צפן

בְּ֭לִבִּי צָפַ֣נְתִּי אִמְרָתֶ֑ךָ לְ֝מַ֗עַן לֹ֣א אֶֽחֱטָא־לָֽךְ

Sana günah işlemeyeyim diye senin sözünü kalbimde sakladım.

הַֽדּוּדָאִ֣ים נָֽתְנוּ־רֵ֗יחַ וְעַל־פְּתָחֵ֨ינוּ֙ כָּל־מְגָדִ֔ים חֲדָשִׁ֖ים גַּם־יְשָׁנִ֑ים דּוֹדִ֖י צָפַ֥נְתִּי לָֽךְ

Adamotları koku verdi ve kapılarımızda her türlü seçkin meyve var, yeniler ve eskiler; sevgilim, senin için sakladım.

מִצְוַ֣ת שְׂ֭פָתָיו וְלֹ֣א אָמִ֑ישׁ מֵ֝חֻקִּ֗י צָפַ֥נְתִּי אִמְרֵי־פִֽיו

Dudaklarının buyruğundan ayrılmadım; ağzının sözlerini kendi kuralımdan çok sakladım.

יִצְפֹּ֣ן לַ֭יְשָׁרִים תּוּשִׁיָּ֑ה מָ֝גֵ֗ן לְהֹ֣לְכֵי תֹֽם

Doğrular için sağlam bilgelik saklar; kusursuzlukla yürüyenlere kalkandır.

אֱל֗וֹהַּ יִצְפֹּן־לְבָנָ֥יו אוֹנ֑וֹ יְשַׁלֵּ֖ם אֵלָ֣יו וְיֵדָֽע

Tanrı onun kötülüğünü oğulları için saklar; ona öder ve o bilir.

כָּל־יְמֵ֣י רָ֭שָׁע ה֣וּא מִתְחוֹלֵ֑ל וּמִסְפַּ֥ר שָׁ֝נִ֗ים נִצְפְּנ֥וּ לֶעָרִֽיץ

Kötü kişi bütün günleri kıvranır ve yılların sayısı zalim için saklanmıştır.

מַדּ֗וּעַ מִ֭שַּׁדַּי לֹא־נִצְפְּנ֣וּ עִתִּ֑ים וְ֝יֹדְעָ֗יו לֹא־חָ֥זוּ יָמָֽיו

Neden Şaddai'den vakitler saklanmadı? Ve O'nu bilenler O'nun günlerini görmediler.

בְּ֭נִי אִם־תִּקַּ֣ח אֲמָרָ֑י וּ֝מִצְוֺתַ֗י תִּצְפֹּ֥ן אִתָּֽךְ

Oğlum, eğer sözlerimi alırsan ve buyruklarımı yanında saklarsan;

בְּ֭נִי שְׁמֹ֣ר אֲמָרָ֑י וּ֝מִצְוֺתַ֗י תִּצְפֹּ֥ן אִתָּֽךְ

Oğlum, sözlerimi tut ve buyruklarımı yanında sakla.

עַֽל־עַ֭מְּךָ יַעֲרִ֣ימוּ ס֑וֹד וְ֝יִתְיָעֲצ֗וּ עַל־צְפוּנֶֽיךָ

Halkına karşı kurnazca düzen kurarlar ve senin koruduklarına karşı öğütleşirler.

מִֽמְתִ֥ים יָדְךָ֨ יְהוָ֡ה מִֽמְתִ֬ים מֵחֶ֗לֶד חֶלְקָ֥ם בַּֽחַיִּים֮ וּֽצְפוּנְךָ֮ תְּמַלֵּ֪א בִ֫טְנָ֥ם יִשְׂבְּע֥וּ בָנִ֑ים וְהִנִּ֥יחוּ יִ֝תְרָ֗ם לְעוֹלְלֵיהֶֽם

Elinle adamlardan Yahve, dünyadaki adamlardan, onların payı yaşamdadır; ve karınlarını sakladığınla doldurursun, oğullarla doyarlar ve geri kalanlarını çocuklarına bırakırlar.

וַתִּקַּ֧ח הָֽאִשָּׁ֛ה אֶת־שְׁנֵ֥י הָאֲנָשִׁ֖ים וַֽתִּצְפְּנ֑וֹ וַתֹּ֣אמֶר כֵּ֗ן בָּ֤אוּ אֵלַי֙ הָֽאֲנָשִׁ֔ים וְלֹ֥א יָדַ֖עְתִּי מֵאַ֥יִן הֵֽמָּה

Kadın iki adamı aldı ve onları sakladı; ve dedi: 'Doğru, adamlar bana geldiler, ama onların nereden olduklarını bilmedim.

אִם־יֹאמְרוּ֮ לְכָ֪ה אִ֫תָּ֥נוּ נֶאֶרְבָ֥ה לְדָ֑ם נִצְפְּנָ֖ה לְנָקִ֣י חִנָּֽם

Eğer derlerse: 'Bizimle gel, kan için pusu kuralım, masum için sebepsizce gizlenelim;

צָרוּר֙ עֲוֺ֣ן אֶפְרָ֔יִם צְפוּנָ֖ה חַטָּאתֽוֹ

Efrayim'in suçu bağlanmıştır, onun günahı saklanmıştır.

כִּ֤י עֵינַי֙ עַל־כָּל־דַּרְכֵיהֶ֔ם לֹ֥א נִסְתְּר֖וּ מִלְּפָנָ֑י וְלֹֽא־נִצְפַּ֥ן עֲוֺנָ֖ם מִנֶּ֥גֶד עֵינָֽי

Çünkü gözlerim onların bütün yollarının üzerindedir; yüzümün önünden gizlenmediler ve suçları gözlerimin karşısından saklanmadı.

כָּל־חֹשֶׁךְ֮ טָמ֪וּן לִצְפּ֫וּנָ֥יו תְּ֭אָכְלֵהוּ אֵ֣שׁ לֹֽא־נֻפָּ֑ח יֵ֖רַע שָׂרִ֣יד בְּאָהֳלֽוֹ

Bütün karanlık onun hazineleri için gizlenmiştir; üflenmemiş ateş onu yiyecek, çadırında kalan kötü olacak.

וְלֹא־יָכְלָ֣ה עוֹד֮ הַצְּפִינוֹ֒ וַתִּֽקַּֽח־לוֹ֙ תֵּ֣בַת גֹּ֔מֶא וַתַּחְמְרָ֥ה בַחֵמָ֖ר וּבַזָּ֑פֶת וַתָּ֤שֶׂם בָּהּ֙ אֶת־הַיֶּ֔לֶד וַתָּ֥שֶׂם בַּסּ֖וּף עַל־שְׂפַ֥ת הַיְאֹֽר

Onu daha fazla saklayamadı, onun için papirüs bir gemi aldı ve onu ziftle ve katranla sıvadı; çocuğu onun içine koydu ve Nil'in kıyısında sazlığa koydu.

צֹפְנֶ֥יהָ צָֽפַן־ר֑וּחַ וְשֶׁ֖מֶן יְמִינ֣וֹ יִקְרָֽא

Onu gizleyen rüzgarı gizler ve sağ elinin yağı açığa çıkar.

תַּסְתִּירֵ֤ם בְּסֵ֥תֶר פָּנֶיךָ֮ מֵֽרֻכְסֵ֫י אִ֥ישׁ תִּצְפְּנֵ֥ם בְּסֻכָּ֗ה מֵרִ֥יב לְשֹׁנֽוֹת

Onları adamın komplolarından yüzünün gizliliğinde gizlersin; onları dillerin çekişmesinden barınakta saklarsın.

מִ֤י יִתֵּ֨ן בִּשְׁא֬וֹל תַּצְפִּנֵ֗נִי תַּ֭סְתִּירֵנִי עַד־שׁ֣וּב אַפֶּ֑ךָ תָּ֤שִׁ֥ית לִ֖י חֹ֣ק וְתִזְכְּרֵֽנִי

Keşke beni ölüler diyarında saklasaydın, senin öfken dönene kadar beni gizleseydin; bana bir sınır koysaydın ve beni hatırlasaydın.

כִּ֤י יִצְפְּנֵ֨נִי בְּסֻכֹּה֮ בְּי֪וֹם רָ֫עָ֥ה יַ֭סְתִּרֵנִי בְּסֵ֣תֶר אָהֳל֑וֹ בְּ֝צ֗וּר יְרוֹמְמֵֽנִי

Çünkü kötülük gününde beni çardağında gizleyecek, çadırının gizliliğinde beni saklayacak; kayada beni yükseltecek.

וַתַּ֥הַר הָאִשָּׁ֖ה וַתֵּ֣לֶד בֵּ֑ן וַתֵּ֤רֶא אֹתוֹ֙ כִּי־ט֣וֹב ה֔וּא וַֽתִּצְפְּנֵ֖הוּ שְׁלֹשָׁ֥ה יְרָחִֽים

Kadın gebe kaldı ve bir oğul doğurdu; onun iyi olduğunu gördü ve onu üç ay sakladı.

צֹפְנֶ֥יהָ צָֽפַן־ר֑וּחַ וְשֶׁ֖מֶן יְמִינ֣וֹ יִקְרָֽא

Onu gizleyen rüzgarı gizler ve sağ elinin yağı açığa çıkar.

ט֗וֹב יַנְחִ֥יל בְּנֵֽי־בָנִ֑ים וְצָפ֥וּן לַ֝צַּדִּ֗יק חֵ֣יל חוֹטֵֽא

İyi kişi oğullarının oğullarına miras bırakır, ve günahkarın serveti doğru kişi için saklanır.

יָג֤וּרוּ יִצְפּ֗וֹנוּ הֵ֭מָּה עֲקֵבַ֣י יִשְׁמֹ֑רוּ כַּ֝אֲשֶׁ֗ר קִוּ֥וּ נַפְשִֽׁי

Toplanıyorlar, pusu kuruyorlar; canımı bekledikleri gibi onlar adımlarımı gözlüyorlar.