarıma öç döndüreceğim ve benden nefret edenlere karşılık vereceğim.

זָֽכְרָ֣ה יְרוּשָׁלִַ֗ם יְמֵ֤י עָנְיָהּ֙ וּמְרוּדֶ֔יהָ כֹּ֚ל מַחֲמֻדֶ֔יהָ אֲשֶׁ֥ר הָי֖וּ מִ֣ימֵי קֶ֑דֶם בִּנְפֹ֧ל עַמָּ֣הּ בְּיַד־צָ֗ר וְאֵ֤ין עוֹזֵר֙ לָ֔הּ רָא֣וּהָ צָרִ֔ים שָׂחֲק֖וּ עַ֥ל מִשְׁבַּתֶּֽהָ

Yeruşalim acısının ve evsizliğinin günlerinde, eski günlerinden beri var olan tüm arzulanan şeylerini hatırladı; halkı sıkıştıranın eline düştüğünde ve ona yardım eden olmadığında, sıkıştıranlar onu gördüler, onun durmasına güldüler.

הָי֨וּ צָרֶ֤יהָ לְרֹאשׁ֙ אֹיְבֶ֣יהָ שָׁל֔וּ כִּֽי־יְהוָ֥ה הוֹגָ֖הּ עַ֣ל רֹב־פְּשָׁעֶ֑יהָ עוֹלָלֶ֛יהָ הָלְכ֥וּ שְׁבִ֖י לִפְנֵי־צָֽר

Onu sıkıştıranlar baş oldular, düşmanları rahat ettiler; çünkü Yahve isyanlarının çokluğu yüzünden ona acı verdi; çocukları sıkıştıranın önünde esarete gittiler.

אַפּ֤וֹ טָרַ֨ף וַֽיִּשְׂטְמֵ֗נִי חָרַ֣ק עָלַ֣י בְּשִׁנָּ֑יו צָרִ֓י יִלְט֖וֹשׁ עֵינָ֣יו לִֽי

Öfkesi parçaladı ve benden nefret etti; bana karşı dişlerini gıcırdattı; düşmanım gözlerini bana biliyor.

רַ֭בִּים רֹדְפַ֣י וְצָרָ֑י מֵ֝עֵדְוֺתֶ֗יךָ לֹ֣א נָטִֽיתִי

Beni kovalayanlar ve düşmanlarım çoktur; tanıklıklarından sapmadım.

כִּקְדֹ֧חַ אֵ֣שׁ הֲמָסִ֗ים מַ֚יִם תִּבְעֶה־אֵ֔שׁ לְהוֹדִ֥יעַ שִׁמְךָ֖ לְצָרֶ֑יךָ מִפָּנֶ֖יךָ גּוֹיִ֥ם יִרְגָּֽזוּ

Ateşin çalıları yaktığı gibi, ateşin suları kaynattığı gibi; adını düşmanlarına bildirmek için, yüzünden uluslar titresinler.

כָּל־מוֹצְאֵיהֶ֣ם אֲכָל֔וּם וְצָרֵיהֶ֥ם אָמְר֖וּ לֹ֣א נֶאְשָׁ֑ם תַּ֗חַת אֲשֶׁ֨ר חָטְא֤וּ לַֽיהוָה֙ נְוֵה־צֶ֔דֶק וּמִקְוֵ֥ה אֲבֽוֹתֵיהֶ֖ם יְהוָֽה

Onları her bulan onları yedi ve düşmanları dedi: Biz suçlu değiliz; çünkü onlar doğruluğun otlağı Yahve'ye ve atalarının umudu Yahve'ye karşı günah işlediler.

וַיַּ֣חַר עָלַ֣י אַפּ֑וֹ וַיַּחְשְׁבֵ֖נִי ל֣וֹ כְצָרָֽיו

Ve öfkesi üzerime alevlendi ve beni ona düşmanları gibi saydı.

צִמְּתַ֥תְנִי קִנְאָתִ֑י כִּֽי־שָׁכְח֖וּ דְבָרֶ֣יךָ צָרָֽי

Kıskançlığım beni tüketti; çünkü düşmanlarım senin sözlerini unuttular.

וַיְהִ֗י בִּֽהְי֣וֹת יְהוֹשֻׁעַ֮ בִּירִיחוֹ֒ וַיִּשָּׂ֤א עֵינָיו֙ וַיַּ֔רְא וְהִנֵּה־אִישׁ֙ עֹמֵ֣ד לְנֶגְדּ֔וֹ וְחַרְבּ֥וֹ שְׁלוּפָ֖ה בְּיָד֑וֹ וַיֵּ֨לֶךְ יְהוֹשֻׁ֤עַ אֵלָיו֙ וַיֹּ֣אמֶר ל֔וֹ הֲלָ֥נוּ אַתָּ֖ה אִם־לְצָרֵֽינוּ

Yeşu Eriha'dayken gözlerini kaldırdı ve gördü; ve işte, karşısında bir adam duruyordu ve kılıcı elinde çekilmişti. Sonra Yeşu ona gitti ve ona dedi: 'Sen bizden misin, yoksa düşmanlarımızdan mı?'